Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

De finale in Galicië

Niets lijkt de Alberto Contador van de eindzege in de Vuelta 2014 af te kunnen houden. Zelf zal de Spanjaard niet roepen dat zijn rode leiderstrui al veilig is. Hij weet namelijk als geen ander dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Zo moest hij medio juli nog opgeven in de Tour na een zware val met een gebroken scheenbeen als gevolg. Bovendien staat zaterdag nog een loodzware bergrit op het programma met achtereenvolgens cols van 2e, 3e, 1e en buitencategorie. Op een slechte dag kan een renner in zo’n rit vele minuten verliezen. Maar ‘El Pistolero’ heeft zóveel karakter dat hij zelfs bij fysieke malheur niet zal toestaan dat Valverde, Froome, Rodriguez of Aru bij hem wegrijden. Wat een held is dat!

Alberto Contador

De laatste Vuelta-etappes worden verreden in het uiterste noordwesten van Spanje: de regio Galicië. Deze streek grenst in het zuiden aan Portugal, in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan de Golf van Biskaje en in het oosten aan de regio’s: Asturië en Castilië en León. Naast Spaans spreekt men hier onderling het oude ‘Galego’. De gemiddelde Galiciër is introvert, zwijgzaam en bijgelovig. Net als het weer kan hun stemming plotseling omslaan.

De afgelopen weken hebben de Spaanse TV-helikopters veel Moorse gebouwen onder de aandacht gebracht. Dat zal de komende dagen niet meer het geval zijn. Want anders dan in andere delen van Spanje, hebben de Moren hier nauwelijks sporen achtergelaten. Wel herbergt het landschap veel Romeinse bruggen en Keltische nederzettingen. De indrukwekkende kustlijn van Galicië is 1.200 kilometer lang en bestaat veelal uit brede inhammen en woeste rotspartijen.

Galicië

In aanloop naar het laatste Vuelta-weekend staan er nog wat glooiende etappes op de agenda. Donderdag ligt de finish 700 meter na de top van de ‘Alto Monte Castrove’ (2e categorie) die in de finale twee keer moet worden beklommen. Vrijdag vertrekt het peloton vanuit Salvaterra de Mino. Dit plaatsje is vooral bekend door ‘Operación Peseta’, eind 2011. De lokale winkeliers accepteerden weer peseta’s als antwoord op de Eurocrisis. Het leverde het plaatsje een bloeiende handel en vooral veel publiciteit. Zaterdag volgt nog een zware bergetappe met finish op de Ancares-pas, een verschrikkelijk steile klim met stijgingspercentages tot wel 18%.

Ancares Pas

Zondag eindigt de Vuelta 2014 met een individuele tijdrit over 10 kilometer in Santiago de Compostela, de hoofdstad van Galicië en wereldberoemd bedevaartsoord. Hoe was het ook alweer? Volgens de legende ontdekte een kluizenaar aan het begin van de 9e eeuw in Galicië de beenderen van apostel Jacobus. Hij was naar de plek geleid door een wonderlijk sterrenbeeld. De vindplaats kreeg een naam die hiernaar verwees: ‘Campus Stellae ‘(Sterrenveld). Later werd deze naam uitgebreid met het voorvoegsel Santiago (Sant’ Jago is Spaans voor de heilige Jacobus).

Santiago de Compostela

Op de plaats van het graf verrees in de 11e en 12e eeuw een imposante kathedraal. Nog altijd reizen pelgrims vanuit de hele wereld naar Santiago de Compostela om de heilige Jacobus hun eer te bewijzen. Wie te voet, op de fiets of te paard komt wordt als volwaardige pelgrim geaccepteerd en kan bij de kathedraal een oorkonde in ontvangst nemen. Wie met de auto of bus komt, kan weliswaar met vertrouwen voor God en Jacobus verschijnen, maar heeft geen recht op de begeerde oorkonde.

Kathedraal Santiago de Compostela

Wat eten we in de laatste Vuelta week? Caldeirada.

Dit is een vanuit Portugal overgewaaide, Galicische visschotel met heek, zeeduivel, rog of tarbot en daarnaast aardappelen, ui en laurierblad. De vis wordt overgoten met ‘ajada’, een saus van knoflook, scherpe paprikapoeder en olijfolie. Op onderstaande link staan maar liefst 13 Caldeirada recepten. Pick your own favourite!

http://www.smulweb.nl/recepten/caldeirada

Caldeirada

Wat drinken we erbij? In mijn zoektocht naar een mooie wijn uit de streek van de koers, vond ik op internet de prijswinnende ‘Nessa Albariño DO Rias Baixas 2013. Ik citeer uit het juryrapport:

“Nr. 1 in de Wijnkoers-proeverij Bijzonder Witte Wijnen uit Spanje, een snerpend frisse Rías Baixas die met zijn ziltig knapperige, mineraal frisse snit, dé viswijn is van deze studie. Een Nr.1 om van te watertanden”.

De genoemde wijn is via internet te koop (www.wijnbeurs.nl) , nu met 25% korting van EUR 13.90 voor EUR 10,49.

Rias Baixas

Adios amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi