Heroïek ten top!

Vandaag is de eerste rustdag in de Tour de France. Toen ik gisterochtend mijn volgende stukje aan het voorbereiden was, was het de bedoeling dat het over de etappes van dinsdag (Escaldes- Revel) en woensdag (Carcassonne-Montpellier) zou gaan.

Ik had willen vertellen over baroudeurs……

Baroudeurs

Ik had op zeker gerefereerd aan de ritzege die Erik Dekker in het jaar 2000 boekte in de aankomstplaats van aanstaande dinsdag……

Erik Dekker

Ik had uitvoerig verhaald over de fenomenale citadel van Carcassonne en de geschiedenis van de Katharen…..

Carcassonne

En zonder twijfel was de mondaine stad Montpellier, woensdag aankomstplaats, de revue gepasseerd….

Montpellier_

Maar dit is nu allemaal bijzaak, want gisteren won de Nederlander Tom Dumoulin de koninginnenrit van de Tour de France 2016!

Na een loodzware dag met een twee dozijn vluchtmakkers over roemruchte Pyreneeën-cols, ging “De Vlinder van Maastricht” er in het laatste uur alleen vandoor. Met een ultieme inspanning probeerden topklimmers Rafal Majka en Rui Costa hem nog te achterhalen, maar het gat bleef tot de streep steeds rond de 40 seconden. In het apocalyptische decor van Andorra Arcalis, gelardeerd met slagregens en hagelstenen, kwam de 26-jarige klasbak van team Giant-Alpecin solo over de finish. Wat een baas!

Tom Dumoulin

Bauke Mollema staat 7e in het algemeen klassement. Als alles meezit, kan hij de komende twee weken nog 2 à 3 plekken opschuiven. Super knap, maar dat zijn we over drie jaar echt wel weer vergeten. De heroïsche zege van Tom Dumoulin in Andorra vergeten we NOOIT meer. De beste Nederlander in het eindklassement van 2002, 2006 en 2014? Geen idee. Maar we weten wèl nog dat die jaren respectievelijk Boogerd (La Plagne), Weening (Gérardmer) en Boom (Arenberg) op grandioze wijze een etappe wonnen.

I rest my case.

Boogerd Weening Boom

Wat eten we vandaag? Niks!

Drinken we dan wel iets? Jazeker, champagne natuurlijk!
Prosecco, Cava en Crémant is allemaal hartstikke lekker, maar doet geen recht aan de unieke prestatie van onze Tom. We lopen dus bij de slijter linea recta op het bubbelrek af, kijken niet naar de prijs, en trekken een mooie Franse fles uit het schap.

Veuve Clicquot

Santé kampioen!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

De Nederlandse Berg

Het is 1 juli in het jaar 2056. De 70-jarige Robert Gesink zit samen met zijn twee kleinzoons naar de TV-wall in zijn huiskamer te kijken. Aan de vooravond van de Tour de France kijken de Gesinks naar een wielrenclip over de eerste helft van de 21e eeuw. Achtereenvolgens komen de Nederlandse helden van weleer langs: Erik Dekker met zijn drie etappezeges in het jaar 2000, Michael Boogerd op La Plagne in 2002 en Pieter Weening (Gérardmer, 2005).

Het volgende decennium breekt aan: Lars Boom (Arenberg, 2014), Wilco Kelderman (Digne-Les-Bains, 2017), Tom Dumoulin (Colmar en Millau, 2019)……

“Hé opa, jij hebt toch ook in de jaren ’10 gekoerst?“

Uit de keuken komt mevrouw Gesink net de kamer ingelopen met een dienblad. Zodra ze de vraag hoort, versnelt ze subiet haar pas. De limonade en de koekjes landen vluchtig op de salontafel en nog voor haar man kan antwoorden, pareert ze:

“Ja zéker jongens. En hoe! Hier bijvoorbeeld (ze wijst naar de TV-wall)…. in dit jaar 2015 waar Chris Froome voor de tweede keer de Tour won…. hier werd jullie opa 6e in het eindklassement!”

De beide kleinzoons kijken hun oma aan. Langzaam gaat de blik naar hun zwijgende opa om vervolgens snel hun ogen neer te slaan. De jongens schuifelen wat met hun voeten en knikken dan, bijna onzichtbaar.

“Eh ja , echt goed hoor – zesde plek”, zegt de oudste na acht seconden die voor hun grootouders acht minuten leek te duren.

“Supergoed opa”, prevelt de jongste kort daarna.

“Nou, drink nou maar jullie limonade op jongens, dan neemt oma jullie zo even mee de tuin in.”

Robert Gesink zakt iets onderuit. Op het scherm ziet hij de druistige Mikai Boogerd in 2030 zegevieren op Alpe d’Huez, de Nederlandse berg. “De zoon van” werd dat jaar 45e in het eindklassement. Gesink masseert zijn slapen, sluit zijn ogen en luistert naar de plaat van The Nits uit 1987 die onder de videoclip is gezet.

Knipsel

Knipsel2

Allerbeste Robert Gesink: prove me wrong.
Zorg dat jij in die videoclip wordt opgenomen.
Vandaag, zaterdag 25 juli 2015, is jouw dag.
Het zijn maar 21 bochten naar de top.
Man, we zullen je eeuwig dankbaar zijn.

Robert Dousi

@robertdousi

De Elzas en de Vogezen

Wat een geweldige overwinning van Lars Boom in Arenberg, afgelopen woensdag. ‘s Ochtends stond ik zelf bij het vertrek vanuit het Belgische Ieper. De regen kwam met bakken uit de hemel. Het gros van de renners zag op tegen de kasseienetappe en later zou blijken dat die vrees niet onterecht was. Onder andere topfavoriet Chris Froome moest de Tour die dag verlaten en diverse klassementsrenners kregen minuten aan hun broek. Zo niet vrijbuiter Lars Boom. Onze landgenoot is naast wielrenner ook veldcrosser en als je modderige hellingen gewend bent, vallen die glibberige kasseien kennelijk best mee. Zonder vrees, en in een tempo dat ik niet eens op een opgevoerde brommer haal, stuiterde Boom naar de zege in Arenberg. Na 186 Touretappes zonder Nederlandse zege, heeft Pieter Weening (Gérardmer, 2005) dan eindelijk een opvolger. Wat een held!

Lars Boom wint in Arenberg

Daags daarvoor had ik al de finish in Lille bijgewoond waar Marcel Kittel zijn 3e etappezege boekte. Reisgenoot Thomas en ik hadden ons 300 meter ná de finish geposteerd waar -zo wisten wij- de renners in een trechter terecht zouden komen voordat ze hun teambus konden opzoeken. In wandeltempo reden haast over mijn voeten: Voigt, Paolini, Gerrans, Roche, Chavanel, Porte, Bakelants, Mollema en Contador! Mooi man. In al mijn enthousiasme vergat ik bijna een selfie te maken. Maar toen de VW Passats van ASTANA voorbij rolden (de ploeg van gele trui drager Nibali), was ik nog net op tijd…

Selfie Robert Dousi in Lille

Komend weekend ga ik er ’s echt voor zitten, niet in de laatste plaats omdat ik voorzie dat de Nederlanders Slagter, Mollema en Dumoulin voor een etappezege gaan meedoen. Na de vlakke etappes naar Reims en Nancy, doemen in de Vogezen de eerste serieuze bergen op. Vandaag begint het nog vlak in de etappe van Tomblaine naar Gérardmer maar het venijn zit in de staart. In de laatste 30 kilometer moeten twee cols van 2e categorie bedwongen worden. De finish ligt op een niet al te lange, maar wel steile col van 3e categorie. Morgen is het andersom en zijn de laatste 30 kilometer bergafwaarts en vlak richting Mulhouse. Daarvoor moet het peloton echter zes cols over waaronder Le Markstein van 1e categorie, de noord-westflank van de beruchte Grand Ballon. Maandag staat een zeer zware bergetappe op het programma met o.a. vier cols van 1e categorie.

Etappe Mulhouse naar La planche des belles filles

De finish ligt op de col met naam La Planche de Belles Filles, oftewel ‘De springplank voor mooie meisjes’. Dat klinkt liederlijk romantisch, de waarheid achter deze naam is een stuk tragischer. De top dankt haar naam aan een legende over de bezetting door Scandinaviërs tijdens de Dertigjarige Oorlog. Jonge meisjes uit omringende dorpen vluchtten naar deze berg in de hoop te ontsnappen aan de wrede huurlingen. Tevergeefs. De meisjes gingen liever dood dan misbruikt en vernederd te worden en daarom sprongen ze van het plateau hun dood tegemoet in het eronder gelegen meer. Er is een houten beeld gemaakt over de legende waar de Franse TV-helikopters maandag zeker niet aan voorbij zullen gaan.

Houten beeld la planche des belles filles

In 2004 bezocht ik de Elzas voor het laatst. Met aanstaande Marsha en haar collega’s van een wijnimporteur, bezochten wij in september de Elzas en de Vogezen. Ons hotel stond even buiten Colmar, waar jaarlijks een wijnkoningin wordt gekozen om de consument over de wijn van de streek te informeren. Overdag bezochten we wijnproeverijen waar vooral het druivennat van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer de revue passeerde. Voor wie nog nooit in deze contreien is geweest: absoluut doen! Het goede van Duitsland èn Frankrijk smelten hier samen in een ansichtkaart die zijn weerga niet kent. Bovendien is het nog geen zes uur rijden vanuit Utrecht wat bij mij de vraag oproept waarom het in godsnaam alweer 10 jaar geleden is.

Elzas

Wat eten we dit weekend?

Choucroute natuurlijk, zuurkool uit de Elzas. We aten het destijds op een terras in het pittoreske dorpje Riquewihr. Bekijk het recept op onderstaande link.

http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/zuurkool/zuurkool-elzas

Choucroute

Wat drinken we erbij? Een biertje tijdens de koers: Kronenbourg 1664, afkomstig uit Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Bij de zuurkoolschotel serveren we een Riesling van André Stuber. Je kunt ‘m zelf gaan halen (doen!), maar hij is ook gewoon in Nederland te koop bij Gall & Gall.

Kronenbourg 1664 & Riesling

Santé et au revoir!

Robert Dousi

Go Diego, GO!

De Giro d ’Italia is bijna op de helft. Vandaag hebben de renners een rustdag om te herstellen van de eerste serieuze test in het middengebergte, afgelopen weekend. Zondag won Pieter Weening op fraaie wijze de etappe naar Sestona door de Italiaan Malacarne in een sprint-a-deux te verschalken. Weening was al de laatste Nederlandse etappewinnaar in zowel Giro d ’Italia (2011) als Tour de France (2005) en voegde daar gisteren dus een prachtige overwinning aan toe. Hulde!

Zaterdag, in een van de spannendste finales die ik ooit heb gezien, bleek de jonge Italiaan Diego Ulissi op Montecopiolo weer de sterkste. Na afloop verklaarde hij de aankomst te hebben verkend op Google Maps. Dat vond ik persoonlijk een minder romantische voetnoot. Hoe dan ook: met zijn sluwheid en imposante eindschot bergop, gaat hij gegarandeerd een fantastisch palmares bij elkaar fietsen. Leuk weetje nog: Ulissi, geboren in de zomer van 1989, is vernoemd naar Diego Maradonna, sterspeler van UEFA-cup winnaar Napoli dat jaar. Ik ben inmiddels groot fan van Ulissi en ik heb hem vast opgeschreven voor het WK wielrennen in het Spaanse Ponferrada, eind september. Om mijn dochtertje voor Nickelodeon na te zeggen: Go Diego, GO!

Go Diego Go

Waar zijn we? Italië kent 20 regio’s die op hun beurt weer zijn onder te verdelen in provincies, 110 stuks om precies te zijn. De regio’s Apulië, Basilicate, Campanië en Lazio liggen inmiddels achter ons. De Giro-Karavaan is neergestreken in Umbrië, in het hart van ‘de laars’. Morgen vertrekken de renners vanuit de universiteitsstad Modena, vooral bekend als autocentrum, onder andere vanwege de aanwezigheid van de Italiaanse paradepaardjes Ferrari, Lamborghini en Maserati.

Van Umbrië rijden de renners naar Emilia-Romagna, de regio die ook wel ‘de buik van Italië’ wordt genoemd. Woensdag rijden de renners langs de Ligurische kust (´bloemenriviera”) naar Savona om donderdag in de regio Piemonte neer te strijken. Dit is de streek van mist, mysteries, truffels, Barbaresco en Barolo. In dit laatste dorp, beroemd om haar gelijknamige wijn, finisht de individuele tijdrit van donderdag waar ik hoop op vuurwerk van onze sterke landgenoot Wilco Kelderman.

Regio's Italië

Wie de Giro d ‘Italia van 2014 op zijn naam gaat schrijven, staat nog niet vast. Wel weten we inmiddels, wie ‘m niet gaat winnen. Al op de eerste dag in Belfast verloor de Giro outsider Daniel Martin die zijn halve GARMIN-ploeg meesleurde in zijn val. Afgelopen donderdag sneuvelde de Spaanse topfavoriet Joaquim Rodriguez op de spekgladde wegen voor Montecassino. De massale valpartij aldaar was misselijkmakend. Tientallen renners moesten na afloop letterlijk en figuurlijk hun wonden likken. Wie zich sterk voelt, moet de onvoorstelbare ravage via onderstaand filmpje nog maar eens bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=JVZ2f3j7qEI

Valpartij Montecassino

De afgelopen jaren wordt er in het peloton veel geklaagd dat het onderlinge respect, vooral onder de nieuwe generatie, ver te zoeken is. Routinier Cadel Evans (BMC) liet vorige week een unieke kans liggen om zijn jongere collega’s te demonstreren wat collegialiteit inhoudt. Direct na de rampzalige valpartij, waarbij de helft van het peloton betrokken was, gaf hij zijn ploeggenoten opdracht om vol door te rijden. Hij werd hierbij geholpen door de overblijfselen van de ORICA-ploeg van roze trui drager Michael Matthews, die na afloop de vermoorde onschuld speelde.

Door deze pikante exercitie won Evans tientallen seconden, zo niet minuten, op zijn concurrenten voor de eindzege. De actie van Evans cum suis oogstte een storm van kritiek, slechts een enkeling kon begrip opbrengen voor zijn besluit om niet in de remmen te knijpen. Eén ding is zeker: als de Australiër de komende dagen wat fysieke malheur of materiaalpech kent, staat een monsterverbond van MOVISTAR (Quintana), OPQS (Uran), AG2R (Pozzovivo), SAXO-TINKOFF (Majka) en BELKIN (Kelderman) klaar om deze openstaande rekening te vereffenen. Mijn zegen hebben ze.

Dartbord

Wat eten we deze week? In Emilia behoort het maken van ham tot een eeuwenoud ambacht. De ‘Prosciutto di Parma’, een zogeheten DOP, is hiervan het bekendste voorbeeld. ‘DOP’ staat voor Di Origine Protetta, letterlijk vertaald: ‘aan de bron beschermd’. De varkens zijn gehouden aan een streng dieet. Naast mais, gerst en fruit, eten ze hier louter “wei”, nota bene het afvalproduct van Parmigiano Reggiano kaas. Na een hangperiode van 10 tot 12 maanden is de Prosciutto di Parma klaar voor consumptie. Zalig op een verse ciabatta, maar met dit mooie weer ga ik voor de versie ‘con melone’. Heerlijk licht en makkelijk bovendien.

Parmaham met meloen

Wat drinken in de tweede Giro week? Zoals gezegd staat aanstaande donderdag een individuele tijdrit op de agenda met finish in Barolo, een klein maar wereldberoemd wijndorpje in de regio Piemonte. Het wijngebied in deze regio wordt bijna in zijn geheel omringd door de Alpen. Piemonte betekent dan ook: aan de voet van de bergen. Ik ben zelf nog nooit in Barolo geweest en dat neem ik mijzelf kwalijk. Het moet er schitterend zijn als ik de plaatjes zo bekijk.

Barolo Streek

Barolo-wijn moet voor 100% gemaakt worden van de Nebbiolo-druif en een alcoholpercentage van minimaal 13% hebben. Voor een gewone Barolo geldt dat deze pas 3 jaar na oogst (inclusief houtrijping van minimaal 2 jaar) mag worden vrijgegeven. Voor de Barolo ‘Riserva’ is dat respectievelijk 4 en 3 jaar, voor de ‘Riserva Special’ respectievelijk 5 en 4 jaar.

Om iedereen in Nederland de gelegenheid te bieden om nog déze week Barolo te proeven, gaan we voor de ‘Barolo Alasia’, verkrijgbaar bij Gall & Gall met 550 vestigingen in Nederland. Hij kost EUR 19.99 per fles, maar dan heb je ook wat. Volgens de Italianen zelf is Barolo: “De Koning der Wijnen, Wijn der Koningen”.

Barolo Alasia

Alla salute, amici!

Robert Dousi

PS: vorige week is mij een enorme eer te beurt gevallen. In de etappe van afgelopen donderdag werd tijdens de LIVE uitzending van Eurosport verwezen naar mijn vorige stukje (“De Slag naar Montecassino”). Ontzettend leuk, ik werd er verlegen van. Bekijk het fragment op onderstaande link!

http://youtu.be/qKvjXUt-9n4

De Slag om Montecassino

De kop van de 97e Giro d’Italia is eraf. De ploegentijdrit op vrijdag werd gewonnen door Orica-GreenEdge. Niet de door mij getipte Italiaanse kampioen Ivan Santaromita, maar de Canadese routinier Svein Tuft kwam als eerste over de streep van die ploeg en mocht derhalve de roze trui aantrekken. Afgesproken werk, zo bleek later. Tuft was jarig vrijdag (waarom wist ik dat niet?) en zijn ploeggenoten, waaronder Nederlander Pieter Weening, hadden geen beter cadeau voor hem kunnen verzinnen. Marcel Kittel sprintte zaterdag èn zondag op imposante wijze naar dagwinst in respectievelijk Belfast en Dublin. In laatstgenoemde stad werd volgens de laatste berichten een op scherp staande bom ontmanteld die in een auto langs het parcours stond, bizar.

Enfin. Ex-Rabo renner Michael Matthews is de leider in het algemeen klassement en dus de trotse drager van de maglia rosa. De Nederlander Maarten Tjallingii zag zijn lange vlucht langs de Noordierse kust beloond met de blauwe trui van het bergklassement.

Foto rijders

Vandaag hebben de renners een rustdag. Per vliegtuig zijn ze verplaatst naar het zuidoosten van Italië. De komende etappes zijn relatief vlak en we gaan ongetwijfeld een paar mooie sprints zien. De eerste week van een grote ronde wordt door sommige wielervolgers als langdradig ervaren. Maar als de helikopters hun werk goed doen, hoeven we ons ook dan geen moment te vervelen voor de TV (SPORZA of Eurosport, de NOS laat dit jaar verstek gaan). We suizen namelijk van het ene panoramische uitzicht zó de volgende ansichtkaart in.

Panorama foto's

De etappe van donderdag wordt, los van de genoemde klim in de finale, een bijzondere – niet in de laatste plaats voor mijn (schoon)familie. Dat behoeft enige toelichting. Mijn zoon Casper heeft als tweede naam Alfons. Hij is vernoemd naar Alfons Stucki (spreek uit: STOET-SKI), een Poolse tankcommandant die de opmars vanuit Normandië tot en met de bevrijding van Nederland in de frontlinie meemaakte. Met zijn geallieerde strijdmakkers heeft hij o.a. Breda bevrijd alwaar hij verliefd werd op de daar woonachtige Maria Kanters. Uit dit huwelijk is Jozef Alfons Adriaan (“John”) geboren. John is mijn schoonvader.

De bevrijding van Breda was een memorabele-, maar niet de meest gedenkwaardige gebeurtenis voor de Polen ten tijde van De Tweede Wereldoorlog. Dat was wèl de Slag om Montecassino, de plaats waar de Giro donderdag finisht, onder toeristen bekend vanwege de schitterende benedictijnse abdij, gebouwd op een 500 meter hoge rots.

Abdij Slag om Montecassino

Hoe raakten de Polen daar verzeild? Ik heb het even opgezocht: na drie mislukte geallieerde pogingen in het eerste kwartaal van 1944, volgde in mei de vierde slag om Montecassino. Deze werd uitgevochten door het Poolse 2e Korps onder generaal Władysław Anders. Bij de eerste aanval (11 – 12 mei) leed het korps zware verliezen, maar stelde het wel het Britse leger in staat om door de Duitse linies in de vallei van de rivier Liri beneden te breken. Op 18 mei slaagde een Poolse verkenningseenheid erin om de ruïnes van het klooster te bezetten.

De verovering van Montecassino maakte de opmars van Britse en Amerikaanse troepen naar Rome mogelijk. Rome viel op 4 juni 1944 in hun handen, twee dagen voor D-day, de landing in Normandië. Van de betrokken Poolse soldaten sneuvelden er ongeveer 4.000. Onderstaand een afbeelding van het Poolse ereveld, gezien vanaf de hierboven afgebeelde abdij van Montecassino.

Gedenkplaats Poolse Strijders

De Slag om Montecassino heeft een prominente plek in de Poolse geschiedenis. Het was voor de hun troepen immers één van de grootste overwinningen op de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bijna alle Polen kennen het lied “Rode klaprozen op de Monte Cassino” (“Czerwone maki na Monte Cassino”). Het refrein is als volgt:

Slag om Montecassino

Ik kan alleen maar hopen dat de paar Polen in het Giro-peloton, bijvoorbeeld de sterke klimmers Majka en Niemiec, zich bewust zijn van deze historische plek en daardoor donderdag extra kracht in de benen vinden om iets moois te laten zien.

Wat eten we deze week? De etappe naar Montecassino start in Sassano, een dorpje in de provincie Salerno, onderdeel van de regio Campania. Uit deze streek komt dit keer het recept: Pollo alla Cacciatore (“Jagerskip”). De versie van Jamie Oliver is erg toegankelijk, je vind ‘m op onderstaande link.

Pollo alla cacciatora

Wat drinken we tijdens de koers?

Wijn, zou je zeggen. De regio Campania, met hoofdstad Napels, leent zich namelijk bij uitstek voor het maken van topwijnen. Echter, door de mentaliteit van de ‘Napolitani’ zijn er in Campania relatief weinig Denominazione di Origine Controllata (DOC) wijnen. Om de DOC-status te verkrijgen, dienen er talloze formulieren te worden ingevuld. En dit is natuurlijk helemaal niets voor de doorsnee Napolitaan. Dit luie gedrag willen wij natuurlijk niet belonen. We nemen water bij het eten en nuttigen tijdens de koers een andere specialiteit uit Campania: Limoncello! Hierbij de link naar het recept om het zelf te maken. Een kind kan de was doen, zolang je maar geduld hebt.

http://www.italie.nl/Limoncello/4613/p1540/c1894/i0/default.html?type=9&region=15

Limoncello

Ciao!

Robert Dousi

PS: Volg mij op twitter (@robertdousi) voor het laatste wielrennieuws!

Giro d’Italia 2014

Aanstaande vrijdag (9 mei) gaat de 97ste Giro d’Italia 2014 van start. In ruim drie weken leggen 198 renners bijna 3.500 kilometer af, verdeeld over 21 etappes. De start van Il Giro is dit jaar in (Noord-) Ierland waar de eerste drie etappes worden verreden. Op maandag vliegt de Girokaravaan naar de Italiaanse regio Puglia, waar in het zuidoostelijke Bari wordt begonnen aan een reis naar het noordwesten. De finish ligt op 1 juni in Trieste, daags na de verschrikkelijke beklimming van de Monte Zoncolan. Op onze trouwdag, dinsdag 27 mei, staat de koninginnenrit naar Val Martello op het programma. De renners moeten dan ook over de Gavia en de Stelvio. Nu al zin in.

GIRO D'ITALIA 2014

In 1909 is de Giro d’ Italia voor het eerst verreden. Op initiatief van de Gazetta dello Sport werd de Italiaanse tegenhanger van de Tour de France georganiseerd. De Gazetta deed dit ook in antwoord op een andere grote krant in Italië, de Corriere della Sera, die een autorace door Italië had uitgeschreven. Tot 1960 vertrok de Giro altijd vanuit Milaan waar de Gazetta was gevestigd. Sindsdien wordt er in de Giro gevarieerd met vertrek en finishplaats. De Grande Partenza van de Giro 2014 is dus in Belfast, hoofdstad van Noord-Ierland, geboorteplaats van Van Morisson en voetballegende George Best.

Dublin by Night

Belfast dankt haar naam aan Béal Feirste (‘monding van de Farset’) de rivier waar de stad aan ligt. De stad wordt omringd door de heuvels Black Mountain en Cavehill. Belfast kent een aantal fraaie, oude gebouwen waaronder de zetel van Queen’s University en de City Hall. ’s Werelds grootste droogdok ligt ook in Belfast. Onder andere de roemruchte Titanic werd hier gebouwd. En wie kent onderstaande song nog, inmiddels alweer een kwart eeuw oud?

Brothers, sisters where are you now
As I look for you right through the crowd
All my life here I’ve spent
With my faith in God, the Church and the Government
But there’s sadness abound
Some day soon they’re gonna pull the old town down
One day we’ll return here,
When the Belfast Child sings again

De openingsrit van de Giro op vrijdag is een zinderende ploegentijdrit door de straten van Belfast. Zaterdag ligt de finish wederom in Belfast na een grote lus langs de kust. In de finale moet het peloton over een kuitenbijter met de schitterende naam Knocknaggulliagh. De TV helikopters moeten er dit weekend voor zorgen dat een paar procent onder de miljoenen kijkers wereldwijd wordt overgehaald om de Noord-Ierse kust te bezoeken.

Ierse Kust

Zondag is de streep getrokken in de Ierse hoofdstad Dublin (‘Dublino’ volgens de Italianen), hometown van de popformatie U2 en geboorteplaats van beroemde schrijvers als James Joyce, Oscar Wilde en George Bernard Shaw.

Goed. Welke renners mogen we verwachten deze maand? Dat de Tour de France qua mondiale aandacht vele maten groter is dan de Giro d’Italia, blijkt uit de afwezigheid van kampioenen als Contador, Froome, Valverde en Nibali. Ook missen we een paar grote sprinters in de personen van Cavendish, Greipel, Kristoff en Sagan. De top van Nederland, zoals Mollema, Slagter en Terpstra, staat ook niet aan de start in Belfast. Maar niet getreurd, op alle ‘disciplines’ staan er indrukwekkende namen op de lijst en de strijd om de roze leiderstrui (‘maglia rosa’) belooft ook dit jaar weer een super spannende te worden.

Onderstaand mijn overzicht met de kanshebbers voor de eindzege, de etappes (sprint, berg, overig) en de Nederlanders.

Voorspelling Giro d'Italia door Robert Dousi

Maglia Rosa

Vrijdag gaat de Giro dus van start met een ploegentijdrit over een kleine 22 kilometer. De tijd van de vijfde renner die binnenkomt, geldt als eindtijd voor de ploeg in kwestie. De renner van het winnende team die als eerste zijn wiel over streep in Belfast drukt, mag deze felbegeerde leiderstrui aantrekken. Het is eigenlijk onmogelijk te voorspellen wie de eerste drager van de MAGLIA ROSA in 2014 wordt. Toch wil ik wel een gokje wagen in de wetenschap dat …

… 14 van de 22 ploegen naar mijn inschatting niet kunnen winnen vrijdag

… kopmannen vanwege de media-heisa niet te snel in het roze willen komen

… Italianen en Ieren vanuit commercieel oogpunt voorrang krijgen van hun ploegbazen

Voorspelling Maglia Rosa Dublin door Robert Dousi

Wat eten we in het openingsweekend van de Giro? Ierse stoofpot met worst. Onderstaand de link naar dit makkelijke, doch bijzonder smakelijke recept. Wat drinken we erbij? Voor de stoofpot hebben we al GUINNESS nodig dus als we het toch in huis hebben, drinken we die andere flesjes ook maar gelijk op.

http://allrecipes.nl/recept/8873/iers-stoofpotje-met-worst.aspx?o_is=Hub_TopRecipe_1

Ierse Stoofpot met Guinness

Hail hail my friends and….arrivederci!

Robert Dousi

PS: lees ook het erg leuke stukje uit The Guardian van gisteren over het enthousiasme van de Ierse bevolking over de roze invasie die de Giro d’Italia heet. Deze dame heeft het begrepen:

“The Giro has never been here before and it’s a big thing for us,” says Sandra Hunter who, as well as running two family farms, sits on the local Moyle district council. “The people who are going to come will be buying our milk and our beef, but they are also part of our future. It will help the tourist industry, which will in turn help us farmers. And isn’t it fantastic for once to be celebrating something that isn’t political?”

http://www.theguardian.com/uk-news/2014/may/05/northern-ireland-giro-italia-cycling

Noord Ierland kleurt roze voor de Giro d'Italia