Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

Grand Départ La Manche

Na twee buitenlandse Tourstarts, in respectievelijk Yorkshire (2014) en Utrecht (2015), heeft de organisatie dit jaar weer gekozen voor een start op Franse bodem. In totaal 22 wielerploegen, bestaande uit elk 9 renners, zijn inmiddels gearriveerd in de roemruchte Franse région Normandië.

Op 1 januari 2016 werden de administratieve regio’s Hoog-Normandië en Laag-Normandië samengevoegd tot één regio. De regio bestaat nu op haar beurt uit vijf zogeheten ‘départements’, te weten: Seine-Maritieme, Eure, Orne, Calvados en La Manche. Laatstgenoemde, de meest westelijke van de vijf, valt de eer te beurt de Grand Départ van 2016 te mogen verzorgen. La Manche dus, ik kan niet wachten.

La Manche

De eerste etappe is dit jaar geen proloog, maar een rit in lijn tussen twee historische plekken. De Tourkaravaan start in Mont-Saint-Michel, na de Eiffeltoren en Versailles de meest bezochte toeristische plek in Frankrijk. Het rotseiland met het fenomenale abdijcomplex ligt ongeveer één kilometer uit de kust bij de plaats Avranches. De baai kent het grootste getijdenverschil van Europa. Het verschil tussen de waterstanden bij eb en vloed kan wel 15 meter bedragen. Mont-Saint-Michel was vroeger alleen over land bereikbaar, bij laagwater. Tegenwoordig loopt er een smalle brug naar het eiland.

Mont Saint Michel

De finishlijn van de 1e etappe is getrokken ter hoogte van ‘Utah Beach’, de plek die onlosmakelijk is verbonden met D-Day. In de nacht van 5 op 6 juni 1944 rukte de Amerikaanse invasievloot op naar de Franse kust tussen Pouppeville en La Madeleine. Brigadegeneraal Theodore Roosevelt Jr. leidde deze 4e infanteriedivisie van de Amerikanen, die de strook in kwestie hadden omgedoopt tot ‘Utah Beach’. Het was de start van ‘Operatie Overlord’ die ruim 20.000 manschappen en 1.700 voertuigen op Utah Beach zette, met ongeveer 700 doden en gewonden aan geallieerde zijde. Utah Beach was overigens het strand met de minste verliezen. Op het andere Amerikaanse landingsstrand, Omaha Beach, waren de verliezen veel dramatischer: al bij de eerste landingsgolf werd de helft van die arme kerels uitgeschakeld.

Utah Beach

Ruim 72 jaar na dato wordt het morgen op dezelfde plek vrijwel zeker een massasprint in de Tour van 2016. De winnaar moet volgens de bookmakers gezocht worden in het tweetal Marcel Kittel en André Greipel. Twee Duitsers dus, het kan verkeren….

Zondag vertrekt de Tourkaravaan vanuit Saint-Lô, de hoofdstad van La Manche, om vervolgens via een lange kustweg en 183 kilometer aan te komen in Cherbourg-en-Contetin. De Franse Tv-helikopters zullen weinig moeite hebben om schitterende plaatjes te schieten van de krijtrotsen langs Normandische kust. En als dan het weer ook een beetje meezit, levert dat komend jaar geheid weer een paar honderdduizend extra toeristen op.

Rotskust

De tweede etappe krijgt gegarandeerd een andere winnaar dan zaterdag en dat heeft alles te maken met de helling die in de laatste paar kilometer getrotseerd moet worden: de Col de la Glacerie. Voor deze rit reken ik op een puncheur, type: Sagan, Matthews en Van Avermaet. Laatstgenoemde wordt hierbij bijgestaan door zijn Franse knecht Moinard, die hier 24 jaar geleden het levenslicht zag. Ook de klassementsrenners zullen attent van voren moeten blijven, want door het stukje van 14% ontstaat er geheid een breuk voorin het peloton.

Finish profiel

Wat eten we in Normandië? De vorige keer dat de Tour is Normandië was, koos ik in mijn stukje voor een ‘Plateau Fruits de Mer’. Dit keer gaan we voor ‘Poulet à la Normande’, een smakelijk kipgerecht uit de streek. In plaats van met wijn – zoals bij ‘Coq au Vin’ – wordt deze kip bereid met calvados, hét lokale drankje in deze contreien. Stukjes appel, champignons, crème fraîche en verse peterselie maken dit gerecht helemaal af.

Wat drinken we erbij? Witte wijn. We smokkelen een beetje door een wijn te ontkurken uit een andere streek: de Loire. Ik ken zelf namelijk geen witte wijnen uit Normandië. Vanwege de lichtzoete appeltonen is mijn keuze als begeleider van de kip gevallen op de ‘Vouvray Chenin Blanc’. Deze wijn is ‘gewoon’ verkrijgbaar bij Gall & Gall voor een alleszins redelijke EUR 8,49 per fles.

Poulet a Normande & Vouvray

Santé, mes amis! Ik meld mij na het weekend weer!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi