Vuelta a España 2014

Vandaag begint de Vuelta a España 2014. Net als de Giro d’Italia in de maand mei en de Tour de France in juli, is dit een drie weken durende etappekoers. Het peloton rijdt de komende weken ‘tegen de klok in’ door Spanje. Op 14 september eindigt de Vuelta met een individuele tijdrit rond bedevaartsoord Santiago de Compostela. In totaal dienen de renners 3.181 kilometer af te leggen. Door het mooie parcours en het indrukwekkende deelnemersveld, belooft de editie van 2014 een schitterend spektakel te worden.

Etappes

Opmerkelijk in deze editie is het feit dat de Pyreneeën worden overslagen. Maar wie denkt dat er niet geklommen hoeft te worden, heeft het goed mis. In Spanje is het vrijwel nergens vlak en in de eerste week staan er al twee bergetappes op het programma. Vanaf het tweede Vuelta-weekend wordt het echt menens als de ene steile berg de andere snel opvolgt. Etappe 14 is een verplicht nummer voor wielerfans. Deze rit met aankomst op La Camperona (Léon) is een primeur voor de Vuelta. Deze slotklim heeft in de laatste kilometers stijgingspercentages oplopend tot 24%.

Op zondag 7 en maandag 8 september zijn de Lagos de Covandonga en de Farrapona in de route opgenomen. In deze laatste rit zitten maarliefst vijf beklimmingen van de 1e-categorie. De voorlaatste etappe op zaterdag 13 september voert naar de Ancares–pas (Por Pan do Zorco). De slotklim stijgt gemiddeld met 9,3% en kent maxima van boven de 20%. Hier zal geschiedenis worden geschreven, we weten alleen nog niet door wie.

Ancares Pas (Por Pan do Zorco)

De 69e editie van de Vuelta begint met een korte, explosieve ploegentijdrit in Jerez de la Frontéra. Deze startplaats is een gemeente in de provincie Cádiz, regio Andalusië. Jerez staat bekend als de sherrystad (“Vino fino” of “Vino de Jerez”) en telt dan ook honderden sherrybodega’s. Tevens staat de stad te boek als hoofdstad van de ‘Flamenco’ omdat de officiële academie van de Flamenco, het “Centro de Baile Jerez”, hier is gevestigd. De renners zullen onderweg weinig zien van de mooie stad omdat de teams er in de korte ploegentijdrit met meer dan 60 kilometer per uur doorheen zullen razen.

Jerez

Zoals eerder vermeld is het deelnemersveld van de Vuelta 2014 indrukwekkend. Nog nooit stonden er zóveel grote namen aan de start van de Vuelta. Toegegeven, een aantal van hen rijdt hier als goedmaker vanwege hun gemiste doel(en) eerder dit seizoen. Maar de ervaring leert: als het startschot eenmaal geklonken heeft, is iedereen dat vergeten.

De bijna 43-jarige (!) Amerikaan Chris Horner kan zijn Vuelta-titel niet verdedigen. Eergisteren werd hij door zijn eigen ploegleiding van de startlijst gehaald omdat hij een te laag cortisol-gehalte in zijn bloed heeft, naar eigen zeggen als gevolg van zijn bronchitis-behandeling. Van de UCI zou hij gewoon mogen starten, ware het niet dat de ploegen onderlinge afspraken hebben gemaakt. Het gaat hier om de Mouvement Pour un Cyclisme Crédible (MPCC), vrij vertaald ‘de club voor geloofwaardig wielrennen’. In het geval van Horner betekent dit: acht dagen niet koersen en dús geen Vuelta-start voor hem. Ik ben hier persoonlijk niet zo rouwig om, omdat ik hem nooit heb vertrouwd als schone sporter -ook al kan ik dat niet bewijzen. Het feit dat hij altijd gepleit heeft voor de onschuld van Lance Armstrong, vind ik al kwalijk genoeg. Onderstaand een foto van de billenmaatjes in hun Radioshack-tijd.

LANCE ARMSTRONG ON STAGE EIGHT OF THE TOUR DE FRANCE

Er staan 22 ploegen van elk 9 renners aan de start van de ploegentijdrit vandaag, 198 renners in totaal dus. Op wie moeten we letten de komende drie weken?

Gewezen Tourfavorieten Froome (Team Sky) en Contador (Tinkoff/Saxo) zijn ook in de Vuelta weer omringd door uitmuntende helpers. De kopmannen gaan proberen het (door hun Tour-debacle mislukte) seizoen te redden. Het zou mij overigens verbazen als één van beiden daarin zou slagen. Volgens mij is het onmogelijk om binnen één maand mentaal en fysiek de knop om te zetten. Het zou hoe dan ook een enorme stunt zijn en ik gun hen beide het eerherstel van harte.

Team Movistar heeft een ijzersterke ploeg met kopmannen Quintana en Valverde, een paar Spaanse klimgeiten en hardrijders Malori en Castroviejo voor o.a. de ploegentijdrit van vandaag. Ook Garmin-Sharp is op volle oorlogssterkte met maarliefst drie hangijzers in het vuur voor het eindklassement: Hesjedal, Talansky en Dan Martin. De massasprints worden een aangelegenheid voor Bouhanni, Sagan, Guardini, Degenkolb en Matthews. De ‘oudere jongeren’ Boonen, Hutarovich en Bennatti moeten hopen op een ontregelde sprint, want zij komen inmiddels pure snelheid tekort tegen het eerstgenoemde vijftal.

Truien Vuelta

En hoe zit het met de Nederlanders? Supertalent Wilco Kelderman gaat in navolging van zijn uitstekende Giro d’Italia (7e plek) wederom voor een topklassering. Voor een (berg)etappe mogen we hopen op landgenoten Poels, Gesink en Ten Dam. In de sprints kunnen Hofland, Ligthart en Sinkeldam wellicht voor een verrassing zorgen. Clement mag zich uitleven in de tijdritten en/of in een tussenetappe.

Ik heb onderstaande categorisering gemaakt waarin iets minder van 1/3 van het peloton de revue passeert. In de eerste (linker) kolom de favorieten en outsiders voor de eindzege. Daarnaast de mannen die ook een goed klassement kunnen rijden maar vooral hun zinnen hebben gezet op een bergetappe. De sprinters staan in de middelste kolom en daarnaast de mannen die we mogen opschrijven voor een etappe die niet op een berg of in een massasprint beslecht wordt. Tot slot, in de rechterkolom, mijn prognose voor de ploegentijdrit van vandaag.

Voorspelling Vuelta 2014 door Robert Dousi_@robertdousi

Wat aten we in aanloop naar de Vuelta? Afgelopen week waren we met het gezin in Spanje. Na anderhalve week luieren in de Franse Alpen, vierden we nog een extra week vakantie bij mijn schoonouders in Spanje die hier al jaren wonen. Decor van handelingen als altijd: het charmante kustplaatsje Alcossebre aan de Costa del Azahar, ruim 100 kilometer boven Valencia.

Maandag waren we met toda familia op pad en zijn we getrakteerd op een lunch in Restaurante El Arenal, een prima strandtentje aan Playa del Caragador. Onze keuze viel op het Menu Dégustation, bestaande uit een drietal klassiekers. Vooraf diverse visheerlijkheden zoals ‘mejillones’ (mosselen), ‘almejas’ (kokkels) en ‘croquettas de gambas’ (garnalenkroketjes). Als hoofdgerecht ‘lenguado a la plancha’ (tong van de plaat) en als dessert ‘crema catalana’, de lokale variant van de meer bekende Franse crème brulée. Heerlijk gegeten en gezeten, niet in de laatste plaats omdat de kids zó het strand op konden rennen.

Menu Degustación Restaurante El Arenal Alcossebre

Wat dronken we erbij?

Vino blanco, een frisse ‘seco’ van het huis BACH (spreek uit ‘BATSJ’), om precies te zijn de Extremismo uit 2012.

Bach Extremismo 2012

Veel plezier in de komende weken. Ik meld mij ergens volgende week weer.

Salut y adiós, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi

Voorbeschouwing Tour 2014

Op 28 juni 1914, vandaag precies honderd jaar geleden, werd aartshertog Franz Ferdinand van Oostenrijk vermoord. Wat volgde, was een Habsburgs ultimatum aan Servië en binnen een paar weken stond Europa in vuur en vlam. Op 28 juli begon de Oostenrijks-Hongaarse invasie van Servië. Kort daarop volgde de Duitse inval in België, Luxemburg en Frankrijk. Rusland viel op haar beurt Duitsland aan en toen ook de overzeese kolonies betrokken waren, was WO-I een feit.

WO I

De 101ste editie van de Tour de France staat voor een belangrijk deel in het teken van deze vreselijke periode, die als ‘La Grande Guerre’ de geschiedenis is ingegaan. Bijna 20 miljoen mensen kwamen om het leven. Onder hen de eerste niet-Franse winnaar van de Tour de France in 1909, de Luxemburger François Faber. Hij had zich als vrijwilliger aangemeld bij het Franse Vreemdelingenlegioen. In mei 1915 lag hij in Carency nabij Arras in de frontlinie, toen hij een telegram ontving met de blijde boodschap dat zijn dochter was geboren. Dolgelukkig sprong hij boven de loopgraaf uit, terwijl hij zijn handen in de lucht stak. Op datzelfde ogenblik doorboorde een Duitse kogel zijn hart.

Francois Faber - eerste niet Franse tour winnaar

De Tour 2014 start met drie etappes in Engeland. Rit 1 (Leeds-Harrogate) en Rit 3 (Cambridge-London) eindigen vrijwel zeker in een massasprint. Rit 2 (York-Sheffield) wordt een fantastische etappe met in totaal negen, niet te onderschatten heuvels. De vergelijking met de eendaagse klassieker Luik-Bastenaken-Luik is gemaakt en dat betekent dat we de grote namen hier al vooraan zullen zien.

Na het Engelse drieluik, keert de Tourkaravaan ‘huiswaarts’ met een start in Rit 4 vanuit kustresort Le Touquet-Paris-Plage. Richting Lille en in Ieper wordt uitgebreid stil gestaan bij WO-I. In Rit 5 staat een verassende etappe op het programma: een onvervalste kasseienrit (een soort mini Parijs-Roubaix) richting Arenberg. Honderd jaar geleden was het in deze contreien een slagveld en vermoedelijk zal dat dit jaar in de Tour niet anders zijn. Vanmarcke, Cancellara en Terpstra hebben van deze rit een hoofddoel van 2014 gemaakt. Voor de kopmannen is het zaak deze etappe geen tijd te verliezen, voorwaar geen sinecure op de gevaarlijke pavés.

Kasseien

De eerste serieuze bergen doemen op in de Vogezen, in en om Gérardmer en Mulhouse. In Rit 11, op Quatorze Juillet, ligt de finish op La Planche des Belles Filles, een klim met stijgingspercentages van 20%. Het peloton rijdt dit jaar ‘met de klok mee’, dat wil zeggen: eerst de Alpen, met o.a. de klim naar skioord Chamrousse, de Col d’Izoard en Col du Lautaret. In de laatste week moeten de Pyreneeën getrotseerd worden, waaronder de Peyresourde, Col du Tourmalet en Hautacam.

Hoe zit het met de ‘Contre les Montres’ dit jaar? Opvallend genoeg staat er maar één tijdrit op het programma. In de voorlaatste rit pas bovendien, ruim 54 kilometer lang, langs de wijnvelden van Bergerac naar Périgueux. De finish is op zondag 27 juli op de Champs Elysees in Parijs.

Etappes Tour de France 2014

De strijd om de gele trui van het algemeen klassement belooft een zinderende tweestrijd te worden tussen Contador en Froome. Daarachter hoopt een dozijn renners op een podiumplaats, waaronder Nibali, Valverde, Van den Broeck en Mollema. De Amerikanen Talansky en Van Garderen zitten op het vinkentouw en ook wereldkampioen Rui Costa gaat dit jaar zijn geluk beproeven in het eindklassement. Meesterknechten Roche en Porte moeten zich in dienst stellen van de twee topfavorieten en verwacht ik om die reden net buiten de Top 10. En de Fransen? Ik denk het persoonlijk niet. Wel een hoop gedemarreer en wat etappezeges natuurlijk (Bardet, Voeckler, Pinot, Gallopin, Riblon?) maar volgens mij hebben de Fransen in 2014 geen serieuze kanshebbers voor de maillot jaune.

De strijd om de groene trui van het puntenklassement is dit jaar volledig open. De ene sprint is de andere niet. Kittel, Cavendish en Greipel gaan de buit verdelen bij de vlakke aankomsten. In heuvelsprints is het de beurt aan mannen als Sagan, Kristoff en Degenkolb. Gaat het nóg steiler omhoog, dan komt het slag Gerrans, Slagter en Matthews bovendrijven. En elke Tour is er wel minimaal één etappe waarin een evidente sprint door incidenten in de laatste kilometers een andere wending krijgt. Op dat soort ontwikkelingen hopen Rojas, Goss en Modolo die normaal net iets te kort komen in dit geweld.

Les Tricots

Aan voorspellingen voor de bolletjestrui van het bergklassement waag ik me al jaren niet meer. Vroeger schreef je vooraf vijf namen op en dan had je de bergkoning gegarandeerd te pakken. Twee Fransen, twee Spanjaarden en een Colombiaan, altijd goed. Tegenwoordig ligt er op de vele colletjes zoveel ‘sprokkelhout’ dat wel dertig renners voor dit tricot in aanmerking komen. Misschien is het dit jaar wel iets voor Joaquin Rodriquez die, na veel pech dit voorjaar, een vrije rol heeft gekregen van zijn ploegleider. Tot slot, de witte trui voor het jongerenklassement? Kwiatkowski, Talansky, Bétancur lijkt mij een kansrijk podium op dit vlak.

Voor degenen die komende week hun Tourpoule gaan invullen, heb ik onderstaande selectie gemaakt. Ruim 1/3 van het te verwachten Tourpeloton passeert hier de revue. Sommige namen zijn nog onder voorbehoud omdat niet alle ploegen hun definitieve negen namen bekend hebben gemaakt. Zeker afwezig zijn: klassementsrenners Quintana, Wiggins, Evans en Phinney, klimmers Uran, Henao, Scarponi en Aru, sprinters Hushovd, Viviani , Mezgec en Bouhanni en Nederlanders Gesink, Langeveld, Bos en Kelderman.

Voorspelling Tour 2014 door Robert Dousi

Wat eten we in aanloop naar de Tour? Eén van mijn favoriete klassiekers: Stéak Tartaar met sla en frieten. Klik op onderstaande link voor een heldere instructie van een aimabele topchef.

http://www.njam.nl/recepten/steak-tartaar-met-dikke-frieten

Steak Tartare met Dikke Frieten

Wat drinken we erbij? Rosé, Domaine de Saint Ser om precies te zijn, uit mijn geliefde Provence. Omdat het toch wel opkomt in Tourmaand juli, koop ik bij Albert Heijn een doos van zes flessen, goed voor 10% volumekorting, waarmee ik ‘en passant’ de nog ontbrekende Hup Holland Hup Hamsters voor zoonlief verover. Over win-win situaties gesproken….

Domaine Saint Ser

Santé!

Robert Dousi

PS: Op 5 juli, volgende week zaterdag, begint de Tour de France. Samen met mijn kameraad Thomas breng ik in de eerste Tourweek een bezoek aan Lille (finish Rit 5) en Ieper (départ Rit 6). Uiteraard zal ik hiervan verslag doen via deze blog, die tijdens de Tour om de drie à vier dagen zal verschijnen. Tijdens de etappes doe ik ook via Twitter verslag: @robertdousi. Heel veel plezier!

De tijdrit in Normandië

Vandaag werd de massasprint in Bretagne gewonnen door de Duister Marcel Kittel met een super jump over zijn landgenoot André Greipel in de laatste 100 meter. Het was zijn tweede etappezege deze Tour; hij won eerder al de openingsrit in Bastia op Corsica.

Morgen staat de eerste individuele tijdrit (en français: ‘contre la montre’) op het programma. In de 100ste Tour mocht Frankrijks grootste toeristische attractie na de Eiffeltoren natuurlijk niet ontbreken: Mont-Saint Michel. De overgebleven 182 renners starten één voor één, om de paar minuten, vanuit Avranches en racen een rondje van 33 km door het departement Manche richting het fraaie, rotsachtige schiereiland.

Mont St Michel

Mont-Saint Michel heeft 43 inwoners en ligt 1 kilometer uit de kust bij de plaats Avranches in Normandië. Op Wikipedia lezen we dat de abdij van Mont-Saint Michel rond 700 werd gesticht door de heilige Aubert die op de toen nog door het bos omringde berg kwam bidden. Volgens de legende zou de Aartsengel Michaël verschenen zijn aan de monnik Aubert, die visioenen kreeg over een kerk op de rots. Michaël beval hem om op die plek een kerk op te richten en de monnik begon in het jaar 708 aan de kerk bouwen. Oorspronkelijk was het eiland dus een bergje in een bosrijk gebied dat dicht bij de kust lag en niet beschermd werd door duinen. Bij een vloedgolf werd het bos verwoest en een deel van de grond spoelde weg naar zee. In 1979 werd Mont Saint-Michel met abdijcomplex en de omliggende baai uitgeroepen tot werelderfgoed door de UNESCO. Daar zullen weinig mensen tegen geageerd hebben.

Goed, een individuele tijdrit dus, van Avranches naar Mont-Saint-Michel. De tijdritspecialisten onder de klassementsrenners (Froome, Kreuziger, Péraud, Evans) hopen deze dag een gevoelige tik uit te delen c.q. tijd terug te winnen op hun concurrenten in de Top 20. De (op papier) mindere goden op deze discipline (Mollema, Ten Dam, Rodriguez, Nieve) zullen er alles aan doen de schade te beperken. De overwinning gaat naar mijn verwachting naar de Duitse wereldkampioen tijdrijden: Tony Martin.

Tony Martin

Naast de genoemde klassementsrenners verwacht ik ook veel van de hardrijders Chavanel, Malori en Castroviejo. En eigenlijk alles wat native english spreekt, rijdt een uitstekende tijdrit -of het nou Canada (Tuft), USA (Talansky), Australië (Meyer), Nieuw-Zeeland (Porte) of Groot- Brittanië (Millar) is. Heeft Nederland nog goede tijdrijders? Jazeker! Niki Terpstra en Liewe Westra mikken op een plek bij de beste tien. We gaan het meemaken. Hoe dan ook: mooie discipline, schitterende plaatjes, spannende man-tegen-man wedstrijd. Ik heb er weer zin!

Wat eten we? Crêpes Normandes, in plat Nederlands: pannenkoekies met appel en ijs.

crepes normandes

Het recept staat te lezen op onderstaande link.

http://eten-en-drinken.infonu.nl/recepten/93065-franse-klassiekers-crepe-normande.html

En wat drinken we erbij? “De eerste pannenkoeken zijn voor de kinderen”, zeg ik altijd. Daarom gewoon een 1.5 liter fles Evian op tafel bij de crêpes. Maar als de kids naar bed zijn, ploffen we in onze leren fauteuil waar we gaan genieten van een lekker glaasje calvados (eentje Thomas, geen halve fles!). Calvados is een op cognac gelijkende sterk alcoholische drank, verkregen door het tot tweemaal toe destilleren van appelcider. Dit resulteert in een destillaat met een alcoholpercentage van ca. 70%. Hierna volgt een rijping op eikenhouten vaten. Deze rijptijd kan variëren van 1 tot 5 jaar. Tijdens het rijpingsproces verliest het destillaat een deel van zijn alcohol. Voordat de calvados verkocht wordt, wordt hij met een weinig karamel gekleurd, maar niet gezoet, zodat de droge smaak behouden blijft.

Calvados

Santé!

Robert Dousi