Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

Le Grand Départ in Utrecht

Geen land buiten Frankrijk mocht de Grand Départ van de Tour de France zo vaak organiseren als Nederland. Na Amsterdam (1954), Scheveningen (1973), Leiden (1978), Den Bosch (1996) en Rotterdam (2010) is Utrecht in 2015 dan eindelijk de gelukkige. Het belooft een geweldig feest te worden waar ik geen seconde van wil missen. Sterker nog: ik was gisteren met mijn goede vriend Joost al bij de ploegenpresentatie in Park Lepelenburg, wat een grandioos feest man! Zelf veel foto’s gemaakt natuurlijk, maar aan deze geweldige selfie van Team Giant-Alpecin kan ik niet tippen.

Selfie Team Giant Alpecin

Het idee van een Grand Départ in Utrecht is in 2002 geboren. Na de start van de Giro d ‘Italia in Groningen in dat jaar, kwamen journalist Jeroen Wielaert en Jan Fokkens op het idee om de start van de Tour de France naar de Domstad te halen. In het Utrechtse Café De Vooghel werkten ze op twee bierviltjes het idee uit om de Tourstart naar Utrecht te halen. Een intensief lobbyproces volgde, met veel ‘ups & downs’, maar uiteindelijk lukte het. Mede met behulp Stichting Tour Sous Le Dom, het Business Peloton Utrecht en drie volhardende burgemeesters. In november 2013 bevestigde de Tourorganisatie bij monde van Christian Prudhomme dat de Grand Départ 2015 aan Utrecht gegund werd.

Grand Depart

Utrecht is een stad met een rijke historie. Met de bouw van het Romeinse Fort ‘Traiectum’ op de plaats waar nu de Domkerk staat, werd de grondslag voor de latere stad Utrecht gelegd. In de 9e eeuw dook voor het eerst de naam ‘Ultraiectum’ op; vermoedelijk om onderscheid te maken met ‘Traiectum ad Mosam’, het huidige Maastricht. In het jaar 1122 verkreeg Utrecht stadsrechten en werden stadswallen en een verdedigingsgracht aangelegd. Halverwege de 16e eeuw was Utrecht de grootste stad van de Noordelijke Nederlanden. Anno 2015 telt de stad 335.000 inwoners en is het vanwege de centrale ligging en beurscapaciteit het snelst groeiende economische centrum van Nederland. Utrecht krijgt morgen twee keer meer bezoekers dan het inwoners heeft.

Plattegrond Utrecht

Voor buitenlandse toeristen was Utrecht tot de 21e eeuw het best bewaarde geheim van Holland. Er was ook simpelweg geen tijd voor een bezoek, omdat de verplichte nummers (Amsterdam, Delft en Keukenhof) moesten worden aangedaan. De laatste jaren zit Utrecht als toeristenstad echter in de lift. Positieve aanbevelingen van The New York Times (“…vibrant Dutch city that nurtures its quirks…”), BBC Travel (“…one of the happiest places in the world…”), The Lonely Planet (“…part of the world’s 10 most unsung places…”) hebben hun weerslag niet gemist. De hotels schieten namelijk als paddenstoelen uit de grond in de Domstad.

Utrecht-bezoekers worden door plaatselijke VVV verwezen naar de Dom, Speelklok Museum, Dick Bruna Huis en Spoorwegmuseum. Allemaal zeker de moeite waard, maar teveel om op één dag te doen natuurlijk. Mijn tip voor ‘Utrecht-maagden’: stap op de Oudegracht, ter hoogte van stadskasteel OudDaen eens ouderwets in een rondvaartboot, dat is echt de moeite waard.

Domtoren en Oude Gracht

Terug naar de koers. Morgen starten de 198 geselecteerde wielrenners één voor één voor een individuele tijdrit over 13,8 kilometer. Omdat de afstand langer dan 9 kilometer is, mag de tijdrit geen “proloog” genoemd worden. Maar laten we toch vooral het Franse woord voor tijdrit aan te houden: contre-la-montre (letterlijk: tegen het horloge).

Het Jaarbeurs-terrein (start en finish) fungeert zaterdag als kloppende hart van de Grand Départ. De renners rijden ‘tegen de klok in’ over de Balijelaan richting Stadion Galgenwaard en rijden dan via de Uithof en Biltstraat over de Maliesingel weer terug. Helaas racen de renners zaterdag niet over de fraaie Maliebaan zelf, een gemiste kans -want dit is het oudste, officiële fietspad van Nederland.

In het shirt van zijn vorige werkgever reed onze landgenoot Lars Boom deze tijdrit in 2014 al eens. In de vroege ochtend, onder politiebegeleiding. Bekijk het filmpje hiervan op onderstaande website.

http://www.tourdefranceutrecht.com/-/lars-boom-raast-over-parcours-tourproloog-2015

Tijdrit Utrecht

Wie gaat de tijdrit winnen morgen en wordt dus de eerste gele trui drager van de Tour 2015?

Een proloog van 5 kilometer kan tientallen winnaars hebben, vaak kerels die ook goed kunnen sprinten. Voor een tijdrit van meer dan 50 kilometer, gaat het vaak maar tussen om een man of vijf. Deze tijdrit ligt er qua afstand mooi tussenin en biedt dus kansen voor een bont pluimage van favorieten en outsiders.

Zo zijn er de klassementsrenners als Contador, Nibali, en Froome die de tijdrit niet zullen winnen, maar er alles gelegen is om zo min mogelijk tijd te verliezen. Er zijn ook renners die een goede tijdrit in de benen hebben en al speculeren op de gele trui begin volgende week. Bijvoorbeeld na de 3e etappe op de Muur van Hoei (Kwiatkowski, Dan Martin) of de 4e kasseienetappe (Stybar, Boom) omdat daar de eerste tijdsverschillen zullen ontstaan. Sprinters als Sagan en Kristoff kunnen dit werk ook aan, maar voor hen is deze tijdrit iets te lang om bij de topfavorieten te horen.

De winnaar in Utrecht moet dus zeer waarschijnlijk worden gezocht in onderstaand rijtje: dit zijn de èchte tijdritspecialisten. Laten we hopen dat het broeierige weer geen roet in het eten gooit en dat alle renners onder dezelfde omstandigheden kunnen rijden.
 

Kanshebbers Individuele Tijdrit

Wat eten we morgen?

Op de stressvolle openingsdag van de Tour gaan we het ons gemakkelijk maken. De heerlijke Franse keuken komt immers de komende weken nog uitgebreid aan bod. We volstaan vandaag met twee ordinaire bolletjes, maar dan natuurlijk wel met echt ‘Utregs’ beleg.

Het eerste bolletje beleggen we met VOCKING WORST, een smaakvolle leverworst volgens authentiek familierecept. Op de tweede gaat kaas, en wel de recent gelanceerde OUDEGRACHTKAAS die de komende decennia tot dé trots van Utrecht moet uitgroeien.

Vocking Worst en Oude Gracht Kaas

Wat drinken we erbij?

We spoelen de hartig belegde broodjes weg met een koud glas bier van de ambachtelijke Utrechtse brouwer Maximus, bij mij thuis om de hoek. We hebben de keuze uit verschillende soorten en kiezen vandaag voor de Pandora, een lekker fris, licht bitter blond biertje. Bekijk hun hele selectie eens op onderstaande website, of – nog beter – bezoek de brouwerij zelf en kies je eigen favoriet.

http://www.brouwerijmaximus.nl/

Maximus Bier

Proost vrienden, zondag meld ik mij weer als we van Utrecht naar Zeeland gaan!

Robert Dousi

@robertdousi
 

De Hel van het Noorden

De stad Parijs is onlosmakelijk verbonden met de wielersport. Zo wordt de Tour de France er altijd afgesloten en zijn er door het jaar heen koersen als Parijs-Camembert, Parijs-Tours en Parijs-Nice. Zondag staat de meest heroïsche van alle monumenten op het programma: Parijs-Roubaix, bijgenaamd ‘De Hel van het Noorden’. Dat de start feitelijk helemaal niet in Parijs is (maar 80 km naar het noordoosten in de historische plaats Compiègne), nemen we ook dit jaar weer voor lief.

Polygoon Wereldnieuws _ Parijs Roubaix

De textielfabrikanten Theo Vienne en Maurice Perez organiseerden Parijs- Roubaix voor het eerst in 1896. De omschrijving L’enfer du Nord werd voor het eerst in 1919 gebruikt door een journalist die de eerste editie na WO-I volgde en diep onder de indruk was van de oorlogsverwoestingen in Noord-Frankrijk.

De koers is zondag 257 kilometer lang. Er zijn nauwelijks hellingen maar des te meer kasseistroken, de zogeheten pavés. Afhankelijk van de weersomstandigheden zijn deze kasseistroken (28 stuks in totaal) ofwel droog en stoffig, ofwel nat en uiterst glad. In beide gevallen is Parijs-Roubaix een monsterlijke beproeving voor mens en materiaal.

De bekendste pavé is ‘Het Bos van Wallers’, in de koers vaak aangeduid als Trouée d’Arenberg. De snelheid op deze 2.4 kilometer lange, smalle kasseistrook ligt vanwege de licht dalende lijn enorm hoog. Er is na het Bos nog ruim twee uur koers te gaan maar alle renners die denken kans te maken op de zege willen hier al vooraan zitten, wat leidt tot veel gedrang en kans op valpartijen.

Kasseien

Als een solist of kleine kopgroep zich nog niet heeft afgescheiden, is niet zelden de kasseistrook Carrefour de l‘Arbre de scherprechter in de finale. Wanneer de renners al op sterven na dood zijn, moeten ze op 15 kilometer voor de finish nog deze ruim twee kilometer aan doffe ellende trotseren.

Bijzonder opvallend aan deze klassieker is de finish. De streep ligt niet zoals bij alle andere koersen op een openbare, geasfalteerde weg maar in het ‘Vélodrome de Roubaix’. Een velodroom, ook wel wielerbaan of wielerpiste genoemd, is een ovale piste speciaal gebouwd voor baanwielrennen. De baan in Roubaix is een buitenbaan, heeft een lengte van 500 meter en heeft een hellingshoek in de bochten van 30 graden. De renners komen aan de lange zijde het Vélodrome binnen en rijden dan nog anderhalve ronde voor een uitzinnig publiek.

Vélodrome

Wie gaat er winnen zondag?

Dezelfde namen die vooraf voor De Ronde van Vlaanderen werden getipt, staan nu ook bovenaan de favorietenlijst voor ‘Roubaix’. Of Cancellara nog steeds honger heeft, zal zondagmiddag blijken. De ploeg van OMEGA PHARMA heeft met Boonen, Stybar en Terpstra wat goed te maken na het geklungel in De Ronde. De BELKIN formatie staat als een huis met Vanmarcke, Boom, Tjallingii, Tankink en Nordhaugg. BMC zint met Van Avermaet, Phinney en Hushovd op wraak na de tweede plek vorige week. Team SKY rekent op een podiumplek van Wiggings, Thomas of Boasson Hagen. Machtsprinters als Kristoff (KATJOESJA) en Degenkolb (GIANT-SHIMANO) mogen hopen op eremetaal. En Sagan? Dit is bepaald niet zijn favoriete koers, maar hij is en blijft een onvermoeibare stuntman dus wie weet…..Voor degenen die een gokje aandurven, tip ik de Franse outsiders van AG2R-LA MONDIALE: Sébastien Turgot en Damien Gaudin.

Volgens de bookmakers wordt dit de TOP-30:

Bookmakers Voorspellingen

Wat eten we zondag?

Het peloton doorkruist zondag drie Franse régions, te weten Ile de France (start), Nord-Pas-de-Calias (finish) en het grootste deel door Picardie. Uit deze laatste streek komt het calorierijke recept: Ficelle Picarde, een hartige pannenkoek met ham, champignons en kaas.

http://www.smulweb.nl/recepten/1390809/Ficelle-picarde

Ficelle Picarde

Wat drinken we erbij? Bier, uit diezelfde streek.

De Picardiër Julien Delhaye maakt bières artisanale onder het merk ‘Val’Aisne’. We kunnen kiezen tussen verschillende soorten, te weten: Blanche, Blonde, Brun, Triple en Ambère. Ik ga voor die blonde, ben ik gek op 🙂

Val'Aisne

Santé et bon courage!

Robert Dousi

PS: de oudere jongeren onder mijn lezers, hebben het beeld van Hennie Kuiper tijdens Parijs-Roubaix 1983 nog helder op hun netvlies staan. Kuiper rijdt lek in een gootje en moet dan wachten op een nieuwe band. Het wordt een nieuwe fiets. Bekijk het filmpje nog eens op onderstaande link met commentaar van Jean Nelissen en Mart Smeets https://www.youtube.com/watch?v=cjm3dQVzsaA