De Elzas en de Vogezen

Wat een geweldige overwinning van Lars Boom in Arenberg, afgelopen woensdag. ‘s Ochtends stond ik zelf bij het vertrek vanuit het Belgische Ieper. De regen kwam met bakken uit de hemel. Het gros van de renners zag op tegen de kasseienetappe en later zou blijken dat die vrees niet onterecht was. Onder andere topfavoriet Chris Froome moest de Tour die dag verlaten en diverse klassementsrenners kregen minuten aan hun broek. Zo niet vrijbuiter Lars Boom. Onze landgenoot is naast wielrenner ook veldcrosser en als je modderige hellingen gewend bent, vallen die glibberige kasseien kennelijk best mee. Zonder vrees, en in een tempo dat ik niet eens op een opgevoerde brommer haal, stuiterde Boom naar de zege in Arenberg. Na 186 Touretappes zonder Nederlandse zege, heeft Pieter Weening (Gérardmer, 2005) dan eindelijk een opvolger. Wat een held!

Lars Boom wint in Arenberg

Daags daarvoor had ik al de finish in Lille bijgewoond waar Marcel Kittel zijn 3e etappezege boekte. Reisgenoot Thomas en ik hadden ons 300 meter ná de finish geposteerd waar -zo wisten wij- de renners in een trechter terecht zouden komen voordat ze hun teambus konden opzoeken. In wandeltempo reden haast over mijn voeten: Voigt, Paolini, Gerrans, Roche, Chavanel, Porte, Bakelants, Mollema en Contador! Mooi man. In al mijn enthousiasme vergat ik bijna een selfie te maken. Maar toen de VW Passats van ASTANA voorbij rolden (de ploeg van gele trui drager Nibali), was ik nog net op tijd…

Selfie Robert Dousi in Lille

Komend weekend ga ik er ’s echt voor zitten, niet in de laatste plaats omdat ik voorzie dat de Nederlanders Slagter, Mollema en Dumoulin voor een etappezege gaan meedoen. Na de vlakke etappes naar Reims en Nancy, doemen in de Vogezen de eerste serieuze bergen op. Vandaag begint het nog vlak in de etappe van Tomblaine naar Gérardmer maar het venijn zit in de staart. In de laatste 30 kilometer moeten twee cols van 2e categorie bedwongen worden. De finish ligt op een niet al te lange, maar wel steile col van 3e categorie. Morgen is het andersom en zijn de laatste 30 kilometer bergafwaarts en vlak richting Mulhouse. Daarvoor moet het peloton echter zes cols over waaronder Le Markstein van 1e categorie, de noord-westflank van de beruchte Grand Ballon. Maandag staat een zeer zware bergetappe op het programma met o.a. vier cols van 1e categorie.

Etappe Mulhouse naar La planche des belles filles

De finish ligt op de col met naam La Planche de Belles Filles, oftewel ‘De springplank voor mooie meisjes’. Dat klinkt liederlijk romantisch, de waarheid achter deze naam is een stuk tragischer. De top dankt haar naam aan een legende over de bezetting door Scandinaviërs tijdens de Dertigjarige Oorlog. Jonge meisjes uit omringende dorpen vluchtten naar deze berg in de hoop te ontsnappen aan de wrede huurlingen. Tevergeefs. De meisjes gingen liever dood dan misbruikt en vernederd te worden en daarom sprongen ze van het plateau hun dood tegemoet in het eronder gelegen meer. Er is een houten beeld gemaakt over de legende waar de Franse TV-helikopters maandag zeker niet aan voorbij zullen gaan.

Houten beeld la planche des belles filles

In 2004 bezocht ik de Elzas voor het laatst. Met aanstaande Marsha en haar collega’s van een wijnimporteur, bezochten wij in september de Elzas en de Vogezen. Ons hotel stond even buiten Colmar, waar jaarlijks een wijnkoningin wordt gekozen om de consument over de wijn van de streek te informeren. Overdag bezochten we wijnproeverijen waar vooral het druivennat van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer de revue passeerde. Voor wie nog nooit in deze contreien is geweest: absoluut doen! Het goede van Duitsland èn Frankrijk smelten hier samen in een ansichtkaart die zijn weerga niet kent. Bovendien is het nog geen zes uur rijden vanuit Utrecht wat bij mij de vraag oproept waarom het in godsnaam alweer 10 jaar geleden is.

Elzas

Wat eten we dit weekend?

Choucroute natuurlijk, zuurkool uit de Elzas. We aten het destijds op een terras in het pittoreske dorpje Riquewihr. Bekijk het recept op onderstaande link.

http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/zuurkool/zuurkool-elzas

Choucroute

Wat drinken we erbij? Een biertje tijdens de koers: Kronenbourg 1664, afkomstig uit Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Bij de zuurkoolschotel serveren we een Riesling van André Stuber. Je kunt ‘m zelf gaan halen (doen!), maar hij is ook gewoon in Nederland te koop bij Gall & Gall.

Kronenbourg 1664 & Riesling

Santé et au revoir!

Robert Dousi

Advertenties

The Great Departure

Morgen gaat de Tour de France van start, nota bene in Engeland. Het graafschap Yorkshire heeft de eer Le Grand Départ van 2014 te mogen verzorgen. Het openingsweekend is voor de Engelse organisatie geslaagd als aan twee voorwaarden is voldaan. Om te beginnen moet Mark Cavendish de openingsetappe winnen. Hij mag in dat geval voor het eerst in zijn carrière de gele trui aantrekken. Daarnaast hoopt de plaatselijke Tourist Information Office dat de helikopterbeelden van het betoverende landschap duizenden Tv-kijkers doet besluiten een trip naar Yorkshire te boeken.

Yorkshire

De Tourkaravaan slingert komend weekend langs de ‘Woeste Hoogten’ van Noord-Engeland. Deze term heb ik niet zelf bedacht. Het is de Nederlandse vertaling van ‘Wuthering Heights’, een boek uit 1847 van Emily Brontë, dat wordt beschouwd als één van de belangrijkste werken uit de Engelse literatuur. Het verhaal gaat over de tumultueuze liefdesrelatie tussen Heathcliff en Catherine die hun beider families uiteen doet scheuren. ‘Wuthering Heights’ is in de 20e eeuw meerdere malen verfilmd. Ook inspireerde het Kate Bush in 1977 tot haar gelijknamige wereldhit. De foute single, met dito clip, is een ‘guilty pleasure’ voor veel van mijn generatiegenoten, mijzelf incluis. Kennen we het refrein nog?

https://www.youtube.com/watch?v=BW3gKKiTvjs

Kate Bush

Enfin. Mark Cavendish wordt dus geacht het Britse thuispubliek etappewinst èn gele trui te bezorgen. Inspiratie om te winnen heeft deze veelvraat nooit nodig. Toch zal hij zaterdag extra gemotiveerd zijn omdat de aankomstplaats Harrogate de geboortestad van zijn moeder is. Bij de finish staat ook zeker zijn vrouw Peta te wachten. Deze ‘page-three-girl’ is niet alleen vanwege haar opvallende uiterlijk het vermelden waard; ze is ook tamelijk opvliegend. Wie bijvoorbeeld iets verkeerds zegt over manlief op Twitter, krijgt met @petatodd te maken. Aangezien ik zelf geen fan ben van de slechte verliezer Cavendish, laat @robertdousi dit onderwerp dus maar even voor wat het is en volsta ik met een foto van deze wulpse WAG.

Peta Todd

Terug naar de koers. Gaan we dit jaar een Nederlandse etappewinnaar krijgen? Nou en of! Gezien het geweldige voorseizoen van onze deelnemende landgenoten (denk aan Terpstra, Dumoulin, Westra, Langeveld en Mollema) kan dat bijna niet anders. Tijdens de Tour voorspel ik daarom in iedere blog, die in juli om de 3-4 dagen verschijnt, een Nederlandse etappewinnaar. Voor het openingsweekend is de keuze snel gemaakt: ik ga voor Tom-Jelte Slagter, geboren te Groningen, uitkomend voor de helblauwe Amerikaanse GARMIN-ploeg. Ik acht hem in staat om aanstaande zondag de sprint van een sterk uitgedund peloton te winnen. In de lente won hij twee ritten met aankomst bergop in de zware etappekoers Parijs-Nice. Hij versloeg daar geen koekebakkers maar wereldtoppers. Zo maar wat namen die in die sprints door onze landgenoot werden verschalkt: Bétancur, Rojas, Fuglsang en wereldkampioen Rui Costa. Zo zag dat eruit:

????????????

Maandag is de Tourkaravaan ook nog in Engeland. Het peloton laat Yorkshire achter zich en zet vanuit Cambridge koers richting London. De finale van deze etappe is een kopie van de Olympische wegwedstrijd in 2012. De Kazach Vinokoerov versloeg destijds de Colombiaan Uran in een sprint-a-deux. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat deze race ‘gekocht’ is – en ik ben bepaald niet de enige. Uran keek in de laatste rechte lijn als een uilskuiken opzichtig de verkeerde kant op. De hele wereld, behalve zijn vluchtgenoot dus, zag “Vino” vertrekken die vervolgens fluitend de gouden medaille won. Uran oogstte zilver en een paar dagen later vermoedelijk een geldbedrag bestaande uit minimaal 5 cijfers. Maar tot zover de (nooit bewezen) roddel en achterklap.

Wat eten we komend weekend? Yorkshire Pudding natuurlijk.

Yorkshire Pudding

Yorkshire Pudding is een hartig bijgerecht (geen toetje dus!) en traditioneel onderdeel van een ‘Sunday Roast’. Het bestaat uit een beslag van melk, bloem en eieren en wordt gedrenkt in de jus van geroosterd vlees. We maken ons zondagse feestmaal compleet met roast beef, fresh vegetables and mashed potatoes.

Wat drinken we komend weekend? Gin-Tonics. Deze Britse klassieker is bezig aan een ware comeback, vooral op het Europese vasteland. In Nederland is Gordon’s het meest gangbare gin-merk in horecazaken en slijterijen. Ik kies echter voor de iets exclusievere Bombay Sapphire, London Dry Gin. Pak een groot glas zodat er ruimte is voor heel veel ijsblokjes en wat schijfjes limoen.

Bombay Saphire

Cheers lads!

Robert Dousi

Nog steeds niet in optimale Tourstemming? Speel onderstaande tune af genaamd: “TRUMPETT CROSS”, de roemruchte jingle van Radio Tour de France.
https://www.youtube.com/watch?v=yZHEkCgiNls

En voor de blowers onder m’n lezers: er is ook een fijne reggae versie van gemaakt. Relaaax máaan!
https://www.youtube.com/watch?v=JuczelM_cwc

La Doyenne

Zondag staat de laatste klassieker van het voorjaar op het programma: Liège-Bastogne-Liège, oftewel Luik-Bastenaken-Luik. Deze koers wordt door velen gezien als de zwaarste eendaagse wedstrijd van het jaar en heeft als bijnaam La Doyenne. Dit betekent letterlijk ‘ouderdomsdeken’ en verwijst naar de Waalse claim dat ‘LBL’ de oudste klassieker in de wielerhistorie is. Hoe dan ook: dit jaar viert Luik-Bastenaken-Luik haar honderdjarige editie. Ik reken op een geweldige koers met dito winnaar.

poster LBL

Het parcours van 2014 is in totaal 263 kilometer lang en valt op hoofdlijnen in twee stukken onder te verdelen: de relatief eenvoudige heenweg naar Bastogne en de verschrikkelijk zware terugweg naar Ans, een voorstadje van Luik, waar ook dit jaar de finishstreep is getrokken. Een leuk weetje in de kantlijn van deze koers: de renner die al eerste bij het ‘keerpunt’ in Bastenaken aankomt, krijgt een premie van EUR 5.000, =. De kopmannen halen hier natuurlijk hun neus voor op, maar voor hun knechten en de mindere goden uit kleinere ploegen is dit serieus geld.

Route LBL 2014

In totaal kent La Doyenne 2014 tien beklimmingen. De Côte de la Roche Ardenne is de eerste na 70 kilometer koers. Na Bastogne volgen de Côte de Saint-Roch en Côte de Wanne. Deze laatste klim stijgt gemiddeld met meer dan 11% maar er is dan nog een kleine 100 kilometer te gaan dus hier zal de beslissing niet vallen. De eerste schifting wordt verwacht op de zeer steile Stockeu. Hier passeren de renners het beeld van levende legende Eddy Merckx, die ‘Luik’ in totaal vijf keer won.

Monument Eddy Merckx

De Côte de la Haute Levée en de Côte de la Vecquée vormen de opmaat naar de finale. Deze wordt op 50 kilometer van de finish ingeluid door de beklimming van La Redoute, de bekendste helling van LBL met een maximale stijging van 22%. De renners die hier bij de eerste dertig boven komen, zullen geen problemen hebben met de volgende twee bergjes: Côte de Sprimont en Côte des Forges. De beslissende demarrage van de allersterkste(n) valt zeer waarschijnlijk op één van de laatste twee hindernissen: de Côte de la Roche aux Faucons en/ of de Saint-Nicolas.

Foto op de route LBL

Wie zijn de favorieten voor zondag?

Vorige week was De Amstel Gold Race en afgelopen woensdag De Waalse Pijl. Op basis van de volgorde van binnenkomst van de renners in díe twee koersen, heb ik onderstaand ‘klassement’ opgemaakt. Let op, er zijn ook renners die geen van beide koersen hebben gereden maar die we zondag wel degelijk in de finale mogen verwachten. Om die reden voegen we Chris Froome, Michele Scarponi en Nicolas Roche in gedachten toe aan het linkerrijtje der favorieten. En hetzelfde geldt voor Joaquim Rodriguez. Hij viel dit jaar in De Amstel maar wil LBL na zijn tweede plaatsen in 2009 en 2013 nu ook eens winnen.

Prognose LBL door Robert Dousi

Wat eten we zondag?

Luikse ballen, Luikse wafels…..mogelijkheden te over dit weekend. Maar na een slopende wielermaand maken we het onszelf dit keer gemakkelijk: stokbrood met kaas. Maar wel een kaasje uit de streek natuurlijk. ‘Fromage de Herve’ of ‘Hervekaas’ wordt gemaakt van rauwe of gepasteuriseerde melk van koeien uit de Hervestreek, gelegen in het noorden van de Provincie Luik. De kazen worden met de hand gezouten en ondergedompeld in pekel. Tijdens de rijpingsperiode worden de kazen regelmatig omgedraaid en gewassen. Het rijpen duurt voor een jonge, milde kaas drie tot vier weken. Voor een rijpe, pittige kaas rekent men twee weken extra. Hervekaas heeft een vierkante vorm, een zachte, romige textuur en een delicate smaak. Hij is lichtgeel van kleur met een oranje korst.

Hervekaas

Wat drinken we erbij?

Wie de koers geheel in stijl wil volgen, haalt dit weekend een fles Peket in huis. Dit is een soort jenever die voornamelijk bekend is in het Waalse Maasgebied tussen Namen en Maastricht. Het woord pèkèt, dat in het Waals “pikant” betekent, verwijst in oorsprong naar de jeneverbes. Peket wordt veel geschonken op feesten zoals het ‘Fête de Wallonie’ in Namen en het volksfeest ‘15 août en Outremeuse’ in Luik.

Peket Jenever

Jenever en ik, het is geen match made in heaven. Tien jaar geleden dronk ik het voor het laatst toen Marsha en ik (toen net verloofd) een weekendje Groningen deden. In de bar van ons hotel in Paterswolde kukelde ik na twee ‘ad fundum’ glaasjes Hooghoudt Graanjenever bijna van mijn kruk. Ik hou het zelf dus maar gewoon bij een koud pilsje zondag: JUPILER, afkomstig van brouwerij Piedbœuf in de Luikse deelgemeente Jupile-sur-Meuse.

Jupiler Logo

Santé camarades!

Robert Dousi

De Amstel

Ons land kent diverse wielerkoersen voor (semi) profs. Helaas lijken wij in Nederland patent te hebben op het voortdurend veranderen van haar namen. Zo werd de koers met de robuuste naam ‘Veenendaal-Veenendaal’ (over de Utrechtse Heuvelrug, de Posbank en de Grebbeberg) in 2007 omgetoverd tot de ‘Dutch Food Valley Classic’. Nog erger was de recente naamswijziging van ‘De Hel van het Mergelland’, een koers die je alleen al vanwege de naam wilde meebeleven. Echter, elke vorm van heroïek en romantiek verdween toen een onverlaat besliste deze koers om te dopen in ‘Volta Limburg Classic’. Hoe verzin je het?

Gelukkig kent ons land ook een internationaal erkende wielerklassieker, met één en dezelfde naam sinds de 1e editie in 1966, en dat is de AMSTEL GOLD RACE.

Logo Amstel Gold Race

De in 2010 overleden Herman Krott stond aan de wieg van de Amstel Gold Race. Zijn amateurploeg AMSTEL BIER leverde een kwart eeuw lang grote coureurs af aan het profpeloton. Sprekende voorbeelden hiervan zijn Fedor den Hertog, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Leo van Vliet (de huidige koersdirecteur) en Gert-Jan Theunisse. Herman Krott droomde lange tijd van een grote koers op Nederlandse bodem die kon wedijveren met de Vlaamse en Italiaanse klassiekers. Hij was er aanvankelijk snel uit welk trajact het zou moeten worden: Amsterdam-Maastricht. Het werd uiteindelijk: Breda- Meerssen. Sinds 2005 ligt de finish in Valkenburg a/d Geul met start in Maastricht. Jean Stablinsky was de eerste winnaar in 1966. Nederlander Jan Raas won de Amstel Gold Race maar liefst vijf keer; men sprak in die jaren dan ook wel over de ‘Amstel Gold Raas’.

Jan Raas

De Amstel Gold Race is niet de langste- en ook niet de zwaarste klassieker. Het is wel met voorsprong de meest nerveuze. Ruim zes uur lang is het voortdurend draaien en keren, helling op – helling af. Het minste of geringste concentratieverlies in deze achtbaan leidt onherroepelijk tot een valpartij. Nadat de renners in 250 kilometer helemaal tureluurs zijn gedraaid, moeten ze in ziedende sprint de Cauberg op, de scherprechter van de Amstel Gold Race in Valkenburg. Zondag wordt hij in totaal vier keer beklommen.

De streep van de 48e Amstel Gold Race ligt niet langer op de top van deze Cauberg maar 1.8 km verder op de Rijkswegs N590 in het gehucht Vilt. De organisatie heeft voor de verhuizing van de finish van de Cauberg gekozen naar aanleiding van de positieve ervaringen van zowel renners als toeschouwers rondom het WK wielrennen van 2012.

Cycling : 2012 Road World Championships / Elite Men

De Cauberg is natuurlijk niet de enige klim die de renners moeten trotseren. In totaal staan zondag 34 hellingen op het programma waaronder ook het Drielandenpunt. Een aantal hellingen wordt twee of meer keer beklommen zoals de Sibbergrubbe, Gulpenerberg, Loorberg, Geulhemmerberg, Bemelerberg en Cauberg. De zwaarste beproeving, volgens Michael Boogerd in elk geval, is een straat even buiten het dorpje Eys: de Eyserbosweg. Deze is 1.020 meter lang en is 90 meter hoog, heeft een gemiddeld klimpercentage van 8,8% met een piek van 16,2%.

Onderstaand de profielen van de Eyserbosweg (links) en de Cauberg (rechts) waaruit moet blijken dat beide hellingen een totaal andere ‘aanpak’ vergen.

Verloop bergen Amstel Gold Race

Wie zijn de kanshebbers zondag?

De Amstel Gold Race komt op een bijzonder moment in het jaar. Je zou kunnen spreken over de samensmelting van twee bloedgroepen in het peloton. Waar de Germanen, Kelten en Vikingen elkaar op de pijnbank hebben gelegd in de Vlaamse kasseikoersen, hebben de lichtgewichten met een meer Latijnse achtergrond in het zuiden van Europa gekoerst. Zo waren daar de Rondes van Algarve, Murcia en Baskenland en de rittenkoersen Parijs-Nice en Tirenno-Adriatico.

Valverde en Kwiatkowski hebben dit voorjaar de meeste indruk op mij gemaakt. Voor mijn zijn zij, met Rodriguez en Gerrans, de vier topfavorieten voor zondag. Gilbert won woensdag De Brabantse Pijl, weet als geen ander hoe hij De Amstel moet winnen, maar ik heb het gevoel dat de jaren gaan tellen voor ‘Phil’ en ik verwacht hem niet op het hoogste podium.

Na de geweldige zege van Niki Terpstra in Parijs-Roubaix mogen we dit paasweekeinde weer hopen op een Nederlandse overwinning. Tom-Jelte Slagter heeft in Parijs-Nice laten zien dat hij bij de besten hoort als er bergop gesprint moet worden. Ook Wout Poels is in topvorm; hij won vorige week de koninginnenrit in Baskenland. Bauke Mollema is bij afwezigheid van Gesink de enige kopman van Belkin. Hij is nog niet super maar moet TOP-10 kunnen rijden door in de laatste twee kilometer nog wat lichtgewichten op te rapen. Verder ben ik erg benieuwd naar Tom Dumoulin. Hij heeft zondag een beschermde status bij zijn team en zou snode plannen hebben in aanloop naar de laatste keer Cauberg. De Nederlanders zullen zich hoe dan ook laten zien voor het thuispubliek in Limburg. Ik heb Johnny Hoogerland, Pieter Weening, Thomas Dekker en Pim Lighart opgeschreven voor een vroege aanval.

Onderstaand heb ik een kwart van het peloton gecategoriseerd, pick your own favorite!

Voorspelling winnaars Amstel Gold Race

Zelf ben ik vaak in Valkenburg geweest. Voor het eerst op mijn 17e met een paar maten, een weekendje op camping Den Driesch pal naast de rodelbaan in Valkenburg. Voor het laatst was ik er in 2012, als toeschouwer van Amstel Gold Race, samen met drie vrienden. Op een tribune op de Cauberg moest ik lijdzaam toezien hoe de uitgekookte Italiaan Gasparotto mijn held Sagan en de woedende Belg Vanendert in de allerlaatste meters voorbij peddelde. Ik moet er snel maar weer ’s naar toe. Valkenburg voelt in alle opzichten als vakantie.

Wat eten we zondag? Asperges uit Limburg. We serveren deze met krieltjes, beenham en een gekookt eitje. De botersaus om het geheel bij elkaar te brengen, mag uiteraard niet ontbreken.

Asperges met ei, ham en botersaus

Wat drinken we erbij?

Amstel Gold bier tijdens de koers, bij de asperges: witte wijn. Te weinig mensen weten dat er in ons eigen Limburg zeer verdienstelijke wijn worden gemaakt. Bijvoorbeeld op Landgoed Overst in het dorpje Voerendaal, op de flanken van de Ubachsberg. Tien jaar geleden zijn daar duizenden wijnstokken aangeplant en er zijn inmiddels floreren er zeven druivensoorten te waaronder de Auxerrois. Dit is een kruising van Pinot Blanc en Gouais Blanc, afkomstig uit Auxerre vlakbij het Chablis gebied. Om het Limburgse druivennat te proeven hoef je niet eens naar het zuiden te rijden. Er staat er namelijk eentje in het wijnschap van vrijwel alle PLUS supermarkten in Nederland voor de alleszins redelijke prijs van EUR 7,49.

Asperge Wijn uit Limburg bij de Plus verkrijgbaar

Zalig Pasen allemaal!

Robert Dousi