Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

Grand Départ La Manche

Na twee buitenlandse Tourstarts, in respectievelijk Yorkshire (2014) en Utrecht (2015), heeft de organisatie dit jaar weer gekozen voor een start op Franse bodem. In totaal 22 wielerploegen, bestaande uit elk 9 renners, zijn inmiddels gearriveerd in de roemruchte Franse région Normandië.

Op 1 januari 2016 werden de administratieve regio’s Hoog-Normandië en Laag-Normandië samengevoegd tot één regio. De regio bestaat nu op haar beurt uit vijf zogeheten ‘départements’, te weten: Seine-Maritieme, Eure, Orne, Calvados en La Manche. Laatstgenoemde, de meest westelijke van de vijf, valt de eer te beurt de Grand Départ van 2016 te mogen verzorgen. La Manche dus, ik kan niet wachten.

La Manche

De eerste etappe is dit jaar geen proloog, maar een rit in lijn tussen twee historische plekken. De Tourkaravaan start in Mont-Saint-Michel, na de Eiffeltoren en Versailles de meest bezochte toeristische plek in Frankrijk. Het rotseiland met het fenomenale abdijcomplex ligt ongeveer één kilometer uit de kust bij de plaats Avranches. De baai kent het grootste getijdenverschil van Europa. Het verschil tussen de waterstanden bij eb en vloed kan wel 15 meter bedragen. Mont-Saint-Michel was vroeger alleen over land bereikbaar, bij laagwater. Tegenwoordig loopt er een smalle brug naar het eiland.

Mont Saint Michel

De finishlijn van de 1e etappe is getrokken ter hoogte van ‘Utah Beach’, de plek die onlosmakelijk is verbonden met D-Day. In de nacht van 5 op 6 juni 1944 rukte de Amerikaanse invasievloot op naar de Franse kust tussen Pouppeville en La Madeleine. Brigadegeneraal Theodore Roosevelt Jr. leidde deze 4e infanteriedivisie van de Amerikanen, die de strook in kwestie hadden omgedoopt tot ‘Utah Beach’. Het was de start van ‘Operatie Overlord’ die ruim 20.000 manschappen en 1.700 voertuigen op Utah Beach zette, met ongeveer 700 doden en gewonden aan geallieerde zijde. Utah Beach was overigens het strand met de minste verliezen. Op het andere Amerikaanse landingsstrand, Omaha Beach, waren de verliezen veel dramatischer: al bij de eerste landingsgolf werd de helft van die arme kerels uitgeschakeld.

Utah Beach

Ruim 72 jaar na dato wordt het morgen op dezelfde plek vrijwel zeker een massasprint in de Tour van 2016. De winnaar moet volgens de bookmakers gezocht worden in het tweetal Marcel Kittel en André Greipel. Twee Duitsers dus, het kan verkeren….

Zondag vertrekt de Tourkaravaan vanuit Saint-Lô, de hoofdstad van La Manche, om vervolgens via een lange kustweg en 183 kilometer aan te komen in Cherbourg-en-Contetin. De Franse Tv-helikopters zullen weinig moeite hebben om schitterende plaatjes te schieten van de krijtrotsen langs Normandische kust. En als dan het weer ook een beetje meezit, levert dat komend jaar geheid weer een paar honderdduizend extra toeristen op.

Rotskust

De tweede etappe krijgt gegarandeerd een andere winnaar dan zaterdag en dat heeft alles te maken met de helling die in de laatste paar kilometer getrotseerd moet worden: de Col de la Glacerie. Voor deze rit reken ik op een puncheur, type: Sagan, Matthews en Van Avermaet. Laatstgenoemde wordt hierbij bijgestaan door zijn Franse knecht Moinard, die hier 24 jaar geleden het levenslicht zag. Ook de klassementsrenners zullen attent van voren moeten blijven, want door het stukje van 14% ontstaat er geheid een breuk voorin het peloton.

Finish profiel

Wat eten we in Normandië? De vorige keer dat de Tour is Normandië was, koos ik in mijn stukje voor een ‘Plateau Fruits de Mer’. Dit keer gaan we voor ‘Poulet à la Normande’, een smakelijk kipgerecht uit de streek. In plaats van met wijn – zoals bij ‘Coq au Vin’ – wordt deze kip bereid met calvados, hét lokale drankje in deze contreien. Stukjes appel, champignons, crème fraîche en verse peterselie maken dit gerecht helemaal af.

Wat drinken we erbij? Witte wijn. We smokkelen een beetje door een wijn te ontkurken uit een andere streek: de Loire. Ik ken zelf namelijk geen witte wijnen uit Normandië. Vanwege de lichtzoete appeltonen is mijn keuze als begeleider van de kip gevallen op de ‘Vouvray Chenin Blanc’. Deze wijn is ‘gewoon’ verkrijgbaar bij Gall & Gall voor een alleszins redelijke EUR 8,49 per fles.

Poulet a Normande & Vouvray

Santé, mes amis! Ik meld mij na het weekend weer!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Les Cols Mythiques

Vandaag is de tweede en laatste rustdag in de Tour. Met Chris Froome stevig in de gele leiderstrui, smaakmaker Peter Sagan in het groen en Nairo Quintana in het wit, is de Tourkaravaan neergestreken aan de voet van de Alpen.

Froome is ook de leider in het bergklassement maar omdat hij natuurlijk geen twee truien kan dragen, krijgt de nummer twee van die lijst (Joaquin Rodriguez) de bolletjestrui om zijn schouders. In de laatste week verwacht ik nog een mooie strijd in dit klassement. Onder andere Jacob Fuglsang (Astana) en Rafal Majka (Tinkoff) zullen de polka dot jersey niet zonder slag of stoot willen opgeven.

Polka dot jersey

Woensdag staat er een interessante bergetappe op het menu, met start in Digne-les-Bains en finish bovenop Pra-Loup. Ter voorbereiding op deze dag keek ik twee maanden geleden naar de exact zelfde etappe in de Dauphiné. Dit is een pittige etappekoers die ook door de A.S.O wordt georganiseerd. Met samengeknepen billen keek ik hoe de Fransman Romain Bardet deze etappe won na zijn aanval in de ijzingwekkende afdaling van de Col d’ Allos.

Bardet staat in de Tour 2015 op grote achterstand en gaat geheid proberen dit huzarenstukje te herhalen. Als hij op de voorlaatste Col als leider passeert, krijgt hij ook de Souvenir Henri Desgrange. Dit is de prijs voor de renner die als eerste het hoogste punt van de Tour de France bereikt. De Col d’Allos (2.250 meter) vormt namelijk, na het schrappen van de Col du Galibier (2.642 meter), het hoogste punt van de Tour 2015.

Bardet

Net als de Tourkaravaan, rijden wij volgende week met het gezin zelf ook over de N85, beter bekend als de Route Napoléon. Over onze avonturen langs deze legendarische weg, schreef ik in 2013 al eens een stukje. Liefhebbers kunnen dit nog eens nalezen in de archieven van ‘dousi op koers’ via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/16/la-route-napoleon/

Overmorgen staat er na een serie bergen van 2e en 3e categorie, ook weer een berg van de buitencategorie (“HC”) op het programma: de Col du Glandon. Op de flanken van deze berg vond de legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx op 19 juli 1977 zijn Waterloo. Met veel pijn, braakneigingen en een lege maag leek hij te moeten opgeven, maar De Kannibaal haalde uiteindelijk op karakter toch de eindstreep. Na vijf tourzeges moest Merckx dat jaar genoegen nemen met een 6e plaats in de eindrangschikking. De beklimming van de Col du Glandon bleek het begin van het einde voor de grootste wielrenner aller tijden.

Etappe Gap Saint-Jean-de Maurienne

Vorig jaar waren we met het gezin in de zomervakantie in de Alpen. In Embrun, het ‘Nice van de Alpen’, vond ik in een souvenirwinkeltje onderstaand afgebeeld ‘kentekenplaatje’. Ik was als een kind zo blij en kon maar niet geloven dat de eigenaar er maar EUR 5,00 voor hoefde te hebben. Had hij geweten wat ik bereid was te betalen, dan had de ouwe snor zijn winkel de rest van de dag kunnen sluiten, maar dit ter zijde.

Met gezwinde spoed snelde ik met mijn aanwinst terug naar onze camping in Baratier, aan de voet van skioord Les Orres. Tot mijn verbijstering begreep niemand mijn magnifieke aankoop, laat staan mijn kinderlijke enthousiasme over het bordje. Uiteindelijk gaf ik het maar op. Ik herinner mij dat ik nog iets nabrabbelde over cultuurbarbaren waarna ik mij, met mijn nieuwe cols-plaatje en een flesje Kronenbourg 1664, terugtrok onder een boom.

Enfin. Het kleinood heeft inmiddels een prominente plek op mijn studeerkamer. Op een regenachtige herfstdag kan ik er heerlijk bij wegdromen terwijl ik in gedachten over les cols mythiques van de machtige Alpen zweef.

Kentekenplaatje Cols Mythiques

Wat eten we morgen? Tourtons des Alpes.

Deze lekkere beignets zijn een specialiteit uit de Champsaur-vallei. Er is een zoete uitvoering (met appels en pruimen) maar wij gaan voor de hartige variant met aardappel, spinazie en geitenkaas. Wie ze zelf wil maken en en passant zijn/haar Frans wil ophalen, kan terecht op onderstaande link voor het recept.

http://www.marmiton.org/recettes/recette_tourtons-des-alpes-ou-de-champsaur_27676.aspx

Tourtons met Chateau Lacoste

Wat drinken we erbij?

De meeste mensen drinken witte wijn bij geitenkaas. Wij gaan dit keer voor een mooi glas rosé uit de Provence. De ‘Chateau Lacoste 2014’ om precies te zijn, afkomstig van de Coteaux d’Aix-en-Provence. De zachtroze kleur is het gevolg van de ‘methode’ Rose d’une Nuit. Dat wil zeggen dat de donkere wijnschillen maar één nacht de tijd krijgen om hun kleur en smaak aan de wijn mee te geven. Nadien krijgt het druivennat dezelfde behandeling als witte wijn waarna de rosé gebotteld word in een prachtige fles die met enkele muisklikken te bestellen is à EUR 13,50 per stuk.

https://www.debruijnwijnkopers.nl/LACOSTE-Ros–2014_1_5363.html

Santé et à bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: in verband met wat fysieke malheur afgelopen weekend en drukte op mijn (betaalde) werk, heeft ‘dousi op koers’ een paar Touretappes moeten overslaan. Fijn om via diverse kanalen te vernemen dat de stukjes door jullie werden gemist!

Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

Via Picardie naar Normandië

Wat een GEWELDIGE overwinning van Tony Martin gisteren in Cambrai. Na de laatste kasseistrook was het kaf van het koren gescheiden en zaten er nog louter specialisten met hun kopmannen vooraan. De rappe John Degenkolb, Peter Sagan en Greg van Avermaet (bijna vader!) maakten zich al op voor de sprint. Maar toen ging ‘Der Panzerwagen’ er dus vandoor. Nota bene op de fiets van een ploeggenoot, de superknecht Matteo Trentin, die zijn fiets een half uur eerder had afgestaan aan de sympathieke Duitser.

Je kon zien dat de fiets niet helemaal op zijn maten was afgesteld, maar Tony was zó gemotiveerd na het mislopen van de gele trui in Utrecht, Zeeland en Hoei, dat hij de klinkers uit de straat trapte. Na afloop kreeg hij de gele trui om zijn schouders die hij overnam van de Brits Christopher Froome. Laatstgenoemde zal daar stiekem niet rouwig om zijn. Hij wil de maillot jaune in de laatste Tourweek naar Parijs brengen en elke dag dat hij ‘m eerder heeft, bestaat de kans dat hij en zijn Team SKY-ploeggenoten energie verspillen.

Tony Martin

De komende twee etappes fietsen de mannen door het noordwesten van Frankrijk. Na dagen van hoogspanning, reken ik op relatieve rust in het Tour-peloton. Kopgroepjes met Franse thuisrijders zullen de kans krijgen om een paar minuten te pakken om vervolgens in de laatste 10 à 15 kilometer te worden achterhaald.

Vandaag trekt de Tourkaravaan van de regio Nord-Pas-de Calais naar de regio Picardie. De renners vertrekken vanuit Arras (‘Atrecht’ in het Nederlands, grappig) om na een lus van 190 kilometer koers aan te komen in Amiens. De laatste keer dat de Tour hier aankwam was in het jaar 1999. Die etappe mondde uit in een massasprint en het was ‘Mooie Mario’ Cipollini die zijn wiel als eerste over de streep drukte. De superfoute Italiaan, 48 jaar inmiddels, heeft zijn eigen fietsmerk en is nooit te beroerd om even te lachen naar ’t vogeltje.

Cipollini

Ik ga uit van eenzelfde scenario vanmiddag, een massasprint dus, en verwacht een clash tussen het kwartet Nacer Bouhanni, Mark Cavendish, André Greipel en Alexander Kristoff. Kort na afloop van de etappe komt altijd de rituitslag in beeld, vandaag ongetwijfeld met als achtergrond luchtbeelden van de imposante Notre-Dame d’Amiens.

Notre Dame Damiens

Na Picardie doet de Tourkaravaan donderdag Normandië aan. Hier koersen de renners tientallen kilometers langs de fenomenale kustlijn richting de finishplaats Le Havre. Ik ben nooit in deze stad geweest en als ik de verhalen zo hoor en lees, moet ik daar ook niet al teveel haast mee maken. Het feit dat Le Havre de tweede havenstad van Frankrijk is vanwege de grootschalige overslag containers en olie, doet mij ook niet naar deze plek verlangen. Vermeldenswaardig is nog wel dat vanuit Le Havre een ferrydienst heen-en-weer naar Southampton vaart. Misschien een leuk ‘Weekendjeweg’ voor de voetbal-broeders Koeman die daar de plaatselijke FC coachen?

Enfin, de Tourorganisatie A.S.O kan in Normandië vast op zoek naar geschikte hotels voor volgend jaar. De Grand Départ in 2016 is namelijk niet in het buitenland, maar ‘gewoon’ in Frankrijk – Normandië dus. De openingsetappe van de Tour 2016 is geen proloog, maar een rit ‘in lijn’ van Mont Saint-Michel naar Utah Beach in Sainte-Marie-du-Mont (winnaar bekend = Marcel Kittel).

Grand Depart 2016

Donderdag start de etappe in Abbeville waar de renners zullen vertrekken voor een rit over 191.5 kilometer. Op het menu staan drie colletjes van 4e categorie en ook de aankomst is niet geheel vlak. Integendeel zelfs, de vergelijking met de Cauberg in Valkenburg gaat hier op. Niet alleen qua lengte en stijgingspercentage (gemiddeld 7%) maar ook omdat de finishlijn in Le Havre 500 meter ná de top getrokken is.

Abeville le Havre

Het viertal dat vanmiddag voor de dagzege gaat (zie hierboven), zal morgen in Le Havre naar mijn verwachting nèt tekort komen. Dit is meer iets voor mannen als Peter Sagan, Michal Kwiatkowski, Tony Gallopin en –mits hij hersteld is van zijn crash: Michael Matthews. ‘Bling’ was afgelopen maandag één van de slachtoffers van de vreselijke valpartij. Zwaargehavend klom hij zelf weer op de fiets, maar zijn ORICA-ploeggenoten Simon Gerrans en Darryl Impey moesten de strijd staken. Voorafgaand aan de start van de kasseienetappe, verklaarde Matthews:

“Ik heb wat kneuzingen in mijn ribben. Vannacht had ik moeite om adem te halen en had ik paniekaanvallen, omdat ik dacht dat ik geen lucht meer kreeg. Dat was niet zo best”. Pfffff….

Matthews

Hoe dan ook, onze landgenoot Pieter Weening moet zijn ploeggenoot de komende etappes binnen zien te loodsen. Als Matthews onverhoopt ook afhaakt, begint Orica-GreenEdge aanstaande zondag maar met zes- in plaats van negen renners aan de ploegentijdrit. Een hard gelag voor de Aussies, die vooraf als topfavoriet voor deze discipline golden. Hup Matthews!

Wat eten we in deze contreien?

We pakken deze dagen uit met het ultieme Plateau Fruits de Mer. Volgens de website culy.nl hoort hier sowieso op: oesters, gekookte kreeft, langoustines en garnalen/ gamba’s. Verder naar eigen inzicht aan te vullen met mosselen, scheermesjes, kokkels, alikruiken en venusschelpen. “Beter duur, als niet te koop”, zullen we maar zeggen….

http://www.culy.nl/inspiratie/zeevruchten-plateau-samen/

Fruits de Mer met Saint Veran

Wat drinken we erbij?

Zo’n keizersmaal gaan we natuurlijk niet afdoen met een watertje. Normandië heeft helaas geen topwijnen, daar moeten we eerlijk in zijn. We smokkelen daarom vandaag een beetje en zoeken een juiste begeleider uit de Bourgogne. Mijn keuze is gevallen op de Saint-Véran ‘Vieilles Vignes’ 2013 van Philippe Charmond. Moeten we ervoor naar Frankrijk rijden? Nee hoor, gewoon bestellen bij de Nederlandse wijnimporteur De Geus. Enne….vergeet de 7,0% dooskorting niet! 

https://degeuswijn.nl/product/bourgogne-blanc/st-veran-vieilles-vignes-2013-philippe-charmond/

Santé, mes amis – et à vendredi!

Robert Dousi

@Robertdousi

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Le Grand Départ in Utrecht

Geen land buiten Frankrijk mocht de Grand Départ van de Tour de France zo vaak organiseren als Nederland. Na Amsterdam (1954), Scheveningen (1973), Leiden (1978), Den Bosch (1996) en Rotterdam (2010) is Utrecht in 2015 dan eindelijk de gelukkige. Het belooft een geweldig feest te worden waar ik geen seconde van wil missen. Sterker nog: ik was gisteren met mijn goede vriend Joost al bij de ploegenpresentatie in Park Lepelenburg, wat een grandioos feest man! Zelf veel foto’s gemaakt natuurlijk, maar aan deze geweldige selfie van Team Giant-Alpecin kan ik niet tippen.

Selfie Team Giant Alpecin

Het idee van een Grand Départ in Utrecht is in 2002 geboren. Na de start van de Giro d ‘Italia in Groningen in dat jaar, kwamen journalist Jeroen Wielaert en Jan Fokkens op het idee om de start van de Tour de France naar de Domstad te halen. In het Utrechtse Café De Vooghel werkten ze op twee bierviltjes het idee uit om de Tourstart naar Utrecht te halen. Een intensief lobbyproces volgde, met veel ‘ups & downs’, maar uiteindelijk lukte het. Mede met behulp Stichting Tour Sous Le Dom, het Business Peloton Utrecht en drie volhardende burgemeesters. In november 2013 bevestigde de Tourorganisatie bij monde van Christian Prudhomme dat de Grand Départ 2015 aan Utrecht gegund werd.

Grand Depart

Utrecht is een stad met een rijke historie. Met de bouw van het Romeinse Fort ‘Traiectum’ op de plaats waar nu de Domkerk staat, werd de grondslag voor de latere stad Utrecht gelegd. In de 9e eeuw dook voor het eerst de naam ‘Ultraiectum’ op; vermoedelijk om onderscheid te maken met ‘Traiectum ad Mosam’, het huidige Maastricht. In het jaar 1122 verkreeg Utrecht stadsrechten en werden stadswallen en een verdedigingsgracht aangelegd. Halverwege de 16e eeuw was Utrecht de grootste stad van de Noordelijke Nederlanden. Anno 2015 telt de stad 335.000 inwoners en is het vanwege de centrale ligging en beurscapaciteit het snelst groeiende economische centrum van Nederland. Utrecht krijgt morgen twee keer meer bezoekers dan het inwoners heeft.

Plattegrond Utrecht

Voor buitenlandse toeristen was Utrecht tot de 21e eeuw het best bewaarde geheim van Holland. Er was ook simpelweg geen tijd voor een bezoek, omdat de verplichte nummers (Amsterdam, Delft en Keukenhof) moesten worden aangedaan. De laatste jaren zit Utrecht als toeristenstad echter in de lift. Positieve aanbevelingen van The New York Times (“…vibrant Dutch city that nurtures its quirks…”), BBC Travel (“…one of the happiest places in the world…”), The Lonely Planet (“…part of the world’s 10 most unsung places…”) hebben hun weerslag niet gemist. De hotels schieten namelijk als paddenstoelen uit de grond in de Domstad.

Utrecht-bezoekers worden door plaatselijke VVV verwezen naar de Dom, Speelklok Museum, Dick Bruna Huis en Spoorwegmuseum. Allemaal zeker de moeite waard, maar teveel om op één dag te doen natuurlijk. Mijn tip voor ‘Utrecht-maagden’: stap op de Oudegracht, ter hoogte van stadskasteel OudDaen eens ouderwets in een rondvaartboot, dat is echt de moeite waard.

Domtoren en Oude Gracht

Terug naar de koers. Morgen starten de 198 geselecteerde wielrenners één voor één voor een individuele tijdrit over 13,8 kilometer. Omdat de afstand langer dan 9 kilometer is, mag de tijdrit geen “proloog” genoemd worden. Maar laten we toch vooral het Franse woord voor tijdrit aan te houden: contre-la-montre (letterlijk: tegen het horloge).

Het Jaarbeurs-terrein (start en finish) fungeert zaterdag als kloppende hart van de Grand Départ. De renners rijden ‘tegen de klok in’ over de Balijelaan richting Stadion Galgenwaard en rijden dan via de Uithof en Biltstraat over de Maliesingel weer terug. Helaas racen de renners zaterdag niet over de fraaie Maliebaan zelf, een gemiste kans -want dit is het oudste, officiële fietspad van Nederland.

In het shirt van zijn vorige werkgever reed onze landgenoot Lars Boom deze tijdrit in 2014 al eens. In de vroege ochtend, onder politiebegeleiding. Bekijk het filmpje hiervan op onderstaande website.

http://www.tourdefranceutrecht.com/-/lars-boom-raast-over-parcours-tourproloog-2015

Tijdrit Utrecht

Wie gaat de tijdrit winnen morgen en wordt dus de eerste gele trui drager van de Tour 2015?

Een proloog van 5 kilometer kan tientallen winnaars hebben, vaak kerels die ook goed kunnen sprinten. Voor een tijdrit van meer dan 50 kilometer, gaat het vaak maar tussen om een man of vijf. Deze tijdrit ligt er qua afstand mooi tussenin en biedt dus kansen voor een bont pluimage van favorieten en outsiders.

Zo zijn er de klassementsrenners als Contador, Nibali, en Froome die de tijdrit niet zullen winnen, maar er alles gelegen is om zo min mogelijk tijd te verliezen. Er zijn ook renners die een goede tijdrit in de benen hebben en al speculeren op de gele trui begin volgende week. Bijvoorbeeld na de 3e etappe op de Muur van Hoei (Kwiatkowski, Dan Martin) of de 4e kasseienetappe (Stybar, Boom) omdat daar de eerste tijdsverschillen zullen ontstaan. Sprinters als Sagan en Kristoff kunnen dit werk ook aan, maar voor hen is deze tijdrit iets te lang om bij de topfavorieten te horen.

De winnaar in Utrecht moet dus zeer waarschijnlijk worden gezocht in onderstaand rijtje: dit zijn de èchte tijdritspecialisten. Laten we hopen dat het broeierige weer geen roet in het eten gooit en dat alle renners onder dezelfde omstandigheden kunnen rijden.
 

Kanshebbers Individuele Tijdrit

Wat eten we morgen?

Op de stressvolle openingsdag van de Tour gaan we het ons gemakkelijk maken. De heerlijke Franse keuken komt immers de komende weken nog uitgebreid aan bod. We volstaan vandaag met twee ordinaire bolletjes, maar dan natuurlijk wel met echt ‘Utregs’ beleg.

Het eerste bolletje beleggen we met VOCKING WORST, een smaakvolle leverworst volgens authentiek familierecept. Op de tweede gaat kaas, en wel de recent gelanceerde OUDEGRACHTKAAS die de komende decennia tot dé trots van Utrecht moet uitgroeien.

Vocking Worst en Oude Gracht Kaas

Wat drinken we erbij?

We spoelen de hartig belegde broodjes weg met een koud glas bier van de ambachtelijke Utrechtse brouwer Maximus, bij mij thuis om de hoek. We hebben de keuze uit verschillende soorten en kiezen vandaag voor de Pandora, een lekker fris, licht bitter blond biertje. Bekijk hun hele selectie eens op onderstaande website, of – nog beter – bezoek de brouwerij zelf en kies je eigen favoriet.

http://www.brouwerijmaximus.nl/

Maximus Bier

Proost vrienden, zondag meld ik mij weer als we van Utrecht naar Zeeland gaan!

Robert Dousi

@robertdousi