Les Cols Mythiques

Vandaag is de tweede en laatste rustdag in de Tour. Met Chris Froome stevig in de gele leiderstrui, smaakmaker Peter Sagan in het groen en Nairo Quintana in het wit, is de Tourkaravaan neergestreken aan de voet van de Alpen.

Froome is ook de leider in het bergklassement maar omdat hij natuurlijk geen twee truien kan dragen, krijgt de nummer twee van die lijst (Joaquin Rodriguez) de bolletjestrui om zijn schouders. In de laatste week verwacht ik nog een mooie strijd in dit klassement. Onder andere Jacob Fuglsang (Astana) en Rafal Majka (Tinkoff) zullen de polka dot jersey niet zonder slag of stoot willen opgeven.

Polka dot jersey

Woensdag staat er een interessante bergetappe op het menu, met start in Digne-les-Bains en finish bovenop Pra-Loup. Ter voorbereiding op deze dag keek ik twee maanden geleden naar de exact zelfde etappe in de Dauphiné. Dit is een pittige etappekoers die ook door de A.S.O wordt georganiseerd. Met samengeknepen billen keek ik hoe de Fransman Romain Bardet deze etappe won na zijn aanval in de ijzingwekkende afdaling van de Col d’ Allos.

Bardet staat in de Tour 2015 op grote achterstand en gaat geheid proberen dit huzarenstukje te herhalen. Als hij op de voorlaatste Col als leider passeert, krijgt hij ook de Souvenir Henri Desgrange. Dit is de prijs voor de renner die als eerste het hoogste punt van de Tour de France bereikt. De Col d’Allos (2.250 meter) vormt namelijk, na het schrappen van de Col du Galibier (2.642 meter), het hoogste punt van de Tour 2015.

Bardet

Net als de Tourkaravaan, rijden wij volgende week met het gezin zelf ook over de N85, beter bekend als de Route Napoléon. Over onze avonturen langs deze legendarische weg, schreef ik in 2013 al eens een stukje. Liefhebbers kunnen dit nog eens nalezen in de archieven van ‘dousi op koers’ via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/16/la-route-napoleon/

Overmorgen staat er na een serie bergen van 2e en 3e categorie, ook weer een berg van de buitencategorie (“HC”) op het programma: de Col du Glandon. Op de flanken van deze berg vond de legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx op 19 juli 1977 zijn Waterloo. Met veel pijn, braakneigingen en een lege maag leek hij te moeten opgeven, maar De Kannibaal haalde uiteindelijk op karakter toch de eindstreep. Na vijf tourzeges moest Merckx dat jaar genoegen nemen met een 6e plaats in de eindrangschikking. De beklimming van de Col du Glandon bleek het begin van het einde voor de grootste wielrenner aller tijden.

Etappe Gap Saint-Jean-de Maurienne

Vorig jaar waren we met het gezin in de zomervakantie in de Alpen. In Embrun, het ‘Nice van de Alpen’, vond ik in een souvenirwinkeltje onderstaand afgebeeld ‘kentekenplaatje’. Ik was als een kind zo blij en kon maar niet geloven dat de eigenaar er maar EUR 5,00 voor hoefde te hebben. Had hij geweten wat ik bereid was te betalen, dan had de ouwe snor zijn winkel de rest van de dag kunnen sluiten, maar dit ter zijde.

Met gezwinde spoed snelde ik met mijn aanwinst terug naar onze camping in Baratier, aan de voet van skioord Les Orres. Tot mijn verbijstering begreep niemand mijn magnifieke aankoop, laat staan mijn kinderlijke enthousiasme over het bordje. Uiteindelijk gaf ik het maar op. Ik herinner mij dat ik nog iets nabrabbelde over cultuurbarbaren waarna ik mij, met mijn nieuwe cols-plaatje en een flesje Kronenbourg 1664, terugtrok onder een boom.

Enfin. Het kleinood heeft inmiddels een prominente plek op mijn studeerkamer. Op een regenachtige herfstdag kan ik er heerlijk bij wegdromen terwijl ik in gedachten over les cols mythiques van de machtige Alpen zweef.

Kentekenplaatje Cols Mythiques

Wat eten we morgen? Tourtons des Alpes.

Deze lekkere beignets zijn een specialiteit uit de Champsaur-vallei. Er is een zoete uitvoering (met appels en pruimen) maar wij gaan voor de hartige variant met aardappel, spinazie en geitenkaas. Wie ze zelf wil maken en en passant zijn/haar Frans wil ophalen, kan terecht op onderstaande link voor het recept.

http://www.marmiton.org/recettes/recette_tourtons-des-alpes-ou-de-champsaur_27676.aspx

Tourtons met Chateau Lacoste

Wat drinken we erbij?

De meeste mensen drinken witte wijn bij geitenkaas. Wij gaan dit keer voor een mooi glas rosé uit de Provence. De ‘Chateau Lacoste 2014’ om precies te zijn, afkomstig van de Coteaux d’Aix-en-Provence. De zachtroze kleur is het gevolg van de ‘methode’ Rose d’une Nuit. Dat wil zeggen dat de donkere wijnschillen maar één nacht de tijd krijgen om hun kleur en smaak aan de wijn mee te geven. Nadien krijgt het druivennat dezelfde behandeling als witte wijn waarna de rosé gebotteld word in een prachtige fles die met enkele muisklikken te bestellen is à EUR 13,50 per stuk.

https://www.debruijnwijnkopers.nl/LACOSTE-Ros–2014_1_5363.html

Santé et à bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: in verband met wat fysieke malheur afgelopen weekend en drukte op mijn (betaalde) werk, heeft ‘dousi op koers’ een paar Touretappes moeten overslaan. Fijn om via diverse kanalen te vernemen dat de stukjes door jullie werden gemist!

Advertenties

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Il Lombardia 2014

Komende zondag staat het vijfde en laatste wielermonument van 2014 op de agenda: ‘Il Lombardia’, de Ronde van Lombardije. Deze eendaagse klassieker wordt sinds 1905 verreden en heeft als bijnaam la corsa delle foglie morte, letterlijk vertaald ‘de koers van de stervende bladeren’.

Il Lombardia

Ik heb er even over nagedacht, maar beter dan Johannes Sigmond kan ik deze historische Italiaanse koers niet duiden. Deze Nederlander -beter bekend als Blaudzun- maakte in 2012 de prachtige docufilm ‘Il Lombardia’. Bijna alles wat Blaudzun produceert, gaat over zaken die kapot gaan of eindig zijn. Daarom is de herfst zijn favoriete jaargetijde. In ‘Il Lombardia’ komen de herfst en de vergankelijkheid ook voorbij. Blaudzun zei daarover in een interview:

‘De Ronde van Lombardije wordt verreden als de bladeren al van de bomen vallen. Prachtig. Voor mij is die ronde het hoogtepunt van het seizoen, terwijl veel renners en volgers al aan het afscheid nemen zijn. Illusies armer, met vaak een seizoen vol gemiste kansen in het hoofd, fietsen de renners door een landschap dat aan het afsterven is. Het fascineert mij. Ongeluk kun je van verre zien aankomen. Geluk niet, dat overkomt je. Kijk naar relaties. Als die ophouden dan voel je dat eigenlijk al lang aankomen. Maar verliefdheid is er ineens. Wat het ook minder interessant maakt, als onderwerp’

Il Lombardia Blaudzun

Het parcours van ‘Il Lombardia’ is in 2014, voor de zoveelste keer, op de schop gegaan. In plaats van te vertrekken uit Bergamo, is hier dit jaar de eindstreep getrokken. Het peloton vertrekt vanuit Como. Via Onno rijden de renners langs het Comomeer naar Bellagio en vanaf daar is het de rest van de dag nergens meer vlak. In de finale wacht de renners een klim naar de oude stad van Bergamo. Hoe het parcours ook wordt getekend: de Ronde van Lombardije is en blijft een loodzware koers over ruim 250 kilometer en wordt vrijwel altijd door een wereldtopper gewonnen.

Parcours Il Lombardia

Alle wielerfans weten dat ‘Il Lombardia’ onlosmakelijk is verbonden met een kerkje bovenop een berg: de Madonna del Ghisallo, beschermheilige der wielrenners. Zonder overdrijven kan het een heus bedevaartsoord worden genoemd voor iedereen die het wielrennen een warm hart toedraagt.

Buiten de kapel staan bustes van de legendarische Italiaanse renners Fausto Coppi en Gino Bartali. Binnen hangen hun beider fietsen pal naast het altaar, net als de stalen rossen van andere grote kampioenen. Aan de muren hangen verder diverse wielrensnuisterijen zoals kampioenstruien, vaantjes, prenten en foto’s. Heroïek, dramatiek, romantiek: dat kun je wel aan die Italianen overlaten….

Madonna del Ghisallo

Als kleine jongen keek ik alleen naar de Tour de France, Vlaanderen, Roubaix en Luik. Pas toen ik in de twintig was, kreeg ik oog voor De Ronde van Lombardije. In 2006 was ik definitief verkocht. Dat zit zo. Mijn grote held Paolo Bettini (alias: De Krekel) won dat jaar Il Lombardia. De Italiaan was net drie weken daarvoor in Salzburg voor de eerste keer wereldkampioen op de weg geworden. Een week later zou dit met de familie gevierd worden maar zijn broer verongelukte onderweg naar het feest.

Paolo bezwoer daarna de Ronde van Lombardije te winnen om zijn broer te eren. En dat deed ie. Na een splijtende demarrage en een ijzingwekkende afdaling kwam hij solo over de finish, met zijn vingers wijzend naar zijn broer in de hemel. Fans, stewarts, verzorgers en commentatoren uit alle windstreken huilden met hem mee. Ook ik vocht thuis op de bank tegen mijn tranen. Tevergeefs.

Paolo Bettini

Wie zijn de kanshebbers zondag?

De winnaar van de laatste twee jaar, de Spanjaard Joaguim Rodriguez, geldt ook dit jaar weer als topfavoriet. Niet in de laatste plaats vanwege de aanwezigheid van zijn meesterknechten Caruso, Kolobnev en Moreno, die zelf ook kunnen winnen. Na een teleurstellend WK hebben, wat mij betreft, met name de Nederlanders wat goed te maken. Van Tom Dumoulin en Bauke Mollema (deze voor het laatst koersend voor Belkin) verwacht ik daarom minimaal een Top-10 klassering. Onderstaand mijn overzicht met de belangrijkste namen voor zondag. Van de favorieten links- tot en met de dark horses in de rechterkolom. Als ik iemand ben vergeten….let me know!

Voorspelling de ronde van Lombardije door Robert Dousi

Wat eten we dit weekend? Castagnaccio, een hartige herfstcake van kastanjemeel met rozijnen, walnoten, pijnboompitten en verse rozemarijn. Niet moeilijk te maken, klik op onderstaande link voor het recept.


http://inkellskitchen.blogspot.nl/2012/12/castagnaccio.html

Castagnaccio

Wat drinken we erbij? Een ‘Premium’ Prosecco: de Clara C Feminine Brut. Uit het proefrapport: “….de Clara C is een bleek strogele Prosecco met een intens floraal en fruitig aroma. De fijne bubbels zijn een teken van hoge kwaliteit….”. Deze Italiaanse bubbels zijn online te koop voor EUR 11,30 via: http://www.grand-vin.nl/champagne/clara-c-prosecco-feminine-brut

de Clara C Feminine Brut

Ciao amici!

Robert Dousi

Twitter: @robertdousi

Het WK wielrennen 2014

Zondag staat de mooiste ééndaagse sportwedstrijd van het jaar op het programma: het WK wielrennen op de weg. De editie van 2014 wordt verreden in Ponferrada in het noordwesten van Spanje. Deze stad ligt in de provincie Léon, onderdeel van de regio Castilia y León. Ponferrada was in de Middeleeuwen een belangrijke vesting van de Orde der Tempeliers. Het imposante ‘Castillo de los Templarios’ stamt uit die tijd en is een drukbezochte toeristische trekpleister. Het kasteel ligt pal aan het WK-parcours en zal dus vanuit alle hoeken en standen in beeld worden gebracht.

Ponferrada

Hoe ziet dat parcours eruit? De race bestaat uit een omloop van 18.2 kilometer die de renners veertien keer nemen. Het is nergens heel steil, maar er dienen in de 255 kilometer lange koers wel ruim 4.200 hoogtemeters te worden getrotseerd.

Het eerste kwart van de omloop is vlak. Na vier kilometer buigt de weg naar een klim, de ‘Alto de Montearenas’ die venijnig begint met een gemiddelde van 8% in de eerste 250 meter. Daarna vlakt de helling af; het restant van de in totaal 5,1 kilometer lange klim kent een gemiddelde stijging van 3,2%. Dan volgt een afdaling van een paar kilometer, waar de renners op het steilste deel met 16% naar beneden duiken.

Vervolgens wacht hen de ‘Alto de Compostilla’, een klimmetje van 1.1 kilometer lang met een gemiddelde stijging van ruim 6,5% en een maximum van 11%. Een beetje vergelijkbaar met de Cauberg in ons eigen Valkenburg, waar je ook met een behoorlijke vaart aan de voet arriveert. De laatste 4.5 kilometer van het WK-rondje zijn vooral dalend en de aankomst is nagenoeg vlak.

WK-rondje vanuit auto bekijken? Onderstaand filmpje raast je in 5 min over het parcours.
http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/dmf20140909_01258458

Klim

Voor zelfbenoemde ‘spindoctors’ als ondergetekende, is het tijdens het WK wielrennen altijd smullen geblazen. Dit komt omdat dit de enige koers in het jaar is waar veel teamgenoten voor één dag tegenstanders zijn. De renners rijden namelijk niet voor hun commerciële ploeg maar voor hun land. Dat levert elk jaar weer prachtige taferelen op.

Vers in het geheugen staat bijvoorbeeld het WK van 2013 waar de Spaanse kemphanen Rodriguez en Valverde elkaar het licht in de ogen niet gunden en de Portugees Rui Costa met de zege aan de haal ging. Rodriguez (links op de foto) was na de finish urenlang ontroostbaar, terwijl Valverde (rechts op de foto) al na een kwartier opgewekt verklaarde zich goed in de uitslag te kunnen vinden. Saillant detail: Rui Costa was op dat moment ploeggenoot van Valverde bij MOVISTAR! Heerlijk man…

WK 2013 Rui Costa

Zo maar wat van deze smakelijke soap-scenario’s die zich zondag kunnen voordoen:

• De Italiaan De Marchi acteert de sprint voor landgenoot Bennati aan te trekken om later te verklaren dat hij niet had gezien dat Cannondale-maatje Sagan in zijn wiel zat.

• De Ier Dan Martin wordt in volle finale, na zijn zoveelste val in 2014, als een raket teruggereden door zijn Britse Garmin-kompaan David Millar.

• De Australiër Evans (beoogd helper van kopman Gerrans) kijkt de andere kant op als zijn Belgische BMC-ploeggenoten Gilbert en Van Avermaet op de laatste klim wegrijden.

• De Spaanse linkmichel Valverde geeft zijn Movistar ploeggenoten opdracht een kopgroep terug te halen waarin zijn landgenoot L-L Sanchez zit.

• De Fransman Barguil rijdt in de laatste kilometers een gat dicht op een kopgroep waardoor zijn Duitse Giant-ploeggenoot Degenkolb de sprint kan winnen.

• De Nederlander Mollema past opzichtig als de Zwitser Cancellara, zijn Trek-collega in 2015, op de laatste helling op de trappers gaat staan.

• De Kazach Iglinsky van Astana krijgt zondagavond een gevuld envelopje van Italiaan Nibali als dank voor het geleverde afstopwerk in de beslissende afdaling.

• De Deen Breschel, Portugees Paulinho en Ier Roche negeren nationale stalorders en spannen samen om hun broodheer Oleg Tinkoff de regenboogtrui te schenken.

En zo kan ik oneindig wegdromen……

Tegeltjeswijsheid

Wie zijn de favorieten voor de felbegeerde regenboogtrui?

Het is onmogelijk te voorspellen wíe er wereldkampioen gaat worden. Interessant is dat elk land het parcours anders lijkt te interpreteren. Sommige landen zetten vól in op een sprinter, andere landen hebben juist een ronderenner als kopman. Ik hou het, gezien de lengte van het parcours en de ongetwijfeld loodzware wedstrijd met al die toppers, op winst voor een klassiekerrenner. En dan iemand die naast een goede afdaling ook nog een goede sprint op het vlakke in de benen heeft.

Regenboogtrui

De Nederlanders hebben geen uitgesproken topfavoriet maar zijn op voorhand allerminst kansloos. De negen man sterke Oranjeploeg moet, net als bijvoorbeeld de Fransen, Colombianen en Amerikanen, een list verzinnen om de topfavorieten te verrassen. Als ik bondscoach van Nederland was, zou ik déze drie landen zaterdagavond even polsen voor een monsterverbond.

Onderstaand mijn opsomming van 55 renners in totaal (in totaal starten 203 renners) beginnend met de topfavorieten (in de linkerkolom) tot en met de ‘dark horses’ (rechterkolom). En alles wat daar tussenin zit……

Prognose Robert Dousi WK Wielrennen 2014

Wat eten we zondag tijdens het WK?

Van het WK-wielrennen mogen we geen minuut missen. Tijd om uitgebreid te koken is er dus niet. We maken er een mooie middag van en laven ons aan een breed scala lekkere tapas. Olijven, zongedroogde tomaten, chorizo worst, manchego kaas, iberico ham…. kies wat je lekker vindt en maak het jezelf vooral gemakkelijk!

Tapas

Wat drinken we erbij?

Spaanse bubbels (“cava”) van het wereldberoemde Freixenet-huis. Om precies te zijn de Elyssia Gran Cuvée Brut. Gewoon even bij Gall & Gall binnenlopen, voor een tientje heb je een vriendje!

Freixenet Elyssia

Salut y hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

De finale in Galicië

Niets lijkt de Alberto Contador van de eindzege in de Vuelta 2014 af te kunnen houden. Zelf zal de Spanjaard niet roepen dat zijn rode leiderstrui al veilig is. Hij weet namelijk als geen ander dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Zo moest hij medio juli nog opgeven in de Tour na een zware val met een gebroken scheenbeen als gevolg. Bovendien staat zaterdag nog een loodzware bergrit op het programma met achtereenvolgens cols van 2e, 3e, 1e en buitencategorie. Op een slechte dag kan een renner in zo’n rit vele minuten verliezen. Maar ‘El Pistolero’ heeft zóveel karakter dat hij zelfs bij fysieke malheur niet zal toestaan dat Valverde, Froome, Rodriguez of Aru bij hem wegrijden. Wat een held is dat!

Alberto Contador

De laatste Vuelta-etappes worden verreden in het uiterste noordwesten van Spanje: de regio Galicië. Deze streek grenst in het zuiden aan Portugal, in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan de Golf van Biskaje en in het oosten aan de regio’s: Asturië en Castilië en León. Naast Spaans spreekt men hier onderling het oude ‘Galego’. De gemiddelde Galiciër is introvert, zwijgzaam en bijgelovig. Net als het weer kan hun stemming plotseling omslaan.

De afgelopen weken hebben de Spaanse TV-helikopters veel Moorse gebouwen onder de aandacht gebracht. Dat zal de komende dagen niet meer het geval zijn. Want anders dan in andere delen van Spanje, hebben de Moren hier nauwelijks sporen achtergelaten. Wel herbergt het landschap veel Romeinse bruggen en Keltische nederzettingen. De indrukwekkende kustlijn van Galicië is 1.200 kilometer lang en bestaat veelal uit brede inhammen en woeste rotspartijen.

Galicië

In aanloop naar het laatste Vuelta-weekend staan er nog wat glooiende etappes op de agenda. Donderdag ligt de finish 700 meter na de top van de ‘Alto Monte Castrove’ (2e categorie) die in de finale twee keer moet worden beklommen. Vrijdag vertrekt het peloton vanuit Salvaterra de Mino. Dit plaatsje is vooral bekend door ‘Operación Peseta’, eind 2011. De lokale winkeliers accepteerden weer peseta’s als antwoord op de Eurocrisis. Het leverde het plaatsje een bloeiende handel en vooral veel publiciteit. Zaterdag volgt nog een zware bergetappe met finish op de Ancares-pas, een verschrikkelijk steile klim met stijgingspercentages tot wel 18%.

Ancares Pas

Zondag eindigt de Vuelta 2014 met een individuele tijdrit over 10 kilometer in Santiago de Compostela, de hoofdstad van Galicië en wereldberoemd bedevaartsoord. Hoe was het ook alweer? Volgens de legende ontdekte een kluizenaar aan het begin van de 9e eeuw in Galicië de beenderen van apostel Jacobus. Hij was naar de plek geleid door een wonderlijk sterrenbeeld. De vindplaats kreeg een naam die hiernaar verwees: ‘Campus Stellae ‘(Sterrenveld). Later werd deze naam uitgebreid met het voorvoegsel Santiago (Sant’ Jago is Spaans voor de heilige Jacobus).

Santiago de Compostela

Op de plaats van het graf verrees in de 11e en 12e eeuw een imposante kathedraal. Nog altijd reizen pelgrims vanuit de hele wereld naar Santiago de Compostela om de heilige Jacobus hun eer te bewijzen. Wie te voet, op de fiets of te paard komt wordt als volwaardige pelgrim geaccepteerd en kan bij de kathedraal een oorkonde in ontvangst nemen. Wie met de auto of bus komt, kan weliswaar met vertrouwen voor God en Jacobus verschijnen, maar heeft geen recht op de begeerde oorkonde.

Kathedraal Santiago de Compostela

Wat eten we in de laatste Vuelta week? Caldeirada.

Dit is een vanuit Portugal overgewaaide, Galicische visschotel met heek, zeeduivel, rog of tarbot en daarnaast aardappelen, ui en laurierblad. De vis wordt overgoten met ‘ajada’, een saus van knoflook, scherpe paprikapoeder en olijfolie. Op onderstaande link staan maar liefst 13 Caldeirada recepten. Pick your own favourite!

http://www.smulweb.nl/recepten/caldeirada

Caldeirada

Wat drinken we erbij? In mijn zoektocht naar een mooie wijn uit de streek van de koers, vond ik op internet de prijswinnende ‘Nessa Albariño DO Rias Baixas 2013. Ik citeer uit het juryrapport:

“Nr. 1 in de Wijnkoers-proeverij Bijzonder Witte Wijnen uit Spanje, een snerpend frisse Rías Baixas die met zijn ziltig knapperige, mineraal frisse snit, dé viswijn is van deze studie. Een Nr.1 om van te watertanden”.

De genoemde wijn is via internet te koop (www.wijnbeurs.nl) , nu met 25% korting van EUR 13.90 voor EUR 10,49.

Rias Baixas

Adios amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi

La Doyenne

Zondag staat de laatste klassieker van het voorjaar op het programma: Liège-Bastogne-Liège, oftewel Luik-Bastenaken-Luik. Deze koers wordt door velen gezien als de zwaarste eendaagse wedstrijd van het jaar en heeft als bijnaam La Doyenne. Dit betekent letterlijk ‘ouderdomsdeken’ en verwijst naar de Waalse claim dat ‘LBL’ de oudste klassieker in de wielerhistorie is. Hoe dan ook: dit jaar viert Luik-Bastenaken-Luik haar honderdjarige editie. Ik reken op een geweldige koers met dito winnaar.

poster LBL

Het parcours van 2014 is in totaal 263 kilometer lang en valt op hoofdlijnen in twee stukken onder te verdelen: de relatief eenvoudige heenweg naar Bastogne en de verschrikkelijk zware terugweg naar Ans, een voorstadje van Luik, waar ook dit jaar de finishstreep is getrokken. Een leuk weetje in de kantlijn van deze koers: de renner die al eerste bij het ‘keerpunt’ in Bastenaken aankomt, krijgt een premie van EUR 5.000, =. De kopmannen halen hier natuurlijk hun neus voor op, maar voor hun knechten en de mindere goden uit kleinere ploegen is dit serieus geld.

Route LBL 2014

In totaal kent La Doyenne 2014 tien beklimmingen. De Côte de la Roche Ardenne is de eerste na 70 kilometer koers. Na Bastogne volgen de Côte de Saint-Roch en Côte de Wanne. Deze laatste klim stijgt gemiddeld met meer dan 11% maar er is dan nog een kleine 100 kilometer te gaan dus hier zal de beslissing niet vallen. De eerste schifting wordt verwacht op de zeer steile Stockeu. Hier passeren de renners het beeld van levende legende Eddy Merckx, die ‘Luik’ in totaal vijf keer won.

Monument Eddy Merckx

De Côte de la Haute Levée en de Côte de la Vecquée vormen de opmaat naar de finale. Deze wordt op 50 kilometer van de finish ingeluid door de beklimming van La Redoute, de bekendste helling van LBL met een maximale stijging van 22%. De renners die hier bij de eerste dertig boven komen, zullen geen problemen hebben met de volgende twee bergjes: Côte de Sprimont en Côte des Forges. De beslissende demarrage van de allersterkste(n) valt zeer waarschijnlijk op één van de laatste twee hindernissen: de Côte de la Roche aux Faucons en/ of de Saint-Nicolas.

Foto op de route LBL

Wie zijn de favorieten voor zondag?

Vorige week was De Amstel Gold Race en afgelopen woensdag De Waalse Pijl. Op basis van de volgorde van binnenkomst van de renners in díe twee koersen, heb ik onderstaand ‘klassement’ opgemaakt. Let op, er zijn ook renners die geen van beide koersen hebben gereden maar die we zondag wel degelijk in de finale mogen verwachten. Om die reden voegen we Chris Froome, Michele Scarponi en Nicolas Roche in gedachten toe aan het linkerrijtje der favorieten. En hetzelfde geldt voor Joaquim Rodriguez. Hij viel dit jaar in De Amstel maar wil LBL na zijn tweede plaatsen in 2009 en 2013 nu ook eens winnen.

Prognose LBL door Robert Dousi

Wat eten we zondag?

Luikse ballen, Luikse wafels…..mogelijkheden te over dit weekend. Maar na een slopende wielermaand maken we het onszelf dit keer gemakkelijk: stokbrood met kaas. Maar wel een kaasje uit de streek natuurlijk. ‘Fromage de Herve’ of ‘Hervekaas’ wordt gemaakt van rauwe of gepasteuriseerde melk van koeien uit de Hervestreek, gelegen in het noorden van de Provincie Luik. De kazen worden met de hand gezouten en ondergedompeld in pekel. Tijdens de rijpingsperiode worden de kazen regelmatig omgedraaid en gewassen. Het rijpen duurt voor een jonge, milde kaas drie tot vier weken. Voor een rijpe, pittige kaas rekent men twee weken extra. Hervekaas heeft een vierkante vorm, een zachte, romige textuur en een delicate smaak. Hij is lichtgeel van kleur met een oranje korst.

Hervekaas

Wat drinken we erbij?

Wie de koers geheel in stijl wil volgen, haalt dit weekend een fles Peket in huis. Dit is een soort jenever die voornamelijk bekend is in het Waalse Maasgebied tussen Namen en Maastricht. Het woord pèkèt, dat in het Waals “pikant” betekent, verwijst in oorsprong naar de jeneverbes. Peket wordt veel geschonken op feesten zoals het ‘Fête de Wallonie’ in Namen en het volksfeest ‘15 août en Outremeuse’ in Luik.

Peket Jenever

Jenever en ik, het is geen match made in heaven. Tien jaar geleden dronk ik het voor het laatst toen Marsha en ik (toen net verloofd) een weekendje Groningen deden. In de bar van ons hotel in Paterswolde kukelde ik na twee ‘ad fundum’ glaasjes Hooghoudt Graanjenever bijna van mijn kruk. Ik hou het zelf dus maar gewoon bij een koud pilsje zondag: JUPILER, afkomstig van brouwerij Piedbœuf in de Luikse deelgemeente Jupile-sur-Meuse.

Jupiler Logo

Santé camarades!

Robert Dousi