Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Hoog bezoek in Peñíscola

Wat een geweldige overwinning van Robert Gesink afgelopen zaterdag in de Koninginnenrit van de Vuelta 2016. Na een loodzware dag door de Pyreneeën, bleek Gesink op de top van de Aubisque de sterkste van zijn overgebleven medevluchters. Na jaren vol pech, verkeerde keuzes, mentale beproevingen en fysieke malheur, viel het kwartje nu eíndelijk een keer de goede kant op. Ik ben ontzettend blij voor hem en ben er zeker van dat er nu meer grote zeges gaan volgen. De ‘Condor van Varsseveld’ is ontketend!

Gesink

In het algemeen klassement speelt Gesink geen rol van betekenis en dat is precies waarom hij dit succes kon boeken. Wie gaat de Vuelta van 2016 dan wel winnen? Met nog een kleine week te gaan, lijkt dit Nairo Quintana van Movistar te worden. Gisteren pleegde de Colombiaan samen met de Tinkoff-ploeg van Contador een verrassende coup door de onverwoestbaar geachte trein van Team Sky aan flarden te rijden. De geïsoleerde Sky-kopman Chris Froome verloor minuten en alleen een buitenaardse tijdrit aanstaande vrijdag kan hem nog aan de eindzege helpen. Voor podiumplek drie komt nog een half dozijn renners in aanmerking. Het belooft hoe dan ook een spannende slotweek te worden; vol verwachting klopt ons hart!

Quintana

Na het vuurwerk in de bergen, staat er vandaag een – op het oog – saaie etappe op het programma. Voor mij persoonlijk is deze etappe met finish in Peñíscola juist éxtra bijzonder. Dat zit zo: zo lang ik ze ken, verblijven mijn schoonouders aan de Costa del Azahar, een relatief onbekende kuststrook van de provincies Castellón en Valencia. Ze wonen in het charmante dorpje Alcossebre in een mooie villa met zwembad èn uitzicht op zee waar we alleen al om die redenen graag komen.

Ongeveer twintig kilometer ten noorden van Alcossebre, ligt het iets bekendere Peñíscola, de aankomstplaats van vandaag. Het stadje is bekend om de majestueuze rots met een top van 65 meter boven zeeniveau, waarop een 14e-eeuws kasteel staat. Dit Castelló is gebouwd op de ruïnes van een oude Arabische citadel. Naast het kasteel zijn er ook fraaie tuinen, een basiliek en een angstaanjagend arsenaal waar levensechte Tempeliers hun opwachting maken.

Peniscola

Peñíscola was de thuisbasis van tegenpaus Pedro Martinez de Luna, bijgenaamd ‘Papa Luna’, die hier in aan het begin van de 15e eeuw zetelde. De Luna werd na de dood van tegenpaus ‘Clemens VII’ diens opvolger, waarbij hij de naam ‘Benedictus XIII’ aannam. Er volgde jarenlang gesteggel met het Vaticaan. Tijdens de concilies van Pisa (1409) en Konstanz (1414), wilde Benedictus van geen wijken weten om tot een einde van het ‘Westers Schisma’ te komen. Uiteindelijk werd hij in 1417 afgezet. ‘Papa Luna’ leefde tot zijn dood in 1423 in Peñíscola in de overtuiging dat hij de rechtmatige paus was, hierbij gesteund door zowel Spanje als Schotland.

Papa Luna

Morgen is de laatste rustdag in de Vuelta. In de resterende vijf etappes moet er nog het nodige geklommen worden. Woensdag is er de aankomst bergop op de Alto Mas de la Costa, een klim van 1e categorie. Donderdag is er een vlakke etappe en vrijdag staat dus de individuele tijdrit over 37 kilometer op het programma van Xàbia naar Calp.

Het klassement wordt zaterdag definitief opgemaakt na de zware bergrit van Benidorm naar Alto de Aitana, een ruim twintig kilometer lange klim van buitencategorie. Voordat het peloton aan deze laatste beproeving begint, hebben de renners die dag al 170 kilometer en vier cols van tweede categorie in de benen zitten. Voorwaar geen sinecure dus.

Etappe vanuit Benidorm

Wat dronken we dit weekend? Om de prachtige zege van Robert Gesink te vieren, trokken we een feestelijke fles uit de koeling. Mijn favoriete wijnwinkel in Nederland (Wijninspiratie te Loosdrecht) verkoopt een uitmuntende cava voor slechts EUR 9,95 per fles: de Villa Conchi, Brut seleccion. Deze cava heeft een mooi fijn bubbeltje, zit in een prachtige fles – en is gevuld met een blend van Xarel-Lo, Parellada, Macabeo en Chardonnay. Voor wie Loosdrecht te ver is, kan ‘m ook online bemachtigen. Doen!

Conchi Cava Brut

http://www.wijninspiratie.nl/product/conchi-cava-brut-seleccion-spanje/

Wat eten we in Peñíscola? Er zijn diverse restaurantjes op de rots waar steevast een aantrekkelijk geprijsd ‘Menu del Día’ te verkrijgen is. De laatste keer dat we er voor de lunch aanschoven, aten we Melon con Jamon vooraf, Dorada a la Plancha als hoofdgerecht en een Crema Catalana toe. Mijn zoon Casper en ik gingen u voor in Restaurant Alta Mira op de flanken van de rots van Peñíscola. ‘Papa Luna’ keek mee vanuit de hemel en zag dat het goed was….

Robert en Casper in Peniscola

Hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

PS: Klik op de twitter afbeelding om rechtstreeks naar mijn twitteraccount te gaan. Leuk als je me gaat volgen.

Twitter

Les Cols Mythiques

Vandaag is de tweede en laatste rustdag in de Tour. Met Chris Froome stevig in de gele leiderstrui, smaakmaker Peter Sagan in het groen en Nairo Quintana in het wit, is de Tourkaravaan neergestreken aan de voet van de Alpen.

Froome is ook de leider in het bergklassement maar omdat hij natuurlijk geen twee truien kan dragen, krijgt de nummer twee van die lijst (Joaquin Rodriguez) de bolletjestrui om zijn schouders. In de laatste week verwacht ik nog een mooie strijd in dit klassement. Onder andere Jacob Fuglsang (Astana) en Rafal Majka (Tinkoff) zullen de polka dot jersey niet zonder slag of stoot willen opgeven.

Polka dot jersey

Woensdag staat er een interessante bergetappe op het menu, met start in Digne-les-Bains en finish bovenop Pra-Loup. Ter voorbereiding op deze dag keek ik twee maanden geleden naar de exact zelfde etappe in de Dauphiné. Dit is een pittige etappekoers die ook door de A.S.O wordt georganiseerd. Met samengeknepen billen keek ik hoe de Fransman Romain Bardet deze etappe won na zijn aanval in de ijzingwekkende afdaling van de Col d’ Allos.

Bardet staat in de Tour 2015 op grote achterstand en gaat geheid proberen dit huzarenstukje te herhalen. Als hij op de voorlaatste Col als leider passeert, krijgt hij ook de Souvenir Henri Desgrange. Dit is de prijs voor de renner die als eerste het hoogste punt van de Tour de France bereikt. De Col d’Allos (2.250 meter) vormt namelijk, na het schrappen van de Col du Galibier (2.642 meter), het hoogste punt van de Tour 2015.

Bardet

Net als de Tourkaravaan, rijden wij volgende week met het gezin zelf ook over de N85, beter bekend als de Route Napoléon. Over onze avonturen langs deze legendarische weg, schreef ik in 2013 al eens een stukje. Liefhebbers kunnen dit nog eens nalezen in de archieven van ‘dousi op koers’ via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/16/la-route-napoleon/

Overmorgen staat er na een serie bergen van 2e en 3e categorie, ook weer een berg van de buitencategorie (“HC”) op het programma: de Col du Glandon. Op de flanken van deze berg vond de legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx op 19 juli 1977 zijn Waterloo. Met veel pijn, braakneigingen en een lege maag leek hij te moeten opgeven, maar De Kannibaal haalde uiteindelijk op karakter toch de eindstreep. Na vijf tourzeges moest Merckx dat jaar genoegen nemen met een 6e plaats in de eindrangschikking. De beklimming van de Col du Glandon bleek het begin van het einde voor de grootste wielrenner aller tijden.

Etappe Gap Saint-Jean-de Maurienne

Vorig jaar waren we met het gezin in de zomervakantie in de Alpen. In Embrun, het ‘Nice van de Alpen’, vond ik in een souvenirwinkeltje onderstaand afgebeeld ‘kentekenplaatje’. Ik was als een kind zo blij en kon maar niet geloven dat de eigenaar er maar EUR 5,00 voor hoefde te hebben. Had hij geweten wat ik bereid was te betalen, dan had de ouwe snor zijn winkel de rest van de dag kunnen sluiten, maar dit ter zijde.

Met gezwinde spoed snelde ik met mijn aanwinst terug naar onze camping in Baratier, aan de voet van skioord Les Orres. Tot mijn verbijstering begreep niemand mijn magnifieke aankoop, laat staan mijn kinderlijke enthousiasme over het bordje. Uiteindelijk gaf ik het maar op. Ik herinner mij dat ik nog iets nabrabbelde over cultuurbarbaren waarna ik mij, met mijn nieuwe cols-plaatje en een flesje Kronenbourg 1664, terugtrok onder een boom.

Enfin. Het kleinood heeft inmiddels een prominente plek op mijn studeerkamer. Op een regenachtige herfstdag kan ik er heerlijk bij wegdromen terwijl ik in gedachten over les cols mythiques van de machtige Alpen zweef.

Kentekenplaatje Cols Mythiques

Wat eten we morgen? Tourtons des Alpes.

Deze lekkere beignets zijn een specialiteit uit de Champsaur-vallei. Er is een zoete uitvoering (met appels en pruimen) maar wij gaan voor de hartige variant met aardappel, spinazie en geitenkaas. Wie ze zelf wil maken en en passant zijn/haar Frans wil ophalen, kan terecht op onderstaande link voor het recept.

http://www.marmiton.org/recettes/recette_tourtons-des-alpes-ou-de-champsaur_27676.aspx

Tourtons met Chateau Lacoste

Wat drinken we erbij?

De meeste mensen drinken witte wijn bij geitenkaas. Wij gaan dit keer voor een mooi glas rosé uit de Provence. De ‘Chateau Lacoste 2014’ om precies te zijn, afkomstig van de Coteaux d’Aix-en-Provence. De zachtroze kleur is het gevolg van de ‘methode’ Rose d’une Nuit. Dat wil zeggen dat de donkere wijnschillen maar één nacht de tijd krijgen om hun kleur en smaak aan de wijn mee te geven. Nadien krijgt het druivennat dezelfde behandeling als witte wijn waarna de rosé gebotteld word in een prachtige fles die met enkele muisklikken te bestellen is à EUR 13,50 per stuk.

https://www.debruijnwijnkopers.nl/LACOSTE-Ros–2014_1_5363.html

Santé et à bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: in verband met wat fysieke malheur afgelopen weekend en drukte op mijn (betaalde) werk, heeft ‘dousi op koers’ een paar Touretappes moeten overslaan. Fijn om via diverse kanalen te vernemen dat de stukjes door jullie werden gemist!

De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

Voorbeschouwing Tour 2015

De Tour de France is een drieweekse reis door een betoverend mooi sprookjesland waarin louter ruimte is voor schoonheid, heroïek en romantiek. De Tourorganisatie, de Amaury Sport Organisation (kortweg: ASO), is de zelfbenoemde schatbewaarder van deze idyllische droom, die onze huiskamers binnenkomt in de vorm van uitgestrekte lavendelvelden, kabbelende bergbeken en majestueuze kastelen. Jaar in, jaar uit laten wij Tourvolgers ons gedwee in slaap wiegen door de rotorbladen van de Franse TV-helikopters. De ASO geeft ons precíes wat we willen in aanloop naar de eigen vakantie.

Mooie foto's Frankrijk

Dat volgens velen niet Griekenland maar Frankrijk anno 2015 ‘De Zieke Man van Europa’ is, wil dus niemand horen, en al helemaal niet in de heilige julimaand van de Tour. Maar de maatschappelijke en sociale problemen in het o zo trotse land zijn ontegenzeggelijk alarmerend.

Frankrijk heeft namelijk in relatief korte tijd veel terrein verloren op financieel- en geopolitiek gebied, met massawerkloosheid en economische stagnatie als gevolg. Vrijwel elk grote Franse stad heeft banlieues waar de politie niet meer durft te komen. Door de vergrijzing loopt het platteland sneller leeg dan waar ook in Europa. En als de (reacties op de) aanslagen op Charlie Hebdo íets duidelijk hebben gemaakt, is dat de Franse maatschappij geen adequaat antwoord heeft gehad op de massa integratie van de laatste decennia.

Voor wie meer wilt lezen over deze acute problemen in Frankrijk, verwijs ik graag naar het uitstekende artikel in de Elsevier-JUIST van de maand juni, genaamd: De achterkant van de Tour de France, waarin in tien ‘etappes’ een pijnlijk beeld wordt geschetst van het hedendaagse Frankrijk.

Liberté Egalité Fraternité

Enfin, ik realiseer me als geen ander dat ik met mijn ‘dousiopkoers’ stukjes een actieve bijdrage lever aan het (te) mooi voorschilderen van de Franse realiteit. Om met Luther te spreken: “Hier sta ik, ik kan niet anders”. In juli zal ik dus bijna dagelijks verhalen over de Tour, met zoals gebruikelijk veel ruimte voor het prachtige landschap, de rijke cultuur/historie en smakelijke wijn/spijs-combinaties uit de streek waar de Tourkaravaan zich op dat moment ophoudt.

Voor de goede orde: het kost mij geen enkele moeite om mijn kop in het zand te steken. Het is een talent wat ik geërfd heb van mijn vader die, zodra we Frankrijk ter hoogte van Thionville inreden, veranderde in dé ultieme francofiel die alleen nog maar oog had voor strobalen, wijnvelden en bergmeren. De snelweg was verboden terrein en op de zogenaamd groene wegen werd niet zelden gestopt voor een gênante foto. Al vrij snel was ik, net als mijn moeder, de schaamte voorbij. Mijn zus Madelon heeft zich altijd verzet tegen dit soort foto’s, zonder succes overigens – maar dit terzijde.
 
Strobalen

Hoe ziet de Tour de France van 2015 er op hoofdlijnen uit?

De Tour start dit jaar in Nederland, Utrecht. Dit is een ongekende luxe voor ondergetekende omdat ik woonachtig ben in Vleuten-De Meern, de grootste van 10 woonwijken die behoren tot de 4e stad van Nederland. Het spreekt voor zich dat ik op zaterdag 4 juli niets wil missen van de individuele tijdrit door de straten van de Domstad. En hetzelfde geldt voor het vertrek de volgende ochtend voor een etappe die onder de Dom door gaat, onze achtertuin doorkruist en vervolgens via Het Groene Hart koers zet naar Zeeland.

De Toureditie van 2015 gaat ‘tegen de klok in’, dat wil zeggen: eerst de Pyreneeën (o.a. Soudet, Tourmalet en Plateau de Beille) en dan de Alpen (o.a. Glandon, Galibier en Alpe d’Huez). Maar de eerste serieuze bergen worden pas bereikt na een klassieke eerste week (Waalse Pijl aankomst en een kasseien-etappe) en ook nog een ploegentijdrit in Bretagne. De Tourkaravaan finisht zoals gebruikelijk op de Champs-Elysées in Parijs (zondag 26 juli).

Parcours 2015

Wie gaat de Tour de France 2015 winnen?

De hele wereld is het er wel over eens dat een viertal (te weten: Froome, Contador, Nibali en Quintana) gaat strijden om de gele trui. De hele wereld, behalve de Fransen zelf natuurlijk. Want na de verassende 2e en 3e plaats van vorig jaar (respectievelijk Péraud en Pinot) rekenen zij na dertig jaar zonder eindzege op een opvolger van Bernard Hinault, de laatste Fransoos die de Mailliot Jaune naar Parijs bracht. En dat de Fransen Pinot, Bouhanni, Voeckler, Bardet, Rolland en Gallopin állen een etappe gaan winnen, staat voor de Fransen ook al vast – sowieso op quatorze juillet.

Le jour de Gloire est arrivé

Op het moment dat ik dit stukje schrijf, zijn de 198 namen en rugnummers nog niet bekend. Pas op woensdag 1 juli kom ik met mijn prognose voor de etappes en klassementen van de Tour 2015. Zij die daar behoefte aan hebben, kunnen hier mogelijk nog hun voordeel mee doen en hun Tourpoule definitief maken. Volg mij op Twitter (@robertdousi) als je dit overzicht wilt ontvangen. Wie tijdens de komende Tour de France geen ‘dousiopkoers’ stukjes wilt missen, doet er verstandig aan zijn/ haar e-mail adres in te vullen op onderstaande website. Zo verschijnt elk nieuw stukje automatisch in je inbox!    www.dousiopkoers.wordpress.com

Wat eten we ter voorbereiding op de Tour?

Een ‘salade de chèvre chaud au miel’, oftewel een salade met warme geitenkaas en honing. Vergeet vooral de tijm en de spekjes niet, die maken het gerecht compleet. Kijk voor het volledige recept en bijbehorende vinaigrette op onderstaande Franse website.

http://www.fashioncooking.fr/2010/11/salade-chevre-chaud-miel/

Salade chevre chaud miel

Wat drinken we erbij?

Met geitenkaas kun je alle kanten op. Doorgaans wordt er wit bij geschonken, maar rood is zeker niet verboden; ‘t is maar net waar je zelf zin in hebt natuurlijk. Ik kies dit keer voor een lichte rosé uit mijn geliefde Provence, Château Les Valentines om precies te zijn, ‘gewoon’ verkrijgbaar bij Gall & Gall. Bepaald niet de goedkoopste rosé – maar ach, de Tour met start in Utrecht staat voor de deur en hij is zijn EUR 14.99 meer dan waard.

Chateau les Valentines

Santé, en tot in juli vrienden!

Robert Dousi

@Robertdousi

Naar het noorden van Spanje

De eerste Vuelta-week zit erop. Gisteren konden de renners genieten van een welverdiende rustdag. De rode leiderstrui hangt om de schouders van de Colombiaan Quintana. De Duitser Degenkolb leidt in de stand om het puntenklassement en de Spanjaard Mas geniet, zo lang ‘t duurt, van zijn blauwe bollentrui van het bergklassement. De eerste contouren van het algemeen klassement zijn geschetst, maar de winnaar van de Vuelta 2014 is nog niet bekend. Achter de klassementsleider staan namelijk nog 15 renners binnen de twee minuten, waaronder onze landgenoten Gesink en Kelderman.

stand

Vandaag staat een individuele tijdrit over 34.5 kilometer op het programma. ‘Real Monasterio de Santa Maria de Veruela’ is de naam van de vertrekplaats, mij dunkt goed voor een paar honderd punten bij Wordfeud. De eerste 8 kilometer gaan pittig bergop, daarna is het vrijwel één licht aflopende lijn richting de finish in Borja. Naast de hierboven genoemde renners die strijden voor de rode leiderstrui, hebben een handvol tijdritspecialisten een kruisje achter deze etappe gezet. Onder hen de Spaanse turbo Castroviejo, de rappe Italiaan Malori, de Nederlandse troef Clement en ‘Spartacus’ Cancellara. Maar de onbetwiste topfavoriet is natuurlijk de Duitser Tony Martin, alias ‘Der Panzerwagen’. Vermoedelijk komt hij niet als allereerste boven op de klim, maar daarna heeft hij ruim een half uur de tijd om ‘op het grote mes’ zijn machtige moordtempo te ontwikkelen.

Tony Martin Der Panzerwagen

De finishplaats van vandaag ligt iets ten noordwesten van Zaragoza, naar verluidt de mooiste stad waar ik nog nooit ben geweest. Interessant is het ontstaan van haar naam. Het begon 21 eeuwen geleden als een Romeinse kolonie onder keizer Augustus. De stad droeg in die tijd de naam ‘Caesarea Augusta’. In het jaar 712 werd de stad veroverd door de Moren en in de 11e eeuw werd het toenmalige ‘Cesaracosta’ verbasterd tot het Arabische ‘Saraqusta’. In het jaar 1118 kwam de stad weer onder Christelijk bewind door de verovering van Alfons I. De strategische vesting aan de Ebro werd de hoofdstad van het toenmalige Koninkrijk Aragón. Opnieuw werd de naam van de stad veranderd, ditmaal in ‘Çaragoça’, waarvan het huidige Zaragoza afstamt. Weten we dat ook weer.

Zaragoza

Zaragoza heeft over de eeuwen vele heersers gehad; vele volkeren hebben de stad bewoond. Hierdoor vindt men monumenten en resten van verschillende culturen in vele stijlen. Ondanks dat de stad een mooi historisch centrum heeft, staat de stad in Spanje ook wel te boek als “de onbekende”. Dit komt omdat de steden Madrid en Barcelona en de regio Andalusië het leeuwendeel van de buitenlandse toeristen aantrekken. Maar na een paar muisklikken op Google Afbeeldingen weet ik het zeker: we moeten naar Zaragoza, en snel ook.

Zaragoza stad

Terug naar de koers. De komende dagen moet er serieus geklommen worden. Woensdag vertrekt het peloton vanuit Pamplona, pal naast de wereldberoemde arena voor stierengevechten. De finish ligt op de Alto San Miguel de Aralar, een berg van 1e categorie. Donderdag is de voorlopig laatste kans voor sprinters en vrijdag staat een heuveletappe op het programma. Deze lijkt ideaal voor een succesvolle vlucht van een kleine groep vrijbuiters. Zaterdag, zondag en maandag wordt de Vuelta naar alle waarschijnlijk beslist op de monsterlijke bergkammen van Noord-Spanje. Alleen de Brit Froome lijkt een eindzege van een Colombiaan (Quintana, Uran, Chaves) of een Spanjaard (Contador, Valverde, Rodriguez) te kunnen voorkomen. Ik ben echt heel benieuwd hoe het zich gaat ontvouwen.

Alto San Miguel de Aralar

Wat eten we in de tweede Vuelta week? Chuleton de Buey. Op houtskool donker geroosterd vlees, maar nog wel wat aan de rode kant van binnen. Geloof me, veel lekkerder wordt het niet voor carnivoren.

Chuleton de Buey_Covila Rioja

Wat drinken we erbij? Een mooi Spaans glas rood. Mijn keuze is gevallen op Covila Rioja II Crianza. Deze heeft minimaal twaalf maanden gerijpt in vaten van Amerikaans eikenhout. Daarna nog acht maanden rijping op de fles in de kelders van Bodegas de Covilla. Mijn lezers in ‘t Gooi kunnen deze wijn per fiets afhalen bij Wijnkoperij Wesseling in Laren. En ook nog eens voor een verrassend aantrekkelijke EUR 8,50 per fles.

Salut y adios!

Robert Dousi

Twitter: @robertdousi

Vuelta a España 2014

Vandaag begint de Vuelta a España 2014. Net als de Giro d’Italia in de maand mei en de Tour de France in juli, is dit een drie weken durende etappekoers. Het peloton rijdt de komende weken ‘tegen de klok in’ door Spanje. Op 14 september eindigt de Vuelta met een individuele tijdrit rond bedevaartsoord Santiago de Compostela. In totaal dienen de renners 3.181 kilometer af te leggen. Door het mooie parcours en het indrukwekkende deelnemersveld, belooft de editie van 2014 een schitterend spektakel te worden.

Etappes

Opmerkelijk in deze editie is het feit dat de Pyreneeën worden overslagen. Maar wie denkt dat er niet geklommen hoeft te worden, heeft het goed mis. In Spanje is het vrijwel nergens vlak en in de eerste week staan er al twee bergetappes op het programma. Vanaf het tweede Vuelta-weekend wordt het echt menens als de ene steile berg de andere snel opvolgt. Etappe 14 is een verplicht nummer voor wielerfans. Deze rit met aankomst op La Camperona (Léon) is een primeur voor de Vuelta. Deze slotklim heeft in de laatste kilometers stijgingspercentages oplopend tot 24%.

Op zondag 7 en maandag 8 september zijn de Lagos de Covandonga en de Farrapona in de route opgenomen. In deze laatste rit zitten maarliefst vijf beklimmingen van de 1e-categorie. De voorlaatste etappe op zaterdag 13 september voert naar de Ancares–pas (Por Pan do Zorco). De slotklim stijgt gemiddeld met 9,3% en kent maxima van boven de 20%. Hier zal geschiedenis worden geschreven, we weten alleen nog niet door wie.

Ancares Pas (Por Pan do Zorco)

De 69e editie van de Vuelta begint met een korte, explosieve ploegentijdrit in Jerez de la Frontéra. Deze startplaats is een gemeente in de provincie Cádiz, regio Andalusië. Jerez staat bekend als de sherrystad (“Vino fino” of “Vino de Jerez”) en telt dan ook honderden sherrybodega’s. Tevens staat de stad te boek als hoofdstad van de ‘Flamenco’ omdat de officiële academie van de Flamenco, het “Centro de Baile Jerez”, hier is gevestigd. De renners zullen onderweg weinig zien van de mooie stad omdat de teams er in de korte ploegentijdrit met meer dan 60 kilometer per uur doorheen zullen razen.

Jerez

Zoals eerder vermeld is het deelnemersveld van de Vuelta 2014 indrukwekkend. Nog nooit stonden er zóveel grote namen aan de start van de Vuelta. Toegegeven, een aantal van hen rijdt hier als goedmaker vanwege hun gemiste doel(en) eerder dit seizoen. Maar de ervaring leert: als het startschot eenmaal geklonken heeft, is iedereen dat vergeten.

De bijna 43-jarige (!) Amerikaan Chris Horner kan zijn Vuelta-titel niet verdedigen. Eergisteren werd hij door zijn eigen ploegleiding van de startlijst gehaald omdat hij een te laag cortisol-gehalte in zijn bloed heeft, naar eigen zeggen als gevolg van zijn bronchitis-behandeling. Van de UCI zou hij gewoon mogen starten, ware het niet dat de ploegen onderlinge afspraken hebben gemaakt. Het gaat hier om de Mouvement Pour un Cyclisme Crédible (MPCC), vrij vertaald ‘de club voor geloofwaardig wielrennen’. In het geval van Horner betekent dit: acht dagen niet koersen en dús geen Vuelta-start voor hem. Ik ben hier persoonlijk niet zo rouwig om, omdat ik hem nooit heb vertrouwd als schone sporter -ook al kan ik dat niet bewijzen. Het feit dat hij altijd gepleit heeft voor de onschuld van Lance Armstrong, vind ik al kwalijk genoeg. Onderstaand een foto van de billenmaatjes in hun Radioshack-tijd.

LANCE ARMSTRONG ON STAGE EIGHT OF THE TOUR DE FRANCE

Er staan 22 ploegen van elk 9 renners aan de start van de ploegentijdrit vandaag, 198 renners in totaal dus. Op wie moeten we letten de komende drie weken?

Gewezen Tourfavorieten Froome (Team Sky) en Contador (Tinkoff/Saxo) zijn ook in de Vuelta weer omringd door uitmuntende helpers. De kopmannen gaan proberen het (door hun Tour-debacle mislukte) seizoen te redden. Het zou mij overigens verbazen als één van beiden daarin zou slagen. Volgens mij is het onmogelijk om binnen één maand mentaal en fysiek de knop om te zetten. Het zou hoe dan ook een enorme stunt zijn en ik gun hen beide het eerherstel van harte.

Team Movistar heeft een ijzersterke ploeg met kopmannen Quintana en Valverde, een paar Spaanse klimgeiten en hardrijders Malori en Castroviejo voor o.a. de ploegentijdrit van vandaag. Ook Garmin-Sharp is op volle oorlogssterkte met maarliefst drie hangijzers in het vuur voor het eindklassement: Hesjedal, Talansky en Dan Martin. De massasprints worden een aangelegenheid voor Bouhanni, Sagan, Guardini, Degenkolb en Matthews. De ‘oudere jongeren’ Boonen, Hutarovich en Bennatti moeten hopen op een ontregelde sprint, want zij komen inmiddels pure snelheid tekort tegen het eerstgenoemde vijftal.

Truien Vuelta

En hoe zit het met de Nederlanders? Supertalent Wilco Kelderman gaat in navolging van zijn uitstekende Giro d’Italia (7e plek) wederom voor een topklassering. Voor een (berg)etappe mogen we hopen op landgenoten Poels, Gesink en Ten Dam. In de sprints kunnen Hofland, Ligthart en Sinkeldam wellicht voor een verrassing zorgen. Clement mag zich uitleven in de tijdritten en/of in een tussenetappe.

Ik heb onderstaande categorisering gemaakt waarin iets minder van 1/3 van het peloton de revue passeert. In de eerste (linker) kolom de favorieten en outsiders voor de eindzege. Daarnaast de mannen die ook een goed klassement kunnen rijden maar vooral hun zinnen hebben gezet op een bergetappe. De sprinters staan in de middelste kolom en daarnaast de mannen die we mogen opschrijven voor een etappe die niet op een berg of in een massasprint beslecht wordt. Tot slot, in de rechterkolom, mijn prognose voor de ploegentijdrit van vandaag.

Voorspelling Vuelta 2014 door Robert Dousi_@robertdousi

Wat aten we in aanloop naar de Vuelta? Afgelopen week waren we met het gezin in Spanje. Na anderhalve week luieren in de Franse Alpen, vierden we nog een extra week vakantie bij mijn schoonouders in Spanje die hier al jaren wonen. Decor van handelingen als altijd: het charmante kustplaatsje Alcossebre aan de Costa del Azahar, ruim 100 kilometer boven Valencia.

Maandag waren we met toda familia op pad en zijn we getrakteerd op een lunch in Restaurante El Arenal, een prima strandtentje aan Playa del Caragador. Onze keuze viel op het Menu Dégustation, bestaande uit een drietal klassiekers. Vooraf diverse visheerlijkheden zoals ‘mejillones’ (mosselen), ‘almejas’ (kokkels) en ‘croquettas de gambas’ (garnalenkroketjes). Als hoofdgerecht ‘lenguado a la plancha’ (tong van de plaat) en als dessert ‘crema catalana’, de lokale variant van de meer bekende Franse crème brulée. Heerlijk gegeten en gezeten, niet in de laatste plaats omdat de kids zó het strand op konden rennen.

Menu Degustación Restaurante El Arenal Alcossebre

Wat dronken we erbij?

Vino blanco, een frisse ‘seco’ van het huis BACH (spreek uit ‘BATSJ’), om precies te zijn de Extremismo uit 2012.

Bach Extremismo 2012

Veel plezier in de komende weken. Ik meld mij ergens volgende week weer.

Salut y adiós, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi