Giro d’ Italia 2016

Aanstaande vrijdag (6 mei) start de eerste grote wielerronde van 2016: de Giro d’Italia. Geen land is de laatste jaren zo verwend met “Big Starts” als Nederland. De Vuelta à España vertrok in 2009 vanuit Drenthe. In 2015 was Utrecht het decor van de Grand Départ van de Tour de France. En komend weekend is het, 6 jaar na de Giro-start in Amsterdam, Grande Partenza vanuit Nederlands grootste provincie: Gelderland!

Na drie koersdagen in Nederland vertrekt de Giro-karavaan op maandag naar Italië waar vanaf dinsdag 10 mei wordt begonnen aan een reis van Zuid naar Noord-Italië. In de laatste week is er ook nog een uitstapje naar Frankrijk met aankomt op Risoul, daags later gevolgd door een heroïsch slotstuk met vertrek uit Guillestre.

Italië

Op de openingsdag in Apeldoorn wordt de renners een 9.8 kilometer lang parcours voorgeschoteld. Het startpodium staat opgesteld bij wielerbaan Omnisport, waar vijf jaar geleden het WK baanwielrennen plaatsvond. Het parcours is zo vlak als een biljartlaken en bevat veel lange rechte stukken. De laatste bocht ligt bij het rijksmonument ‘De Naald’, helaas vooral bekend van de aanslag van Karst Tates op Koninginnedag 2009. Na het monument draaien de renners de Loolaan op waar na 600 meter de finishlijn is getrokken.

Paleis het Loo

Op zaterdag gaan de renners tegen de klok in van Arnhem naar Nijmegen en een dag later nemen ze de omgekeerde route, maar dan via het oosten van Gelderland. Tijdens deze etappe is direct de bergtrui te verdienen: de maglia azurro (ik tip hiervoor een Nederlander van LottoNL-Jumbo!).

Na de start op het Arnhemse Kerkplein komen het peloton via Ede, Rhenen en Tiel aan bij de Van Randwijckweg in Beek. Deze straat is ca. 1 km lang met gemiddelde stijging van 6,8% en heeft de 4e categorie meegekregen van de organisatie. Veel renners zullen dit laatste feit vol verbazing tot zich nemen; in Italië en Spanje staan dit soort ‘rimpelingen’ niet eens op de kaart, laat staan dat er punten te verdienen zijn.

Enfin. Na de ‘top’ is het nog ruim 30 kilometer tot aan de finish. De renners kunnen de slotfase twee keer verkennen alvorens ze gaan spurten voor de dagzege. De etappe eindigt namelijk met twee plaatselijke rondes waarbij meerdere keren de Waal gepasseerd wordt. Op 350 meter voor het einde draait het peloton de Oranjesingel voor een ziedende massasprint.

Brug

De zondagetappe is qua parcours vergelijkbaar, maar dan precies andersom. Na een lus door Achterhoek bevat de finale opnieuw twee plaatselijke omlopen en een klimmetje van 4e categorie. Dit keer is de welbekende Posbank de enige hindernis van de dag. Deze 2.2 kilometer lange helling, die op het einde een steil stukje van 12% heeft, ligt op ruim 50 kilometer van de eindstreep. Na de top gaan de renners via Velp naar de 14 kilometer lange omloop in Arnhem waar de finishstreep is getrokken op de Velperbuitensingel.

Mooie velden

Zoals elke grote wielerronde zal ook de Giro-organisatie geen moment onbenut laten om Italië op z’n voordeligst neer te zetten. De komende drie weken dus geen woord over de vreselijke tragiek van de bootvluchtelingen op Lampedusa, de uitzichtloze armoede in het zuiden van De Laars of de alom aanwezige corruptie in alle geledingen van het Italiaanse Bestuur. In plaats daarvan alleen maar beelden van alles wat Italië voor velen vakantieland nummer één maakt: het licht van Toscane, eindeloos glooiende heuvels, prachtige kathedralen en fenomenale kustdorpjes.

Ik kom er eerlijk voor uit: ik ben te lui om tegen al die misstanden te protesteren dus laat ik me ook dit jaar weer gedwee foppen door de TV-helikopters van de RAI.

Prachtige decors in de Giro

Welke renners moeten we in de gaten houden dit jaar? Voor de bookmakers van Unibet is de Italiaanse kampioen Vicenzo Nibali, alias ‘De Haai van Messina’, dé grote favoriet voor de eindzege en ik ben dat met hen eens. Voor de overige twee podiumplekken worden de Spanjaarden Mikel Landa en Alejandro Valverde getipt.

Bij de outsiders staan Ilnur Zakarin, Rigoberto Uran, Rafal Majka, Domenico Pozzovivo, Jacob Fuglsang en Esteban Chaves. Ook onze landgenoot Wilco Kelderman wordt een hoge eindklassering toegedicht, maar ik verwacht hem zeker niet op het podium in Turijn (hij doet niet mee Unibet!). Wel heb ik goede hoop op een etappezege van mannen als Steven Kruijswijk, Martijn Keizer en Moreno Hofland.

Renner

Maar laten we eerlijk zijn: we rekenen er stiekem op dat Limburger Tom Dumoulin deze maand de magische maglia rosa om zijn schouders gehangen krijgt. De super-tijdrijder kan direct op de eerste dag zijn slag slaan in Apeldoorn maar krijgt een week later een nóg mooiere kans met een lange, op zijn lijf geschreven tijdrit in de Chianti-streek.  En als ‘Ons Tom’ het niet voor de leiderstrui doet,  dan toch zeker voor twee kusjes van Giorgia Palmas, de rondemiss van dienst tijdens de Giro d’Italia 2016. Onderstaand showt ze het ons het roemruchte tricot op de haar kenmerkende, vakkundige wijze….

Pro Cycling Ronde Miss

Wat eten we in Gelderland?

Mijn lokale verslaggever uit Gelderland, zeer gewaardeerd collega Hans Kateman, maakte mij in de aanloop naar de Giro wegwijs in de lekkernijen van ‘zijn’ provincie. Het aanbod overviel me: voor de beste asperges, aardbeien en kersen moet je dus in Gelderland zijn – waarvan acte Hans!

Omdat anno 2016 ‘Heel Holland Bakt’, wil ik niet achterblijven. Het gros van mijn familie komt uit de omgeving van Arnhem en dus gaan we dit keer voor een zoete lekkernij: Arnhemse Meisjes. Ze zijn overal te koop, maar je kunt ze ook vrij eenvoudig zelf maken. Bekijk hiervoor het recept van TV-chef Rudolph van Veen via onderstaande link.

http://www.24kitchen.nl/recepten/arnhemse-meisjes

Gelderse lekkernijen

Wat drinken we in Gelderland? Wijn van eigen bodem. Huh? Jazeker!

Pal aan het Giro parcours van komend weekend ligt Domein Hof te Dieren. We lezen op hun website:

“In het hart van Gelderland, genesteld op de Veluwezoom, met ruim uitzicht over de Achterhoek ligt in Dieren, op een lichte glooiing, de grootste ommuurde wijngaard van Nederland! De op traditionele wijze gemaakte rode, witte en rosé wijnen zijn de afgelopen jaren al diverse malen in de prijzen gevallen. Youp en Riet Cretier nodigen u van harte uit om te komen kijken en proeven op deze Nederlandse biologische wijngaard van ruim twee hectare”

 

Gelderse wijnen

Een bezoekje waard, dunkt mij – en aldus zal geschieden. Ik meld mij volgende week weer, CIAO!

Roberto

Twitter logo@robertdousi

Advertenties

De Reuzen van de Italiaanse Alpen

We gaan de laatste week van de Giro d ‘Italia in. De kaarten zijn geschud en liggen op tafel, maar zijn nog niet allemaal omgedraaid. Een handvol renners, Quintana, Majka, Evans, Pozzovivo en ‘new kid on the block’ Fabio Aru, mogen nog hopen op de eindzege. Onze landgenoot Kelderman doet het fantastisch met zijn 7e plek in het algemeen klassement, maar lijkt nog net te kort te komen voor het podium. De roze trui hangt stevig om de schouders van Rigoberto Uran die hij veroverde na een fenomenale tijdrit richting Barolo, afgelopen donderdag. Onderstaand een foto van zijn moeder die huilend voor de TV toekijkt hoe haar zoon als eerste Colombiaan ooit de roze leiderstrui krijgt omgehangen. Helaas heeft zijn vader Heriberto Uran, ex-wielrenner, dit allemaal niet meer mogen meemaken. Hij werd vermoord toen zoonlief 14 jaar oud was.

Moeder Rigoberto Uran

Morgen staat, wat mij betreft, de mooiste rit van heel 2014 op het programma, de Tour de France en de Vuelta a España incluis. Het peloton rijdt dwars door het Nationale Park Stelvio en moet drie machtige reuzen over: de Passo Gavia (16.5 km lang, gemiddelde stijging 8,0%), de Passo Stelvio (21.7 km, 6,7%) en afsluitend naar Val Martello (22.4 km, 6.4%) waar na 139 kilometer de streep is getrokken.

De Passo Gavia kennen we in Nederland vooral van die ene, beruchte Giro-etappe in juni 1988. Omdat het weer in de vallei meeviel vergeleken bij de weersvoorspelling, had Nederlander Johan Vandevelde zich aan de voet van de Gavia van alle overtollige ballast ontdaan door zijn muts, jack en handschoenen af te geven. Maar de renners werden bergop ongenadig gegeseld door sneeuw en ijskoude. Johan leek de etappe toch te gaan winnen maar miste op de top van de Gavia zijn verzorger Giuseppe Parolini, die met droge warme kleding, reservewielen en een wijntje op de renner stond te wachten. Na vier kilometer dalen moest Vandevelde, bevangen door de kou, volledig ontgoocheld plaatsnemen in de rennersbus. Een derde van het peloton haakte die dag af. Eric Breukink gaf de etappe een definitief Nederlands tintje door de etappe op grootse wijze te winnen. De Amerikaan Andrew Hampsten pakte die dag de roze trui. Bekijk het filmpje op onderstaande link over deze beruchte etappe met commentaar van Mart Smeets.

http://www.youtube.com/watch?v=6XYLNxXeG1Y

Enfin. Het wordt gegarandeerd genieten morgen. Als het niet van de koers is dan toch zeker van het schitterende decor. Laten ons hopen dat het weer een beetje meezit, de laatste voorspellingen zijn helaas niet al te best – zeker niet op de Gavia, waar morgenochtend nog wat sneeuw kan vallen……

Omgeving

Komende donderdag staat er nog een klimtijdrit op het programma maar ook na deze etappe zal de eindwinnaar nog niet vaststaan. Op de voorlaatste dag van de Giro, aanstaande zaterdag, doemt namelijk nóg een monsterlijke reus op: de Monte Zoncolan. Vanaf Ovaro is deze berg 10.5 km lang. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is 11.5 %. Op de rode stukken op onderstaand profielkaartje krijgen de renners stijgingspercentages van minimaal 12% voor hun kiezen met meerdere uitschieters van rond de 20%. Ik moet er niet aan denken om hier tegenop te fietsen en ben blij dat ik zaterdag met een ‘natje en een droogje’ voor de buis zit.

Monte Zoncolan

Zondag wordt de Giro d ‘Italia 2014 afgesloten in Trieste. Dit is een sfeervolle universiteitsstad, grenzend aan Slovenië en gelegen aan de Mare Adriatico. Zoals men in Oost-Frankrijk omver wordt geblazen door de mistral en in de Pyreneeën door de Tramontana, waait in Trieste de stormachtige Bora. Het peloton zal hier geen last van hebben want de Bora is gelukkig een winterverschijnsel. In Trieste hangt naar verluidt een aparte sfeer: naast Italiaans en Oostenrijks doet het hier ook een beetje Parijs-achtig aan. Grote statige gebouwen, brede lanen, dat werk. Ik ben vastbesloten om Trieste binnen afzienbare tijd te gaan bezoeken met mijn gezin, te beginnen met een espresso op het terras van het stijlvolle Caffe degli Specchi, een van de meest geliefde afspreekpunten van de Triestini.

Triest

Wat eten we? Een smakelijk bordje uit de regio Trentino: Crema di Carotte e Cozze, oftewel: wortelsoep met mosselen. Bekijk het recept van een collega-blogger op onderstaande link:

https://culinariaitalia.wordpress.com/category/recipe/regions/trentinoalto-adige/

Recept wortelsoep met mosselen

Wat drinken we erbij? Een koud biertje. De stad Rome werd dit jaar niet aangedaan door de Giro-karavaan en om de gepasseerde Romeinen nog enigszins te betrekken, nemen we een biertje van het merk PERONI, afkomstig uit Italiaanse hoofdstad. PERONI is ‘gewoon’ verkrijgbaar bij Albert Heijn. Zondagavond sluiten we de Giro af met een espresso van het merk ILLY. Want die komt uit Trieste.

Logo's Peroni Illy

Ciao!

Robert Dousi

PS: dit is mijn laatste blog over de Giro d’Italia 2014. Eind juni meld ik mij weer met een voorbeschouwing op de Tour de France om er in juli om de drie dagen verslag van de doen. In de eerste week ga ik samen met een vriend naar de Tour om de finish in Lille en de start in Ieper bij te wonen. In de tussentijd ben ik te volgen op Twitter met het laatste nieuws over het profwielrennen.

Twitter logo @Robertdousi

Go Diego, GO!

De Giro d ’Italia is bijna op de helft. Vandaag hebben de renners een rustdag om te herstellen van de eerste serieuze test in het middengebergte, afgelopen weekend. Zondag won Pieter Weening op fraaie wijze de etappe naar Sestona door de Italiaan Malacarne in een sprint-a-deux te verschalken. Weening was al de laatste Nederlandse etappewinnaar in zowel Giro d ’Italia (2011) als Tour de France (2005) en voegde daar gisteren dus een prachtige overwinning aan toe. Hulde!

Zaterdag, in een van de spannendste finales die ik ooit heb gezien, bleek de jonge Italiaan Diego Ulissi op Montecopiolo weer de sterkste. Na afloop verklaarde hij de aankomst te hebben verkend op Google Maps. Dat vond ik persoonlijk een minder romantische voetnoot. Hoe dan ook: met zijn sluwheid en imposante eindschot bergop, gaat hij gegarandeerd een fantastisch palmares bij elkaar fietsen. Leuk weetje nog: Ulissi, geboren in de zomer van 1989, is vernoemd naar Diego Maradonna, sterspeler van UEFA-cup winnaar Napoli dat jaar. Ik ben inmiddels groot fan van Ulissi en ik heb hem vast opgeschreven voor het WK wielrennen in het Spaanse Ponferrada, eind september. Om mijn dochtertje voor Nickelodeon na te zeggen: Go Diego, GO!

Go Diego Go

Waar zijn we? Italië kent 20 regio’s die op hun beurt weer zijn onder te verdelen in provincies, 110 stuks om precies te zijn. De regio’s Apulië, Basilicate, Campanië en Lazio liggen inmiddels achter ons. De Giro-Karavaan is neergestreken in Umbrië, in het hart van ‘de laars’. Morgen vertrekken de renners vanuit de universiteitsstad Modena, vooral bekend als autocentrum, onder andere vanwege de aanwezigheid van de Italiaanse paradepaardjes Ferrari, Lamborghini en Maserati.

Van Umbrië rijden de renners naar Emilia-Romagna, de regio die ook wel ‘de buik van Italië’ wordt genoemd. Woensdag rijden de renners langs de Ligurische kust (´bloemenriviera”) naar Savona om donderdag in de regio Piemonte neer te strijken. Dit is de streek van mist, mysteries, truffels, Barbaresco en Barolo. In dit laatste dorp, beroemd om haar gelijknamige wijn, finisht de individuele tijdrit van donderdag waar ik hoop op vuurwerk van onze sterke landgenoot Wilco Kelderman.

Regio's Italië

Wie de Giro d ‘Italia van 2014 op zijn naam gaat schrijven, staat nog niet vast. Wel weten we inmiddels, wie ‘m niet gaat winnen. Al op de eerste dag in Belfast verloor de Giro outsider Daniel Martin die zijn halve GARMIN-ploeg meesleurde in zijn val. Afgelopen donderdag sneuvelde de Spaanse topfavoriet Joaquim Rodriguez op de spekgladde wegen voor Montecassino. De massale valpartij aldaar was misselijkmakend. Tientallen renners moesten na afloop letterlijk en figuurlijk hun wonden likken. Wie zich sterk voelt, moet de onvoorstelbare ravage via onderstaand filmpje nog maar eens bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=JVZ2f3j7qEI

Valpartij Montecassino

De afgelopen jaren wordt er in het peloton veel geklaagd dat het onderlinge respect, vooral onder de nieuwe generatie, ver te zoeken is. Routinier Cadel Evans (BMC) liet vorige week een unieke kans liggen om zijn jongere collega’s te demonstreren wat collegialiteit inhoudt. Direct na de rampzalige valpartij, waarbij de helft van het peloton betrokken was, gaf hij zijn ploeggenoten opdracht om vol door te rijden. Hij werd hierbij geholpen door de overblijfselen van de ORICA-ploeg van roze trui drager Michael Matthews, die na afloop de vermoorde onschuld speelde.

Door deze pikante exercitie won Evans tientallen seconden, zo niet minuten, op zijn concurrenten voor de eindzege. De actie van Evans cum suis oogstte een storm van kritiek, slechts een enkeling kon begrip opbrengen voor zijn besluit om niet in de remmen te knijpen. Eén ding is zeker: als de Australiër de komende dagen wat fysieke malheur of materiaalpech kent, staat een monsterverbond van MOVISTAR (Quintana), OPQS (Uran), AG2R (Pozzovivo), SAXO-TINKOFF (Majka) en BELKIN (Kelderman) klaar om deze openstaande rekening te vereffenen. Mijn zegen hebben ze.

Dartbord

Wat eten we deze week? In Emilia behoort het maken van ham tot een eeuwenoud ambacht. De ‘Prosciutto di Parma’, een zogeheten DOP, is hiervan het bekendste voorbeeld. ‘DOP’ staat voor Di Origine Protetta, letterlijk vertaald: ‘aan de bron beschermd’. De varkens zijn gehouden aan een streng dieet. Naast mais, gerst en fruit, eten ze hier louter “wei”, nota bene het afvalproduct van Parmigiano Reggiano kaas. Na een hangperiode van 10 tot 12 maanden is de Prosciutto di Parma klaar voor consumptie. Zalig op een verse ciabatta, maar met dit mooie weer ga ik voor de versie ‘con melone’. Heerlijk licht en makkelijk bovendien.

Parmaham met meloen

Wat drinken in de tweede Giro week? Zoals gezegd staat aanstaande donderdag een individuele tijdrit op de agenda met finish in Barolo, een klein maar wereldberoemd wijndorpje in de regio Piemonte. Het wijngebied in deze regio wordt bijna in zijn geheel omringd door de Alpen. Piemonte betekent dan ook: aan de voet van de bergen. Ik ben zelf nog nooit in Barolo geweest en dat neem ik mijzelf kwalijk. Het moet er schitterend zijn als ik de plaatjes zo bekijk.

Barolo Streek

Barolo-wijn moet voor 100% gemaakt worden van de Nebbiolo-druif en een alcoholpercentage van minimaal 13% hebben. Voor een gewone Barolo geldt dat deze pas 3 jaar na oogst (inclusief houtrijping van minimaal 2 jaar) mag worden vrijgegeven. Voor de Barolo ‘Riserva’ is dat respectievelijk 4 en 3 jaar, voor de ‘Riserva Special’ respectievelijk 5 en 4 jaar.

Om iedereen in Nederland de gelegenheid te bieden om nog déze week Barolo te proeven, gaan we voor de ‘Barolo Alasia’, verkrijgbaar bij Gall & Gall met 550 vestigingen in Nederland. Hij kost EUR 19.99 per fles, maar dan heb je ook wat. Volgens de Italianen zelf is Barolo: “De Koning der Wijnen, Wijn der Koningen”.

Barolo Alasia

Alla salute, amici!

Robert Dousi

PS: vorige week is mij een enorme eer te beurt gevallen. In de etappe van afgelopen donderdag werd tijdens de LIVE uitzending van Eurosport verwezen naar mijn vorige stukje (“De Slag naar Montecassino”). Ontzettend leuk, ik werd er verlegen van. Bekijk het fragment op onderstaande link!

http://youtu.be/qKvjXUt-9n4