De Elzas en de Vogezen

Wat een geweldige overwinning van Lars Boom in Arenberg, afgelopen woensdag. ‘s Ochtends stond ik zelf bij het vertrek vanuit het Belgische Ieper. De regen kwam met bakken uit de hemel. Het gros van de renners zag op tegen de kasseienetappe en later zou blijken dat die vrees niet onterecht was. Onder andere topfavoriet Chris Froome moest de Tour die dag verlaten en diverse klassementsrenners kregen minuten aan hun broek. Zo niet vrijbuiter Lars Boom. Onze landgenoot is naast wielrenner ook veldcrosser en als je modderige hellingen gewend bent, vallen die glibberige kasseien kennelijk best mee. Zonder vrees, en in een tempo dat ik niet eens op een opgevoerde brommer haal, stuiterde Boom naar de zege in Arenberg. Na 186 Touretappes zonder Nederlandse zege, heeft Pieter Weening (Gérardmer, 2005) dan eindelijk een opvolger. Wat een held!

Lars Boom wint in Arenberg

Daags daarvoor had ik al de finish in Lille bijgewoond waar Marcel Kittel zijn 3e etappezege boekte. Reisgenoot Thomas en ik hadden ons 300 meter ná de finish geposteerd waar -zo wisten wij- de renners in een trechter terecht zouden komen voordat ze hun teambus konden opzoeken. In wandeltempo reden haast over mijn voeten: Voigt, Paolini, Gerrans, Roche, Chavanel, Porte, Bakelants, Mollema en Contador! Mooi man. In al mijn enthousiasme vergat ik bijna een selfie te maken. Maar toen de VW Passats van ASTANA voorbij rolden (de ploeg van gele trui drager Nibali), was ik nog net op tijd…

Selfie Robert Dousi in Lille

Komend weekend ga ik er ’s echt voor zitten, niet in de laatste plaats omdat ik voorzie dat de Nederlanders Slagter, Mollema en Dumoulin voor een etappezege gaan meedoen. Na de vlakke etappes naar Reims en Nancy, doemen in de Vogezen de eerste serieuze bergen op. Vandaag begint het nog vlak in de etappe van Tomblaine naar Gérardmer maar het venijn zit in de staart. In de laatste 30 kilometer moeten twee cols van 2e categorie bedwongen worden. De finish ligt op een niet al te lange, maar wel steile col van 3e categorie. Morgen is het andersom en zijn de laatste 30 kilometer bergafwaarts en vlak richting Mulhouse. Daarvoor moet het peloton echter zes cols over waaronder Le Markstein van 1e categorie, de noord-westflank van de beruchte Grand Ballon. Maandag staat een zeer zware bergetappe op het programma met o.a. vier cols van 1e categorie.

Etappe Mulhouse naar La planche des belles filles

De finish ligt op de col met naam La Planche de Belles Filles, oftewel ‘De springplank voor mooie meisjes’. Dat klinkt liederlijk romantisch, de waarheid achter deze naam is een stuk tragischer. De top dankt haar naam aan een legende over de bezetting door Scandinaviërs tijdens de Dertigjarige Oorlog. Jonge meisjes uit omringende dorpen vluchtten naar deze berg in de hoop te ontsnappen aan de wrede huurlingen. Tevergeefs. De meisjes gingen liever dood dan misbruikt en vernederd te worden en daarom sprongen ze van het plateau hun dood tegemoet in het eronder gelegen meer. Er is een houten beeld gemaakt over de legende waar de Franse TV-helikopters maandag zeker niet aan voorbij zullen gaan.

Houten beeld la planche des belles filles

In 2004 bezocht ik de Elzas voor het laatst. Met aanstaande Marsha en haar collega’s van een wijnimporteur, bezochten wij in september de Elzas en de Vogezen. Ons hotel stond even buiten Colmar, waar jaarlijks een wijnkoningin wordt gekozen om de consument over de wijn van de streek te informeren. Overdag bezochten we wijnproeverijen waar vooral het druivennat van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer de revue passeerde. Voor wie nog nooit in deze contreien is geweest: absoluut doen! Het goede van Duitsland èn Frankrijk smelten hier samen in een ansichtkaart die zijn weerga niet kent. Bovendien is het nog geen zes uur rijden vanuit Utrecht wat bij mij de vraag oproept waarom het in godsnaam alweer 10 jaar geleden is.

Elzas

Wat eten we dit weekend?

Choucroute natuurlijk, zuurkool uit de Elzas. We aten het destijds op een terras in het pittoreske dorpje Riquewihr. Bekijk het recept op onderstaande link.

http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/zuurkool/zuurkool-elzas

Choucroute

Wat drinken we erbij? Een biertje tijdens de koers: Kronenbourg 1664, afkomstig uit Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Bij de zuurkoolschotel serveren we een Riesling van André Stuber. Je kunt ‘m zelf gaan halen (doen!), maar hij is ook gewoon in Nederland te koop bij Gall & Gall.

Kronenbourg 1664 & Riesling

Santé et au revoir!

Robert Dousi

Voorbeschouwing Tour 2014

Op 28 juni 1914, vandaag precies honderd jaar geleden, werd aartshertog Franz Ferdinand van Oostenrijk vermoord. Wat volgde, was een Habsburgs ultimatum aan Servië en binnen een paar weken stond Europa in vuur en vlam. Op 28 juli begon de Oostenrijks-Hongaarse invasie van Servië. Kort daarop volgde de Duitse inval in België, Luxemburg en Frankrijk. Rusland viel op haar beurt Duitsland aan en toen ook de overzeese kolonies betrokken waren, was WO-I een feit.

WO I

De 101ste editie van de Tour de France staat voor een belangrijk deel in het teken van deze vreselijke periode, die als ‘La Grande Guerre’ de geschiedenis is ingegaan. Bijna 20 miljoen mensen kwamen om het leven. Onder hen de eerste niet-Franse winnaar van de Tour de France in 1909, de Luxemburger François Faber. Hij had zich als vrijwilliger aangemeld bij het Franse Vreemdelingenlegioen. In mei 1915 lag hij in Carency nabij Arras in de frontlinie, toen hij een telegram ontving met de blijde boodschap dat zijn dochter was geboren. Dolgelukkig sprong hij boven de loopgraaf uit, terwijl hij zijn handen in de lucht stak. Op datzelfde ogenblik doorboorde een Duitse kogel zijn hart.

Francois Faber - eerste niet Franse tour winnaar

De Tour 2014 start met drie etappes in Engeland. Rit 1 (Leeds-Harrogate) en Rit 3 (Cambridge-London) eindigen vrijwel zeker in een massasprint. Rit 2 (York-Sheffield) wordt een fantastische etappe met in totaal negen, niet te onderschatten heuvels. De vergelijking met de eendaagse klassieker Luik-Bastenaken-Luik is gemaakt en dat betekent dat we de grote namen hier al vooraan zullen zien.

Na het Engelse drieluik, keert de Tourkaravaan ‘huiswaarts’ met een start in Rit 4 vanuit kustresort Le Touquet-Paris-Plage. Richting Lille en in Ieper wordt uitgebreid stil gestaan bij WO-I. In Rit 5 staat een verassende etappe op het programma: een onvervalste kasseienrit (een soort mini Parijs-Roubaix) richting Arenberg. Honderd jaar geleden was het in deze contreien een slagveld en vermoedelijk zal dat dit jaar in de Tour niet anders zijn. Vanmarcke, Cancellara en Terpstra hebben van deze rit een hoofddoel van 2014 gemaakt. Voor de kopmannen is het zaak deze etappe geen tijd te verliezen, voorwaar geen sinecure op de gevaarlijke pavés.

Kasseien

De eerste serieuze bergen doemen op in de Vogezen, in en om Gérardmer en Mulhouse. In Rit 11, op Quatorze Juillet, ligt de finish op La Planche des Belles Filles, een klim met stijgingspercentages van 20%. Het peloton rijdt dit jaar ‘met de klok mee’, dat wil zeggen: eerst de Alpen, met o.a. de klim naar skioord Chamrousse, de Col d’Izoard en Col du Lautaret. In de laatste week moeten de Pyreneeën getrotseerd worden, waaronder de Peyresourde, Col du Tourmalet en Hautacam.

Hoe zit het met de ‘Contre les Montres’ dit jaar? Opvallend genoeg staat er maar één tijdrit op het programma. In de voorlaatste rit pas bovendien, ruim 54 kilometer lang, langs de wijnvelden van Bergerac naar Périgueux. De finish is op zondag 27 juli op de Champs Elysees in Parijs.

Etappes Tour de France 2014

De strijd om de gele trui van het algemeen klassement belooft een zinderende tweestrijd te worden tussen Contador en Froome. Daarachter hoopt een dozijn renners op een podiumplaats, waaronder Nibali, Valverde, Van den Broeck en Mollema. De Amerikanen Talansky en Van Garderen zitten op het vinkentouw en ook wereldkampioen Rui Costa gaat dit jaar zijn geluk beproeven in het eindklassement. Meesterknechten Roche en Porte moeten zich in dienst stellen van de twee topfavorieten en verwacht ik om die reden net buiten de Top 10. En de Fransen? Ik denk het persoonlijk niet. Wel een hoop gedemarreer en wat etappezeges natuurlijk (Bardet, Voeckler, Pinot, Gallopin, Riblon?) maar volgens mij hebben de Fransen in 2014 geen serieuze kanshebbers voor de maillot jaune.

De strijd om de groene trui van het puntenklassement is dit jaar volledig open. De ene sprint is de andere niet. Kittel, Cavendish en Greipel gaan de buit verdelen bij de vlakke aankomsten. In heuvelsprints is het de beurt aan mannen als Sagan, Kristoff en Degenkolb. Gaat het nóg steiler omhoog, dan komt het slag Gerrans, Slagter en Matthews bovendrijven. En elke Tour is er wel minimaal één etappe waarin een evidente sprint door incidenten in de laatste kilometers een andere wending krijgt. Op dat soort ontwikkelingen hopen Rojas, Goss en Modolo die normaal net iets te kort komen in dit geweld.

Les Tricots

Aan voorspellingen voor de bolletjestrui van het bergklassement waag ik me al jaren niet meer. Vroeger schreef je vooraf vijf namen op en dan had je de bergkoning gegarandeerd te pakken. Twee Fransen, twee Spanjaarden en een Colombiaan, altijd goed. Tegenwoordig ligt er op de vele colletjes zoveel ‘sprokkelhout’ dat wel dertig renners voor dit tricot in aanmerking komen. Misschien is het dit jaar wel iets voor Joaquin Rodriquez die, na veel pech dit voorjaar, een vrije rol heeft gekregen van zijn ploegleider. Tot slot, de witte trui voor het jongerenklassement? Kwiatkowski, Talansky, Bétancur lijkt mij een kansrijk podium op dit vlak.

Voor degenen die komende week hun Tourpoule gaan invullen, heb ik onderstaande selectie gemaakt. Ruim 1/3 van het te verwachten Tourpeloton passeert hier de revue. Sommige namen zijn nog onder voorbehoud omdat niet alle ploegen hun definitieve negen namen bekend hebben gemaakt. Zeker afwezig zijn: klassementsrenners Quintana, Wiggins, Evans en Phinney, klimmers Uran, Henao, Scarponi en Aru, sprinters Hushovd, Viviani , Mezgec en Bouhanni en Nederlanders Gesink, Langeveld, Bos en Kelderman.

Voorspelling Tour 2014 door Robert Dousi

Wat eten we in aanloop naar de Tour? Eén van mijn favoriete klassiekers: Stéak Tartaar met sla en frieten. Klik op onderstaande link voor een heldere instructie van een aimabele topchef.

http://www.njam.nl/recepten/steak-tartaar-met-dikke-frieten

Steak Tartare met Dikke Frieten

Wat drinken we erbij? Rosé, Domaine de Saint Ser om precies te zijn, uit mijn geliefde Provence. Omdat het toch wel opkomt in Tourmaand juli, koop ik bij Albert Heijn een doos van zes flessen, goed voor 10% volumekorting, waarmee ik ‘en passant’ de nog ontbrekende Hup Holland Hup Hamsters voor zoonlief verover. Over win-win situaties gesproken….

Domaine Saint Ser

Santé!

Robert Dousi

PS: Op 5 juli, volgende week zaterdag, begint de Tour de France. Samen met mijn kameraad Thomas breng ik in de eerste Tourweek een bezoek aan Lille (finish Rit 5) en Ieper (départ Rit 6). Uiteraard zal ik hiervan verslag doen via deze blog, die tijdens de Tour om de drie à vier dagen zal verschijnen. Tijdens de etappes doe ik ook via Twitter verslag: @robertdousi. Heel veel plezier!

WK wielrennen in Toscane

Aanstaande zondag (29 september) staat de mooiste eendaagse sportwedstrijd van het jaar op het programma: het WK wielrennen op de weg. Decor van handelingen is de weergaloos mooie Italiaanse regio Toscane. Hier ontstond ruim zes eeuwen geleden de Italiaanse renaissance waarin grootmeesters als Dante, Petrarca en Boccaccio tot grote hoogten zijn gestegen. Onder leiding van de bankiersfamilie De’ Medici maakte Toscane in de loop van de 15e eeuw een ongekende bloeitijd door en de vruchten daarvan zijn alom aanwezig in de regio. Naast de wereldberoemde hoofdstad Florence (Firenze) vinden we er de schilderachtige steden Siena, Cortona, Pisa, Volterra en Lucca. Het Toscaanse landschap is onbeschrijflijk mooi, het klimaat is in alle jaargetijden aangenaam door de zachte lucht vanaf Tyrreense Zee en het eten en drinken is in er één woord voortreffelijk.

Italie_Florence_combi

Wat het WK wielrennen ten opzichte van alle andere koersen uniek maakt, is dat de profrenners niet voor hun commerciële ploeg – maar voor hun land uitkomen. Eén dag per jaar zijn veel renners dus elkaars uitdagers in plaats van ploegmakkers. Met name voor Chris Froome, normaal kopman van het SKY team (maar zondag dus die van Groot-Brittannië) zal deze dynamiek even wennen zijn. Immers, zijn ‘steun en toeverlaten’ zoals Richie Porte (Australië), Edvald Boasson Hagen (Noorwegen) en Rigoberto Urán (Colombia) zijn zondag niet zijn meesterknechten maar zijn concurrenten.

Toch speelt het commerciële ploegbelang vaak wel een rol tijdens het WK. Zo moet je niet gek opkijken als de Portugees Rui Costa de andere kant opkijkt als zijn MOVISTAR collega Valverde er in de finale namens Spanje vandoor gaat. Daarnaast is het niet ondenkbaar dat er zondagavond een ‘envelopje met inhoud’ in de hotelkamers van Iglinsky (Kazachstan), Kessiakoff (Zweden), Brajkovic (Slovenië) en Fuglsang (Denemarken) ligt als zij hun ASTANA kopman Nibali (Italië) in het zadel hebben geholpen. Niets menselijks is wielrenners immers vreemd; het maakt het WK elk jaar weer een koers om van te smullen.

De winnaar van het WK mag een jaar lang in alle koersen de felbegeerde ‘regenboogtrui’ aantrekken. Als kleine jongen was ik ervan overtuigd dat ik deze trui ooit zou winnen. Inmiddels moet ik vaststellen dat ik niet verder ben gekomen dan een regenboogpetje, door mij aangeschaft bij een fanshop langs het parcours van het WK in Kopenhagen (2011).

Regenboogtrui

In 2008 was ik zelf in Toscane. Met de hele familie welteverstaan, om het 40-jarig huwelijk van mijn ouders te vieren. Onze uitvalsbasis was een schitterend landhuis in de heuvels nabij de plaats Foiano della Chiana. De met Cipressen omheinde tuin met zwembad was zo groot dat de kinderen (neefje, nichtje en zoonlief) af en toe zoek waren. We bezochten die week diverse plaatsen in Toscane, de één nog mooier dan de ander. Persoonlijk vond ik Siena het mooist en dan het schelpvormige Piazza del Campo in het bijzonder. Hier wordt sinds 1287 ‘IL PALIO’ gehouden, een paardenrace voor waanzinnigen die op volle snelheid, zonder zadel bovendien, onmogelijke bochten moeten nemen. Met mijn vrouw en zus genoot ik van een Toscaanse lunch aan dit plein. Dit bleek overigens een klassieke blunder die veel toeristen maken, want in de straatjes pal achter het plein stonden dezelfde gerechten op het menu maar dan voor de minder dan de helft van de prijs.

SONY DSC

Enfin. Een week gaat snel voorbij, zeker in Toscane. Voor een bezoek aan de plaatsen Volterra en Lucca bleek helaas geen tijd meer, maar ik wist zeker dat ik er eens zou terugkeren. Toen we per auto terugreden naar Nederland kon ik echter niet bevroeden dat ik een week later al weer in Toscane zou zijn, maar dan voor een minder leuke reden. Mijn moeder was in Italië getroffen door een niet ongevaarlijk longvirus dat haar uiteindelijk bijna drie weken in het ziekenhuis van Livorno (geen aanrader) heeft gehouden. Mijn zus en ik vlogen naar Pisa – apart van elkaar – om onze moeder te steunen, maar ook om onze in Livorno bivakkerende vader wat afleiding te geven. Tussen het middag-, en avond bezoekuur van het ziekenhuis deden mijn vader en ik alsnog Lucca aan. En omdat het gelukkig allemaal goed is gekomen met mijn moeder, mag ik mijn bezoek aan deze fraaie ommuurde stad als een ‘geluk bij een ongeluk’ beschouwen.

Terug naar de koers. Het WK start zondagochtend in datzelfde Lucca, op de Piazza dell’Anfiteatro om precies te zijn. De toewijzing van het WK aan Firenze is een eerbetoon aan de veel te vroeg overleden ex-renner Franco Ballerini die hier vandaan komt. De wielrenners moeten zondag 275 kilometer afleggen. Op hoofdlijnen zou je het WK parcours in twee stukken kunnen verdelen. Als eerste is er de lange aanloop van Lucca naar Florence over ruim 100 kilometer. Kort na de start passeert het peloton het plaatsje Collodi. Hier woonde Carlo Lorenzini, de geestelijk vader van Pinocchio die het gelijknamige boek onder het pseudoniem Carlo Collodi schreef. Niet toevallig is deze houten pop, wiens neus groeide als hij loog, de mascotte van dit WK 2013.

Koers zondag

Het tweede deel van de wegwedstrijd betreft tien ronden van ruim 16 kilometer in en om Florence. Dit plaatselijk rondje is bepaald niet misselijk. De klim naar Fiesole is 4.4 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 5.2%. Bijna boven wacht daar een korte, steile knik in de enige haarspeldbocht. Bovenaan leidt een erg smalle doorgang achter de kerk de afdaling in. Dan is het steil afdalen (13%), tussen de olijfbomen door. Onderaan wacht de renners een haakse bocht van 90 graden. Op 5 kilometer van de finish wacht de scherprechter van het WK parcours: de Via Salvati. Slechts 550 meter lang, maar gemiddeld 11.1% stijgingspercentage en bovenaan eindigt het met een stukje van ruim 18%. Hier zullen explosieve klimmers als Froome en Rodriguez sprinters als Sagan en Degenkolb proberen te lossen. De finishstraat is een lange rechte lijn van bijna twee kilometer, de brede Via Paoli, die halverwege lichtjes daalt. De streep is getrokken voor het Mandela Forum.

Wat eten we in Toscane? Tijdens de hiervoor gememoreerde reis naar Toscane, lunchten mijn vrouw en ik naast Siena ook in Cortona. Deze van oorsprong Etruskische stad in de bergen van de provincie Arezzo is een absolute aanrader in Toscane, bijvoorbeeld op doorreis naar de aangrenzende regio Umbrië. Op het Piazza di Pescheria streken wij neer op het metershoge terras van Ristorante La Loggetta. Ons uitzicht op de Palazzo Communale staat onderstaand afgebeeld. Geloof me, als je daar zit, wil je nooit meer weg. Wat een fenomenale plek is dat.

Cortona

Na een voorgerecht bestaande uit een grote schaal met talrijke Toscaanse heerlijkheden, aten we hier bovendien het lekkerste stuk vlees dat ooit op ons bord verscheen: La Logetta’s versie van de Bistecca alla Fiorentina, op houtskool geroosterd, met verse Italiaanse kruiden.

Wat drinken we erbij zondag? Zo’n keizerlijk stuk vlees verdient natuurlijk een topbegeleider. Ik heb gekozen voor de Brunello di Montalcino, een ‘Denominazione di Origine Controllata e Garantita’ (DOCG), de hoogste Italiaanse kwaliteitsnorm. Allesbehalve goedkoop deze wijn, maar als we het geld in onze zak blíjven houden, gaat die financiële crisis nooit voorbij – nietwaar?

steak+wijn

Voor de echte wijnliefhebbers: meer over dit uitzonderlijke druivennat staat te lezen op deze wiki-pagina http://nl.wikipedia.org/wiki/Brunello_di_Montalcino. De genoemde wijn is ‘gewoon’ in Nederland te koop, bijvoorbeeld via de webwinkel VINOLIO ITALIA http://www.vinolio.nl/winkel.php

Buono, fratelli e sorelle, dat wordt dus genieten zondag. Van het landschap, de koers en de bijbehorende maaltijd. Ik kan haast niet wachten en sluit deze blog af met een interessante quote van regerend wereldkampioen Philippe Gilbert (België) over de 275 af te leggen kilometers in Toscane. “Ik kijk meer in tijd dan in kilometers. Het komende WK wordt een koers van 6.5 uur of meer. Het verschil wordt altijd gemaakt bóven de 6 uur en dat zal op dit WK niet anders zijn”. Ok – bedankt Phil, dat weten we dan ook weer.

Ciao!

Robert DousiPrognose def