De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Aan de Bretonse kust

Vandaag was een rustdag in de Tour de France. De renners zijn per vliegtuig verplaatst naar Bretagne waar ze een dag mochten herstellen van de loodzware Pyreneeën. Ongeveer de helft van het peloton snakte naar een adempauze en is lekker op bed gaan liggen. De andere helft heeft vandaag, geloof het of niet, tientallen –zo niet honderd+ -kilometers gefietst om het ritme vast te houden. Sky-kopman Froome bevestigde afgelopen weekend zijn status als topfavoriet en de Nederlanders konden geweldig goed mee. Contador en Rodriguez vertoonden wat kleerscheurtjes en het BMC duo Evans en Van Garderen viel – net als een half dozijn Fransen- door de mand. Zij zullen zich nu vooral op een ritzege gaan concentreren.

Teletekst

Over Robert Gesink is sinds jaar en dag veel te doen in Nederland. In elk ander land zou hij een veelgeprezen renner zijn. Maar in Nederland kan men het alleen maar hebben over zijn valpartijen en zijn vermeende gebrek aan mentale- en fysieke hardheid. Ik vind dat onterecht. Ja, hij heeft veel pech gehad op cruciale momenten in zijn carrière. Ja, hij heeft zich niet altijd even handig uitgelaten in de media. Maar zijn ploegleiding heeft ook fouten gemaakt, en hoe! Zo is Gesink in 2011 als een van de Tourfavorieten van start gegaan. Hij viel in de eerste week zo hard dat hij gelijk door zijn team uit de koers had moeten worden gehaald. In plaats daarvan lieten ze hem, de ploeg en daarmee heel Nederland een week lang onnodig lijden. Hiermee werd maar 1 doel bereikt: Gesink bevestigde in de ogen van het NL publiek zijn status als “net-niet” renner. Dat had anders gemoeten.

Ander voorbeeld: vraag tien Nederlanders hoe Robert Gesink het in de afgelopen Giro d ’Italia heeft gedaan en alle tien zullen ze zeggen dat hij gefaald heeft. Hadden ze het MIJ gevraagd dan had ik gezegd dat ik van hem genoten heb, vooral in de lange rit naar Ivrea. Zoveel drive, zoveel absolute wil uitstralend om die etappe te winnen. En dan vliegt zijn ketting eraf op een paar kilometer voor de finish! De andere drie koplopers mochten zonder Gesink om de ritzege gaan strijden. Wat een pech, niets aan te doen, maar zijn koersgedrag in het uur daarvoor was hartverwarmend. En dat heb ik onthouden!

Robert Geesink

De onderbuik negerend, hier de feiten op een rij: Robert Gesink won vele jongerenklassementen en diverse etappes, o.a. in de Rondes van België en Zwitserland. Hij was eindwinnaar van de Rondes van Emilia, Oman en California. Zeker laatstgenoemde zege valt niet te onderschatten. Daarnaast eindigde Gesink al vier keer (!) in de Top 10 van een grote Ronde, drie keer in de Vuelta en een keer in de Tour. Vraag alle profwielrenners welke van hun collega’s zeker geen doping hebben gebruikt en vrijwel allemaal zullen ze Gesink in hun lijstje opnemen. Dat zegt ook iets, nietwaar? Last but not least: ik vind het schitterend hoe hij zich afgelopen weekend in de bergen heeft gemanifesteerd. Zelf aanvallen en als het dan niet lukt om weg te blijven je volledig uit de naad werken voor je teamgenoten: zo zien we het graag. Samenvattend: ik roep iedereen op om Robert Gesink te waarderen voor wat hij is: een van de grootste wielrenners van zijn generatie van wie we nog jaren mogen gaan genieten als wij hem daartoe de kans geven. En daarvoor is tijd genoeg want Robert Gesink is geboren op 31 mei 1986 dus hij is pas net 27 jaar!

Terug naar de koers. We zijn aangekomen in de région Bretagne, geboortegrond van Tourlegendes als Louison Bobet en Bernard Hinault. Morgen staat er een mooie rit op het programma. En met ‘mooi’ bedoel ik dan de beelden van omgeving want ik verwacht eerlijk gezegd een oersaaie etappe. Een kopgroepje van een man of drie/vier zal in de laatste 10 km in de kraag worden gegrepen door de sprintploegen. We schrijven op: Omega-Pharma (Cavendish), Argos-Shimano (Kittel) en Lotto-Belisol (Greipel). De rit voert van Saint-Gildas-des-Bois naar Saint-Malo, van zuid naar noord, over 197 winderige kilometers. Onderweg passeren we het militaire opleidingskamp van Coëtquidan, waar cadetten in uniform het peloton zullen begroeten. Als dit in beeld gebracht wordt, zitten die miljoenen Fransen natuurlijk met een harde plasser voor de buis. Chauvinistische charlatans zijn het, die Fransen, maar geef ze ‘s ongelijk. De finishplaats Saint-Malo schijnt bijzonder mooi te zijn met haar eeuwenoude stadswallen. Het stadsdeel aan de binnenkant wordt ‘Intra-Muros’ genoemd. Aan de grote toegangspoort bevindt zich het kasteel, dat nu deels stadhuis en bibliotheek is, maar ook een aantal musea bevat.

Saint Malo

Ik ben benieuwd, maar kan ik niet over meepraten want tot mijn spijt ben ik nog nooit in Bretagne geweest. In de noordwest hoek van Frankrijk ken ik alleen het noordelijker gelegen Normandië waar we in 1985 vergeefs met ons gezin op de boot naar Guernsey stonden te wachten. In plaats van een week vakantie op het Kanaaleiland, werd het werd ‘slechts’ een overnachting in Deauville vanwege het stakende havenpersoneel. Ooit zal ik dit rechtzetten en alsnog de oversteek maken.

Wat eten we in deze westelijke contreien? Op de rustdag maandag hebben we ons keurig gedragen met een ‘Croque Madame’ (dat is een ‘Croque Monsieur’ met een gebakken ei erop) en een grote fles Perrier. Ook omdat we vandaag geld uitgespaard hebben, gaan we ’t er morgen maar eens lekker van nemen…….Zeetong uit Bretagne!

http://www.smulweb.nl/recepten/656733/Zeetong-uit-bretagne

Zeetong_Bretagne

En nu de portemonnee toch open staat: we drinken er een mooie Sancerre bij, Domaine Curot 2011 om precies te zijn, een fraaie Loire wijn. Iets oostelijk gelegen van Bretagne, dat wel, maar vooruit. Hij is in Nederland verkrijgbaar voor EUR 15.99 de fles via onderstaande webwinkel.

http://www.grapy.nl/detail/witte-wijn/frankrijk/sancerre-domaine-curot-4966.html

Wijn Zeetong Bretagne

Cordialement,

Robert Dousi