Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Advertenties

Hoog bezoek in Peñíscola

Wat een geweldige overwinning van Robert Gesink afgelopen zaterdag in de Koninginnenrit van de Vuelta 2016. Na een loodzware dag door de Pyreneeën, bleek Gesink op de top van de Aubisque de sterkste van zijn overgebleven medevluchters. Na jaren vol pech, verkeerde keuzes, mentale beproevingen en fysieke malheur, viel het kwartje nu eíndelijk een keer de goede kant op. Ik ben ontzettend blij voor hem en ben er zeker van dat er nu meer grote zeges gaan volgen. De ‘Condor van Varsseveld’ is ontketend!

Gesink

In het algemeen klassement speelt Gesink geen rol van betekenis en dat is precies waarom hij dit succes kon boeken. Wie gaat de Vuelta van 2016 dan wel winnen? Met nog een kleine week te gaan, lijkt dit Nairo Quintana van Movistar te worden. Gisteren pleegde de Colombiaan samen met de Tinkoff-ploeg van Contador een verrassende coup door de onverwoestbaar geachte trein van Team Sky aan flarden te rijden. De geïsoleerde Sky-kopman Chris Froome verloor minuten en alleen een buitenaardse tijdrit aanstaande vrijdag kan hem nog aan de eindzege helpen. Voor podiumplek drie komt nog een half dozijn renners in aanmerking. Het belooft hoe dan ook een spannende slotweek te worden; vol verwachting klopt ons hart!

Quintana

Na het vuurwerk in de bergen, staat er vandaag een – op het oog – saaie etappe op het programma. Voor mij persoonlijk is deze etappe met finish in Peñíscola juist éxtra bijzonder. Dat zit zo: zo lang ik ze ken, verblijven mijn schoonouders aan de Costa del Azahar, een relatief onbekende kuststrook van de provincies Castellón en Valencia. Ze wonen in het charmante dorpje Alcossebre in een mooie villa met zwembad èn uitzicht op zee waar we alleen al om die redenen graag komen.

Ongeveer twintig kilometer ten noorden van Alcossebre, ligt het iets bekendere Peñíscola, de aankomstplaats van vandaag. Het stadje is bekend om de majestueuze rots met een top van 65 meter boven zeeniveau, waarop een 14e-eeuws kasteel staat. Dit Castelló is gebouwd op de ruïnes van een oude Arabische citadel. Naast het kasteel zijn er ook fraaie tuinen, een basiliek en een angstaanjagend arsenaal waar levensechte Tempeliers hun opwachting maken.

Peniscola

Peñíscola was de thuisbasis van tegenpaus Pedro Martinez de Luna, bijgenaamd ‘Papa Luna’, die hier in aan het begin van de 15e eeuw zetelde. De Luna werd na de dood van tegenpaus ‘Clemens VII’ diens opvolger, waarbij hij de naam ‘Benedictus XIII’ aannam. Er volgde jarenlang gesteggel met het Vaticaan. Tijdens de concilies van Pisa (1409) en Konstanz (1414), wilde Benedictus van geen wijken weten om tot een einde van het ‘Westers Schisma’ te komen. Uiteindelijk werd hij in 1417 afgezet. ‘Papa Luna’ leefde tot zijn dood in 1423 in Peñíscola in de overtuiging dat hij de rechtmatige paus was, hierbij gesteund door zowel Spanje als Schotland.

Papa Luna

Morgen is de laatste rustdag in de Vuelta. In de resterende vijf etappes moet er nog het nodige geklommen worden. Woensdag is er de aankomst bergop op de Alto Mas de la Costa, een klim van 1e categorie. Donderdag is er een vlakke etappe en vrijdag staat dus de individuele tijdrit over 37 kilometer op het programma van Xàbia naar Calp.

Het klassement wordt zaterdag definitief opgemaakt na de zware bergrit van Benidorm naar Alto de Aitana, een ruim twintig kilometer lange klim van buitencategorie. Voordat het peloton aan deze laatste beproeving begint, hebben de renners die dag al 170 kilometer en vier cols van tweede categorie in de benen zitten. Voorwaar geen sinecure dus.

Etappe vanuit Benidorm

Wat dronken we dit weekend? Om de prachtige zege van Robert Gesink te vieren, trokken we een feestelijke fles uit de koeling. Mijn favoriete wijnwinkel in Nederland (Wijninspiratie te Loosdrecht) verkoopt een uitmuntende cava voor slechts EUR 9,95 per fles: de Villa Conchi, Brut seleccion. Deze cava heeft een mooi fijn bubbeltje, zit in een prachtige fles – en is gevuld met een blend van Xarel-Lo, Parellada, Macabeo en Chardonnay. Voor wie Loosdrecht te ver is, kan ‘m ook online bemachtigen. Doen!

Conchi Cava Brut

http://www.wijninspiratie.nl/product/conchi-cava-brut-seleccion-spanje/

Wat eten we in Peñíscola? Er zijn diverse restaurantjes op de rots waar steevast een aantrekkelijk geprijsd ‘Menu del Día’ te verkrijgen is. De laatste keer dat we er voor de lunch aanschoven, aten we Melon con Jamon vooraf, Dorada a la Plancha als hoofdgerecht en een Crema Catalana toe. Mijn zoon Casper en ik gingen u voor in Restaurant Alta Mira op de flanken van de rots van Peñíscola. ‘Papa Luna’ keek mee vanuit de hemel en zag dat het goed was….

Robert en Casper in Peniscola

Hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

PS: Klik op de twitter afbeelding om rechtstreeks naar mijn twitteraccount te gaan. Leuk als je me gaat volgen.

Twitter

Goed onderweg in de Giro

We zijn over de helft van de Giro d’ Italia 2016. De Nederlandse fans zijn de afgelopen weken enorm verwend. Zo was er de proloogwinst en een serie roze truien voor de Limburgse alleskunner Tom Dumoulin. We zagen een ontketende Maarten Tjalingii die in het openingsweekend heel Gelderland op z’n kop zette door op Posbank de blauwe trui van het bergklassement te pakken. En voor de eindafrekening in het algemeen klassement mogen we hopen op een topklassering voor de zeer attent koersende Steven Kruijswijk van LottoNL-Jumbo. Hij staat nu op “P4” (sorry, ik heb ook Max-koorts) en ik kan geen enkele reden bedenken waarom hij niet omhoog zou mogen kijken.

Dumoulin

De jonge Luxemburger Bob Jungels van Etixx-Quick Step voert momenteel het klassement aan. Van de mannen die kans maken op de eindzege, staat de Spaanse linkmichel Alejandro Valverde (3e) er het beste voor- op de voet gevolgd door Vicenzo Nibali (5e). Topklimmers Rafal Majka, Ilnur Zakarin en Esteban Chaves staan op lichte achterstand maar mogen zeker nog hopen op het hoogste schavot.

Op de tweede plaats staat een bijzondere kerel waar ik al een paar jaar enorm fan van ben: het is de Andrey Amador Bikkazakova van Team Movistar, zoon van een Costa Ricaanse vader en Russische moeder. In 2012 was hij de eerste Costa Ricaan die een etappe in de Giro d’Italia won en hij deed dat op grandioze wijze. Iedereen gaat ervan uit dat hij komende dagen als bliksemafleider van zijn kopman Valverde gaat fungeren, maar ik hoop vurig dat hij zijn ploegleider negeert en voor zijn eigen kansen gaat rijden. Heerlijke aanvaller deze man en bijzonder sympathiek bovendien. Vámos Amador!

Knipsel

Waar zijn we inmiddels? De Giro-Karavaan is neergestreken in het noorden van Italië. Zaterdag staat er een bergetappe op het menu waar ik me erg op verheug. De start is in Alpago, regio Veneto, de finishstreep is getrokken in Corvara. Over 210 km gaat het de hele dag op en af. De renners moeten in totaal zes cols trotseren van 1e, 2e en 3e categorie, waaronder de Passo Pordoi die een hele lange aanloop kent. Ik acht de kans groot dat een kopgroep lukt om uit de greep van het peloton te blijven, al zullen ook enkele klassementsrenners met goede daalcapaciteiten deze etappe hebben aangekruist.

Etappe

Zondag staat een klimtijdrit over een kleine 11 kilometer op het programma van Castelrotto naar Alpe Di Siusi. De eerste 2 kilometer van de tijdrit zijn goed te doen, maar daarna wordt het bijzonder pittig. Tot aan de streep blijft de weg onafgebroken stijgen met gemiddeldes tot 10%.

De Giro is dan aanbeland in de regio Trentino “Alto-Adigo” of, zoals wij in Nederland zeggen, Trentino “Zuid-Tirol”. Met het Gardameer en de Dolomieten om de hoek is het hier goed toeven; het gebied wordt alom beschouwd als één van de mooiste streken van Europa en is dan ook het favoriete vakantieoord van veel Nederlanders. Je zal de luiken van je hotelkamer open doen en dan dit uitzicht hebben. Mooi man!

Trentino

Wat eten we in deze contreien?

Voor het recept van vandaag heb ik een beroep gedaan op mijn boekenkast: de CULINARIA – Italia (de hele serie is een must have, na twee minuten lezen waan je je op vakantie). Mijn oog viel op een recept dat ik niet ken, genaamd: Canederli. Het zijn balletjes van oud wit brood, eieren en melk met erdoorheen doorregen spek, salami en peterselie, gekruid met nootmuskaat. Lekker happie op de bank voor de TV, gaan we dus proberen!

Canederli en Forst

Wat drinken we erbij?

Geen wijn dit keer maar bier. In dezelfde CULINARIA las ik dat Alto Adige een biergebied bij uitstek is. Het kristalheldere water uit de Alpen van Merano zorgt ervoor dat hier al sinds de 10e eeuw bier wordt gebrouwen. Om recht te doen aan de Duitstaligen in dit gebied, kies ik dit weekend voor een pilsje met een Germaanse naam: FORST (Premium). “Parelend & Verfrissend”, volgens de eigen marketingafdeling. En dan met zo’n zalig, ouderwets glas erbij…..mij hebben ze te pakken. Salute!

Ciao,

Robert Dousi

@Robertdousi

PS: voor degenen die het leuk vinden hun Italiaans op te halen, heb ik onderstaande foto gemaakt van mijn Giro scheurkalender 2016 (ja, die bestaat :))

Giro Scheurkalender

De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

Het WK wielrennen 2014

Zondag staat de mooiste ééndaagse sportwedstrijd van het jaar op het programma: het WK wielrennen op de weg. De editie van 2014 wordt verreden in Ponferrada in het noordwesten van Spanje. Deze stad ligt in de provincie Léon, onderdeel van de regio Castilia y León. Ponferrada was in de Middeleeuwen een belangrijke vesting van de Orde der Tempeliers. Het imposante ‘Castillo de los Templarios’ stamt uit die tijd en is een drukbezochte toeristische trekpleister. Het kasteel ligt pal aan het WK-parcours en zal dus vanuit alle hoeken en standen in beeld worden gebracht.

Ponferrada

Hoe ziet dat parcours eruit? De race bestaat uit een omloop van 18.2 kilometer die de renners veertien keer nemen. Het is nergens heel steil, maar er dienen in de 255 kilometer lange koers wel ruim 4.200 hoogtemeters te worden getrotseerd.

Het eerste kwart van de omloop is vlak. Na vier kilometer buigt de weg naar een klim, de ‘Alto de Montearenas’ die venijnig begint met een gemiddelde van 8% in de eerste 250 meter. Daarna vlakt de helling af; het restant van de in totaal 5,1 kilometer lange klim kent een gemiddelde stijging van 3,2%. Dan volgt een afdaling van een paar kilometer, waar de renners op het steilste deel met 16% naar beneden duiken.

Vervolgens wacht hen de ‘Alto de Compostilla’, een klimmetje van 1.1 kilometer lang met een gemiddelde stijging van ruim 6,5% en een maximum van 11%. Een beetje vergelijkbaar met de Cauberg in ons eigen Valkenburg, waar je ook met een behoorlijke vaart aan de voet arriveert. De laatste 4.5 kilometer van het WK-rondje zijn vooral dalend en de aankomst is nagenoeg vlak.

WK-rondje vanuit auto bekijken? Onderstaand filmpje raast je in 5 min over het parcours.
http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/dmf20140909_01258458

Klim

Voor zelfbenoemde ‘spindoctors’ als ondergetekende, is het tijdens het WK wielrennen altijd smullen geblazen. Dit komt omdat dit de enige koers in het jaar is waar veel teamgenoten voor één dag tegenstanders zijn. De renners rijden namelijk niet voor hun commerciële ploeg maar voor hun land. Dat levert elk jaar weer prachtige taferelen op.

Vers in het geheugen staat bijvoorbeeld het WK van 2013 waar de Spaanse kemphanen Rodriguez en Valverde elkaar het licht in de ogen niet gunden en de Portugees Rui Costa met de zege aan de haal ging. Rodriguez (links op de foto) was na de finish urenlang ontroostbaar, terwijl Valverde (rechts op de foto) al na een kwartier opgewekt verklaarde zich goed in de uitslag te kunnen vinden. Saillant detail: Rui Costa was op dat moment ploeggenoot van Valverde bij MOVISTAR! Heerlijk man…

WK 2013 Rui Costa

Zo maar wat van deze smakelijke soap-scenario’s die zich zondag kunnen voordoen:

• De Italiaan De Marchi acteert de sprint voor landgenoot Bennati aan te trekken om later te verklaren dat hij niet had gezien dat Cannondale-maatje Sagan in zijn wiel zat.

• De Ier Dan Martin wordt in volle finale, na zijn zoveelste val in 2014, als een raket teruggereden door zijn Britse Garmin-kompaan David Millar.

• De Australiër Evans (beoogd helper van kopman Gerrans) kijkt de andere kant op als zijn Belgische BMC-ploeggenoten Gilbert en Van Avermaet op de laatste klim wegrijden.

• De Spaanse linkmichel Valverde geeft zijn Movistar ploeggenoten opdracht een kopgroep terug te halen waarin zijn landgenoot L-L Sanchez zit.

• De Fransman Barguil rijdt in de laatste kilometers een gat dicht op een kopgroep waardoor zijn Duitse Giant-ploeggenoot Degenkolb de sprint kan winnen.

• De Nederlander Mollema past opzichtig als de Zwitser Cancellara, zijn Trek-collega in 2015, op de laatste helling op de trappers gaat staan.

• De Kazach Iglinsky van Astana krijgt zondagavond een gevuld envelopje van Italiaan Nibali als dank voor het geleverde afstopwerk in de beslissende afdaling.

• De Deen Breschel, Portugees Paulinho en Ier Roche negeren nationale stalorders en spannen samen om hun broodheer Oleg Tinkoff de regenboogtrui te schenken.

En zo kan ik oneindig wegdromen……

Tegeltjeswijsheid

Wie zijn de favorieten voor de felbegeerde regenboogtrui?

Het is onmogelijk te voorspellen wíe er wereldkampioen gaat worden. Interessant is dat elk land het parcours anders lijkt te interpreteren. Sommige landen zetten vól in op een sprinter, andere landen hebben juist een ronderenner als kopman. Ik hou het, gezien de lengte van het parcours en de ongetwijfeld loodzware wedstrijd met al die toppers, op winst voor een klassiekerrenner. En dan iemand die naast een goede afdaling ook nog een goede sprint op het vlakke in de benen heeft.

Regenboogtrui

De Nederlanders hebben geen uitgesproken topfavoriet maar zijn op voorhand allerminst kansloos. De negen man sterke Oranjeploeg moet, net als bijvoorbeeld de Fransen, Colombianen en Amerikanen, een list verzinnen om de topfavorieten te verrassen. Als ik bondscoach van Nederland was, zou ik déze drie landen zaterdagavond even polsen voor een monsterverbond.

Onderstaand mijn opsomming van 55 renners in totaal (in totaal starten 203 renners) beginnend met de topfavorieten (in de linkerkolom) tot en met de ‘dark horses’ (rechterkolom). En alles wat daar tussenin zit……

Prognose Robert Dousi WK Wielrennen 2014

Wat eten we zondag tijdens het WK?

Van het WK-wielrennen mogen we geen minuut missen. Tijd om uitgebreid te koken is er dus niet. We maken er een mooie middag van en laven ons aan een breed scala lekkere tapas. Olijven, zongedroogde tomaten, chorizo worst, manchego kaas, iberico ham…. kies wat je lekker vindt en maak het jezelf vooral gemakkelijk!

Tapas

Wat drinken we erbij?

Spaanse bubbels (“cava”) van het wereldberoemde Freixenet-huis. Om precies te zijn de Elyssia Gran Cuvée Brut. Gewoon even bij Gall & Gall binnenlopen, voor een tientje heb je een vriendje!

Freixenet Elyssia

Salut y hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Vuelta a España 2014

Vandaag begint de Vuelta a España 2014. Net als de Giro d’Italia in de maand mei en de Tour de France in juli, is dit een drie weken durende etappekoers. Het peloton rijdt de komende weken ‘tegen de klok in’ door Spanje. Op 14 september eindigt de Vuelta met een individuele tijdrit rond bedevaartsoord Santiago de Compostela. In totaal dienen de renners 3.181 kilometer af te leggen. Door het mooie parcours en het indrukwekkende deelnemersveld, belooft de editie van 2014 een schitterend spektakel te worden.

Etappes

Opmerkelijk in deze editie is het feit dat de Pyreneeën worden overslagen. Maar wie denkt dat er niet geklommen hoeft te worden, heeft het goed mis. In Spanje is het vrijwel nergens vlak en in de eerste week staan er al twee bergetappes op het programma. Vanaf het tweede Vuelta-weekend wordt het echt menens als de ene steile berg de andere snel opvolgt. Etappe 14 is een verplicht nummer voor wielerfans. Deze rit met aankomst op La Camperona (Léon) is een primeur voor de Vuelta. Deze slotklim heeft in de laatste kilometers stijgingspercentages oplopend tot 24%.

Op zondag 7 en maandag 8 september zijn de Lagos de Covandonga en de Farrapona in de route opgenomen. In deze laatste rit zitten maarliefst vijf beklimmingen van de 1e-categorie. De voorlaatste etappe op zaterdag 13 september voert naar de Ancares–pas (Por Pan do Zorco). De slotklim stijgt gemiddeld met 9,3% en kent maxima van boven de 20%. Hier zal geschiedenis worden geschreven, we weten alleen nog niet door wie.

Ancares Pas (Por Pan do Zorco)

De 69e editie van de Vuelta begint met een korte, explosieve ploegentijdrit in Jerez de la Frontéra. Deze startplaats is een gemeente in de provincie Cádiz, regio Andalusië. Jerez staat bekend als de sherrystad (“Vino fino” of “Vino de Jerez”) en telt dan ook honderden sherrybodega’s. Tevens staat de stad te boek als hoofdstad van de ‘Flamenco’ omdat de officiële academie van de Flamenco, het “Centro de Baile Jerez”, hier is gevestigd. De renners zullen onderweg weinig zien van de mooie stad omdat de teams er in de korte ploegentijdrit met meer dan 60 kilometer per uur doorheen zullen razen.

Jerez

Zoals eerder vermeld is het deelnemersveld van de Vuelta 2014 indrukwekkend. Nog nooit stonden er zóveel grote namen aan de start van de Vuelta. Toegegeven, een aantal van hen rijdt hier als goedmaker vanwege hun gemiste doel(en) eerder dit seizoen. Maar de ervaring leert: als het startschot eenmaal geklonken heeft, is iedereen dat vergeten.

De bijna 43-jarige (!) Amerikaan Chris Horner kan zijn Vuelta-titel niet verdedigen. Eergisteren werd hij door zijn eigen ploegleiding van de startlijst gehaald omdat hij een te laag cortisol-gehalte in zijn bloed heeft, naar eigen zeggen als gevolg van zijn bronchitis-behandeling. Van de UCI zou hij gewoon mogen starten, ware het niet dat de ploegen onderlinge afspraken hebben gemaakt. Het gaat hier om de Mouvement Pour un Cyclisme Crédible (MPCC), vrij vertaald ‘de club voor geloofwaardig wielrennen’. In het geval van Horner betekent dit: acht dagen niet koersen en dús geen Vuelta-start voor hem. Ik ben hier persoonlijk niet zo rouwig om, omdat ik hem nooit heb vertrouwd als schone sporter -ook al kan ik dat niet bewijzen. Het feit dat hij altijd gepleit heeft voor de onschuld van Lance Armstrong, vind ik al kwalijk genoeg. Onderstaand een foto van de billenmaatjes in hun Radioshack-tijd.

LANCE ARMSTRONG ON STAGE EIGHT OF THE TOUR DE FRANCE

Er staan 22 ploegen van elk 9 renners aan de start van de ploegentijdrit vandaag, 198 renners in totaal dus. Op wie moeten we letten de komende drie weken?

Gewezen Tourfavorieten Froome (Team Sky) en Contador (Tinkoff/Saxo) zijn ook in de Vuelta weer omringd door uitmuntende helpers. De kopmannen gaan proberen het (door hun Tour-debacle mislukte) seizoen te redden. Het zou mij overigens verbazen als één van beiden daarin zou slagen. Volgens mij is het onmogelijk om binnen één maand mentaal en fysiek de knop om te zetten. Het zou hoe dan ook een enorme stunt zijn en ik gun hen beide het eerherstel van harte.

Team Movistar heeft een ijzersterke ploeg met kopmannen Quintana en Valverde, een paar Spaanse klimgeiten en hardrijders Malori en Castroviejo voor o.a. de ploegentijdrit van vandaag. Ook Garmin-Sharp is op volle oorlogssterkte met maarliefst drie hangijzers in het vuur voor het eindklassement: Hesjedal, Talansky en Dan Martin. De massasprints worden een aangelegenheid voor Bouhanni, Sagan, Guardini, Degenkolb en Matthews. De ‘oudere jongeren’ Boonen, Hutarovich en Bennatti moeten hopen op een ontregelde sprint, want zij komen inmiddels pure snelheid tekort tegen het eerstgenoemde vijftal.

Truien Vuelta

En hoe zit het met de Nederlanders? Supertalent Wilco Kelderman gaat in navolging van zijn uitstekende Giro d’Italia (7e plek) wederom voor een topklassering. Voor een (berg)etappe mogen we hopen op landgenoten Poels, Gesink en Ten Dam. In de sprints kunnen Hofland, Ligthart en Sinkeldam wellicht voor een verrassing zorgen. Clement mag zich uitleven in de tijdritten en/of in een tussenetappe.

Ik heb onderstaande categorisering gemaakt waarin iets minder van 1/3 van het peloton de revue passeert. In de eerste (linker) kolom de favorieten en outsiders voor de eindzege. Daarnaast de mannen die ook een goed klassement kunnen rijden maar vooral hun zinnen hebben gezet op een bergetappe. De sprinters staan in de middelste kolom en daarnaast de mannen die we mogen opschrijven voor een etappe die niet op een berg of in een massasprint beslecht wordt. Tot slot, in de rechterkolom, mijn prognose voor de ploegentijdrit van vandaag.

Voorspelling Vuelta 2014 door Robert Dousi_@robertdousi

Wat aten we in aanloop naar de Vuelta? Afgelopen week waren we met het gezin in Spanje. Na anderhalve week luieren in de Franse Alpen, vierden we nog een extra week vakantie bij mijn schoonouders in Spanje die hier al jaren wonen. Decor van handelingen als altijd: het charmante kustplaatsje Alcossebre aan de Costa del Azahar, ruim 100 kilometer boven Valencia.

Maandag waren we met toda familia op pad en zijn we getrakteerd op een lunch in Restaurante El Arenal, een prima strandtentje aan Playa del Caragador. Onze keuze viel op het Menu Dégustation, bestaande uit een drietal klassiekers. Vooraf diverse visheerlijkheden zoals ‘mejillones’ (mosselen), ‘almejas’ (kokkels) en ‘croquettas de gambas’ (garnalenkroketjes). Als hoofdgerecht ‘lenguado a la plancha’ (tong van de plaat) en als dessert ‘crema catalana’, de lokale variant van de meer bekende Franse crème brulée. Heerlijk gegeten en gezeten, niet in de laatste plaats omdat de kids zó het strand op konden rennen.

Menu Degustación Restaurante El Arenal Alcossebre

Wat dronken we erbij?

Vino blanco, een frisse ‘seco’ van het huis BACH (spreek uit ‘BATSJ’), om precies te zijn de Extremismo uit 2012.

Bach Extremismo 2012

Veel plezier in de komende weken. Ik meld mij ergens volgende week weer.

Salut y adiós, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Go Diego, GO!

De Giro d ’Italia is bijna op de helft. Vandaag hebben de renners een rustdag om te herstellen van de eerste serieuze test in het middengebergte, afgelopen weekend. Zondag won Pieter Weening op fraaie wijze de etappe naar Sestona door de Italiaan Malacarne in een sprint-a-deux te verschalken. Weening was al de laatste Nederlandse etappewinnaar in zowel Giro d ’Italia (2011) als Tour de France (2005) en voegde daar gisteren dus een prachtige overwinning aan toe. Hulde!

Zaterdag, in een van de spannendste finales die ik ooit heb gezien, bleek de jonge Italiaan Diego Ulissi op Montecopiolo weer de sterkste. Na afloop verklaarde hij de aankomst te hebben verkend op Google Maps. Dat vond ik persoonlijk een minder romantische voetnoot. Hoe dan ook: met zijn sluwheid en imposante eindschot bergop, gaat hij gegarandeerd een fantastisch palmares bij elkaar fietsen. Leuk weetje nog: Ulissi, geboren in de zomer van 1989, is vernoemd naar Diego Maradonna, sterspeler van UEFA-cup winnaar Napoli dat jaar. Ik ben inmiddels groot fan van Ulissi en ik heb hem vast opgeschreven voor het WK wielrennen in het Spaanse Ponferrada, eind september. Om mijn dochtertje voor Nickelodeon na te zeggen: Go Diego, GO!

Go Diego Go

Waar zijn we? Italië kent 20 regio’s die op hun beurt weer zijn onder te verdelen in provincies, 110 stuks om precies te zijn. De regio’s Apulië, Basilicate, Campanië en Lazio liggen inmiddels achter ons. De Giro-Karavaan is neergestreken in Umbrië, in het hart van ‘de laars’. Morgen vertrekken de renners vanuit de universiteitsstad Modena, vooral bekend als autocentrum, onder andere vanwege de aanwezigheid van de Italiaanse paradepaardjes Ferrari, Lamborghini en Maserati.

Van Umbrië rijden de renners naar Emilia-Romagna, de regio die ook wel ‘de buik van Italië’ wordt genoemd. Woensdag rijden de renners langs de Ligurische kust (´bloemenriviera”) naar Savona om donderdag in de regio Piemonte neer te strijken. Dit is de streek van mist, mysteries, truffels, Barbaresco en Barolo. In dit laatste dorp, beroemd om haar gelijknamige wijn, finisht de individuele tijdrit van donderdag waar ik hoop op vuurwerk van onze sterke landgenoot Wilco Kelderman.

Regio's Italië

Wie de Giro d ‘Italia van 2014 op zijn naam gaat schrijven, staat nog niet vast. Wel weten we inmiddels, wie ‘m niet gaat winnen. Al op de eerste dag in Belfast verloor de Giro outsider Daniel Martin die zijn halve GARMIN-ploeg meesleurde in zijn val. Afgelopen donderdag sneuvelde de Spaanse topfavoriet Joaquim Rodriguez op de spekgladde wegen voor Montecassino. De massale valpartij aldaar was misselijkmakend. Tientallen renners moesten na afloop letterlijk en figuurlijk hun wonden likken. Wie zich sterk voelt, moet de onvoorstelbare ravage via onderstaand filmpje nog maar eens bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=JVZ2f3j7qEI

Valpartij Montecassino

De afgelopen jaren wordt er in het peloton veel geklaagd dat het onderlinge respect, vooral onder de nieuwe generatie, ver te zoeken is. Routinier Cadel Evans (BMC) liet vorige week een unieke kans liggen om zijn jongere collega’s te demonstreren wat collegialiteit inhoudt. Direct na de rampzalige valpartij, waarbij de helft van het peloton betrokken was, gaf hij zijn ploeggenoten opdracht om vol door te rijden. Hij werd hierbij geholpen door de overblijfselen van de ORICA-ploeg van roze trui drager Michael Matthews, die na afloop de vermoorde onschuld speelde.

Door deze pikante exercitie won Evans tientallen seconden, zo niet minuten, op zijn concurrenten voor de eindzege. De actie van Evans cum suis oogstte een storm van kritiek, slechts een enkeling kon begrip opbrengen voor zijn besluit om niet in de remmen te knijpen. Eén ding is zeker: als de Australiër de komende dagen wat fysieke malheur of materiaalpech kent, staat een monsterverbond van MOVISTAR (Quintana), OPQS (Uran), AG2R (Pozzovivo), SAXO-TINKOFF (Majka) en BELKIN (Kelderman) klaar om deze openstaande rekening te vereffenen. Mijn zegen hebben ze.

Dartbord

Wat eten we deze week? In Emilia behoort het maken van ham tot een eeuwenoud ambacht. De ‘Prosciutto di Parma’, een zogeheten DOP, is hiervan het bekendste voorbeeld. ‘DOP’ staat voor Di Origine Protetta, letterlijk vertaald: ‘aan de bron beschermd’. De varkens zijn gehouden aan een streng dieet. Naast mais, gerst en fruit, eten ze hier louter “wei”, nota bene het afvalproduct van Parmigiano Reggiano kaas. Na een hangperiode van 10 tot 12 maanden is de Prosciutto di Parma klaar voor consumptie. Zalig op een verse ciabatta, maar met dit mooie weer ga ik voor de versie ‘con melone’. Heerlijk licht en makkelijk bovendien.

Parmaham met meloen

Wat drinken in de tweede Giro week? Zoals gezegd staat aanstaande donderdag een individuele tijdrit op de agenda met finish in Barolo, een klein maar wereldberoemd wijndorpje in de regio Piemonte. Het wijngebied in deze regio wordt bijna in zijn geheel omringd door de Alpen. Piemonte betekent dan ook: aan de voet van de bergen. Ik ben zelf nog nooit in Barolo geweest en dat neem ik mijzelf kwalijk. Het moet er schitterend zijn als ik de plaatjes zo bekijk.

Barolo Streek

Barolo-wijn moet voor 100% gemaakt worden van de Nebbiolo-druif en een alcoholpercentage van minimaal 13% hebben. Voor een gewone Barolo geldt dat deze pas 3 jaar na oogst (inclusief houtrijping van minimaal 2 jaar) mag worden vrijgegeven. Voor de Barolo ‘Riserva’ is dat respectievelijk 4 en 3 jaar, voor de ‘Riserva Special’ respectievelijk 5 en 4 jaar.

Om iedereen in Nederland de gelegenheid te bieden om nog déze week Barolo te proeven, gaan we voor de ‘Barolo Alasia’, verkrijgbaar bij Gall & Gall met 550 vestigingen in Nederland. Hij kost EUR 19.99 per fles, maar dan heb je ook wat. Volgens de Italianen zelf is Barolo: “De Koning der Wijnen, Wijn der Koningen”.

Barolo Alasia

Alla salute, amici!

Robert Dousi

PS: vorige week is mij een enorme eer te beurt gevallen. In de etappe van afgelopen donderdag werd tijdens de LIVE uitzending van Eurosport verwezen naar mijn vorige stukje (“De Slag naar Montecassino”). Ontzettend leuk, ik werd er verlegen van. Bekijk het fragment op onderstaande link!

http://youtu.be/qKvjXUt-9n4