Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Il Lombardia 2016

Vandaag wordt de 110e editie van de Ronde van Lombardije verreden. Deze eendaagse wedstrijd is de laatste van in totaal vijf ‘monumenten’ op de wielrenkalender. Na Milaan-San Remo, de Ronde Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik, is het vanmiddag koers in de Giro di Lombardia, kortweg ‘il Lombardia’. Deze herfstklassieker draagt in Nederland de bijnaam ‘de koers van de vallende bladeren’. Dit is een niet accurate vertaling van de èchte bijnaam: la corsa delle foglie morte, de koers van de dode bladeren dus.

herfstbladeren

De in Noord-Italië gelegen regio Lombardije strekt zich uit van de Alpen in het noorden tot de rivier de Po in het zuiden. In het westen wordt Lombardije begrensd door het Lago Maggiore, in het oosten door het Gardameer en de rivier de Mincio. Met name de gebieden rond de grote meren zijn zo onbeschrijflijk mooi dat je voortdurend het gevoel krijgt in een sprookje te vertoeven. Een deel van die betovering zal vanmiddag op televisie wegvallen. De herfst is immers ingetreden en die hult het peloton in een grauwgrijze deken die het einde van het seizoen symboliseert.

lombardije

In het werkelijk prachtige boek Pellegrina van Lidewey van Noord en Robert Jan van Noort, staat het volgende geschreven over deze koers (ik kan het zelf niet treffender verwoorden):

quote-pellegrina

Wie van wielrennen houdt, moet dit boek aanschaffen. En trouwens, voor alle overige mensen geldt hetzelfde. De komst van de Goedheiligman laat niet lang meer op zich wachten; stuur zijn Pieten toch vooral onderstaande link en je bent verzekerd van een heerlijke winter.

https://www.bol.com/nl/p/pellegrina/9200000056513443/?suggestionType=suggestedsearch

pellegrina

Het parcours van de Ronde van Lombardije wisselt nogal eens. Oorspronkelijk (1905) was Milaan de startplaats en lag de finishlijn in Como. Rond de millenniumwisseling was de streep getrokken in Bergamo. Daarna lag de start in Mendrisio en de aankomst weer in Como. In 2011 werd de finish opnieuw verlegd, naar Lecco. In 2016 starten we in Como en hangt het vod voor de laatste kilometer in Bergamo. Wie het nog kan volgen, mag het zeggen. Hoe dan ook: loodzwaar is de koers altijd. Dit jaar 240 kilometer lang en weer geen meter vlak.

etappe-lombardije

Natuurlijk zijn er elk jaar wel de nodige Lombardijnse vastigheidjes in het parcours opgenomen. De bekendste daarvan is de beklimming van de heuvel Ghisallo. Op de top staat één van de meest heilige plaatsen van de wielrensport: de Madonna delle Ghisallo, voluit: Santuario della Madonna del Ghisallo. Dit kerkje uit 1632, nabij het Comomeer, dankt zijn naam aan een Maria-verschijning. Volgens de legende werd graaf Ghisallo aangevallen door struikrovers, toen hij op een altaar een verschijning van Maria zag. Hij rende erheen en werd gered van de bandieten. Madonna del Ghisallo is sindsdien de patroonheilige van reizigers.

ghisalla

In 1949 werd Madonna del Ghisallo, op voorspraak van een priester, door Paus Pius XII ook uitgeroepen tot beschermheilige van wielrenners. Sindsdien is het kerkje een heus bedevaartsoord voor wielertoeristen. Binnen kijken zij hun ogen uit; het is zonder twijfel het meest indrukwekkende wielrenmuseum op aarde. En buiten bewaken de bronzen koppen van de Italiaanse legendes Gino Bartali, Fausto Coppi en Alfredo Binda het terrein.

kerkje

Wie gaat de il Lombardia 2016 winnen?

De historie leert ons dat er zelden een ‘nobody’ de Ronde van Lombardije wint. Aan het einde van het seizoen zit iedereen er behoorlijk doorheen. Er zijn er ook geen grote machtsblokken meer die de hele koers van start tot finish kunnen controleren. Daarnaast is het parcours dusdanig lang en selectief dat vrijwel altijd ‘de usual suspects’ komen bovendrijven. Onderstaand een overzicht van de laatste 15 winnaars van Lombardije. De relatief onbekende Oliver Zaugg was in 2011 de enige uitzondering op de regel dat in Lombardije altijd een wereldtopper wint.

winnaars-lombardije

Ongeveer 80% van de renners die vanochtend aan de start in Como staan, doet niet mee voor de overwinning. Zij rijden in dienst van één of meerdere kopmannen en moeten hen in de eerste 200 kilometer uit de wind houden en van bidons voorzien. De mannen die vandaag hoogstwaarschijnlijk om de zege gaan strijden, heb ik onderstaand gecategoriseerd. Nederland heeft geen absolute topfavorieten, maar is met vijf beschermde mannen verdeeld over vier ploegen zeker niet kansloos voor een podiumplek. Ik ben benieuwd.

kanshebbers

Wat eten we zaterdag bij de koers? Vandaag hebben we geen zin om te koken. In plaats daarvan zetten we een plateau met antipasti op tafel, uiteraard wèl uit de regio Lombardije. Uit de delicatessenwinkel hebben we de kaasjes Talleggio en Gorgonzola en de worsten Salami di Varzi en Cacciatorino meegenomen. Pak vooral wat je zelf het lekkerste vind en maak er een feestelijk bord van, succes gegarandeerd!

anitpasti

Wat drinken we bij deze koers? De beste wijnen van Italië komen níet uit Lombardije, daar is vriend en vijand het wel over eens. Persoonlijk kan mij ook het Italiaanse bier niet zo bekoren. Ik denk dat ik het vanmiddag hou op een smakelijk herfstbokje uit De Lage Landen.

Wie tijdens het kijken van de Ronde van Lombardije een typisch aperitiefje uit de streek wil nuttigen, neemt een drankje dat in het jaar 1867 bekend werd onder de naam: Bitter all’Ollandese. Dit helderode, tamelijk kruidige drankje is een creatie van de uitbater van het Milanese café Vittorio Emmanuele II. Na zijn dood kreeg het geheime mengsel zijn achternaam en inmiddels is het over de hele wereld bekend. Mix het drankje met verse jus d’orange voor een klassieke cocktail…..Salute, signore Gaspare Campari!

campari

Ciao tutti!

Robert Dousi

 

NB: Voor live commentaar tijdens de koers en wielernieuws, klik op onderstaand logo en volg mij op Twitter.

Twitter

Heroïek ten top!

Vandaag is de eerste rustdag in de Tour de France. Toen ik gisterochtend mijn volgende stukje aan het voorbereiden was, was het de bedoeling dat het over de etappes van dinsdag (Escaldes- Revel) en woensdag (Carcassonne-Montpellier) zou gaan.

Ik had willen vertellen over baroudeurs……

Baroudeurs

Ik had op zeker gerefereerd aan de ritzege die Erik Dekker in het jaar 2000 boekte in de aankomstplaats van aanstaande dinsdag……

Erik Dekker

Ik had uitvoerig verhaald over de fenomenale citadel van Carcassonne en de geschiedenis van de Katharen…..

Carcassonne

En zonder twijfel was de mondaine stad Montpellier, woensdag aankomstplaats, de revue gepasseerd….

Montpellier_

Maar dit is nu allemaal bijzaak, want gisteren won de Nederlander Tom Dumoulin de koninginnenrit van de Tour de France 2016!

Na een loodzware dag met een twee dozijn vluchtmakkers over roemruchte Pyreneeën-cols, ging “De Vlinder van Maastricht” er in het laatste uur alleen vandoor. Met een ultieme inspanning probeerden topklimmers Rafal Majka en Rui Costa hem nog te achterhalen, maar het gat bleef tot de streep steeds rond de 40 seconden. In het apocalyptische decor van Andorra Arcalis, gelardeerd met slagregens en hagelstenen, kwam de 26-jarige klasbak van team Giant-Alpecin solo over de finish. Wat een baas!

Tom Dumoulin

Bauke Mollema staat 7e in het algemeen klassement. Als alles meezit, kan hij de komende twee weken nog 2 à 3 plekken opschuiven. Super knap, maar dat zijn we over drie jaar echt wel weer vergeten. De heroïsche zege van Tom Dumoulin in Andorra vergeten we NOOIT meer. De beste Nederlander in het eindklassement van 2002, 2006 en 2014? Geen idee. Maar we weten wèl nog dat die jaren respectievelijk Boogerd (La Plagne), Weening (Gérardmer) en Boom (Arenberg) op grandioze wijze een etappe wonnen.

I rest my case.

Boogerd Weening Boom

Wat eten we vandaag? Niks!

Drinken we dan wel iets? Jazeker, champagne natuurlijk!
Prosecco, Cava en Crémant is allemaal hartstikke lekker, maar doet geen recht aan de unieke prestatie van onze Tom. We lopen dus bij de slijter linea recta op het bubbelrek af, kijken niet naar de prijs, en trekken een mooie Franse fles uit het schap.

Veuve Clicquot

Santé kampioen!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi

 

Il Lombardia 2014

Komende zondag staat het vijfde en laatste wielermonument van 2014 op de agenda: ‘Il Lombardia’, de Ronde van Lombardije. Deze eendaagse klassieker wordt sinds 1905 verreden en heeft als bijnaam la corsa delle foglie morte, letterlijk vertaald ‘de koers van de stervende bladeren’.

Il Lombardia

Ik heb er even over nagedacht, maar beter dan Johannes Sigmond kan ik deze historische Italiaanse koers niet duiden. Deze Nederlander -beter bekend als Blaudzun- maakte in 2012 de prachtige docufilm ‘Il Lombardia’. Bijna alles wat Blaudzun produceert, gaat over zaken die kapot gaan of eindig zijn. Daarom is de herfst zijn favoriete jaargetijde. In ‘Il Lombardia’ komen de herfst en de vergankelijkheid ook voorbij. Blaudzun zei daarover in een interview:

‘De Ronde van Lombardije wordt verreden als de bladeren al van de bomen vallen. Prachtig. Voor mij is die ronde het hoogtepunt van het seizoen, terwijl veel renners en volgers al aan het afscheid nemen zijn. Illusies armer, met vaak een seizoen vol gemiste kansen in het hoofd, fietsen de renners door een landschap dat aan het afsterven is. Het fascineert mij. Ongeluk kun je van verre zien aankomen. Geluk niet, dat overkomt je. Kijk naar relaties. Als die ophouden dan voel je dat eigenlijk al lang aankomen. Maar verliefdheid is er ineens. Wat het ook minder interessant maakt, als onderwerp’

Il Lombardia Blaudzun

Het parcours van ‘Il Lombardia’ is in 2014, voor de zoveelste keer, op de schop gegaan. In plaats van te vertrekken uit Bergamo, is hier dit jaar de eindstreep getrokken. Het peloton vertrekt vanuit Como. Via Onno rijden de renners langs het Comomeer naar Bellagio en vanaf daar is het de rest van de dag nergens meer vlak. In de finale wacht de renners een klim naar de oude stad van Bergamo. Hoe het parcours ook wordt getekend: de Ronde van Lombardije is en blijft een loodzware koers over ruim 250 kilometer en wordt vrijwel altijd door een wereldtopper gewonnen.

Parcours Il Lombardia

Alle wielerfans weten dat ‘Il Lombardia’ onlosmakelijk is verbonden met een kerkje bovenop een berg: de Madonna del Ghisallo, beschermheilige der wielrenners. Zonder overdrijven kan het een heus bedevaartsoord worden genoemd voor iedereen die het wielrennen een warm hart toedraagt.

Buiten de kapel staan bustes van de legendarische Italiaanse renners Fausto Coppi en Gino Bartali. Binnen hangen hun beider fietsen pal naast het altaar, net als de stalen rossen van andere grote kampioenen. Aan de muren hangen verder diverse wielrensnuisterijen zoals kampioenstruien, vaantjes, prenten en foto’s. Heroïek, dramatiek, romantiek: dat kun je wel aan die Italianen overlaten….

Madonna del Ghisallo

Als kleine jongen keek ik alleen naar de Tour de France, Vlaanderen, Roubaix en Luik. Pas toen ik in de twintig was, kreeg ik oog voor De Ronde van Lombardije. In 2006 was ik definitief verkocht. Dat zit zo. Mijn grote held Paolo Bettini (alias: De Krekel) won dat jaar Il Lombardia. De Italiaan was net drie weken daarvoor in Salzburg voor de eerste keer wereldkampioen op de weg geworden. Een week later zou dit met de familie gevierd worden maar zijn broer verongelukte onderweg naar het feest.

Paolo bezwoer daarna de Ronde van Lombardije te winnen om zijn broer te eren. En dat deed ie. Na een splijtende demarrage en een ijzingwekkende afdaling kwam hij solo over de finish, met zijn vingers wijzend naar zijn broer in de hemel. Fans, stewarts, verzorgers en commentatoren uit alle windstreken huilden met hem mee. Ook ik vocht thuis op de bank tegen mijn tranen. Tevergeefs.

Paolo Bettini

Wie zijn de kanshebbers zondag?

De winnaar van de laatste twee jaar, de Spanjaard Joaguim Rodriguez, geldt ook dit jaar weer als topfavoriet. Niet in de laatste plaats vanwege de aanwezigheid van zijn meesterknechten Caruso, Kolobnev en Moreno, die zelf ook kunnen winnen. Na een teleurstellend WK hebben, wat mij betreft, met name de Nederlanders wat goed te maken. Van Tom Dumoulin en Bauke Mollema (deze voor het laatst koersend voor Belkin) verwacht ik daarom minimaal een Top-10 klassering. Onderstaand mijn overzicht met de belangrijkste namen voor zondag. Van de favorieten links- tot en met de dark horses in de rechterkolom. Als ik iemand ben vergeten….let me know!

Voorspelling de ronde van Lombardije door Robert Dousi

Wat eten we dit weekend? Castagnaccio, een hartige herfstcake van kastanjemeel met rozijnen, walnoten, pijnboompitten en verse rozemarijn. Niet moeilijk te maken, klik op onderstaande link voor het recept.


http://inkellskitchen.blogspot.nl/2012/12/castagnaccio.html

Castagnaccio

Wat drinken we erbij? Een ‘Premium’ Prosecco: de Clara C Feminine Brut. Uit het proefrapport: “….de Clara C is een bleek strogele Prosecco met een intens floraal en fruitig aroma. De fijne bubbels zijn een teken van hoge kwaliteit….”. Deze Italiaanse bubbels zijn online te koop voor EUR 11,30 via: http://www.grand-vin.nl/champagne/clara-c-prosecco-feminine-brut

de Clara C Feminine Brut

Ciao amici!

Robert Dousi

Twitter: @robertdousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi