Forza Kruijswijk!

Er zijn nog drie etappes te gaan in de Giro d ‘Italia 2016. Onze landgenoot Steven Kruijswijk staat fier aan kop in het klassement voor de roze trui. Hoewel er natuurlijk nog van alles mis kan gaan, lijkt niets hem van de spectaculaire eindzege in Turijn te kunnen afhouden. Hij blaakt van het zelfvertrouwen en is, zeker bergop, duidelijk de sterkste. Daarnaast beschikt Kruijswijk nog over zeven gedreven ploeggenoten van LottoNL-Jumbo en koestert hij een voorsprong van meer dan drie minuten op de paar overgebleven concurrenten.

Kruijswijk
De 28-jarige renner uit het Brabantse Nuenen kan de eerste Nederlandse winnaar van een grote ronde worden sinds Joop Zoetemelk, bijna 36 jaar geleden. Joop kwam destijds in zijn gele trui hand in hand met Gerrie Kneteman (met het fameuze TI-Raleigh shirt) over de finish op de Champs-Elyseés. Ik herinner me die bijzondere dag nog, het is één van mijn oudste herinneringen, niet in de laatste plaats omdat het de dag is dat ik wielerfan voor het leven ben geworden. Onderstaande foto nam mijn vader van mij op zondag 20 juli 1980, een week voor mijn zesde verjaardag.

Robert in gele trui

Vrijdag en zaterdag staan er nog twee zware bergritten op het menu. De Giro-karavaan doet één etmaal buurland Frankrijk aan. De etappe van vrijdag vertrekt nog wel vanuit Italië (Pinerolo om precies te zijn), maar eindigt op het Franse skioord Risoul. Halverwege ligt de top van de Colle dello Agnello, met 2.744 meter het dak van deze Giro, ook wel Cima Coppi genaamd. Dit markeringspunt is vernoemd naar de beroemde Italiaanse wielrenner Fausto Coppi die ruim 55 jaar na zijn dood nog springlevend is als je Italiaanse wielerfans spreekt. Op de streep in Risoul ligt een extra prijs klaar voor de winnaar van de etappe die over de Cima Coppi voert: de Trofeo Torriani, vernoemd naar de kettingrokende Vincenzo Torriani die maarliefst 45 jaar koersdirecteur van de Giro was. Onderstaand een foto van beide heren.

Coppi en Torriani

Zaterdag krijgen Esteban Chaves en Alejandro Valverde de laatste kans om de roze trui aan te vallen. Zondag wordt de Giro immers afgesloten met een ‘wandeletappe’ naar Turijn en zullen er geen verschuivingen meer zijn in het algemeen klassement. De aangeslagen Vicenzo Nibali, Rafal Majka en Ilnur Zakarin staan op vijf minuten achterstand en hebben hun zinnen op de dagzege gezet. De etappe start in het Franse Guillestre en de streep ligt 134 kilometer verderop in Sant’Anna Divinadio. Qua afstand peanuts voor profs, maar met drie cols van ca. twintig kilometer lang en 4.000 hoogtemeters een loodzware klus voor de renners die de afgelopen drie weken al 3.000 kilometer hebben gekoerst. Achtereenvolgens staan op het menu zaterdag: de Col de Vars, de Col de La Bonette en de Colle della Lombarda, met recht een heroïsch slotstuk te noemen….

Etappe start Guilliestre

Op een steenworp afstand van Guillestre, de Franse vertrekplaats van de Giro-etappe van zaterdag, waren we vorige zomer met het gezin op vakantie. Tijdens een uitstapje belandden we met vrienden in het berggehucht La Chalp, vlakbij Crevoux. ’s Winters is het hier volledig wit, maar in augustus is het vrijwel volledig groen. Na een wandeling streken we neer op het terras van restaurant La Petite Fringale, een geweldige naam voor wielrenners want het betekent: De Kleine Hongerklop. Ontzettend leuke tent, we hebben er heerlijk gezeten en maakten er deze foto’s (rechts ons dochtertje Sophie met daarnaast haar vriendinnetje Nanne).

Nanne en Sophie

Wat aten we daar?

Zware kost is in deze ruige bergstreek eerder regel dan uitzondering, zo ook in La Petite Fringale. Als een gerecht geen spek, eieren, room of kaas bevat -bij voorkeur een combinatie van de vier- moeten ze het niet in deze contreien. Marsha en ik kozen unaniem voor dezelfde gerechten: eerst een soort quiche, Tourte Montagnarde genaamd, en daarna een pastagerecht. Erg smakelijk, maar o zo machtig. Ik herinner me dat we zowel diner als ontbijt de volgende dag aan ons voorbij hebben laten gaan.

Tourte Montagnarde

Wat dronken we erbij?

Marsha had een glaasje witte wijn bij het eten: een frisse Chignin uit het gelijknamige plaatsje. Ondergetekende ging voor een biertje van de tap. Bestel in Frankrijk geen ‘bière’ (dan komen ze soms met een flesje aanzetten) maar een pression, formaat ‘demi’. Wie een galapin bestelt, krijgt een  biertje in een groot formaat wijnglas geschonken. En voor wie dorst als een paard heeft, biedt een distingué uitkomst: een hele liter. Dat laatste werd me te gortig, ik moest terug nog de berg af met het gezin in de auto, dus ik hield het bij een tussenmaatje – gevuld met het plaatselijk gebrouwen Saint Omer. Hier zit ik (aug 2015) en over 10 weken zijn we er weer. Nu al zin in!

La Petite Fringale en een Pression

Forza Kruijswijk, ciao tutti!

Robert Dousi

@robertdousi

 

Advertenties

Goed onderweg in de Giro

We zijn over de helft van de Giro d’ Italia 2016. De Nederlandse fans zijn de afgelopen weken enorm verwend. Zo was er de proloogwinst en een serie roze truien voor de Limburgse alleskunner Tom Dumoulin. We zagen een ontketende Maarten Tjalingii die in het openingsweekend heel Gelderland op z’n kop zette door op Posbank de blauwe trui van het bergklassement te pakken. En voor de eindafrekening in het algemeen klassement mogen we hopen op een topklassering voor de zeer attent koersende Steven Kruijswijk van LottoNL-Jumbo. Hij staat nu op “P4” (sorry, ik heb ook Max-koorts) en ik kan geen enkele reden bedenken waarom hij niet omhoog zou mogen kijken.

Dumoulin

De jonge Luxemburger Bob Jungels van Etixx-Quick Step voert momenteel het klassement aan. Van de mannen die kans maken op de eindzege, staat de Spaanse linkmichel Alejandro Valverde (3e) er het beste voor- op de voet gevolgd door Vicenzo Nibali (5e). Topklimmers Rafal Majka, Ilnur Zakarin en Esteban Chaves staan op lichte achterstand maar mogen zeker nog hopen op het hoogste schavot.

Op de tweede plaats staat een bijzondere kerel waar ik al een paar jaar enorm fan van ben: het is de Andrey Amador Bikkazakova van Team Movistar, zoon van een Costa Ricaanse vader en Russische moeder. In 2012 was hij de eerste Costa Ricaan die een etappe in de Giro d’Italia won en hij deed dat op grandioze wijze. Iedereen gaat ervan uit dat hij komende dagen als bliksemafleider van zijn kopman Valverde gaat fungeren, maar ik hoop vurig dat hij zijn ploegleider negeert en voor zijn eigen kansen gaat rijden. Heerlijke aanvaller deze man en bijzonder sympathiek bovendien. Vámos Amador!

Knipsel

Waar zijn we inmiddels? De Giro-Karavaan is neergestreken in het noorden van Italië. Zaterdag staat er een bergetappe op het menu waar ik me erg op verheug. De start is in Alpago, regio Veneto, de finishstreep is getrokken in Corvara. Over 210 km gaat het de hele dag op en af. De renners moeten in totaal zes cols trotseren van 1e, 2e en 3e categorie, waaronder de Passo Pordoi die een hele lange aanloop kent. Ik acht de kans groot dat een kopgroep lukt om uit de greep van het peloton te blijven, al zullen ook enkele klassementsrenners met goede daalcapaciteiten deze etappe hebben aangekruist.

Etappe

Zondag staat een klimtijdrit over een kleine 11 kilometer op het programma van Castelrotto naar Alpe Di Siusi. De eerste 2 kilometer van de tijdrit zijn goed te doen, maar daarna wordt het bijzonder pittig. Tot aan de streep blijft de weg onafgebroken stijgen met gemiddeldes tot 10%.

De Giro is dan aanbeland in de regio Trentino “Alto-Adigo” of, zoals wij in Nederland zeggen, Trentino “Zuid-Tirol”. Met het Gardameer en de Dolomieten om de hoek is het hier goed toeven; het gebied wordt alom beschouwd als één van de mooiste streken van Europa en is dan ook het favoriete vakantieoord van veel Nederlanders. Je zal de luiken van je hotelkamer open doen en dan dit uitzicht hebben. Mooi man!

Trentino

Wat eten we in deze contreien?

Voor het recept van vandaag heb ik een beroep gedaan op mijn boekenkast: de CULINARIA – Italia (de hele serie is een must have, na twee minuten lezen waan je je op vakantie). Mijn oog viel op een recept dat ik niet ken, genaamd: Canederli. Het zijn balletjes van oud wit brood, eieren en melk met erdoorheen doorregen spek, salami en peterselie, gekruid met nootmuskaat. Lekker happie op de bank voor de TV, gaan we dus proberen!

Canederli en Forst

Wat drinken we erbij?

Geen wijn dit keer maar bier. In dezelfde CULINARIA las ik dat Alto Adige een biergebied bij uitstek is. Het kristalheldere water uit de Alpen van Merano zorgt ervoor dat hier al sinds de 10e eeuw bier wordt gebrouwen. Om recht te doen aan de Duitstaligen in dit gebied, kies ik dit weekend voor een pilsje met een Germaanse naam: FORST (Premium). “Parelend & Verfrissend”, volgens de eigen marketingafdeling. En dan met zo’n zalig, ouderwets glas erbij…..mij hebben ze te pakken. Salute!

Ciao,

Robert Dousi

@Robertdousi

PS: voor degenen die het leuk vinden hun Italiaans op te halen, heb ik onderstaande foto gemaakt van mijn Giro scheurkalender 2016 (ja, die bestaat :))

Giro Scheurkalender

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi