Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi

La Doyenne

Zondag staat de laatste klassieker van het voorjaar op het programma: Liège-Bastogne-Liège, oftewel Luik-Bastenaken-Luik. Deze koers wordt door velen gezien als de zwaarste eendaagse wedstrijd van het jaar en heeft als bijnaam La Doyenne. Dit betekent letterlijk ‘ouderdomsdeken’ en verwijst naar de Waalse claim dat ‘LBL’ de oudste klassieker in de wielerhistorie is. Hoe dan ook: dit jaar viert Luik-Bastenaken-Luik haar honderdjarige editie. Ik reken op een geweldige koers met dito winnaar.

poster LBL

Het parcours van 2014 is in totaal 263 kilometer lang en valt op hoofdlijnen in twee stukken onder te verdelen: de relatief eenvoudige heenweg naar Bastogne en de verschrikkelijk zware terugweg naar Ans, een voorstadje van Luik, waar ook dit jaar de finishstreep is getrokken. Een leuk weetje in de kantlijn van deze koers: de renner die al eerste bij het ‘keerpunt’ in Bastenaken aankomt, krijgt een premie van EUR 5.000, =. De kopmannen halen hier natuurlijk hun neus voor op, maar voor hun knechten en de mindere goden uit kleinere ploegen is dit serieus geld.

Route LBL 2014

In totaal kent La Doyenne 2014 tien beklimmingen. De Côte de la Roche Ardenne is de eerste na 70 kilometer koers. Na Bastogne volgen de Côte de Saint-Roch en Côte de Wanne. Deze laatste klim stijgt gemiddeld met meer dan 11% maar er is dan nog een kleine 100 kilometer te gaan dus hier zal de beslissing niet vallen. De eerste schifting wordt verwacht op de zeer steile Stockeu. Hier passeren de renners het beeld van levende legende Eddy Merckx, die ‘Luik’ in totaal vijf keer won.

Monument Eddy Merckx

De Côte de la Haute Levée en de Côte de la Vecquée vormen de opmaat naar de finale. Deze wordt op 50 kilometer van de finish ingeluid door de beklimming van La Redoute, de bekendste helling van LBL met een maximale stijging van 22%. De renners die hier bij de eerste dertig boven komen, zullen geen problemen hebben met de volgende twee bergjes: Côte de Sprimont en Côte des Forges. De beslissende demarrage van de allersterkste(n) valt zeer waarschijnlijk op één van de laatste twee hindernissen: de Côte de la Roche aux Faucons en/ of de Saint-Nicolas.

Foto op de route LBL

Wie zijn de favorieten voor zondag?

Vorige week was De Amstel Gold Race en afgelopen woensdag De Waalse Pijl. Op basis van de volgorde van binnenkomst van de renners in díe twee koersen, heb ik onderstaand ‘klassement’ opgemaakt. Let op, er zijn ook renners die geen van beide koersen hebben gereden maar die we zondag wel degelijk in de finale mogen verwachten. Om die reden voegen we Chris Froome, Michele Scarponi en Nicolas Roche in gedachten toe aan het linkerrijtje der favorieten. En hetzelfde geldt voor Joaquim Rodriguez. Hij viel dit jaar in De Amstel maar wil LBL na zijn tweede plaatsen in 2009 en 2013 nu ook eens winnen.

Prognose LBL door Robert Dousi

Wat eten we zondag?

Luikse ballen, Luikse wafels…..mogelijkheden te over dit weekend. Maar na een slopende wielermaand maken we het onszelf dit keer gemakkelijk: stokbrood met kaas. Maar wel een kaasje uit de streek natuurlijk. ‘Fromage de Herve’ of ‘Hervekaas’ wordt gemaakt van rauwe of gepasteuriseerde melk van koeien uit de Hervestreek, gelegen in het noorden van de Provincie Luik. De kazen worden met de hand gezouten en ondergedompeld in pekel. Tijdens de rijpingsperiode worden de kazen regelmatig omgedraaid en gewassen. Het rijpen duurt voor een jonge, milde kaas drie tot vier weken. Voor een rijpe, pittige kaas rekent men twee weken extra. Hervekaas heeft een vierkante vorm, een zachte, romige textuur en een delicate smaak. Hij is lichtgeel van kleur met een oranje korst.

Hervekaas

Wat drinken we erbij?

Wie de koers geheel in stijl wil volgen, haalt dit weekend een fles Peket in huis. Dit is een soort jenever die voornamelijk bekend is in het Waalse Maasgebied tussen Namen en Maastricht. Het woord pèkèt, dat in het Waals “pikant” betekent, verwijst in oorsprong naar de jeneverbes. Peket wordt veel geschonken op feesten zoals het ‘Fête de Wallonie’ in Namen en het volksfeest ‘15 août en Outremeuse’ in Luik.

Peket Jenever

Jenever en ik, het is geen match made in heaven. Tien jaar geleden dronk ik het voor het laatst toen Marsha en ik (toen net verloofd) een weekendje Groningen deden. In de bar van ons hotel in Paterswolde kukelde ik na twee ‘ad fundum’ glaasjes Hooghoudt Graanjenever bijna van mijn kruk. Ik hou het zelf dus maar gewoon bij een koud pilsje zondag: JUPILER, afkomstig van brouwerij Piedbœuf in de Luikse deelgemeente Jupile-sur-Meuse.

Jupiler Logo

Santé camarades!

Robert Dousi

De Amstel

Ons land kent diverse wielerkoersen voor (semi) profs. Helaas lijken wij in Nederland patent te hebben op het voortdurend veranderen van haar namen. Zo werd de koers met de robuuste naam ‘Veenendaal-Veenendaal’ (over de Utrechtse Heuvelrug, de Posbank en de Grebbeberg) in 2007 omgetoverd tot de ‘Dutch Food Valley Classic’. Nog erger was de recente naamswijziging van ‘De Hel van het Mergelland’, een koers die je alleen al vanwege de naam wilde meebeleven. Echter, elke vorm van heroïek en romantiek verdween toen een onverlaat besliste deze koers om te dopen in ‘Volta Limburg Classic’. Hoe verzin je het?

Gelukkig kent ons land ook een internationaal erkende wielerklassieker, met één en dezelfde naam sinds de 1e editie in 1966, en dat is de AMSTEL GOLD RACE.

Logo Amstel Gold Race

De in 2010 overleden Herman Krott stond aan de wieg van de Amstel Gold Race. Zijn amateurploeg AMSTEL BIER leverde een kwart eeuw lang grote coureurs af aan het profpeloton. Sprekende voorbeelden hiervan zijn Fedor den Hertog, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Leo van Vliet (de huidige koersdirecteur) en Gert-Jan Theunisse. Herman Krott droomde lange tijd van een grote koers op Nederlandse bodem die kon wedijveren met de Vlaamse en Italiaanse klassiekers. Hij was er aanvankelijk snel uit welk trajact het zou moeten worden: Amsterdam-Maastricht. Het werd uiteindelijk: Breda- Meerssen. Sinds 2005 ligt de finish in Valkenburg a/d Geul met start in Maastricht. Jean Stablinsky was de eerste winnaar in 1966. Nederlander Jan Raas won de Amstel Gold Race maar liefst vijf keer; men sprak in die jaren dan ook wel over de ‘Amstel Gold Raas’.

Jan Raas

De Amstel Gold Race is niet de langste- en ook niet de zwaarste klassieker. Het is wel met voorsprong de meest nerveuze. Ruim zes uur lang is het voortdurend draaien en keren, helling op – helling af. Het minste of geringste concentratieverlies in deze achtbaan leidt onherroepelijk tot een valpartij. Nadat de renners in 250 kilometer helemaal tureluurs zijn gedraaid, moeten ze in ziedende sprint de Cauberg op, de scherprechter van de Amstel Gold Race in Valkenburg. Zondag wordt hij in totaal vier keer beklommen.

De streep van de 48e Amstel Gold Race ligt niet langer op de top van deze Cauberg maar 1.8 km verder op de Rijkswegs N590 in het gehucht Vilt. De organisatie heeft voor de verhuizing van de finish van de Cauberg gekozen naar aanleiding van de positieve ervaringen van zowel renners als toeschouwers rondom het WK wielrennen van 2012.

Cycling : 2012 Road World Championships / Elite Men

De Cauberg is natuurlijk niet de enige klim die de renners moeten trotseren. In totaal staan zondag 34 hellingen op het programma waaronder ook het Drielandenpunt. Een aantal hellingen wordt twee of meer keer beklommen zoals de Sibbergrubbe, Gulpenerberg, Loorberg, Geulhemmerberg, Bemelerberg en Cauberg. De zwaarste beproeving, volgens Michael Boogerd in elk geval, is een straat even buiten het dorpje Eys: de Eyserbosweg. Deze is 1.020 meter lang en is 90 meter hoog, heeft een gemiddeld klimpercentage van 8,8% met een piek van 16,2%.

Onderstaand de profielen van de Eyserbosweg (links) en de Cauberg (rechts) waaruit moet blijken dat beide hellingen een totaal andere ‘aanpak’ vergen.

Verloop bergen Amstel Gold Race

Wie zijn de kanshebbers zondag?

De Amstel Gold Race komt op een bijzonder moment in het jaar. Je zou kunnen spreken over de samensmelting van twee bloedgroepen in het peloton. Waar de Germanen, Kelten en Vikingen elkaar op de pijnbank hebben gelegd in de Vlaamse kasseikoersen, hebben de lichtgewichten met een meer Latijnse achtergrond in het zuiden van Europa gekoerst. Zo waren daar de Rondes van Algarve, Murcia en Baskenland en de rittenkoersen Parijs-Nice en Tirenno-Adriatico.

Valverde en Kwiatkowski hebben dit voorjaar de meeste indruk op mij gemaakt. Voor mijn zijn zij, met Rodriguez en Gerrans, de vier topfavorieten voor zondag. Gilbert won woensdag De Brabantse Pijl, weet als geen ander hoe hij De Amstel moet winnen, maar ik heb het gevoel dat de jaren gaan tellen voor ‘Phil’ en ik verwacht hem niet op het hoogste podium.

Na de geweldige zege van Niki Terpstra in Parijs-Roubaix mogen we dit paasweekeinde weer hopen op een Nederlandse overwinning. Tom-Jelte Slagter heeft in Parijs-Nice laten zien dat hij bij de besten hoort als er bergop gesprint moet worden. Ook Wout Poels is in topvorm; hij won vorige week de koninginnenrit in Baskenland. Bauke Mollema is bij afwezigheid van Gesink de enige kopman van Belkin. Hij is nog niet super maar moet TOP-10 kunnen rijden door in de laatste twee kilometer nog wat lichtgewichten op te rapen. Verder ben ik erg benieuwd naar Tom Dumoulin. Hij heeft zondag een beschermde status bij zijn team en zou snode plannen hebben in aanloop naar de laatste keer Cauberg. De Nederlanders zullen zich hoe dan ook laten zien voor het thuispubliek in Limburg. Ik heb Johnny Hoogerland, Pieter Weening, Thomas Dekker en Pim Lighart opgeschreven voor een vroege aanval.

Onderstaand heb ik een kwart van het peloton gecategoriseerd, pick your own favorite!

Voorspelling winnaars Amstel Gold Race

Zelf ben ik vaak in Valkenburg geweest. Voor het eerst op mijn 17e met een paar maten, een weekendje op camping Den Driesch pal naast de rodelbaan in Valkenburg. Voor het laatst was ik er in 2012, als toeschouwer van Amstel Gold Race, samen met drie vrienden. Op een tribune op de Cauberg moest ik lijdzaam toezien hoe de uitgekookte Italiaan Gasparotto mijn held Sagan en de woedende Belg Vanendert in de allerlaatste meters voorbij peddelde. Ik moet er snel maar weer ’s naar toe. Valkenburg voelt in alle opzichten als vakantie.

Wat eten we zondag? Asperges uit Limburg. We serveren deze met krieltjes, beenham en een gekookt eitje. De botersaus om het geheel bij elkaar te brengen, mag uiteraard niet ontbreken.

Asperges met ei, ham en botersaus

Wat drinken we erbij?

Amstel Gold bier tijdens de koers, bij de asperges: witte wijn. Te weinig mensen weten dat er in ons eigen Limburg zeer verdienstelijke wijn worden gemaakt. Bijvoorbeeld op Landgoed Overst in het dorpje Voerendaal, op de flanken van de Ubachsberg. Tien jaar geleden zijn daar duizenden wijnstokken aangeplant en er zijn inmiddels floreren er zeven druivensoorten te waaronder de Auxerrois. Dit is een kruising van Pinot Blanc en Gouais Blanc, afkomstig uit Auxerre vlakbij het Chablis gebied. Om het Limburgse druivennat te proeven hoef je niet eens naar het zuiden te rijden. Er staat er namelijk eentje in het wijnschap van vrijwel alle PLUS supermarkten in Nederland voor de alleszins redelijke prijs van EUR 7,49.

Asperge Wijn uit Limburg bij de Plus verkrijgbaar

Zalig Pasen allemaal!

Robert Dousi