Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Advertenties

Forza Kruijswijk!

Er zijn nog drie etappes te gaan in de Giro d ‘Italia 2016. Onze landgenoot Steven Kruijswijk staat fier aan kop in het klassement voor de roze trui. Hoewel er natuurlijk nog van alles mis kan gaan, lijkt niets hem van de spectaculaire eindzege in Turijn te kunnen afhouden. Hij blaakt van het zelfvertrouwen en is, zeker bergop, duidelijk de sterkste. Daarnaast beschikt Kruijswijk nog over zeven gedreven ploeggenoten van LottoNL-Jumbo en koestert hij een voorsprong van meer dan drie minuten op de paar overgebleven concurrenten.

Kruijswijk
De 28-jarige renner uit het Brabantse Nuenen kan de eerste Nederlandse winnaar van een grote ronde worden sinds Joop Zoetemelk, bijna 36 jaar geleden. Joop kwam destijds in zijn gele trui hand in hand met Gerrie Kneteman (met het fameuze TI-Raleigh shirt) over de finish op de Champs-Elyseés. Ik herinner me die bijzondere dag nog, het is één van mijn oudste herinneringen, niet in de laatste plaats omdat het de dag is dat ik wielerfan voor het leven ben geworden. Onderstaande foto nam mijn vader van mij op zondag 20 juli 1980, een week voor mijn zesde verjaardag.

Robert in gele trui

Vrijdag en zaterdag staan er nog twee zware bergritten op het menu. De Giro-karavaan doet één etmaal buurland Frankrijk aan. De etappe van vrijdag vertrekt nog wel vanuit Italië (Pinerolo om precies te zijn), maar eindigt op het Franse skioord Risoul. Halverwege ligt de top van de Colle dello Agnello, met 2.744 meter het dak van deze Giro, ook wel Cima Coppi genaamd. Dit markeringspunt is vernoemd naar de beroemde Italiaanse wielrenner Fausto Coppi die ruim 55 jaar na zijn dood nog springlevend is als je Italiaanse wielerfans spreekt. Op de streep in Risoul ligt een extra prijs klaar voor de winnaar van de etappe die over de Cima Coppi voert: de Trofeo Torriani, vernoemd naar de kettingrokende Vincenzo Torriani die maarliefst 45 jaar koersdirecteur van de Giro was. Onderstaand een foto van beide heren.

Coppi en Torriani

Zaterdag krijgen Esteban Chaves en Alejandro Valverde de laatste kans om de roze trui aan te vallen. Zondag wordt de Giro immers afgesloten met een ‘wandeletappe’ naar Turijn en zullen er geen verschuivingen meer zijn in het algemeen klassement. De aangeslagen Vicenzo Nibali, Rafal Majka en Ilnur Zakarin staan op vijf minuten achterstand en hebben hun zinnen op de dagzege gezet. De etappe start in het Franse Guillestre en de streep ligt 134 kilometer verderop in Sant’Anna Divinadio. Qua afstand peanuts voor profs, maar met drie cols van ca. twintig kilometer lang en 4.000 hoogtemeters een loodzware klus voor de renners die de afgelopen drie weken al 3.000 kilometer hebben gekoerst. Achtereenvolgens staan op het menu zaterdag: de Col de Vars, de Col de La Bonette en de Colle della Lombarda, met recht een heroïsch slotstuk te noemen….

Etappe start Guilliestre

Op een steenworp afstand van Guillestre, de Franse vertrekplaats van de Giro-etappe van zaterdag, waren we vorige zomer met het gezin op vakantie. Tijdens een uitstapje belandden we met vrienden in het berggehucht La Chalp, vlakbij Crevoux. ’s Winters is het hier volledig wit, maar in augustus is het vrijwel volledig groen. Na een wandeling streken we neer op het terras van restaurant La Petite Fringale, een geweldige naam voor wielrenners want het betekent: De Kleine Hongerklop. Ontzettend leuke tent, we hebben er heerlijk gezeten en maakten er deze foto’s (rechts ons dochtertje Sophie met daarnaast haar vriendinnetje Nanne).

Nanne en Sophie

Wat aten we daar?

Zware kost is in deze ruige bergstreek eerder regel dan uitzondering, zo ook in La Petite Fringale. Als een gerecht geen spek, eieren, room of kaas bevat -bij voorkeur een combinatie van de vier- moeten ze het niet in deze contreien. Marsha en ik kozen unaniem voor dezelfde gerechten: eerst een soort quiche, Tourte Montagnarde genaamd, en daarna een pastagerecht. Erg smakelijk, maar o zo machtig. Ik herinner me dat we zowel diner als ontbijt de volgende dag aan ons voorbij hebben laten gaan.

Tourte Montagnarde

Wat dronken we erbij?

Marsha had een glaasje witte wijn bij het eten: een frisse Chignin uit het gelijknamige plaatsje. Ondergetekende ging voor een biertje van de tap. Bestel in Frankrijk geen ‘bière’ (dan komen ze soms met een flesje aanzetten) maar een pression, formaat ‘demi’. Wie een galapin bestelt, krijgt een  biertje in een groot formaat wijnglas geschonken. En voor wie dorst als een paard heeft, biedt een distingué uitkomst: een hele liter. Dat laatste werd me te gortig, ik moest terug nog de berg af met het gezin in de auto, dus ik hield het bij een tussenmaatje – gevuld met het plaatselijk gebrouwen Saint Omer. Hier zit ik (aug 2015) en over 10 weken zijn we er weer. Nu al zin in!

La Petite Fringale en een Pression

Forza Kruijswijk, ciao tutti!

Robert Dousi

@robertdousi

 

Goed onderweg in de Giro

We zijn over de helft van de Giro d’ Italia 2016. De Nederlandse fans zijn de afgelopen weken enorm verwend. Zo was er de proloogwinst en een serie roze truien voor de Limburgse alleskunner Tom Dumoulin. We zagen een ontketende Maarten Tjalingii die in het openingsweekend heel Gelderland op z’n kop zette door op Posbank de blauwe trui van het bergklassement te pakken. En voor de eindafrekening in het algemeen klassement mogen we hopen op een topklassering voor de zeer attent koersende Steven Kruijswijk van LottoNL-Jumbo. Hij staat nu op “P4” (sorry, ik heb ook Max-koorts) en ik kan geen enkele reden bedenken waarom hij niet omhoog zou mogen kijken.

Dumoulin

De jonge Luxemburger Bob Jungels van Etixx-Quick Step voert momenteel het klassement aan. Van de mannen die kans maken op de eindzege, staat de Spaanse linkmichel Alejandro Valverde (3e) er het beste voor- op de voet gevolgd door Vicenzo Nibali (5e). Topklimmers Rafal Majka, Ilnur Zakarin en Esteban Chaves staan op lichte achterstand maar mogen zeker nog hopen op het hoogste schavot.

Op de tweede plaats staat een bijzondere kerel waar ik al een paar jaar enorm fan van ben: het is de Andrey Amador Bikkazakova van Team Movistar, zoon van een Costa Ricaanse vader en Russische moeder. In 2012 was hij de eerste Costa Ricaan die een etappe in de Giro d’Italia won en hij deed dat op grandioze wijze. Iedereen gaat ervan uit dat hij komende dagen als bliksemafleider van zijn kopman Valverde gaat fungeren, maar ik hoop vurig dat hij zijn ploegleider negeert en voor zijn eigen kansen gaat rijden. Heerlijke aanvaller deze man en bijzonder sympathiek bovendien. Vámos Amador!

Knipsel

Waar zijn we inmiddels? De Giro-Karavaan is neergestreken in het noorden van Italië. Zaterdag staat er een bergetappe op het menu waar ik me erg op verheug. De start is in Alpago, regio Veneto, de finishstreep is getrokken in Corvara. Over 210 km gaat het de hele dag op en af. De renners moeten in totaal zes cols trotseren van 1e, 2e en 3e categorie, waaronder de Passo Pordoi die een hele lange aanloop kent. Ik acht de kans groot dat een kopgroep lukt om uit de greep van het peloton te blijven, al zullen ook enkele klassementsrenners met goede daalcapaciteiten deze etappe hebben aangekruist.

Etappe

Zondag staat een klimtijdrit over een kleine 11 kilometer op het programma van Castelrotto naar Alpe Di Siusi. De eerste 2 kilometer van de tijdrit zijn goed te doen, maar daarna wordt het bijzonder pittig. Tot aan de streep blijft de weg onafgebroken stijgen met gemiddeldes tot 10%.

De Giro is dan aanbeland in de regio Trentino “Alto-Adigo” of, zoals wij in Nederland zeggen, Trentino “Zuid-Tirol”. Met het Gardameer en de Dolomieten om de hoek is het hier goed toeven; het gebied wordt alom beschouwd als één van de mooiste streken van Europa en is dan ook het favoriete vakantieoord van veel Nederlanders. Je zal de luiken van je hotelkamer open doen en dan dit uitzicht hebben. Mooi man!

Trentino

Wat eten we in deze contreien?

Voor het recept van vandaag heb ik een beroep gedaan op mijn boekenkast: de CULINARIA – Italia (de hele serie is een must have, na twee minuten lezen waan je je op vakantie). Mijn oog viel op een recept dat ik niet ken, genaamd: Canederli. Het zijn balletjes van oud wit brood, eieren en melk met erdoorheen doorregen spek, salami en peterselie, gekruid met nootmuskaat. Lekker happie op de bank voor de TV, gaan we dus proberen!

Canederli en Forst

Wat drinken we erbij?

Geen wijn dit keer maar bier. In dezelfde CULINARIA las ik dat Alto Adige een biergebied bij uitstek is. Het kristalheldere water uit de Alpen van Merano zorgt ervoor dat hier al sinds de 10e eeuw bier wordt gebrouwen. Om recht te doen aan de Duitstaligen in dit gebied, kies ik dit weekend voor een pilsje met een Germaanse naam: FORST (Premium). “Parelend & Verfrissend”, volgens de eigen marketingafdeling. En dan met zo’n zalig, ouderwets glas erbij…..mij hebben ze te pakken. Salute!

Ciao,

Robert Dousi

@Robertdousi

PS: voor degenen die het leuk vinden hun Italiaans op te halen, heb ik onderstaande foto gemaakt van mijn Giro scheurkalender 2016 (ja, die bestaat :))

Giro Scheurkalender

Giro d’ Italia 2016

Aanstaande vrijdag (6 mei) start de eerste grote wielerronde van 2016: de Giro d’Italia. Geen land is de laatste jaren zo verwend met “Big Starts” als Nederland. De Vuelta à España vertrok in 2009 vanuit Drenthe. In 2015 was Utrecht het decor van de Grand Départ van de Tour de France. En komend weekend is het, 6 jaar na de Giro-start in Amsterdam, Grande Partenza vanuit Nederlands grootste provincie: Gelderland!

Na drie koersdagen in Nederland vertrekt de Giro-karavaan op maandag naar Italië waar vanaf dinsdag 10 mei wordt begonnen aan een reis van Zuid naar Noord-Italië. In de laatste week is er ook nog een uitstapje naar Frankrijk met aankomt op Risoul, daags later gevolgd door een heroïsch slotstuk met vertrek uit Guillestre.

Italië

Op de openingsdag in Apeldoorn wordt de renners een 9.8 kilometer lang parcours voorgeschoteld. Het startpodium staat opgesteld bij wielerbaan Omnisport, waar vijf jaar geleden het WK baanwielrennen plaatsvond. Het parcours is zo vlak als een biljartlaken en bevat veel lange rechte stukken. De laatste bocht ligt bij het rijksmonument ‘De Naald’, helaas vooral bekend van de aanslag van Karst Tates op Koninginnedag 2009. Na het monument draaien de renners de Loolaan op waar na 600 meter de finishlijn is getrokken.

Paleis het Loo

Op zaterdag gaan de renners tegen de klok in van Arnhem naar Nijmegen en een dag later nemen ze de omgekeerde route, maar dan via het oosten van Gelderland. Tijdens deze etappe is direct de bergtrui te verdienen: de maglia azurro (ik tip hiervoor een Nederlander van LottoNL-Jumbo!).

Na de start op het Arnhemse Kerkplein komen het peloton via Ede, Rhenen en Tiel aan bij de Van Randwijckweg in Beek. Deze straat is ca. 1 km lang met gemiddelde stijging van 6,8% en heeft de 4e categorie meegekregen van de organisatie. Veel renners zullen dit laatste feit vol verbazing tot zich nemen; in Italië en Spanje staan dit soort ‘rimpelingen’ niet eens op de kaart, laat staan dat er punten te verdienen zijn.

Enfin. Na de ‘top’ is het nog ruim 30 kilometer tot aan de finish. De renners kunnen de slotfase twee keer verkennen alvorens ze gaan spurten voor de dagzege. De etappe eindigt namelijk met twee plaatselijke rondes waarbij meerdere keren de Waal gepasseerd wordt. Op 350 meter voor het einde draait het peloton de Oranjesingel voor een ziedende massasprint.

Brug

De zondagetappe is qua parcours vergelijkbaar, maar dan precies andersom. Na een lus door Achterhoek bevat de finale opnieuw twee plaatselijke omlopen en een klimmetje van 4e categorie. Dit keer is de welbekende Posbank de enige hindernis van de dag. Deze 2.2 kilometer lange helling, die op het einde een steil stukje van 12% heeft, ligt op ruim 50 kilometer van de eindstreep. Na de top gaan de renners via Velp naar de 14 kilometer lange omloop in Arnhem waar de finishstreep is getrokken op de Velperbuitensingel.

Mooie velden

Zoals elke grote wielerronde zal ook de Giro-organisatie geen moment onbenut laten om Italië op z’n voordeligst neer te zetten. De komende drie weken dus geen woord over de vreselijke tragiek van de bootvluchtelingen op Lampedusa, de uitzichtloze armoede in het zuiden van De Laars of de alom aanwezige corruptie in alle geledingen van het Italiaanse Bestuur. In plaats daarvan alleen maar beelden van alles wat Italië voor velen vakantieland nummer één maakt: het licht van Toscane, eindeloos glooiende heuvels, prachtige kathedralen en fenomenale kustdorpjes.

Ik kom er eerlijk voor uit: ik ben te lui om tegen al die misstanden te protesteren dus laat ik me ook dit jaar weer gedwee foppen door de TV-helikopters van de RAI.

Prachtige decors in de Giro

Welke renners moeten we in de gaten houden dit jaar? Voor de bookmakers van Unibet is de Italiaanse kampioen Vicenzo Nibali, alias ‘De Haai van Messina’, dé grote favoriet voor de eindzege en ik ben dat met hen eens. Voor de overige twee podiumplekken worden de Spanjaarden Mikel Landa en Alejandro Valverde getipt.

Bij de outsiders staan Ilnur Zakarin, Rigoberto Uran, Rafal Majka, Domenico Pozzovivo, Jacob Fuglsang en Esteban Chaves. Ook onze landgenoot Wilco Kelderman wordt een hoge eindklassering toegedicht, maar ik verwacht hem zeker niet op het podium in Turijn (hij doet niet mee Unibet!). Wel heb ik goede hoop op een etappezege van mannen als Steven Kruijswijk, Martijn Keizer en Moreno Hofland.

Renner

Maar laten we eerlijk zijn: we rekenen er stiekem op dat Limburger Tom Dumoulin deze maand de magische maglia rosa om zijn schouders gehangen krijgt. De super-tijdrijder kan direct op de eerste dag zijn slag slaan in Apeldoorn maar krijgt een week later een nóg mooiere kans met een lange, op zijn lijf geschreven tijdrit in de Chianti-streek.  En als ‘Ons Tom’ het niet voor de leiderstrui doet,  dan toch zeker voor twee kusjes van Giorgia Palmas, de rondemiss van dienst tijdens de Giro d’Italia 2016. Onderstaand showt ze het ons het roemruchte tricot op de haar kenmerkende, vakkundige wijze….

Pro Cycling Ronde Miss

Wat eten we in Gelderland?

Mijn lokale verslaggever uit Gelderland, zeer gewaardeerd collega Hans Kateman, maakte mij in de aanloop naar de Giro wegwijs in de lekkernijen van ‘zijn’ provincie. Het aanbod overviel me: voor de beste asperges, aardbeien en kersen moet je dus in Gelderland zijn – waarvan acte Hans!

Omdat anno 2016 ‘Heel Holland Bakt’, wil ik niet achterblijven. Het gros van mijn familie komt uit de omgeving van Arnhem en dus gaan we dit keer voor een zoete lekkernij: Arnhemse Meisjes. Ze zijn overal te koop, maar je kunt ze ook vrij eenvoudig zelf maken. Bekijk hiervoor het recept van TV-chef Rudolph van Veen via onderstaande link.

http://www.24kitchen.nl/recepten/arnhemse-meisjes

Gelderse lekkernijen

Wat drinken we in Gelderland? Wijn van eigen bodem. Huh? Jazeker!

Pal aan het Giro parcours van komend weekend ligt Domein Hof te Dieren. We lezen op hun website:

“In het hart van Gelderland, genesteld op de Veluwezoom, met ruim uitzicht over de Achterhoek ligt in Dieren, op een lichte glooiing, de grootste ommuurde wijngaard van Nederland! De op traditionele wijze gemaakte rode, witte en rosé wijnen zijn de afgelopen jaren al diverse malen in de prijzen gevallen. Youp en Riet Cretier nodigen u van harte uit om te komen kijken en proeven op deze Nederlandse biologische wijngaard van ruim twee hectare”

 

Gelderse wijnen

Een bezoekje waard, dunkt mij – en aldus zal geschieden. Ik meld mij volgende week weer, CIAO!

Roberto

Twitter logo@robertdousi

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi