Il Lombardia 2016

Vandaag wordt de 110e editie van de Ronde van Lombardije verreden. Deze eendaagse wedstrijd is de laatste van in totaal vijf ‘monumenten’ op de wielrenkalender. Na Milaan-San Remo, de Ronde Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik, is het vanmiddag koers in de Giro di Lombardia, kortweg ‘il Lombardia’. Deze herfstklassieker draagt in Nederland de bijnaam ‘de koers van de vallende bladeren’. Dit is een niet accurate vertaling van de èchte bijnaam: la corsa delle foglie morte, de koers van de dode bladeren dus.

herfstbladeren

De in Noord-Italië gelegen regio Lombardije strekt zich uit van de Alpen in het noorden tot de rivier de Po in het zuiden. In het westen wordt Lombardije begrensd door het Lago Maggiore, in het oosten door het Gardameer en de rivier de Mincio. Met name de gebieden rond de grote meren zijn zo onbeschrijflijk mooi dat je voortdurend het gevoel krijgt in een sprookje te vertoeven. Een deel van die betovering zal vanmiddag op televisie wegvallen. De herfst is immers ingetreden en die hult het peloton in een grauwgrijze deken die het einde van het seizoen symboliseert.

lombardije

In het werkelijk prachtige boek Pellegrina van Lidewey van Noord en Robert Jan van Noort, staat het volgende geschreven over deze koers (ik kan het zelf niet treffender verwoorden):

quote-pellegrina

Wie van wielrennen houdt, moet dit boek aanschaffen. En trouwens, voor alle overige mensen geldt hetzelfde. De komst van de Goedheiligman laat niet lang meer op zich wachten; stuur zijn Pieten toch vooral onderstaande link en je bent verzekerd van een heerlijke winter.

https://www.bol.com/nl/p/pellegrina/9200000056513443/?suggestionType=suggestedsearch

pellegrina

Het parcours van de Ronde van Lombardije wisselt nogal eens. Oorspronkelijk (1905) was Milaan de startplaats en lag de finishlijn in Como. Rond de millenniumwisseling was de streep getrokken in Bergamo. Daarna lag de start in Mendrisio en de aankomst weer in Como. In 2011 werd de finish opnieuw verlegd, naar Lecco. In 2016 starten we in Como en hangt het vod voor de laatste kilometer in Bergamo. Wie het nog kan volgen, mag het zeggen. Hoe dan ook: loodzwaar is de koers altijd. Dit jaar 240 kilometer lang en weer geen meter vlak.

etappe-lombardije

Natuurlijk zijn er elk jaar wel de nodige Lombardijnse vastigheidjes in het parcours opgenomen. De bekendste daarvan is de beklimming van de heuvel Ghisallo. Op de top staat één van de meest heilige plaatsen van de wielrensport: de Madonna delle Ghisallo, voluit: Santuario della Madonna del Ghisallo. Dit kerkje uit 1632, nabij het Comomeer, dankt zijn naam aan een Maria-verschijning. Volgens de legende werd graaf Ghisallo aangevallen door struikrovers, toen hij op een altaar een verschijning van Maria zag. Hij rende erheen en werd gered van de bandieten. Madonna del Ghisallo is sindsdien de patroonheilige van reizigers.

ghisalla

In 1949 werd Madonna del Ghisallo, op voorspraak van een priester, door Paus Pius XII ook uitgeroepen tot beschermheilige van wielrenners. Sindsdien is het kerkje een heus bedevaartsoord voor wielertoeristen. Binnen kijken zij hun ogen uit; het is zonder twijfel het meest indrukwekkende wielrenmuseum op aarde. En buiten bewaken de bronzen koppen van de Italiaanse legendes Gino Bartali, Fausto Coppi en Alfredo Binda het terrein.

kerkje

Wie gaat de il Lombardia 2016 winnen?

De historie leert ons dat er zelden een ‘nobody’ de Ronde van Lombardije wint. Aan het einde van het seizoen zit iedereen er behoorlijk doorheen. Er zijn er ook geen grote machtsblokken meer die de hele koers van start tot finish kunnen controleren. Daarnaast is het parcours dusdanig lang en selectief dat vrijwel altijd ‘de usual suspects’ komen bovendrijven. Onderstaand een overzicht van de laatste 15 winnaars van Lombardije. De relatief onbekende Oliver Zaugg was in 2011 de enige uitzondering op de regel dat in Lombardije altijd een wereldtopper wint.

winnaars-lombardije

Ongeveer 80% van de renners die vanochtend aan de start in Como staan, doet niet mee voor de overwinning. Zij rijden in dienst van één of meerdere kopmannen en moeten hen in de eerste 200 kilometer uit de wind houden en van bidons voorzien. De mannen die vandaag hoogstwaarschijnlijk om de zege gaan strijden, heb ik onderstaand gecategoriseerd. Nederland heeft geen absolute topfavorieten, maar is met vijf beschermde mannen verdeeld over vier ploegen zeker niet kansloos voor een podiumplek. Ik ben benieuwd.

kanshebbers

Wat eten we zaterdag bij de koers? Vandaag hebben we geen zin om te koken. In plaats daarvan zetten we een plateau met antipasti op tafel, uiteraard wèl uit de regio Lombardije. Uit de delicatessenwinkel hebben we de kaasjes Talleggio en Gorgonzola en de worsten Salami di Varzi en Cacciatorino meegenomen. Pak vooral wat je zelf het lekkerste vind en maak er een feestelijk bord van, succes gegarandeerd!

anitpasti

Wat drinken we bij deze koers? De beste wijnen van Italië komen níet uit Lombardije, daar is vriend en vijand het wel over eens. Persoonlijk kan mij ook het Italiaanse bier niet zo bekoren. Ik denk dat ik het vanmiddag hou op een smakelijk herfstbokje uit De Lage Landen.

Wie tijdens het kijken van de Ronde van Lombardije een typisch aperitiefje uit de streek wil nuttigen, neemt een drankje dat in het jaar 1867 bekend werd onder de naam: Bitter all’Ollandese. Dit helderode, tamelijk kruidige drankje is een creatie van de uitbater van het Milanese café Vittorio Emmanuele II. Na zijn dood kreeg het geheime mengsel zijn achternaam en inmiddels is het over de hele wereld bekend. Mix het drankje met verse jus d’orange voor een klassieke cocktail…..Salute, signore Gaspare Campari!

campari

Ciao tutti!

Robert Dousi

 

NB: Voor live commentaar tijdens de koers en wielernieuws, klik op onderstaand logo en volg mij op Twitter.

Twitter

Advertenties

Richting Pyreneeën

Eergisteren sprintte Marcel Kittel van Etixx-QuickStep naar de etappezege in Limoges. Met een nóg kleiner verschil dan Greipel en Cavendish daags ervoor in Angers, hield de Duitse krachtpatser het Franse haantje Coquard nipt achter zich. De etappe van woensdag voerde door de bergen van het Massif Central. Vooraf werd het nodige vuurwerk verwacht en de wielerfans zijn op hun wenken bediend. Wat een schitterende zege van de Belg Greg van Avermaet!

Samen met Thomas de Gendt en Andrey Grivko had hij zich losgemaakt van een eerder ontstane kopgroep. Uiteindelijk bleef Greg alleen over en volgde een majestueuze solo naar Le Lorian, waar naast de dagzege ook de gele trui op hem wachtte. Van Avermaet heeft nu ruim vijf minuten voorsprong in het klassement, maar die zal komend weekend in het hooggebergte als sneeuw voor de zon verdwijnen. Medevluchter De Gendt zag zijn inspanningen op woensdag beloond met de bolletjestrui van het bergklassement.

van Avermaet

Vandaag is de finishstreep na 187 km koers getrokken in Montauban, een middelgrote stad in het département Tarn-et-Garonne, région Midi-Pyrenées. De plaats was in de 16e en 17e eeuw een belangrijke vestigingsplaats van de Hugenoten, de benaming voor de Protestanten in deze periode.

Het heeft er alle schijn van dat ondergetekende een afstammeling van deze kliek is. Welbeschouwd ben ik dus een 17e-eeuwse Franse asielzoeker die destijds -naar verluidt- warm is onthaald in het huidige Noord-Brabant, waarvan acte!

In de categorie “nutteloze feitjes, maar daarom niet minder leuk”: het wereldberoemde schilderij Mona Lisa van Leonardo da Vinci lag tijdens de Tweede Wereldoorlog kort verstopt in een geheime wijnkelder in Montauban.

Mona Lisa

De Mona Lisa is niet te koop, maar de waarde wordt volgens ingewijden geschat op 500 miljoen euro. Dat is precies duizend keer meer dan de cheque die de winnaar van de Tour de France 2016 op 24 juli in ontvangst mag nemen. Het is overigens gebruikelijk dat de winnaar deze EUR 500.000,- verdeelt onder zijn ploeggenoten. Het totale prijzengeld van de Tour dit jaar bedraagt 2.3 miljoen euro. Onderstaand een overzicht van de premies die de renners, naast de belangrijke UCI punten en eeuwige roem, kunnen toucheren.

Prijzengeld Tour de France

Terug naar de koers. De Tourkaravaan trekt de komende twee dagen richting Pyreneeën. Donderdag hebben de sprinters hun voorlopig laatste kans op een ritzege. Het parcours telt weliswaar drie klimmetjes (waarvan twee van 3e categorie), maar de laatste hindernis ligt op 40 kilometer van de aankomst. Er lijkt dus genoeg tijd voor ploegen om hun (eventueel) geloste sprinter terug te brengen.

Ik hoop tegen beter weten in weer op een succesvolle vlucht van een kopgroep, en dan nu graag met een Nederlander. Voor vandaag heb ik als Nederlandse vluchter Bert-Jan Lindeman van Team Lotto NL – Jumbo opgeschreven. Hij won eerder een vergelijkbare etappe in de Vuelta, kan goed uit de voeten op glooiend terrein en heeft de ‘grinta’ om zich een dag volledig leeg te rijden.

Lindeman

Vrijdag gaan we voor het eerst serieus klimmen want dan staat de eerste Pyreneeën col op de agenda: de Col d’Aspin (1e categorie). Na een relatief vlakke aanloop over 100 kilometer gaat het vanaf Tournay omhoog richting de Côte de Capvern (4e categorie). Daarna kunnen de renners zich nog een half uur sparen, voordat de grote climax van de etappe opdoemt.

De aankomst van de etappe ligt niet op de top van de Col d’Aspin. Eerst volgt er nog een technische afdaling van 7 kilometer. Wie weet kunnen topdalers als Nibali, Bardet en Valverde hier iets forceren. En ook vrijdag kijken we met bovengemiddelde interesse naar de Nederlandse verrichtingen. Wilco Kelderman en Tom Dumoulin gelden als outsiders voor de dagzege.

Col d'Aspin

Wat eten we in aanloop naar de Pyreneeën?

Ragoût de sanglier, wild zwijn, een ferm gerecht uit deze woeste streek. Voor mijn lezers die dit smakelijke gerecht zelf willen bereiden, heb ik een Nederlandstalig recept op internet gevonden. Vergeet de balsamicoazijn en de Spaanse peper niet die het gerecht karakter geven.

http://www.smulweb.nl/recepten/1417559/Ragout-van-wild-zwijn

Everzwijn ragout

Wat drinken we erbij?

Een droge, rode wijn uit de buurt die opgewassen is tegen de robuuste smaken op het bord: Château Maresque, Rouge – 2014. Twee decennia terug nam de Nederlandse wijnmaker Lucas Schutte het eeuwenoude Château Maresque over. De bijbehorende wijngaarden liggen in Gaillac, gelegen tussen Toulouse en Albi. Schutte won er deze lente een bronzen medaille mee tijdens het Concours Générale de Paris. We citeren uit het juryrapport:

Lucas’ Rouge is een frisse, wat boersige rode wijn. Van de typische Gaillac-druiven Braucol en Duras en wat sap van de bekendere Syrah. Druistig en paarsrood in het glas. Zwarte bessen, frisse zuren en kruidige laurier.

Dat klinkt goed. Op naar de webwinkel dus (www.anderewijn.nl) waar we het druivennat kunnen bestellen voor EUR 9,- de fles.

Santé, et a bien tot, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Giro d’ Italia 2016

Aanstaande vrijdag (6 mei) start de eerste grote wielerronde van 2016: de Giro d’Italia. Geen land is de laatste jaren zo verwend met “Big Starts” als Nederland. De Vuelta à España vertrok in 2009 vanuit Drenthe. In 2015 was Utrecht het decor van de Grand Départ van de Tour de France. En komend weekend is het, 6 jaar na de Giro-start in Amsterdam, Grande Partenza vanuit Nederlands grootste provincie: Gelderland!

Na drie koersdagen in Nederland vertrekt de Giro-karavaan op maandag naar Italië waar vanaf dinsdag 10 mei wordt begonnen aan een reis van Zuid naar Noord-Italië. In de laatste week is er ook nog een uitstapje naar Frankrijk met aankomt op Risoul, daags later gevolgd door een heroïsch slotstuk met vertrek uit Guillestre.

Italië

Op de openingsdag in Apeldoorn wordt de renners een 9.8 kilometer lang parcours voorgeschoteld. Het startpodium staat opgesteld bij wielerbaan Omnisport, waar vijf jaar geleden het WK baanwielrennen plaatsvond. Het parcours is zo vlak als een biljartlaken en bevat veel lange rechte stukken. De laatste bocht ligt bij het rijksmonument ‘De Naald’, helaas vooral bekend van de aanslag van Karst Tates op Koninginnedag 2009. Na het monument draaien de renners de Loolaan op waar na 600 meter de finishlijn is getrokken.

Paleis het Loo

Op zaterdag gaan de renners tegen de klok in van Arnhem naar Nijmegen en een dag later nemen ze de omgekeerde route, maar dan via het oosten van Gelderland. Tijdens deze etappe is direct de bergtrui te verdienen: de maglia azurro (ik tip hiervoor een Nederlander van LottoNL-Jumbo!).

Na de start op het Arnhemse Kerkplein komen het peloton via Ede, Rhenen en Tiel aan bij de Van Randwijckweg in Beek. Deze straat is ca. 1 km lang met gemiddelde stijging van 6,8% en heeft de 4e categorie meegekregen van de organisatie. Veel renners zullen dit laatste feit vol verbazing tot zich nemen; in Italië en Spanje staan dit soort ‘rimpelingen’ niet eens op de kaart, laat staan dat er punten te verdienen zijn.

Enfin. Na de ‘top’ is het nog ruim 30 kilometer tot aan de finish. De renners kunnen de slotfase twee keer verkennen alvorens ze gaan spurten voor de dagzege. De etappe eindigt namelijk met twee plaatselijke rondes waarbij meerdere keren de Waal gepasseerd wordt. Op 350 meter voor het einde draait het peloton de Oranjesingel voor een ziedende massasprint.

Brug

De zondagetappe is qua parcours vergelijkbaar, maar dan precies andersom. Na een lus door Achterhoek bevat de finale opnieuw twee plaatselijke omlopen en een klimmetje van 4e categorie. Dit keer is de welbekende Posbank de enige hindernis van de dag. Deze 2.2 kilometer lange helling, die op het einde een steil stukje van 12% heeft, ligt op ruim 50 kilometer van de eindstreep. Na de top gaan de renners via Velp naar de 14 kilometer lange omloop in Arnhem waar de finishstreep is getrokken op de Velperbuitensingel.

Mooie velden

Zoals elke grote wielerronde zal ook de Giro-organisatie geen moment onbenut laten om Italië op z’n voordeligst neer te zetten. De komende drie weken dus geen woord over de vreselijke tragiek van de bootvluchtelingen op Lampedusa, de uitzichtloze armoede in het zuiden van De Laars of de alom aanwezige corruptie in alle geledingen van het Italiaanse Bestuur. In plaats daarvan alleen maar beelden van alles wat Italië voor velen vakantieland nummer één maakt: het licht van Toscane, eindeloos glooiende heuvels, prachtige kathedralen en fenomenale kustdorpjes.

Ik kom er eerlijk voor uit: ik ben te lui om tegen al die misstanden te protesteren dus laat ik me ook dit jaar weer gedwee foppen door de TV-helikopters van de RAI.

Prachtige decors in de Giro

Welke renners moeten we in de gaten houden dit jaar? Voor de bookmakers van Unibet is de Italiaanse kampioen Vicenzo Nibali, alias ‘De Haai van Messina’, dé grote favoriet voor de eindzege en ik ben dat met hen eens. Voor de overige twee podiumplekken worden de Spanjaarden Mikel Landa en Alejandro Valverde getipt.

Bij de outsiders staan Ilnur Zakarin, Rigoberto Uran, Rafal Majka, Domenico Pozzovivo, Jacob Fuglsang en Esteban Chaves. Ook onze landgenoot Wilco Kelderman wordt een hoge eindklassering toegedicht, maar ik verwacht hem zeker niet op het podium in Turijn (hij doet niet mee Unibet!). Wel heb ik goede hoop op een etappezege van mannen als Steven Kruijswijk, Martijn Keizer en Moreno Hofland.

Renner

Maar laten we eerlijk zijn: we rekenen er stiekem op dat Limburger Tom Dumoulin deze maand de magische maglia rosa om zijn schouders gehangen krijgt. De super-tijdrijder kan direct op de eerste dag zijn slag slaan in Apeldoorn maar krijgt een week later een nóg mooiere kans met een lange, op zijn lijf geschreven tijdrit in de Chianti-streek.  En als ‘Ons Tom’ het niet voor de leiderstrui doet,  dan toch zeker voor twee kusjes van Giorgia Palmas, de rondemiss van dienst tijdens de Giro d’Italia 2016. Onderstaand showt ze het ons het roemruchte tricot op de haar kenmerkende, vakkundige wijze….

Pro Cycling Ronde Miss

Wat eten we in Gelderland?

Mijn lokale verslaggever uit Gelderland, zeer gewaardeerd collega Hans Kateman, maakte mij in de aanloop naar de Giro wegwijs in de lekkernijen van ‘zijn’ provincie. Het aanbod overviel me: voor de beste asperges, aardbeien en kersen moet je dus in Gelderland zijn – waarvan acte Hans!

Omdat anno 2016 ‘Heel Holland Bakt’, wil ik niet achterblijven. Het gros van mijn familie komt uit de omgeving van Arnhem en dus gaan we dit keer voor een zoete lekkernij: Arnhemse Meisjes. Ze zijn overal te koop, maar je kunt ze ook vrij eenvoudig zelf maken. Bekijk hiervoor het recept van TV-chef Rudolph van Veen via onderstaande link.

http://www.24kitchen.nl/recepten/arnhemse-meisjes

Gelderse lekkernijen

Wat drinken we in Gelderland? Wijn van eigen bodem. Huh? Jazeker!

Pal aan het Giro parcours van komend weekend ligt Domein Hof te Dieren. We lezen op hun website:

“In het hart van Gelderland, genesteld op de Veluwezoom, met ruim uitzicht over de Achterhoek ligt in Dieren, op een lichte glooiing, de grootste ommuurde wijngaard van Nederland! De op traditionele wijze gemaakte rode, witte en rosé wijnen zijn de afgelopen jaren al diverse malen in de prijzen gevallen. Youp en Riet Cretier nodigen u van harte uit om te komen kijken en proeven op deze Nederlandse biologische wijngaard van ruim twee hectare”

 

Gelderse wijnen

Een bezoekje waard, dunkt mij – en aldus zal geschieden. Ik meld mij volgende week weer, CIAO!

Roberto

Twitter logo@robertdousi

De Nederlandse Berg

Het is 1 juli in het jaar 2056. De 70-jarige Robert Gesink zit samen met zijn twee kleinzoons naar de TV-wall in zijn huiskamer te kijken. Aan de vooravond van de Tour de France kijken de Gesinks naar een wielrenclip over de eerste helft van de 21e eeuw. Achtereenvolgens komen de Nederlandse helden van weleer langs: Erik Dekker met zijn drie etappezeges in het jaar 2000, Michael Boogerd op La Plagne in 2002 en Pieter Weening (Gérardmer, 2005).

Het volgende decennium breekt aan: Lars Boom (Arenberg, 2014), Wilco Kelderman (Digne-Les-Bains, 2017), Tom Dumoulin (Colmar en Millau, 2019)……

“Hé opa, jij hebt toch ook in de jaren ’10 gekoerst?“

Uit de keuken komt mevrouw Gesink net de kamer ingelopen met een dienblad. Zodra ze de vraag hoort, versnelt ze subiet haar pas. De limonade en de koekjes landen vluchtig op de salontafel en nog voor haar man kan antwoorden, pareert ze:

“Ja zéker jongens. En hoe! Hier bijvoorbeeld (ze wijst naar de TV-wall)…. in dit jaar 2015 waar Chris Froome voor de tweede keer de Tour won…. hier werd jullie opa 6e in het eindklassement!”

De beide kleinzoons kijken hun oma aan. Langzaam gaat de blik naar hun zwijgende opa om vervolgens snel hun ogen neer te slaan. De jongens schuifelen wat met hun voeten en knikken dan, bijna onzichtbaar.

“Eh ja , echt goed hoor – zesde plek”, zegt de oudste na acht seconden die voor hun grootouders acht minuten leek te duren.

“Supergoed opa”, prevelt de jongste kort daarna.

“Nou, drink nou maar jullie limonade op jongens, dan neemt oma jullie zo even mee de tuin in.”

Robert Gesink zakt iets onderuit. Op het scherm ziet hij de druistige Mikai Boogerd in 2030 zegevieren op Alpe d’Huez, de Nederlandse berg. “De zoon van” werd dat jaar 45e in het eindklassement. Gesink masseert zijn slapen, sluit zijn ogen en luistert naar de plaat van The Nits uit 1987 die onder de videoclip is gezet.

Knipsel

Knipsel2

Allerbeste Robert Gesink: prove me wrong.
Zorg dat jij in die videoclip wordt opgenomen.
Vandaag, zaterdag 25 juli 2015, is jouw dag.
Het zijn maar 21 bochten naar de top.
Man, we zullen je eeuwig dankbaar zijn.

Robert Dousi

@robertdousi

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi