Het WK wielrennen 2014

Zondag staat de mooiste ééndaagse sportwedstrijd van het jaar op het programma: het WK wielrennen op de weg. De editie van 2014 wordt verreden in Ponferrada in het noordwesten van Spanje. Deze stad ligt in de provincie Léon, onderdeel van de regio Castilia y León. Ponferrada was in de Middeleeuwen een belangrijke vesting van de Orde der Tempeliers. Het imposante ‘Castillo de los Templarios’ stamt uit die tijd en is een drukbezochte toeristische trekpleister. Het kasteel ligt pal aan het WK-parcours en zal dus vanuit alle hoeken en standen in beeld worden gebracht.

Ponferrada

Hoe ziet dat parcours eruit? De race bestaat uit een omloop van 18.2 kilometer die de renners veertien keer nemen. Het is nergens heel steil, maar er dienen in de 255 kilometer lange koers wel ruim 4.200 hoogtemeters te worden getrotseerd.

Het eerste kwart van de omloop is vlak. Na vier kilometer buigt de weg naar een klim, de ‘Alto de Montearenas’ die venijnig begint met een gemiddelde van 8% in de eerste 250 meter. Daarna vlakt de helling af; het restant van de in totaal 5,1 kilometer lange klim kent een gemiddelde stijging van 3,2%. Dan volgt een afdaling van een paar kilometer, waar de renners op het steilste deel met 16% naar beneden duiken.

Vervolgens wacht hen de ‘Alto de Compostilla’, een klimmetje van 1.1 kilometer lang met een gemiddelde stijging van ruim 6,5% en een maximum van 11%. Een beetje vergelijkbaar met de Cauberg in ons eigen Valkenburg, waar je ook met een behoorlijke vaart aan de voet arriveert. De laatste 4.5 kilometer van het WK-rondje zijn vooral dalend en de aankomst is nagenoeg vlak.

WK-rondje vanuit auto bekijken? Onderstaand filmpje raast je in 5 min over het parcours.
http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/dmf20140909_01258458

Klim

Voor zelfbenoemde ‘spindoctors’ als ondergetekende, is het tijdens het WK wielrennen altijd smullen geblazen. Dit komt omdat dit de enige koers in het jaar is waar veel teamgenoten voor één dag tegenstanders zijn. De renners rijden namelijk niet voor hun commerciële ploeg maar voor hun land. Dat levert elk jaar weer prachtige taferelen op.

Vers in het geheugen staat bijvoorbeeld het WK van 2013 waar de Spaanse kemphanen Rodriguez en Valverde elkaar het licht in de ogen niet gunden en de Portugees Rui Costa met de zege aan de haal ging. Rodriguez (links op de foto) was na de finish urenlang ontroostbaar, terwijl Valverde (rechts op de foto) al na een kwartier opgewekt verklaarde zich goed in de uitslag te kunnen vinden. Saillant detail: Rui Costa was op dat moment ploeggenoot van Valverde bij MOVISTAR! Heerlijk man…

WK 2013 Rui Costa

Zo maar wat van deze smakelijke soap-scenario’s die zich zondag kunnen voordoen:

• De Italiaan De Marchi acteert de sprint voor landgenoot Bennati aan te trekken om later te verklaren dat hij niet had gezien dat Cannondale-maatje Sagan in zijn wiel zat.

• De Ier Dan Martin wordt in volle finale, na zijn zoveelste val in 2014, als een raket teruggereden door zijn Britse Garmin-kompaan David Millar.

• De Australiër Evans (beoogd helper van kopman Gerrans) kijkt de andere kant op als zijn Belgische BMC-ploeggenoten Gilbert en Van Avermaet op de laatste klim wegrijden.

• De Spaanse linkmichel Valverde geeft zijn Movistar ploeggenoten opdracht een kopgroep terug te halen waarin zijn landgenoot L-L Sanchez zit.

• De Fransman Barguil rijdt in de laatste kilometers een gat dicht op een kopgroep waardoor zijn Duitse Giant-ploeggenoot Degenkolb de sprint kan winnen.

• De Nederlander Mollema past opzichtig als de Zwitser Cancellara, zijn Trek-collega in 2015, op de laatste helling op de trappers gaat staan.

• De Kazach Iglinsky van Astana krijgt zondagavond een gevuld envelopje van Italiaan Nibali als dank voor het geleverde afstopwerk in de beslissende afdaling.

• De Deen Breschel, Portugees Paulinho en Ier Roche negeren nationale stalorders en spannen samen om hun broodheer Oleg Tinkoff de regenboogtrui te schenken.

En zo kan ik oneindig wegdromen……

Tegeltjeswijsheid

Wie zijn de favorieten voor de felbegeerde regenboogtrui?

Het is onmogelijk te voorspellen wíe er wereldkampioen gaat worden. Interessant is dat elk land het parcours anders lijkt te interpreteren. Sommige landen zetten vól in op een sprinter, andere landen hebben juist een ronderenner als kopman. Ik hou het, gezien de lengte van het parcours en de ongetwijfeld loodzware wedstrijd met al die toppers, op winst voor een klassiekerrenner. En dan iemand die naast een goede afdaling ook nog een goede sprint op het vlakke in de benen heeft.

Regenboogtrui

De Nederlanders hebben geen uitgesproken topfavoriet maar zijn op voorhand allerminst kansloos. De negen man sterke Oranjeploeg moet, net als bijvoorbeeld de Fransen, Colombianen en Amerikanen, een list verzinnen om de topfavorieten te verrassen. Als ik bondscoach van Nederland was, zou ik déze drie landen zaterdagavond even polsen voor een monsterverbond.

Onderstaand mijn opsomming van 55 renners in totaal (in totaal starten 203 renners) beginnend met de topfavorieten (in de linkerkolom) tot en met de ‘dark horses’ (rechterkolom). En alles wat daar tussenin zit……

Prognose Robert Dousi WK Wielrennen 2014

Wat eten we zondag tijdens het WK?

Van het WK-wielrennen mogen we geen minuut missen. Tijd om uitgebreid te koken is er dus niet. We maken er een mooie middag van en laven ons aan een breed scala lekkere tapas. Olijven, zongedroogde tomaten, chorizo worst, manchego kaas, iberico ham…. kies wat je lekker vindt en maak het jezelf vooral gemakkelijk!

Tapas

Wat drinken we erbij?

Spaanse bubbels (“cava”) van het wereldberoemde Freixenet-huis. Om precies te zijn de Elyssia Gran Cuvée Brut. Gewoon even bij Gall & Gall binnenlopen, voor een tientje heb je een vriendje!

Freixenet Elyssia

Salut y hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

The Great Departure

Morgen gaat de Tour de France van start, nota bene in Engeland. Het graafschap Yorkshire heeft de eer Le Grand Départ van 2014 te mogen verzorgen. Het openingsweekend is voor de Engelse organisatie geslaagd als aan twee voorwaarden is voldaan. Om te beginnen moet Mark Cavendish de openingsetappe winnen. Hij mag in dat geval voor het eerst in zijn carrière de gele trui aantrekken. Daarnaast hoopt de plaatselijke Tourist Information Office dat de helikopterbeelden van het betoverende landschap duizenden Tv-kijkers doet besluiten een trip naar Yorkshire te boeken.

Yorkshire

De Tourkaravaan slingert komend weekend langs de ‘Woeste Hoogten’ van Noord-Engeland. Deze term heb ik niet zelf bedacht. Het is de Nederlandse vertaling van ‘Wuthering Heights’, een boek uit 1847 van Emily Brontë, dat wordt beschouwd als één van de belangrijkste werken uit de Engelse literatuur. Het verhaal gaat over de tumultueuze liefdesrelatie tussen Heathcliff en Catherine die hun beider families uiteen doet scheuren. ‘Wuthering Heights’ is in de 20e eeuw meerdere malen verfilmd. Ook inspireerde het Kate Bush in 1977 tot haar gelijknamige wereldhit. De foute single, met dito clip, is een ‘guilty pleasure’ voor veel van mijn generatiegenoten, mijzelf incluis. Kennen we het refrein nog?

https://www.youtube.com/watch?v=BW3gKKiTvjs

Kate Bush

Enfin. Mark Cavendish wordt dus geacht het Britse thuispubliek etappewinst èn gele trui te bezorgen. Inspiratie om te winnen heeft deze veelvraat nooit nodig. Toch zal hij zaterdag extra gemotiveerd zijn omdat de aankomstplaats Harrogate de geboortestad van zijn moeder is. Bij de finish staat ook zeker zijn vrouw Peta te wachten. Deze ‘page-three-girl’ is niet alleen vanwege haar opvallende uiterlijk het vermelden waard; ze is ook tamelijk opvliegend. Wie bijvoorbeeld iets verkeerds zegt over manlief op Twitter, krijgt met @petatodd te maken. Aangezien ik zelf geen fan ben van de slechte verliezer Cavendish, laat @robertdousi dit onderwerp dus maar even voor wat het is en volsta ik met een foto van deze wulpse WAG.

Peta Todd

Terug naar de koers. Gaan we dit jaar een Nederlandse etappewinnaar krijgen? Nou en of! Gezien het geweldige voorseizoen van onze deelnemende landgenoten (denk aan Terpstra, Dumoulin, Westra, Langeveld en Mollema) kan dat bijna niet anders. Tijdens de Tour voorspel ik daarom in iedere blog, die in juli om de 3-4 dagen verschijnt, een Nederlandse etappewinnaar. Voor het openingsweekend is de keuze snel gemaakt: ik ga voor Tom-Jelte Slagter, geboren te Groningen, uitkomend voor de helblauwe Amerikaanse GARMIN-ploeg. Ik acht hem in staat om aanstaande zondag de sprint van een sterk uitgedund peloton te winnen. In de lente won hij twee ritten met aankomst bergop in de zware etappekoers Parijs-Nice. Hij versloeg daar geen koekebakkers maar wereldtoppers. Zo maar wat namen die in die sprints door onze landgenoot werden verschalkt: Bétancur, Rojas, Fuglsang en wereldkampioen Rui Costa. Zo zag dat eruit:

????????????

Maandag is de Tourkaravaan ook nog in Engeland. Het peloton laat Yorkshire achter zich en zet vanuit Cambridge koers richting London. De finale van deze etappe is een kopie van de Olympische wegwedstrijd in 2012. De Kazach Vinokoerov versloeg destijds de Colombiaan Uran in een sprint-a-deux. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat deze race ‘gekocht’ is – en ik ben bepaald niet de enige. Uran keek in de laatste rechte lijn als een uilskuiken opzichtig de verkeerde kant op. De hele wereld, behalve zijn vluchtgenoot dus, zag “Vino” vertrekken die vervolgens fluitend de gouden medaille won. Uran oogstte zilver en een paar dagen later vermoedelijk een geldbedrag bestaande uit minimaal 5 cijfers. Maar tot zover de (nooit bewezen) roddel en achterklap.

Wat eten we komend weekend? Yorkshire Pudding natuurlijk.

Yorkshire Pudding

Yorkshire Pudding is een hartig bijgerecht (geen toetje dus!) en traditioneel onderdeel van een ‘Sunday Roast’. Het bestaat uit een beslag van melk, bloem en eieren en wordt gedrenkt in de jus van geroosterd vlees. We maken ons zondagse feestmaal compleet met roast beef, fresh vegetables and mashed potatoes.

Wat drinken we komend weekend? Gin-Tonics. Deze Britse klassieker is bezig aan een ware comeback, vooral op het Europese vasteland. In Nederland is Gordon’s het meest gangbare gin-merk in horecazaken en slijterijen. Ik kies echter voor de iets exclusievere Bombay Sapphire, London Dry Gin. Pak een groot glas zodat er ruimte is voor heel veel ijsblokjes en wat schijfjes limoen.

Bombay Saphire

Cheers lads!

Robert Dousi

Nog steeds niet in optimale Tourstemming? Speel onderstaande tune af genaamd: “TRUMPETT CROSS”, de roemruchte jingle van Radio Tour de France.
https://www.youtube.com/watch?v=yZHEkCgiNls

En voor de blowers onder m’n lezers: er is ook een fijne reggae versie van gemaakt. Relaaax máaan!
https://www.youtube.com/watch?v=JuczelM_cwc

Go Diego, GO!

De Giro d ’Italia is bijna op de helft. Vandaag hebben de renners een rustdag om te herstellen van de eerste serieuze test in het middengebergte, afgelopen weekend. Zondag won Pieter Weening op fraaie wijze de etappe naar Sestona door de Italiaan Malacarne in een sprint-a-deux te verschalken. Weening was al de laatste Nederlandse etappewinnaar in zowel Giro d ’Italia (2011) als Tour de France (2005) en voegde daar gisteren dus een prachtige overwinning aan toe. Hulde!

Zaterdag, in een van de spannendste finales die ik ooit heb gezien, bleek de jonge Italiaan Diego Ulissi op Montecopiolo weer de sterkste. Na afloop verklaarde hij de aankomst te hebben verkend op Google Maps. Dat vond ik persoonlijk een minder romantische voetnoot. Hoe dan ook: met zijn sluwheid en imposante eindschot bergop, gaat hij gegarandeerd een fantastisch palmares bij elkaar fietsen. Leuk weetje nog: Ulissi, geboren in de zomer van 1989, is vernoemd naar Diego Maradonna, sterspeler van UEFA-cup winnaar Napoli dat jaar. Ik ben inmiddels groot fan van Ulissi en ik heb hem vast opgeschreven voor het WK wielrennen in het Spaanse Ponferrada, eind september. Om mijn dochtertje voor Nickelodeon na te zeggen: Go Diego, GO!

Go Diego Go

Waar zijn we? Italië kent 20 regio’s die op hun beurt weer zijn onder te verdelen in provincies, 110 stuks om precies te zijn. De regio’s Apulië, Basilicate, Campanië en Lazio liggen inmiddels achter ons. De Giro-Karavaan is neergestreken in Umbrië, in het hart van ‘de laars’. Morgen vertrekken de renners vanuit de universiteitsstad Modena, vooral bekend als autocentrum, onder andere vanwege de aanwezigheid van de Italiaanse paradepaardjes Ferrari, Lamborghini en Maserati.

Van Umbrië rijden de renners naar Emilia-Romagna, de regio die ook wel ‘de buik van Italië’ wordt genoemd. Woensdag rijden de renners langs de Ligurische kust (´bloemenriviera”) naar Savona om donderdag in de regio Piemonte neer te strijken. Dit is de streek van mist, mysteries, truffels, Barbaresco en Barolo. In dit laatste dorp, beroemd om haar gelijknamige wijn, finisht de individuele tijdrit van donderdag waar ik hoop op vuurwerk van onze sterke landgenoot Wilco Kelderman.

Regio's Italië

Wie de Giro d ‘Italia van 2014 op zijn naam gaat schrijven, staat nog niet vast. Wel weten we inmiddels, wie ‘m niet gaat winnen. Al op de eerste dag in Belfast verloor de Giro outsider Daniel Martin die zijn halve GARMIN-ploeg meesleurde in zijn val. Afgelopen donderdag sneuvelde de Spaanse topfavoriet Joaquim Rodriguez op de spekgladde wegen voor Montecassino. De massale valpartij aldaar was misselijkmakend. Tientallen renners moesten na afloop letterlijk en figuurlijk hun wonden likken. Wie zich sterk voelt, moet de onvoorstelbare ravage via onderstaand filmpje nog maar eens bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=JVZ2f3j7qEI

Valpartij Montecassino

De afgelopen jaren wordt er in het peloton veel geklaagd dat het onderlinge respect, vooral onder de nieuwe generatie, ver te zoeken is. Routinier Cadel Evans (BMC) liet vorige week een unieke kans liggen om zijn jongere collega’s te demonstreren wat collegialiteit inhoudt. Direct na de rampzalige valpartij, waarbij de helft van het peloton betrokken was, gaf hij zijn ploeggenoten opdracht om vol door te rijden. Hij werd hierbij geholpen door de overblijfselen van de ORICA-ploeg van roze trui drager Michael Matthews, die na afloop de vermoorde onschuld speelde.

Door deze pikante exercitie won Evans tientallen seconden, zo niet minuten, op zijn concurrenten voor de eindzege. De actie van Evans cum suis oogstte een storm van kritiek, slechts een enkeling kon begrip opbrengen voor zijn besluit om niet in de remmen te knijpen. Eén ding is zeker: als de Australiër de komende dagen wat fysieke malheur of materiaalpech kent, staat een monsterverbond van MOVISTAR (Quintana), OPQS (Uran), AG2R (Pozzovivo), SAXO-TINKOFF (Majka) en BELKIN (Kelderman) klaar om deze openstaande rekening te vereffenen. Mijn zegen hebben ze.

Dartbord

Wat eten we deze week? In Emilia behoort het maken van ham tot een eeuwenoud ambacht. De ‘Prosciutto di Parma’, een zogeheten DOP, is hiervan het bekendste voorbeeld. ‘DOP’ staat voor Di Origine Protetta, letterlijk vertaald: ‘aan de bron beschermd’. De varkens zijn gehouden aan een streng dieet. Naast mais, gerst en fruit, eten ze hier louter “wei”, nota bene het afvalproduct van Parmigiano Reggiano kaas. Na een hangperiode van 10 tot 12 maanden is de Prosciutto di Parma klaar voor consumptie. Zalig op een verse ciabatta, maar met dit mooie weer ga ik voor de versie ‘con melone’. Heerlijk licht en makkelijk bovendien.

Parmaham met meloen

Wat drinken in de tweede Giro week? Zoals gezegd staat aanstaande donderdag een individuele tijdrit op de agenda met finish in Barolo, een klein maar wereldberoemd wijndorpje in de regio Piemonte. Het wijngebied in deze regio wordt bijna in zijn geheel omringd door de Alpen. Piemonte betekent dan ook: aan de voet van de bergen. Ik ben zelf nog nooit in Barolo geweest en dat neem ik mijzelf kwalijk. Het moet er schitterend zijn als ik de plaatjes zo bekijk.

Barolo Streek

Barolo-wijn moet voor 100% gemaakt worden van de Nebbiolo-druif en een alcoholpercentage van minimaal 13% hebben. Voor een gewone Barolo geldt dat deze pas 3 jaar na oogst (inclusief houtrijping van minimaal 2 jaar) mag worden vrijgegeven. Voor de Barolo ‘Riserva’ is dat respectievelijk 4 en 3 jaar, voor de ‘Riserva Special’ respectievelijk 5 en 4 jaar.

Om iedereen in Nederland de gelegenheid te bieden om nog déze week Barolo te proeven, gaan we voor de ‘Barolo Alasia’, verkrijgbaar bij Gall & Gall met 550 vestigingen in Nederland. Hij kost EUR 19.99 per fles, maar dan heb je ook wat. Volgens de Italianen zelf is Barolo: “De Koning der Wijnen, Wijn der Koningen”.

Barolo Alasia

Alla salute, amici!

Robert Dousi

PS: vorige week is mij een enorme eer te beurt gevallen. In de etappe van afgelopen donderdag werd tijdens de LIVE uitzending van Eurosport verwezen naar mijn vorige stukje (“De Slag naar Montecassino”). Ontzettend leuk, ik werd er verlegen van. Bekijk het fragment op onderstaande link!

http://youtu.be/qKvjXUt-9n4