De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

Advertenties

Sous le Dom naar Neeltje Jans

Als een kind zo blij meldde ik mij gisteren rond het middaguur op het Jaarbeurs-terrein in Utrecht, het kloppende hart van de Grand Départ 2015. Nadat ik mijzelf bij een officiële Tour-kiosk had getrakteerd op een baguette ‘Jambon, Beurre et Emmentale’ kocht ik een geel zonnehoedje van de Tour. Dit laatste item zou lopende de dag geen overbodige luxe blijken.

Tour de France petje

Gewapend met een rugzak vol water, zonnebrand en de starterslijst, begon ik aan mijn wandeling langs het 13.8 kilometer lange parcours. Omdat ik het traject ’s ochtends vroeg al op mijn eigen racefiets had verkend, was mijn plan tegen de rijrichting in te lopen richting Balijelaan om vervolgens langere stops in te bouwen in de buurt van Ledig Erf en Maliesingel. En aldus geschiedde. In vier uur tijd zag ik veel van de 198 renners voorbijrazen waarbij ik een actieve bijdrage leverde aan de door hen ervaren ‘wall of sound’.

The Wall of Sound in Utrecht

Vooraf waren er drie topfavorieten: Tony Martin, Fabian Cancellara en onze eigen Tom Dumoulin. Zij deden het inderdaad geweldig maar wonnen geen van drieën en werden respectievelijk 2e, 3e en 4e. De winnaar van de tijdrit in Utrecht kwam uit het groepje outsiders waarvan de BMC-renner Rohan Dennis de sterkste bleek. Met een recordgemiddelde van 54,4 km/uur vloog de Australiër door de Domstad naar zijn eerste gele trui. Met maarliefst 6 landgenoten bij de eerste 16, werd Nederland zeldzaam verwend. Team Lotto-Jumbo NL is de eerste leider van het ploegenklassement. Tony Martin mag als nummer 2 van het puntenklassement in de groene trui starten en Tom Dumoulin draagt vandaag de witte trui van het jongerenklassement als troostprijs.

Rohan Dennis in de gele trui

Deze zondag laat de Tour de France Utrecht achter zich. Maar niet nadat zo’n beetje alle Utrechtse stadsdelen een eresaluut hebben gegeven. De renners rijden ‘gecontroleerd’ onder de Domtoren door en dat zal fantastische plaatjes opleveren. Rond 14.00 uur rijden de renners door onze achtertuin in Vleuterweide, waar we de Tour zullen uitzwaaien in de richting van Montfoort. De karavaan trekt via het Groene Hart naar Gouda en gaat vervolgens via Rotterdam naar Zeeland. De finishlijn getrokken op Neeltje Jans.

Route 2e etappe

Neeltje Jans is een werkeiland van de Oosterscheldekering en tevens een informatie- en attractiepark. De naam is een verbastering van de beschermgodin Nehalennia. Het eiland kreeg de naam van de gelijknamige boot die op deze plek vastliep op een zandplaat. Laten we hopen dat de voorspelde onweersbuien voorbij zijn als de Franse TV-helikopters einde middag boven Zeeland cirkelen. Met meer dan een miljard Tv-kijkers is dat wel zo prettig voor de plaatselijke VVV’s.

De Neeltje Jans

Wie gaat er winnen vandaag?

Als regen, wind en valpartijen geen roet in het eten gooien (dat is nogal een aanname bij een hypernerveuze etappe) gaan we een massasprint zien op Neeltje Jans. Kies zelf jouw naam uit onderstaande tabel en laat me weten of ik iemand over het hoofd zie.

Favorieten 2e etappe Robert Dousi

Wat eten we vandaag? Dat kan maar één ding zijn: Neeltje-Jans-mosselen! En dan gekookte mosselen met witbier op precies te zijn, klik op het recept hieronder voor de juiste bereiding.

Recept Neeltje Jans mosselen in witbier

Logo Neeltje Jans Mosselen

Tijdens het koken is het niet verboden om af en toe een slokje te nemen van het witbier waarin de mosselen worden bereid, maar tijdens het eten is er natuurlijk maar één juiste begeleider voor dit koningsmaal: bubbels!

Mijn keuze is gevallen op de Monthuys Champagne Brut reserve, een cuvee van Pinot-Meunier, Chardonnay en Pinot-Noir met 24 maanden rijping. We hoeven hiervoor niet naar Frankrijk te rijden want de fles is tegen inlevering van EUR 19,99 gewoon op te halen bij Gall & Gall.

Monthuys Champagne Brut Reserve

Santé et a bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

Het WK wielrennen 2014

Zondag staat de mooiste ééndaagse sportwedstrijd van het jaar op het programma: het WK wielrennen op de weg. De editie van 2014 wordt verreden in Ponferrada in het noordwesten van Spanje. Deze stad ligt in de provincie Léon, onderdeel van de regio Castilia y León. Ponferrada was in de Middeleeuwen een belangrijke vesting van de Orde der Tempeliers. Het imposante ‘Castillo de los Templarios’ stamt uit die tijd en is een drukbezochte toeristische trekpleister. Het kasteel ligt pal aan het WK-parcours en zal dus vanuit alle hoeken en standen in beeld worden gebracht.

Ponferrada

Hoe ziet dat parcours eruit? De race bestaat uit een omloop van 18.2 kilometer die de renners veertien keer nemen. Het is nergens heel steil, maar er dienen in de 255 kilometer lange koers wel ruim 4.200 hoogtemeters te worden getrotseerd.

Het eerste kwart van de omloop is vlak. Na vier kilometer buigt de weg naar een klim, de ‘Alto de Montearenas’ die venijnig begint met een gemiddelde van 8% in de eerste 250 meter. Daarna vlakt de helling af; het restant van de in totaal 5,1 kilometer lange klim kent een gemiddelde stijging van 3,2%. Dan volgt een afdaling van een paar kilometer, waar de renners op het steilste deel met 16% naar beneden duiken.

Vervolgens wacht hen de ‘Alto de Compostilla’, een klimmetje van 1.1 kilometer lang met een gemiddelde stijging van ruim 6,5% en een maximum van 11%. Een beetje vergelijkbaar met de Cauberg in ons eigen Valkenburg, waar je ook met een behoorlijke vaart aan de voet arriveert. De laatste 4.5 kilometer van het WK-rondje zijn vooral dalend en de aankomst is nagenoeg vlak.

WK-rondje vanuit auto bekijken? Onderstaand filmpje raast je in 5 min over het parcours.
http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/dmf20140909_01258458

Klim

Voor zelfbenoemde ‘spindoctors’ als ondergetekende, is het tijdens het WK wielrennen altijd smullen geblazen. Dit komt omdat dit de enige koers in het jaar is waar veel teamgenoten voor één dag tegenstanders zijn. De renners rijden namelijk niet voor hun commerciële ploeg maar voor hun land. Dat levert elk jaar weer prachtige taferelen op.

Vers in het geheugen staat bijvoorbeeld het WK van 2013 waar de Spaanse kemphanen Rodriguez en Valverde elkaar het licht in de ogen niet gunden en de Portugees Rui Costa met de zege aan de haal ging. Rodriguez (links op de foto) was na de finish urenlang ontroostbaar, terwijl Valverde (rechts op de foto) al na een kwartier opgewekt verklaarde zich goed in de uitslag te kunnen vinden. Saillant detail: Rui Costa was op dat moment ploeggenoot van Valverde bij MOVISTAR! Heerlijk man…

WK 2013 Rui Costa

Zo maar wat van deze smakelijke soap-scenario’s die zich zondag kunnen voordoen:

• De Italiaan De Marchi acteert de sprint voor landgenoot Bennati aan te trekken om later te verklaren dat hij niet had gezien dat Cannondale-maatje Sagan in zijn wiel zat.

• De Ier Dan Martin wordt in volle finale, na zijn zoveelste val in 2014, als een raket teruggereden door zijn Britse Garmin-kompaan David Millar.

• De Australiër Evans (beoogd helper van kopman Gerrans) kijkt de andere kant op als zijn Belgische BMC-ploeggenoten Gilbert en Van Avermaet op de laatste klim wegrijden.

• De Spaanse linkmichel Valverde geeft zijn Movistar ploeggenoten opdracht een kopgroep terug te halen waarin zijn landgenoot L-L Sanchez zit.

• De Fransman Barguil rijdt in de laatste kilometers een gat dicht op een kopgroep waardoor zijn Duitse Giant-ploeggenoot Degenkolb de sprint kan winnen.

• De Nederlander Mollema past opzichtig als de Zwitser Cancellara, zijn Trek-collega in 2015, op de laatste helling op de trappers gaat staan.

• De Kazach Iglinsky van Astana krijgt zondagavond een gevuld envelopje van Italiaan Nibali als dank voor het geleverde afstopwerk in de beslissende afdaling.

• De Deen Breschel, Portugees Paulinho en Ier Roche negeren nationale stalorders en spannen samen om hun broodheer Oleg Tinkoff de regenboogtrui te schenken.

En zo kan ik oneindig wegdromen……

Tegeltjeswijsheid

Wie zijn de favorieten voor de felbegeerde regenboogtrui?

Het is onmogelijk te voorspellen wíe er wereldkampioen gaat worden. Interessant is dat elk land het parcours anders lijkt te interpreteren. Sommige landen zetten vól in op een sprinter, andere landen hebben juist een ronderenner als kopman. Ik hou het, gezien de lengte van het parcours en de ongetwijfeld loodzware wedstrijd met al die toppers, op winst voor een klassiekerrenner. En dan iemand die naast een goede afdaling ook nog een goede sprint op het vlakke in de benen heeft.

Regenboogtrui

De Nederlanders hebben geen uitgesproken topfavoriet maar zijn op voorhand allerminst kansloos. De negen man sterke Oranjeploeg moet, net als bijvoorbeeld de Fransen, Colombianen en Amerikanen, een list verzinnen om de topfavorieten te verrassen. Als ik bondscoach van Nederland was, zou ik déze drie landen zaterdagavond even polsen voor een monsterverbond.

Onderstaand mijn opsomming van 55 renners in totaal (in totaal starten 203 renners) beginnend met de topfavorieten (in de linkerkolom) tot en met de ‘dark horses’ (rechterkolom). En alles wat daar tussenin zit……

Prognose Robert Dousi WK Wielrennen 2014

Wat eten we zondag tijdens het WK?

Van het WK-wielrennen mogen we geen minuut missen. Tijd om uitgebreid te koken is er dus niet. We maken er een mooie middag van en laven ons aan een breed scala lekkere tapas. Olijven, zongedroogde tomaten, chorizo worst, manchego kaas, iberico ham…. kies wat je lekker vindt en maak het jezelf vooral gemakkelijk!

Tapas

Wat drinken we erbij?

Spaanse bubbels (“cava”) van het wereldberoemde Freixenet-huis. Om precies te zijn de Elyssia Gran Cuvée Brut. Gewoon even bij Gall & Gall binnenlopen, voor een tientje heb je een vriendje!

Freixenet Elyssia

Salut y hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Over de Alpen richting Languedoc

Katholieken zweren bij de Bijbel, Moslims hebben de Koran. Op mijn beurt koester ik ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert. De subtitel van dit meesterwerk luidt: “Een magistrale reisgids voor Frankrijkgangers en wielerliefhebbers’. Hiermee acht ik mijn liefde voor dit boek verklaard. De schrijver/radiomaker behandelt in dit boek vrijwel alle steden, streken en bergen van Frankrijk. Geen chateau, klooster of café is aan zijn aandacht ontsnapt. Het boek is dan ook een must have voor iedereen die Frankrijk en/of de Tour de France een warm hart toedraagt.

Het Frankrijk van de Tour - Jeroen Wielaert

Over Nîmes, de aankomstplaats van aanstaande zondag, heeft Wielaert een fenomenaal Tourverhaal uit het jaar 1904. In een notendop: toen de renner Ferdinand Payan uit Nîmes in de 2e etappe werd uitgesloten wegens stayeren achter een motard, richtten zijn woedende supporters een barricade op. Bij het binnenrijden van Nîmes hadden vrijwel alle renners een lekke band door de vele kopspijkers die door de verbolgen menigte op het Tour-parcours route waren gestrooid. Eenmaal in het centrum van Nîmes ontplofte de boel definitief. Een gigantische vechtpartij volgde en diverse wielrenners moesten een café in vluchten. De Tourbazen voelden zich zelfs zó bedreigd dat ze hun pistolen trokken en een aantal waarschuwingsschoten losten. Over andere tijden gesproken….

Elders las ik dat later dat jaar, ook nog de eerste 4 rijders van het eindklassement werden gediskwalificeerd. Reden hiervoor? Diverse stukken van de loodzware Tour bleken door de vier heren niet fietsend – maar met de trein te zijn afgelegd, haha! Ik wil er maar mee zeggen: bedrog is van alle tijden.

Oude Tourrenners

Zelf ben ik maar één keer in Nîmes geweest maar dat bezoek mag eigenlijk geen naam hebben. Marsha en ik stopten er in 2003 voor een vers stokbrood als ontbijt omdat we die ochtend in alle vroegte uit ons hotel in Uzès waren vertrokken. Het machtige Romeinse amfitheater van Nîmes hebben we dus niet gezien, de Pont du Gard (gelegen tussen Nîmes en ons hotel in Uzès) wel. Laatste leuke weetje over Nîmes, en dan hou ik erover op: de spijkerbroek vindt zijn oorsprong in deze Zuidfranse stad. Denim (ook wel “spijkerstof”) is namelijk een afkorting van: Serge de Nîmes.

Nîmes

Terug naar de koers. Voordat het peloton morgen naar Nîmes koerst, staat vandaag eerst nog een loodzware bergetappe op het programma. Het peloton vertrekt vanuit Grenoble en finisht voor het eerst in de Tourgeschiedenis in Risoul na een slotklim van 12 kilometer. Ter hoogte van Bourg d’Oisans laat de karavaan de Alpe d’Huez dit jaar letterlijk links liggen. Voorbij Bourg doemt eerst de Col du Lautaret op met een top van ruim 2.000 meter. Daarna begint de lange afdaling naar Briançon waarna de machtige Col d’Izoard van ‘buitencategorie’ moet worden beklommen.

Etappe Grenoble - Risoul.png

De Col d’Izoard is een vaak terugkerende horde in de Tour de France, die al in 1922 in het parcours van de Tour werd opgenomen. De Izoard was de favoriete berg van Louison Bobet, drievoudig Tourwinnaar medio jaren ‘50. Even voorbij de top staat op een rotspunt een gedenkplaat voor hem en de Italiaan Fausto Coppi, twee wielerhelden die onlosmakelijk met deze mythische col zijn verbonden. Bobet liet ooit optekenen: “ik heb op geen col zo geleden als op l’Izoard. Maar deze kolos is mij dierbaarder dan alle andere bergen op de wereld”.

Bobet Coppi gedenkplaten

Ik voel een selfie aankomen met deze helden op de achtergrond. De top van de Izoard ligt namelijk op een klein uurtje rijden vanuit onze vakantiebestemming Baratier, een klein plaatsje nabij Embrun en het gigantische meer van Serre-Poncon. Ik kan niet wachten!

Wat eten we dit weekend?

Het is momenteel veel te warm in Nederland om uitgebreid te gaan koken. Ik kies daarom voor een eenvoudig, maar smakelijk smeersel uit de regio van de koers: ‘Tapenade uit de Languedoc’, geserveerd op getoast stokbrood. Kijk op onderstaande link hoe deze tapenade te maken; veel eenvoudiger wordt het niet.

http://nl.destinationsuddefrance.com/Ontdekken/Levenswijze/Wijnen-gastronomie/Recepten-Sud-de-France/De-tapenade-uit-de-Languedoc

Tapenade

Wat drinken we erbij?

Overdag vooral heel veel water. Evian uit de Franse Alpen, om precies te zijn. Pas als de temperatuur onder de 25 graden is gedaald, openen we een tafelwijntje uit de omgeving van de koers. We gaan zondag voor de Costières de Nîmes, een rode wijn van Louis Bernard uit het Rhône-dal, een ‘blend’ van syrah en grenache. Deze wijn is in Nederland verkrijgbaar bij Gall & Gall, voor EUR 8.49 per fles.

Evian_Costières de Nîmes

Santé!

Robert Dousi

Go Diego, GO!

De Giro d ’Italia is bijna op de helft. Vandaag hebben de renners een rustdag om te herstellen van de eerste serieuze test in het middengebergte, afgelopen weekend. Zondag won Pieter Weening op fraaie wijze de etappe naar Sestona door de Italiaan Malacarne in een sprint-a-deux te verschalken. Weening was al de laatste Nederlandse etappewinnaar in zowel Giro d ’Italia (2011) als Tour de France (2005) en voegde daar gisteren dus een prachtige overwinning aan toe. Hulde!

Zaterdag, in een van de spannendste finales die ik ooit heb gezien, bleek de jonge Italiaan Diego Ulissi op Montecopiolo weer de sterkste. Na afloop verklaarde hij de aankomst te hebben verkend op Google Maps. Dat vond ik persoonlijk een minder romantische voetnoot. Hoe dan ook: met zijn sluwheid en imposante eindschot bergop, gaat hij gegarandeerd een fantastisch palmares bij elkaar fietsen. Leuk weetje nog: Ulissi, geboren in de zomer van 1989, is vernoemd naar Diego Maradonna, sterspeler van UEFA-cup winnaar Napoli dat jaar. Ik ben inmiddels groot fan van Ulissi en ik heb hem vast opgeschreven voor het WK wielrennen in het Spaanse Ponferrada, eind september. Om mijn dochtertje voor Nickelodeon na te zeggen: Go Diego, GO!

Go Diego Go

Waar zijn we? Italië kent 20 regio’s die op hun beurt weer zijn onder te verdelen in provincies, 110 stuks om precies te zijn. De regio’s Apulië, Basilicate, Campanië en Lazio liggen inmiddels achter ons. De Giro-Karavaan is neergestreken in Umbrië, in het hart van ‘de laars’. Morgen vertrekken de renners vanuit de universiteitsstad Modena, vooral bekend als autocentrum, onder andere vanwege de aanwezigheid van de Italiaanse paradepaardjes Ferrari, Lamborghini en Maserati.

Van Umbrië rijden de renners naar Emilia-Romagna, de regio die ook wel ‘de buik van Italië’ wordt genoemd. Woensdag rijden de renners langs de Ligurische kust (´bloemenriviera”) naar Savona om donderdag in de regio Piemonte neer te strijken. Dit is de streek van mist, mysteries, truffels, Barbaresco en Barolo. In dit laatste dorp, beroemd om haar gelijknamige wijn, finisht de individuele tijdrit van donderdag waar ik hoop op vuurwerk van onze sterke landgenoot Wilco Kelderman.

Regio's Italië

Wie de Giro d ‘Italia van 2014 op zijn naam gaat schrijven, staat nog niet vast. Wel weten we inmiddels, wie ‘m niet gaat winnen. Al op de eerste dag in Belfast verloor de Giro outsider Daniel Martin die zijn halve GARMIN-ploeg meesleurde in zijn val. Afgelopen donderdag sneuvelde de Spaanse topfavoriet Joaquim Rodriguez op de spekgladde wegen voor Montecassino. De massale valpartij aldaar was misselijkmakend. Tientallen renners moesten na afloop letterlijk en figuurlijk hun wonden likken. Wie zich sterk voelt, moet de onvoorstelbare ravage via onderstaand filmpje nog maar eens bekijken.

http://www.youtube.com/watch?v=JVZ2f3j7qEI

Valpartij Montecassino

De afgelopen jaren wordt er in het peloton veel geklaagd dat het onderlinge respect, vooral onder de nieuwe generatie, ver te zoeken is. Routinier Cadel Evans (BMC) liet vorige week een unieke kans liggen om zijn jongere collega’s te demonstreren wat collegialiteit inhoudt. Direct na de rampzalige valpartij, waarbij de helft van het peloton betrokken was, gaf hij zijn ploeggenoten opdracht om vol door te rijden. Hij werd hierbij geholpen door de overblijfselen van de ORICA-ploeg van roze trui drager Michael Matthews, die na afloop de vermoorde onschuld speelde.

Door deze pikante exercitie won Evans tientallen seconden, zo niet minuten, op zijn concurrenten voor de eindzege. De actie van Evans cum suis oogstte een storm van kritiek, slechts een enkeling kon begrip opbrengen voor zijn besluit om niet in de remmen te knijpen. Eén ding is zeker: als de Australiër de komende dagen wat fysieke malheur of materiaalpech kent, staat een monsterverbond van MOVISTAR (Quintana), OPQS (Uran), AG2R (Pozzovivo), SAXO-TINKOFF (Majka) en BELKIN (Kelderman) klaar om deze openstaande rekening te vereffenen. Mijn zegen hebben ze.

Dartbord

Wat eten we deze week? In Emilia behoort het maken van ham tot een eeuwenoud ambacht. De ‘Prosciutto di Parma’, een zogeheten DOP, is hiervan het bekendste voorbeeld. ‘DOP’ staat voor Di Origine Protetta, letterlijk vertaald: ‘aan de bron beschermd’. De varkens zijn gehouden aan een streng dieet. Naast mais, gerst en fruit, eten ze hier louter “wei”, nota bene het afvalproduct van Parmigiano Reggiano kaas. Na een hangperiode van 10 tot 12 maanden is de Prosciutto di Parma klaar voor consumptie. Zalig op een verse ciabatta, maar met dit mooie weer ga ik voor de versie ‘con melone’. Heerlijk licht en makkelijk bovendien.

Parmaham met meloen

Wat drinken in de tweede Giro week? Zoals gezegd staat aanstaande donderdag een individuele tijdrit op de agenda met finish in Barolo, een klein maar wereldberoemd wijndorpje in de regio Piemonte. Het wijngebied in deze regio wordt bijna in zijn geheel omringd door de Alpen. Piemonte betekent dan ook: aan de voet van de bergen. Ik ben zelf nog nooit in Barolo geweest en dat neem ik mijzelf kwalijk. Het moet er schitterend zijn als ik de plaatjes zo bekijk.

Barolo Streek

Barolo-wijn moet voor 100% gemaakt worden van de Nebbiolo-druif en een alcoholpercentage van minimaal 13% hebben. Voor een gewone Barolo geldt dat deze pas 3 jaar na oogst (inclusief houtrijping van minimaal 2 jaar) mag worden vrijgegeven. Voor de Barolo ‘Riserva’ is dat respectievelijk 4 en 3 jaar, voor de ‘Riserva Special’ respectievelijk 5 en 4 jaar.

Om iedereen in Nederland de gelegenheid te bieden om nog déze week Barolo te proeven, gaan we voor de ‘Barolo Alasia’, verkrijgbaar bij Gall & Gall met 550 vestigingen in Nederland. Hij kost EUR 19.99 per fles, maar dan heb je ook wat. Volgens de Italianen zelf is Barolo: “De Koning der Wijnen, Wijn der Koningen”.

Barolo Alasia

Alla salute, amici!

Robert Dousi

PS: vorige week is mij een enorme eer te beurt gevallen. In de etappe van afgelopen donderdag werd tijdens de LIVE uitzending van Eurosport verwezen naar mijn vorige stukje (“De Slag naar Montecassino”). Ontzettend leuk, ik werd er verlegen van. Bekijk het fragment op onderstaande link!

http://youtu.be/qKvjXUt-9n4

Adieu Corse, bonjour Cote d’Azur!

Na een bizarre finale in de openingsrit met de Duitser Kittel als winnaar van een gedecimeerd peloton, volgde zondag een even fraaie, als verrassende etappezege van de Belg Bakelants die op de streep 1 luttele seconde overhield om het aanstormende peloton te bedwingen. De laatste rit op Corsica vanmiddag lijkt een onmogelijke opgave voor ras-sprinters als Cavendish en Kittel. Of ‘heuvel’sprinters als Sagan en Rojas wel zonder kleerscheuren de laatste Col de Marsolino (2e categorie) overkomen, valt te betwijfelen. Als ook deze laatste categorie renners moet passen, kunnen we denken aan klassementsrenners die goed kunnen dalen en aankomen. Voorbeelden hiervan zijn de Spanjaarden Valverde en Rodriguez en onze landgenoot Bauke Mollema (jawel!). Tot slot zijn er nog een paar klassiekerspecialisten (Gilbert, Chavanel, Daniel Martin) die een kruisje achter deze etappe hebben gezet. Ik verheug me enorm op deze korte rit van Ajaccio naar Calvi (148 km ‘slechts’) niet in de laatste plaats vanwege het wederom schitterende landschap langs de westkust van Corsica.

Vanavond trekt de Tourkaravaan per vliegtuig en/of veerpont naar het Franse vaste land, Nice om precies te zijn. Het vliegende deel zal vlak voor de landing het gevoel hebben in zee te storten, de landingsbaan van Nice ligt namelijk als een uitgestrekte arm in de Middellandse Zee. Deze mondaine badplaats heb ik met mijn ouders en zus diverse keren aangedaan. Niet als eindbestemming, maar als laatste pleisterplaats op de vrijdag, voordat we op zaterdag een huurhuis aan de kust (of Corsica dus) betrokken. Naar een hotel hoefden we in Nice nooit te zoeken, die was al ruim voor vertrek uit Nederland door mijn moeder geboekt: het NOVOTEL, met zwembad. Bij het zeer uitgebreide ontbijtbuffet stonden kleine pakjes cornflakes en grote stukken watermeloen. Hier kon ik mij maanden van tevoren op verheugen, en dat deed ik dan ook! Op het plaatje hieronder een fragment uit ons fotoalbum, we schrijven juli 1982, met linksmidden een foto van ons gezin aan dat ontbijt.
Fotoboek corsica
Morgen wacht ons in Nice een in mijn ogen zeer aantrekkelijke etappe: de explosieve ploegentijdrit over 25km. De stress bij de wielrenners is hier enorm. Elk team bestaat uit negen renners, mits nog compleet. De tijd van de 5e renner die de finish passeert, geldt als eindtijd voor de ploeg in kwestie. ‘Appeltje-Eitje’ zou je denken, maar niets is minder waar. Het is zaak om als ploeg zo lang mogelijk bij elkaar te blijven en elkaar niet kapot te rijden, voorwaar geen eenvoudige opdracht. In het laatste kwart maakt het dan niet uit als er twee of drie afvallen maar er kunnen zich ook dan nog calamiteiten voordoen en zonder 5e man aan de finish ben je met de hele ploeg het haasje.
Ploeg OmegaPharmaQuickStep

Het team van OmegaPharma-QuickStep was vooraf mijn favoriet voor de ploegentijdrit mede door de aanwezigheid van de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Hij is echter gruwelijk gevallen afgelopen zaterdag en als je zijn medisch bulletin leest, is het onvoorstelbaar dat die man nog in koers is. Omega Pharma kan nog altijd winnen, maar ik neig nu toch meer naar Team SKY, Garmin-Sharp en Orica-Greenedge op het podium. We gaan het meemaken, ik ben zeer benieuwd. Het wordt in ieder geval een schitterend gezicht, al die mooie gekleurde treinen die tegen de 60 kilometer per uur over de met palmbomen bezaaide Promenade des Anglais, de befaamde kustweg van Nice, razen.

Over het eten kan morgen geen discussie bestaan: Salade Niçoise. Het gaat er alleen nog om welke wijn we erbij schenken. Er zijn wel 100 verschillende recepten van de Salade Nicoise. Het gaat uiteraard te ver ze allemaal op te noemen, zoek je eigen favoriet uit op internet. Zelf vind ik de klassieke variant van de Belgische chef Piet Huysentruyt een hele goede. Het recept staat te lezen op onderstaande link:

http://koken.vtm.be/recept/de-echte-salade-nicoise
Salade Nicoise

Als bijpassende wijn heb ik gekozen voor een in Nederland verkrijgbare Rosé uit de Provence: de elegante Caprice de Clementin. Hij is te koop bij Gall & Gall voor EUR 10.99. We slaan voor de zekerheid maar een hele doos in, die komt vast wel op nu de zomer in Nederland eindelijk zijn intrede lijkt te doen.

A bientôt!

Robert Dousi