Hoog bezoek in Peñíscola

Wat een geweldige overwinning van Robert Gesink afgelopen zaterdag in de Koninginnenrit van de Vuelta 2016. Na een loodzware dag door de Pyreneeën, bleek Gesink op de top van de Aubisque de sterkste van zijn overgebleven medevluchters. Na jaren vol pech, verkeerde keuzes, mentale beproevingen en fysieke malheur, viel het kwartje nu eíndelijk een keer de goede kant op. Ik ben ontzettend blij voor hem en ben er zeker van dat er nu meer grote zeges gaan volgen. De ‘Condor van Varsseveld’ is ontketend!

Gesink

In het algemeen klassement speelt Gesink geen rol van betekenis en dat is precies waarom hij dit succes kon boeken. Wie gaat de Vuelta van 2016 dan wel winnen? Met nog een kleine week te gaan, lijkt dit Nairo Quintana van Movistar te worden. Gisteren pleegde de Colombiaan samen met de Tinkoff-ploeg van Contador een verrassende coup door de onverwoestbaar geachte trein van Team Sky aan flarden te rijden. De geïsoleerde Sky-kopman Chris Froome verloor minuten en alleen een buitenaardse tijdrit aanstaande vrijdag kan hem nog aan de eindzege helpen. Voor podiumplek drie komt nog een half dozijn renners in aanmerking. Het belooft hoe dan ook een spannende slotweek te worden; vol verwachting klopt ons hart!

Quintana

Na het vuurwerk in de bergen, staat er vandaag een – op het oog – saaie etappe op het programma. Voor mij persoonlijk is deze etappe met finish in Peñíscola juist éxtra bijzonder. Dat zit zo: zo lang ik ze ken, verblijven mijn schoonouders aan de Costa del Azahar, een relatief onbekende kuststrook van de provincies Castellón en Valencia. Ze wonen in het charmante dorpje Alcossebre in een mooie villa met zwembad èn uitzicht op zee waar we alleen al om die redenen graag komen.

Ongeveer twintig kilometer ten noorden van Alcossebre, ligt het iets bekendere Peñíscola, de aankomstplaats van vandaag. Het stadje is bekend om de majestueuze rots met een top van 65 meter boven zeeniveau, waarop een 14e-eeuws kasteel staat. Dit Castelló is gebouwd op de ruïnes van een oude Arabische citadel. Naast het kasteel zijn er ook fraaie tuinen, een basiliek en een angstaanjagend arsenaal waar levensechte Tempeliers hun opwachting maken.

Peniscola

Peñíscola was de thuisbasis van tegenpaus Pedro Martinez de Luna, bijgenaamd ‘Papa Luna’, die hier in aan het begin van de 15e eeuw zetelde. De Luna werd na de dood van tegenpaus ‘Clemens VII’ diens opvolger, waarbij hij de naam ‘Benedictus XIII’ aannam. Er volgde jarenlang gesteggel met het Vaticaan. Tijdens de concilies van Pisa (1409) en Konstanz (1414), wilde Benedictus van geen wijken weten om tot een einde van het ‘Westers Schisma’ te komen. Uiteindelijk werd hij in 1417 afgezet. ‘Papa Luna’ leefde tot zijn dood in 1423 in Peñíscola in de overtuiging dat hij de rechtmatige paus was, hierbij gesteund door zowel Spanje als Schotland.

Papa Luna

Morgen is de laatste rustdag in de Vuelta. In de resterende vijf etappes moet er nog het nodige geklommen worden. Woensdag is er de aankomst bergop op de Alto Mas de la Costa, een klim van 1e categorie. Donderdag is er een vlakke etappe en vrijdag staat dus de individuele tijdrit over 37 kilometer op het programma van Xàbia naar Calp.

Het klassement wordt zaterdag definitief opgemaakt na de zware bergrit van Benidorm naar Alto de Aitana, een ruim twintig kilometer lange klim van buitencategorie. Voordat het peloton aan deze laatste beproeving begint, hebben de renners die dag al 170 kilometer en vier cols van tweede categorie in de benen zitten. Voorwaar geen sinecure dus.

Etappe vanuit Benidorm

Wat dronken we dit weekend? Om de prachtige zege van Robert Gesink te vieren, trokken we een feestelijke fles uit de koeling. Mijn favoriete wijnwinkel in Nederland (Wijninspiratie te Loosdrecht) verkoopt een uitmuntende cava voor slechts EUR 9,95 per fles: de Villa Conchi, Brut seleccion. Deze cava heeft een mooi fijn bubbeltje, zit in een prachtige fles – en is gevuld met een blend van Xarel-Lo, Parellada, Macabeo en Chardonnay. Voor wie Loosdrecht te ver is, kan ‘m ook online bemachtigen. Doen!

Conchi Cava Brut

http://www.wijninspiratie.nl/product/conchi-cava-brut-seleccion-spanje/

Wat eten we in Peñíscola? Er zijn diverse restaurantjes op de rots waar steevast een aantrekkelijk geprijsd ‘Menu del Día’ te verkrijgen is. De laatste keer dat we er voor de lunch aanschoven, aten we Melon con Jamon vooraf, Dorada a la Plancha als hoofdgerecht en een Crema Catalana toe. Mijn zoon Casper en ik gingen u voor in Restaurant Alta Mira op de flanken van de rots van Peñíscola. ‘Papa Luna’ keek mee vanuit de hemel en zag dat het goed was….

Robert en Casper in Peniscola

Hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

PS: Klik op de twitter afbeelding om rechtstreeks naar mijn twitteraccount te gaan. Leuk als je me gaat volgen.

Twitter

Advertenties

Les Cols Mythiques

Vandaag is de tweede en laatste rustdag in de Tour. Met Chris Froome stevig in de gele leiderstrui, smaakmaker Peter Sagan in het groen en Nairo Quintana in het wit, is de Tourkaravaan neergestreken aan de voet van de Alpen.

Froome is ook de leider in het bergklassement maar omdat hij natuurlijk geen twee truien kan dragen, krijgt de nummer twee van die lijst (Joaquin Rodriguez) de bolletjestrui om zijn schouders. In de laatste week verwacht ik nog een mooie strijd in dit klassement. Onder andere Jacob Fuglsang (Astana) en Rafal Majka (Tinkoff) zullen de polka dot jersey niet zonder slag of stoot willen opgeven.

Polka dot jersey

Woensdag staat er een interessante bergetappe op het menu, met start in Digne-les-Bains en finish bovenop Pra-Loup. Ter voorbereiding op deze dag keek ik twee maanden geleden naar de exact zelfde etappe in de Dauphiné. Dit is een pittige etappekoers die ook door de A.S.O wordt georganiseerd. Met samengeknepen billen keek ik hoe de Fransman Romain Bardet deze etappe won na zijn aanval in de ijzingwekkende afdaling van de Col d’ Allos.

Bardet staat in de Tour 2015 op grote achterstand en gaat geheid proberen dit huzarenstukje te herhalen. Als hij op de voorlaatste Col als leider passeert, krijgt hij ook de Souvenir Henri Desgrange. Dit is de prijs voor de renner die als eerste het hoogste punt van de Tour de France bereikt. De Col d’Allos (2.250 meter) vormt namelijk, na het schrappen van de Col du Galibier (2.642 meter), het hoogste punt van de Tour 2015.

Bardet

Net als de Tourkaravaan, rijden wij volgende week met het gezin zelf ook over de N85, beter bekend als de Route Napoléon. Over onze avonturen langs deze legendarische weg, schreef ik in 2013 al eens een stukje. Liefhebbers kunnen dit nog eens nalezen in de archieven van ‘dousi op koers’ via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/16/la-route-napoleon/

Overmorgen staat er na een serie bergen van 2e en 3e categorie, ook weer een berg van de buitencategorie (“HC”) op het programma: de Col du Glandon. Op de flanken van deze berg vond de legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx op 19 juli 1977 zijn Waterloo. Met veel pijn, braakneigingen en een lege maag leek hij te moeten opgeven, maar De Kannibaal haalde uiteindelijk op karakter toch de eindstreep. Na vijf tourzeges moest Merckx dat jaar genoegen nemen met een 6e plaats in de eindrangschikking. De beklimming van de Col du Glandon bleek het begin van het einde voor de grootste wielrenner aller tijden.

Etappe Gap Saint-Jean-de Maurienne

Vorig jaar waren we met het gezin in de zomervakantie in de Alpen. In Embrun, het ‘Nice van de Alpen’, vond ik in een souvenirwinkeltje onderstaand afgebeeld ‘kentekenplaatje’. Ik was als een kind zo blij en kon maar niet geloven dat de eigenaar er maar EUR 5,00 voor hoefde te hebben. Had hij geweten wat ik bereid was te betalen, dan had de ouwe snor zijn winkel de rest van de dag kunnen sluiten, maar dit ter zijde.

Met gezwinde spoed snelde ik met mijn aanwinst terug naar onze camping in Baratier, aan de voet van skioord Les Orres. Tot mijn verbijstering begreep niemand mijn magnifieke aankoop, laat staan mijn kinderlijke enthousiasme over het bordje. Uiteindelijk gaf ik het maar op. Ik herinner mij dat ik nog iets nabrabbelde over cultuurbarbaren waarna ik mij, met mijn nieuwe cols-plaatje en een flesje Kronenbourg 1664, terugtrok onder een boom.

Enfin. Het kleinood heeft inmiddels een prominente plek op mijn studeerkamer. Op een regenachtige herfstdag kan ik er heerlijk bij wegdromen terwijl ik in gedachten over les cols mythiques van de machtige Alpen zweef.

Kentekenplaatje Cols Mythiques

Wat eten we morgen? Tourtons des Alpes.

Deze lekkere beignets zijn een specialiteit uit de Champsaur-vallei. Er is een zoete uitvoering (met appels en pruimen) maar wij gaan voor de hartige variant met aardappel, spinazie en geitenkaas. Wie ze zelf wil maken en en passant zijn/haar Frans wil ophalen, kan terecht op onderstaande link voor het recept.

http://www.marmiton.org/recettes/recette_tourtons-des-alpes-ou-de-champsaur_27676.aspx

Tourtons met Chateau Lacoste

Wat drinken we erbij?

De meeste mensen drinken witte wijn bij geitenkaas. Wij gaan dit keer voor een mooi glas rosé uit de Provence. De ‘Chateau Lacoste 2014’ om precies te zijn, afkomstig van de Coteaux d’Aix-en-Provence. De zachtroze kleur is het gevolg van de ‘methode’ Rose d’une Nuit. Dat wil zeggen dat de donkere wijnschillen maar één nacht de tijd krijgen om hun kleur en smaak aan de wijn mee te geven. Nadien krijgt het druivennat dezelfde behandeling als witte wijn waarna de rosé gebotteld word in een prachtige fles die met enkele muisklikken te bestellen is à EUR 13,50 per stuk.

https://www.debruijnwijnkopers.nl/LACOSTE-Ros–2014_1_5363.html

Santé et à bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: in verband met wat fysieke malheur afgelopen weekend en drukte op mijn (betaalde) werk, heeft ‘dousi op koers’ een paar Touretappes moeten overslaan. Fijn om via diverse kanalen te vernemen dat de stukjes door jullie werden gemist!

De Tour in de Pyreneeën

Op de rustdag van gisteren hebben de renners hun wonden gelikt, op bed gelegen, hun social media bijgewerkt en rustig wat rondjes gefietst. Je zou denken dat een rustdag in de Tour door alle coureurs als een zegen wordt ervaren. Maar dat is zeker niet zo. Tientallen renners worden er juist slechter van omdat het lichaam uit het helse Tourritme wordt gehaald en als reactie ‘op slot’ schiet. Elk jaar lossen er op de eerste cols na de rustdag renners van wie je dat absoluut niet zou verwachten.

Rustende renner

Vandaag staat de eerste serieuze bergrit op het programma. De Tourkaravaan vertrekt vanuit Tarbes voor een etappe over 167 kilometer. Onderweg passeren er drie bergjes van 4e categorie. De slotklim is de zeer zware Col de Soudet naar skidorp La Pierre-Saint-Martin, een klim van buitencategorie. De Pyreneeën-col is 15,3 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,4%.

De renners kunnen zich deze etappe niet verstoppen en moeten hier met de billen bloot. Vanavond weten we in elk geval wie de Tour níet gaat winnen. Niet vergeten: het is vandaag quatorze juillet, de nationale feestdag van Frankrijk. Zoals elk jaar doen de Franse renners op deze dag een trapje extra, al was het maar om in beeld te komen. Mannen als Voeckler, Fedrigo, Bardet, Barguil, Péraud, Feuillu en Pinot hebben deze etappe al in oktober aangekruist.

Cols

Woensdag is het ook serieus klimmen geblazen. Er staan maarliefst zes cols op het menu waaronder de pittige ‘tandem’ Col d’Aspin (1e categorie) en Col du Tourmalet (buitencategorie). De finish ligt op een col van 3e categorie, de Cote de Cauterets, waar de Tour na twintig jaar weer eens terugkeert.

Als Vicenzo Nibali nog wat wil in het klassement, zal hij woensdag met zijn Astana-ploeg ten aanval moeten trekken. Voor hem zou regen in deze etappe zeer welkom zijn; de Italiaan is namelijk een meesterlijke daler en kan in de lange afzink van de Tourmalet meer dan een minuut goedmaken op de met vrees afdalende Chris Froome.

Etappe Pau Cauteretes

De machtige Tourmalet is één van de klassieke reuzen van de Tour de France. Er bestaan onvoorstelbaar veel mooie verhalen over deze beruchte col. Die zijn niet allemaal waar trouwens, maar dat geeft niet. In het boek ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert staat mijn favoriete Tourmalet-verhaal. In een notendop:

Tijdens de Tour de France van 1913 brak de voorvork van klassementsleider Eugène Christophe, alias De Oude Galliër. Volgens de regels van de Tour moesten renners altijd zelf hun defecte fiets herstellen, ongeacht het mankement. Met de fiets op zijn rug liep de onfortuinlijke Fransman al huilend 14 kilometer naar het dichtstbijzijnde dorp (Sainte-Marie-de-Campan). In de plaatselijke smederij van Joseph Bayle (de smit die slechts mocht toekijken van de wedstrijdofficial) begon de renner te zwoegen. Toen de wedstrijdofficial in de tussentijd even een hapje wilde eten in het restaurant ernaast, snauwde Christophe hem toe: “ik ben uw gevangene en u behoort mijn cipier te blijven- als u honger heeft, neemt u maar een stuk houtskool!”

De smid

Om de Tour uit te kunnen rijden, eten de renners zo’n zes keer per dag. In totaal krijgen de deelnemers per dag ongeveer 9.000 calorieën binnen. Een gemiddeld ontbijt bestaat uit een pasta, muesli, croissants, bananen en gemengd fruit. Vlak voor de race eten ze nog wat pasta en tijdens de race minimaal vier energierepen, vier energygels, twee boterhammen met vlees en twee plakken cake. Na de race nog een boterham, een reep en wat snoepjes. Als diner: pasta en gemengde groenten, een halve kip, veel yoghurt met vers fruit en voor de liefhebbers nog wat chocolade toe. Bij al deze maaltijden drinken ze bijna vier liter water en nog eens vier liter aan energiedrank. Juist…..

Eten van een renner

Nou, zij liever dan ik. Maar dat idee van die halve kip spreekt me wel aan. Lekker makkelijk ook, gewoon einde (dinsdag)middag even ophalen op de markt van het oude dorp in mijn woonplaats Vleuten. We drinken er een lekker koud colaatje bij. Een blikje Coca-Cola bevat 139 kCal. Dat heb ik er na 10 minuten op mijn racefiets weer af!

Halve kip en coca cola

A vendredi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi