Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Il Lombardia 2016

Vandaag wordt de 110e editie van de Ronde van Lombardije verreden. Deze eendaagse wedstrijd is de laatste van in totaal vijf ‘monumenten’ op de wielrenkalender. Na Milaan-San Remo, de Ronde Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik, is het vanmiddag koers in de Giro di Lombardia, kortweg ‘il Lombardia’. Deze herfstklassieker draagt in Nederland de bijnaam ‘de koers van de vallende bladeren’. Dit is een niet accurate vertaling van de èchte bijnaam: la corsa delle foglie morte, de koers van de dode bladeren dus.

herfstbladeren

De in Noord-Italië gelegen regio Lombardije strekt zich uit van de Alpen in het noorden tot de rivier de Po in het zuiden. In het westen wordt Lombardije begrensd door het Lago Maggiore, in het oosten door het Gardameer en de rivier de Mincio. Met name de gebieden rond de grote meren zijn zo onbeschrijflijk mooi dat je voortdurend het gevoel krijgt in een sprookje te vertoeven. Een deel van die betovering zal vanmiddag op televisie wegvallen. De herfst is immers ingetreden en die hult het peloton in een grauwgrijze deken die het einde van het seizoen symboliseert.

lombardije

In het werkelijk prachtige boek Pellegrina van Lidewey van Noord en Robert Jan van Noort, staat het volgende geschreven over deze koers (ik kan het zelf niet treffender verwoorden):

quote-pellegrina

Wie van wielrennen houdt, moet dit boek aanschaffen. En trouwens, voor alle overige mensen geldt hetzelfde. De komst van de Goedheiligman laat niet lang meer op zich wachten; stuur zijn Pieten toch vooral onderstaande link en je bent verzekerd van een heerlijke winter.

https://www.bol.com/nl/p/pellegrina/9200000056513443/?suggestionType=suggestedsearch

pellegrina

Het parcours van de Ronde van Lombardije wisselt nogal eens. Oorspronkelijk (1905) was Milaan de startplaats en lag de finishlijn in Como. Rond de millenniumwisseling was de streep getrokken in Bergamo. Daarna lag de start in Mendrisio en de aankomst weer in Como. In 2011 werd de finish opnieuw verlegd, naar Lecco. In 2016 starten we in Como en hangt het vod voor de laatste kilometer in Bergamo. Wie het nog kan volgen, mag het zeggen. Hoe dan ook: loodzwaar is de koers altijd. Dit jaar 240 kilometer lang en weer geen meter vlak.

etappe-lombardije

Natuurlijk zijn er elk jaar wel de nodige Lombardijnse vastigheidjes in het parcours opgenomen. De bekendste daarvan is de beklimming van de heuvel Ghisallo. Op de top staat één van de meest heilige plaatsen van de wielrensport: de Madonna delle Ghisallo, voluit: Santuario della Madonna del Ghisallo. Dit kerkje uit 1632, nabij het Comomeer, dankt zijn naam aan een Maria-verschijning. Volgens de legende werd graaf Ghisallo aangevallen door struikrovers, toen hij op een altaar een verschijning van Maria zag. Hij rende erheen en werd gered van de bandieten. Madonna del Ghisallo is sindsdien de patroonheilige van reizigers.

ghisalla

In 1949 werd Madonna del Ghisallo, op voorspraak van een priester, door Paus Pius XII ook uitgeroepen tot beschermheilige van wielrenners. Sindsdien is het kerkje een heus bedevaartsoord voor wielertoeristen. Binnen kijken zij hun ogen uit; het is zonder twijfel het meest indrukwekkende wielrenmuseum op aarde. En buiten bewaken de bronzen koppen van de Italiaanse legendes Gino Bartali, Fausto Coppi en Alfredo Binda het terrein.

kerkje

Wie gaat de il Lombardia 2016 winnen?

De historie leert ons dat er zelden een ‘nobody’ de Ronde van Lombardije wint. Aan het einde van het seizoen zit iedereen er behoorlijk doorheen. Er zijn er ook geen grote machtsblokken meer die de hele koers van start tot finish kunnen controleren. Daarnaast is het parcours dusdanig lang en selectief dat vrijwel altijd ‘de usual suspects’ komen bovendrijven. Onderstaand een overzicht van de laatste 15 winnaars van Lombardije. De relatief onbekende Oliver Zaugg was in 2011 de enige uitzondering op de regel dat in Lombardije altijd een wereldtopper wint.

winnaars-lombardije

Ongeveer 80% van de renners die vanochtend aan de start in Como staan, doet niet mee voor de overwinning. Zij rijden in dienst van één of meerdere kopmannen en moeten hen in de eerste 200 kilometer uit de wind houden en van bidons voorzien. De mannen die vandaag hoogstwaarschijnlijk om de zege gaan strijden, heb ik onderstaand gecategoriseerd. Nederland heeft geen absolute topfavorieten, maar is met vijf beschermde mannen verdeeld over vier ploegen zeker niet kansloos voor een podiumplek. Ik ben benieuwd.

kanshebbers

Wat eten we zaterdag bij de koers? Vandaag hebben we geen zin om te koken. In plaats daarvan zetten we een plateau met antipasti op tafel, uiteraard wèl uit de regio Lombardije. Uit de delicatessenwinkel hebben we de kaasjes Talleggio en Gorgonzola en de worsten Salami di Varzi en Cacciatorino meegenomen. Pak vooral wat je zelf het lekkerste vind en maak er een feestelijk bord van, succes gegarandeerd!

anitpasti

Wat drinken we bij deze koers? De beste wijnen van Italië komen níet uit Lombardije, daar is vriend en vijand het wel over eens. Persoonlijk kan mij ook het Italiaanse bier niet zo bekoren. Ik denk dat ik het vanmiddag hou op een smakelijk herfstbokje uit De Lage Landen.

Wie tijdens het kijken van de Ronde van Lombardije een typisch aperitiefje uit de streek wil nuttigen, neemt een drankje dat in het jaar 1867 bekend werd onder de naam: Bitter all’Ollandese. Dit helderode, tamelijk kruidige drankje is een creatie van de uitbater van het Milanese café Vittorio Emmanuele II. Na zijn dood kreeg het geheime mengsel zijn achternaam en inmiddels is het over de hele wereld bekend. Mix het drankje met verse jus d’orange voor een klassieke cocktail…..Salute, signore Gaspare Campari!

campari

Ciao tutti!

Robert Dousi

 

NB: Voor live commentaar tijdens de koers en wielernieuws, klik op onderstaand logo en volg mij op Twitter.

Twitter

Via de Jura naar Zwitserland

Na de verpletterende overwinning van onze landgenoot Tom Dumoulin in de contre-la-montre van vrijdag, was het gisteren wederom Mark Cavendish die aan het langste eind trok in de massasprint. Drie machtige Duitsers (Kittel, Greipel en Degenkolb) werden voor de vierde keer deze Tour afgetroefd door de kleine Brit van The Isle of Man. Als hij de Alpen overleeft, is ‘Cav’ de grote favoriet voor de afsluitende parade op de Champs-Elysées, volgende week zondag.

Dumoulin en Cavendish

Na een lange, saaie zaterdag in de Tour, verheug ik me extra op de etappe van zondag. De Tourkaravaan koerst vandaag door de Jura, een bijzondere streek ten noordwesten van de Alpen die ik goed ken. De renners moeten de hele dag klimmen en dalen, zes cols in totaal maarliefst, waaronder de Grand Colombier van hors categorie. De finish is niet bergop; na de laatste col van 1e categorie, volgt er een spectaculaire afdaling van 14 kilometer naar het dorpje Culoz.

Etappe Bourg en Bresse naar Culoz

De bolletjestrui van het bergklassement hangt om de schouders van de Belg Thomas de Gendt. Hij zal vandaag de nodige punten bijeen willen sprokkelen. In het bijzonder zal hij zijn naaste belagers Rafal Majka en Daniel Navarro in de gaten houden. Tom Dumoulin en Rui Costa zijn de huidige nummers vier en vijf in dit bergklassement en moéten vandaag eigenlijk meezitten. Alleen dan lijken ze nog kans te maken op dit bijzondere tricot dat in 1975 zijn entree maakte in de Tour. Leuke quizvraag: wie was de allereerste drager van de bolletjestrui? (antwoord onderaan deze blog).

Bolletjestrui

Maandag begint de Tourkaravaan aan een uitstapje naar Zwitserland. De finishstreep is getrokken in de hoofdstad Bern, na een etappe zonder significante hellingen. Het lijkt een ideale rit voor een massasprint, maar op zijn minst één renner in het peloton zal daar anders over denken: Fabian Cancellara. Deze Zwitser, alias Spartacus, alias De Beer van Bern, komt maandag thuis in zijn geboortestad.

Cancellara

Fabian is bezig aan zijn laatste jaar als profrenner en dat is voor ons wielrenfans een treurig feit. Hij is de beste wielrenner van de jaren nul van de 21-ste eeuw. Zijn palmares past zelfs in het kleinste lettertype niet op tien A4-tjes. Hij begon zijn carrière met het winnen van tijdritten en groeide uit tot de beste klassiekerrenner van zijn generatie. Cancellara won maar liefst zeven ‘monumenten’, waaronder Milaan-San Remo, De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Het peloton zal hem maandag zeker niet laten winnen. Aan de andere kant zal niemand het erg vinden als Fabian in ‘zijn’ mooie Bern als eerste over de meet komt.

Bourg-en-Bresse

Wat eten we vandaag?

De Tourkaravaan vertrekt vandaag vanuit Bourg-en-Bresse, een mooi stadje in het departement Ain waar ik meer dan eens de nacht heb doorgebracht. Bij het diner bestelde ik in deze contreien steevast de lokale specialiteit: de fameuze Poulet de Bresse (Bresse kip) voorzien van het Label Rouge, het keurmerk voor excellent gevogelte.

Wat drinken we erbij?

We zijn in het Jura-gebergte vandaag en hier hebben ze iets bijzonders: vin jaune, gele wijn – ook wel vin de paille of strowijn genoemd. De wijndruiven worden pas laat geoogst, nooit voor oktober. Zoals elke droge witte wijn wordt het vervolgens gegist zodat er geen restsuiker overblijft. Na een rijping van minimaal zes jaar op houten vaten, blijft er door verdamping van elke liter wijn maar 0,63 liter over. En laat dat nou precies overeenkomen met de hoeveelheid wijn die in de typerende fles voor de vin jaune uit de Jura past: de Clavelin.

Poulet de Bresse et Vin Jaune

Santé, et à bien tôt!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Antwoord quizvraag “bolletjestrui”:

De 1e renner die ooit de bolletjestrui droeg, was Joop Zoetemelk in 1975.

De 1e eindwinnaar was de Belg Lucien Van Impe in hetzelfde jaar.

Heroïek ten top!

Vandaag is de eerste rustdag in de Tour de France. Toen ik gisterochtend mijn volgende stukje aan het voorbereiden was, was het de bedoeling dat het over de etappes van dinsdag (Escaldes- Revel) en woensdag (Carcassonne-Montpellier) zou gaan.

Ik had willen vertellen over baroudeurs……

Baroudeurs

Ik had op zeker gerefereerd aan de ritzege die Erik Dekker in het jaar 2000 boekte in de aankomstplaats van aanstaande dinsdag……

Erik Dekker

Ik had uitvoerig verhaald over de fenomenale citadel van Carcassonne en de geschiedenis van de Katharen…..

Carcassonne

En zonder twijfel was de mondaine stad Montpellier, woensdag aankomstplaats, de revue gepasseerd….

Montpellier_

Maar dit is nu allemaal bijzaak, want gisteren won de Nederlander Tom Dumoulin de koninginnenrit van de Tour de France 2016!

Na een loodzware dag met een twee dozijn vluchtmakkers over roemruchte Pyreneeën-cols, ging “De Vlinder van Maastricht” er in het laatste uur alleen vandoor. Met een ultieme inspanning probeerden topklimmers Rafal Majka en Rui Costa hem nog te achterhalen, maar het gat bleef tot de streep steeds rond de 40 seconden. In het apocalyptische decor van Andorra Arcalis, gelardeerd met slagregens en hagelstenen, kwam de 26-jarige klasbak van team Giant-Alpecin solo over de finish. Wat een baas!

Tom Dumoulin

Bauke Mollema staat 7e in het algemeen klassement. Als alles meezit, kan hij de komende twee weken nog 2 à 3 plekken opschuiven. Super knap, maar dat zijn we over drie jaar echt wel weer vergeten. De heroïsche zege van Tom Dumoulin in Andorra vergeten we NOOIT meer. De beste Nederlander in het eindklassement van 2002, 2006 en 2014? Geen idee. Maar we weten wèl nog dat die jaren respectievelijk Boogerd (La Plagne), Weening (Gérardmer) en Boom (Arenberg) op grandioze wijze een etappe wonnen.

I rest my case.

Boogerd Weening Boom

Wat eten we vandaag? Niks!

Drinken we dan wel iets? Jazeker, champagne natuurlijk!
Prosecco, Cava en Crémant is allemaal hartstikke lekker, maar doet geen recht aan de unieke prestatie van onze Tom. We lopen dus bij de slijter linea recta op het bubbelrek af, kijken niet naar de prijs, en trekken een mooie Franse fles uit het schap.

Veuve Clicquot

Santé kampioen!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Richting Pyreneeën

Eergisteren sprintte Marcel Kittel van Etixx-QuickStep naar de etappezege in Limoges. Met een nóg kleiner verschil dan Greipel en Cavendish daags ervoor in Angers, hield de Duitse krachtpatser het Franse haantje Coquard nipt achter zich. De etappe van woensdag voerde door de bergen van het Massif Central. Vooraf werd het nodige vuurwerk verwacht en de wielerfans zijn op hun wenken bediend. Wat een schitterende zege van de Belg Greg van Avermaet!

Samen met Thomas de Gendt en Andrey Grivko had hij zich losgemaakt van een eerder ontstane kopgroep. Uiteindelijk bleef Greg alleen over en volgde een majestueuze solo naar Le Lorian, waar naast de dagzege ook de gele trui op hem wachtte. Van Avermaet heeft nu ruim vijf minuten voorsprong in het klassement, maar die zal komend weekend in het hooggebergte als sneeuw voor de zon verdwijnen. Medevluchter De Gendt zag zijn inspanningen op woensdag beloond met de bolletjestrui van het bergklassement.

van Avermaet

Vandaag is de finishstreep na 187 km koers getrokken in Montauban, een middelgrote stad in het département Tarn-et-Garonne, région Midi-Pyrenées. De plaats was in de 16e en 17e eeuw een belangrijke vestigingsplaats van de Hugenoten, de benaming voor de Protestanten in deze periode.

Het heeft er alle schijn van dat ondergetekende een afstammeling van deze kliek is. Welbeschouwd ben ik dus een 17e-eeuwse Franse asielzoeker die destijds -naar verluidt- warm is onthaald in het huidige Noord-Brabant, waarvan acte!

In de categorie “nutteloze feitjes, maar daarom niet minder leuk”: het wereldberoemde schilderij Mona Lisa van Leonardo da Vinci lag tijdens de Tweede Wereldoorlog kort verstopt in een geheime wijnkelder in Montauban.

Mona Lisa

De Mona Lisa is niet te koop, maar de waarde wordt volgens ingewijden geschat op 500 miljoen euro. Dat is precies duizend keer meer dan de cheque die de winnaar van de Tour de France 2016 op 24 juli in ontvangst mag nemen. Het is overigens gebruikelijk dat de winnaar deze EUR 500.000,- verdeelt onder zijn ploeggenoten. Het totale prijzengeld van de Tour dit jaar bedraagt 2.3 miljoen euro. Onderstaand een overzicht van de premies die de renners, naast de belangrijke UCI punten en eeuwige roem, kunnen toucheren.

Prijzengeld Tour de France

Terug naar de koers. De Tourkaravaan trekt de komende twee dagen richting Pyreneeën. Donderdag hebben de sprinters hun voorlopig laatste kans op een ritzege. Het parcours telt weliswaar drie klimmetjes (waarvan twee van 3e categorie), maar de laatste hindernis ligt op 40 kilometer van de aankomst. Er lijkt dus genoeg tijd voor ploegen om hun (eventueel) geloste sprinter terug te brengen.

Ik hoop tegen beter weten in weer op een succesvolle vlucht van een kopgroep, en dan nu graag met een Nederlander. Voor vandaag heb ik als Nederlandse vluchter Bert-Jan Lindeman van Team Lotto NL – Jumbo opgeschreven. Hij won eerder een vergelijkbare etappe in de Vuelta, kan goed uit de voeten op glooiend terrein en heeft de ‘grinta’ om zich een dag volledig leeg te rijden.

Lindeman

Vrijdag gaan we voor het eerst serieus klimmen want dan staat de eerste Pyreneeën col op de agenda: de Col d’Aspin (1e categorie). Na een relatief vlakke aanloop over 100 kilometer gaat het vanaf Tournay omhoog richting de Côte de Capvern (4e categorie). Daarna kunnen de renners zich nog een half uur sparen, voordat de grote climax van de etappe opdoemt.

De aankomst van de etappe ligt niet op de top van de Col d’Aspin. Eerst volgt er nog een technische afdaling van 7 kilometer. Wie weet kunnen topdalers als Nibali, Bardet en Valverde hier iets forceren. En ook vrijdag kijken we met bovengemiddelde interesse naar de Nederlandse verrichtingen. Wilco Kelderman en Tom Dumoulin gelden als outsiders voor de dagzege.

Col d'Aspin

Wat eten we in aanloop naar de Pyreneeën?

Ragoût de sanglier, wild zwijn, een ferm gerecht uit deze woeste streek. Voor mijn lezers die dit smakelijke gerecht zelf willen bereiden, heb ik een Nederlandstalig recept op internet gevonden. Vergeet de balsamicoazijn en de Spaanse peper niet die het gerecht karakter geven.

http://www.smulweb.nl/recepten/1417559/Ragout-van-wild-zwijn

Everzwijn ragout

Wat drinken we erbij?

Een droge, rode wijn uit de buurt die opgewassen is tegen de robuuste smaken op het bord: Château Maresque, Rouge – 2014. Twee decennia terug nam de Nederlandse wijnmaker Lucas Schutte het eeuwenoude Château Maresque over. De bijbehorende wijngaarden liggen in Gaillac, gelegen tussen Toulouse en Albi. Schutte won er deze lente een bronzen medaille mee tijdens het Concours Générale de Paris. We citeren uit het juryrapport:

Lucas’ Rouge is een frisse, wat boersige rode wijn. Van de typische Gaillac-druiven Braucol en Duras en wat sap van de bekendere Syrah. Druistig en paarsrood in het glas. Zwarte bessen, frisse zuren en kruidige laurier.

Dat klinkt goed. Op naar de webwinkel dus (www.anderewijn.nl) waar we het druivennat kunnen bestellen voor EUR 9,- de fles.

Santé, et a bien tot, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Goed onderweg in de Giro

We zijn over de helft van de Giro d’ Italia 2016. De Nederlandse fans zijn de afgelopen weken enorm verwend. Zo was er de proloogwinst en een serie roze truien voor de Limburgse alleskunner Tom Dumoulin. We zagen een ontketende Maarten Tjalingii die in het openingsweekend heel Gelderland op z’n kop zette door op Posbank de blauwe trui van het bergklassement te pakken. En voor de eindafrekening in het algemeen klassement mogen we hopen op een topklassering voor de zeer attent koersende Steven Kruijswijk van LottoNL-Jumbo. Hij staat nu op “P4” (sorry, ik heb ook Max-koorts) en ik kan geen enkele reden bedenken waarom hij niet omhoog zou mogen kijken.

Dumoulin

De jonge Luxemburger Bob Jungels van Etixx-Quick Step voert momenteel het klassement aan. Van de mannen die kans maken op de eindzege, staat de Spaanse linkmichel Alejandro Valverde (3e) er het beste voor- op de voet gevolgd door Vicenzo Nibali (5e). Topklimmers Rafal Majka, Ilnur Zakarin en Esteban Chaves staan op lichte achterstand maar mogen zeker nog hopen op het hoogste schavot.

Op de tweede plaats staat een bijzondere kerel waar ik al een paar jaar enorm fan van ben: het is de Andrey Amador Bikkazakova van Team Movistar, zoon van een Costa Ricaanse vader en Russische moeder. In 2012 was hij de eerste Costa Ricaan die een etappe in de Giro d’Italia won en hij deed dat op grandioze wijze. Iedereen gaat ervan uit dat hij komende dagen als bliksemafleider van zijn kopman Valverde gaat fungeren, maar ik hoop vurig dat hij zijn ploegleider negeert en voor zijn eigen kansen gaat rijden. Heerlijke aanvaller deze man en bijzonder sympathiek bovendien. Vámos Amador!

Knipsel

Waar zijn we inmiddels? De Giro-Karavaan is neergestreken in het noorden van Italië. Zaterdag staat er een bergetappe op het menu waar ik me erg op verheug. De start is in Alpago, regio Veneto, de finishstreep is getrokken in Corvara. Over 210 km gaat het de hele dag op en af. De renners moeten in totaal zes cols trotseren van 1e, 2e en 3e categorie, waaronder de Passo Pordoi die een hele lange aanloop kent. Ik acht de kans groot dat een kopgroep lukt om uit de greep van het peloton te blijven, al zullen ook enkele klassementsrenners met goede daalcapaciteiten deze etappe hebben aangekruist.

Etappe

Zondag staat een klimtijdrit over een kleine 11 kilometer op het programma van Castelrotto naar Alpe Di Siusi. De eerste 2 kilometer van de tijdrit zijn goed te doen, maar daarna wordt het bijzonder pittig. Tot aan de streep blijft de weg onafgebroken stijgen met gemiddeldes tot 10%.

De Giro is dan aanbeland in de regio Trentino “Alto-Adigo” of, zoals wij in Nederland zeggen, Trentino “Zuid-Tirol”. Met het Gardameer en de Dolomieten om de hoek is het hier goed toeven; het gebied wordt alom beschouwd als één van de mooiste streken van Europa en is dan ook het favoriete vakantieoord van veel Nederlanders. Je zal de luiken van je hotelkamer open doen en dan dit uitzicht hebben. Mooi man!

Trentino

Wat eten we in deze contreien?

Voor het recept van vandaag heb ik een beroep gedaan op mijn boekenkast: de CULINARIA – Italia (de hele serie is een must have, na twee minuten lezen waan je je op vakantie). Mijn oog viel op een recept dat ik niet ken, genaamd: Canederli. Het zijn balletjes van oud wit brood, eieren en melk met erdoorheen doorregen spek, salami en peterselie, gekruid met nootmuskaat. Lekker happie op de bank voor de TV, gaan we dus proberen!

Canederli en Forst

Wat drinken we erbij?

Geen wijn dit keer maar bier. In dezelfde CULINARIA las ik dat Alto Adige een biergebied bij uitstek is. Het kristalheldere water uit de Alpen van Merano zorgt ervoor dat hier al sinds de 10e eeuw bier wordt gebrouwen. Om recht te doen aan de Duitstaligen in dit gebied, kies ik dit weekend voor een pilsje met een Germaanse naam: FORST (Premium). “Parelend & Verfrissend”, volgens de eigen marketingafdeling. En dan met zo’n zalig, ouderwets glas erbij…..mij hebben ze te pakken. Salute!

Ciao,

Robert Dousi

@Robertdousi

PS: voor degenen die het leuk vinden hun Italiaans op te halen, heb ik onderstaande foto gemaakt van mijn Giro scheurkalender 2016 (ja, die bestaat :))

Giro Scheurkalender