Via de Jura naar Zwitserland

Na de verpletterende overwinning van onze landgenoot Tom Dumoulin in de contre-la-montre van vrijdag, was het gisteren wederom Mark Cavendish die aan het langste eind trok in de massasprint. Drie machtige Duitsers (Kittel, Greipel en Degenkolb) werden voor de vierde keer deze Tour afgetroefd door de kleine Brit van The Isle of Man. Als hij de Alpen overleeft, is ‘Cav’ de grote favoriet voor de afsluitende parade op de Champs-Elysées, volgende week zondag.

Dumoulin en Cavendish

Na een lange, saaie zaterdag in de Tour, verheug ik me extra op de etappe van zondag. De Tourkaravaan koerst vandaag door de Jura, een bijzondere streek ten noordwesten van de Alpen die ik goed ken. De renners moeten de hele dag klimmen en dalen, zes cols in totaal maarliefst, waaronder de Grand Colombier van hors categorie. De finish is niet bergop; na de laatste col van 1e categorie, volgt er een spectaculaire afdaling van 14 kilometer naar het dorpje Culoz.

Etappe Bourg en Bresse naar Culoz

De bolletjestrui van het bergklassement hangt om de schouders van de Belg Thomas de Gendt. Hij zal vandaag de nodige punten bijeen willen sprokkelen. In het bijzonder zal hij zijn naaste belagers Rafal Majka en Daniel Navarro in de gaten houden. Tom Dumoulin en Rui Costa zijn de huidige nummers vier en vijf in dit bergklassement en moéten vandaag eigenlijk meezitten. Alleen dan lijken ze nog kans te maken op dit bijzondere tricot dat in 1975 zijn entree maakte in de Tour. Leuke quizvraag: wie was de allereerste drager van de bolletjestrui? (antwoord onderaan deze blog).

Bolletjestrui

Maandag begint de Tourkaravaan aan een uitstapje naar Zwitserland. De finishstreep is getrokken in de hoofdstad Bern, na een etappe zonder significante hellingen. Het lijkt een ideale rit voor een massasprint, maar op zijn minst één renner in het peloton zal daar anders over denken: Fabian Cancellara. Deze Zwitser, alias Spartacus, alias De Beer van Bern, komt maandag thuis in zijn geboortestad.

Cancellara

Fabian is bezig aan zijn laatste jaar als profrenner en dat is voor ons wielrenfans een treurig feit. Hij is de beste wielrenner van de jaren nul van de 21-ste eeuw. Zijn palmares past zelfs in het kleinste lettertype niet op tien A4-tjes. Hij begon zijn carrière met het winnen van tijdritten en groeide uit tot de beste klassiekerrenner van zijn generatie. Cancellara won maar liefst zeven ‘monumenten’, waaronder Milaan-San Remo, De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Het peloton zal hem maandag zeker niet laten winnen. Aan de andere kant zal niemand het erg vinden als Fabian in ‘zijn’ mooie Bern als eerste over de meet komt.

Bourg-en-Bresse

Wat eten we vandaag?

De Tourkaravaan vertrekt vandaag vanuit Bourg-en-Bresse, een mooi stadje in het departement Ain waar ik meer dan eens de nacht heb doorgebracht. Bij het diner bestelde ik in deze contreien steevast de lokale specialiteit: de fameuze Poulet de Bresse (Bresse kip) voorzien van het Label Rouge, het keurmerk voor excellent gevogelte.

Wat drinken we erbij?

We zijn in het Jura-gebergte vandaag en hier hebben ze iets bijzonders: vin jaune, gele wijn – ook wel vin de paille of strowijn genoemd. De wijndruiven worden pas laat geoogst, nooit voor oktober. Zoals elke droge witte wijn wordt het vervolgens gegist zodat er geen restsuiker overblijft. Na een rijping van minimaal zes jaar op houten vaten, blijft er door verdamping van elke liter wijn maar 0,63 liter over. En laat dat nou precies overeenkomen met de hoeveelheid wijn die in de typerende fles voor de vin jaune uit de Jura past: de Clavelin.

Poulet de Bresse et Vin Jaune

Santé, et à bien tôt!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Antwoord quizvraag “bolletjestrui”:

De 1e renner die ooit de bolletjestrui droeg, was Joop Zoetemelk in 1975.

De 1e eindwinnaar was de Belg Lucien Van Impe in hetzelfde jaar.

Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

Via Picardie naar Normandië

Wat een GEWELDIGE overwinning van Tony Martin gisteren in Cambrai. Na de laatste kasseistrook was het kaf van het koren gescheiden en zaten er nog louter specialisten met hun kopmannen vooraan. De rappe John Degenkolb, Peter Sagan en Greg van Avermaet (bijna vader!) maakten zich al op voor de sprint. Maar toen ging ‘Der Panzerwagen’ er dus vandoor. Nota bene op de fiets van een ploeggenoot, de superknecht Matteo Trentin, die zijn fiets een half uur eerder had afgestaan aan de sympathieke Duitser.

Je kon zien dat de fiets niet helemaal op zijn maten was afgesteld, maar Tony was zó gemotiveerd na het mislopen van de gele trui in Utrecht, Zeeland en Hoei, dat hij de klinkers uit de straat trapte. Na afloop kreeg hij de gele trui om zijn schouders die hij overnam van de Brits Christopher Froome. Laatstgenoemde zal daar stiekem niet rouwig om zijn. Hij wil de maillot jaune in de laatste Tourweek naar Parijs brengen en elke dag dat hij ‘m eerder heeft, bestaat de kans dat hij en zijn Team SKY-ploeggenoten energie verspillen.

Tony Martin

De komende twee etappes fietsen de mannen door het noordwesten van Frankrijk. Na dagen van hoogspanning, reken ik op relatieve rust in het Tour-peloton. Kopgroepjes met Franse thuisrijders zullen de kans krijgen om een paar minuten te pakken om vervolgens in de laatste 10 à 15 kilometer te worden achterhaald.

Vandaag trekt de Tourkaravaan van de regio Nord-Pas-de Calais naar de regio Picardie. De renners vertrekken vanuit Arras (‘Atrecht’ in het Nederlands, grappig) om na een lus van 190 kilometer koers aan te komen in Amiens. De laatste keer dat de Tour hier aankwam was in het jaar 1999. Die etappe mondde uit in een massasprint en het was ‘Mooie Mario’ Cipollini die zijn wiel als eerste over de streep drukte. De superfoute Italiaan, 48 jaar inmiddels, heeft zijn eigen fietsmerk en is nooit te beroerd om even te lachen naar ’t vogeltje.

Cipollini

Ik ga uit van eenzelfde scenario vanmiddag, een massasprint dus, en verwacht een clash tussen het kwartet Nacer Bouhanni, Mark Cavendish, André Greipel en Alexander Kristoff. Kort na afloop van de etappe komt altijd de rituitslag in beeld, vandaag ongetwijfeld met als achtergrond luchtbeelden van de imposante Notre-Dame d’Amiens.

Notre Dame Damiens

Na Picardie doet de Tourkaravaan donderdag Normandië aan. Hier koersen de renners tientallen kilometers langs de fenomenale kustlijn richting de finishplaats Le Havre. Ik ben nooit in deze stad geweest en als ik de verhalen zo hoor en lees, moet ik daar ook niet al teveel haast mee maken. Het feit dat Le Havre de tweede havenstad van Frankrijk is vanwege de grootschalige overslag containers en olie, doet mij ook niet naar deze plek verlangen. Vermeldenswaardig is nog wel dat vanuit Le Havre een ferrydienst heen-en-weer naar Southampton vaart. Misschien een leuk ‘Weekendjeweg’ voor de voetbal-broeders Koeman die daar de plaatselijke FC coachen?

Enfin, de Tourorganisatie A.S.O kan in Normandië vast op zoek naar geschikte hotels voor volgend jaar. De Grand Départ in 2016 is namelijk niet in het buitenland, maar ‘gewoon’ in Frankrijk – Normandië dus. De openingsetappe van de Tour 2016 is geen proloog, maar een rit ‘in lijn’ van Mont Saint-Michel naar Utah Beach in Sainte-Marie-du-Mont (winnaar bekend = Marcel Kittel).

Grand Depart 2016

Donderdag start de etappe in Abbeville waar de renners zullen vertrekken voor een rit over 191.5 kilometer. Op het menu staan drie colletjes van 4e categorie en ook de aankomst is niet geheel vlak. Integendeel zelfs, de vergelijking met de Cauberg in Valkenburg gaat hier op. Niet alleen qua lengte en stijgingspercentage (gemiddeld 7%) maar ook omdat de finishlijn in Le Havre 500 meter ná de top getrokken is.

Abeville le Havre

Het viertal dat vanmiddag voor de dagzege gaat (zie hierboven), zal morgen in Le Havre naar mijn verwachting nèt tekort komen. Dit is meer iets voor mannen als Peter Sagan, Michal Kwiatkowski, Tony Gallopin en –mits hij hersteld is van zijn crash: Michael Matthews. ‘Bling’ was afgelopen maandag één van de slachtoffers van de vreselijke valpartij. Zwaargehavend klom hij zelf weer op de fiets, maar zijn ORICA-ploeggenoten Simon Gerrans en Darryl Impey moesten de strijd staken. Voorafgaand aan de start van de kasseienetappe, verklaarde Matthews:

“Ik heb wat kneuzingen in mijn ribben. Vannacht had ik moeite om adem te halen en had ik paniekaanvallen, omdat ik dacht dat ik geen lucht meer kreeg. Dat was niet zo best”. Pfffff….

Matthews

Hoe dan ook, onze landgenoot Pieter Weening moet zijn ploeggenoot de komende etappes binnen zien te loodsen. Als Matthews onverhoopt ook afhaakt, begint Orica-GreenEdge aanstaande zondag maar met zes- in plaats van negen renners aan de ploegentijdrit. Een hard gelag voor de Aussies, die vooraf als topfavoriet voor deze discipline golden. Hup Matthews!

Wat eten we in deze contreien?

We pakken deze dagen uit met het ultieme Plateau Fruits de Mer. Volgens de website culy.nl hoort hier sowieso op: oesters, gekookte kreeft, langoustines en garnalen/ gamba’s. Verder naar eigen inzicht aan te vullen met mosselen, scheermesjes, kokkels, alikruiken en venusschelpen. “Beter duur, als niet te koop”, zullen we maar zeggen….

http://www.culy.nl/inspiratie/zeevruchten-plateau-samen/

Fruits de Mer met Saint Veran

Wat drinken we erbij?

Zo’n keizersmaal gaan we natuurlijk niet afdoen met een watertje. Normandië heeft helaas geen topwijnen, daar moeten we eerlijk in zijn. We smokkelen daarom vandaag een beetje en zoeken een juiste begeleider uit de Bourgogne. Mijn keuze is gevallen op de Saint-Véran ‘Vieilles Vignes’ 2013 van Philippe Charmond. Moeten we ervoor naar Frankrijk rijden? Nee hoor, gewoon bestellen bij de Nederlandse wijnimporteur De Geus. Enne….vergeet de 7,0% dooskorting niet! 

https://degeuswijn.nl/product/bourgogne-blanc/st-veran-vieilles-vignes-2013-philippe-charmond/

Santé, mes amis – et à vendredi!

Robert Dousi

@Robertdousi

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Le Grand Départ in Utrecht

Geen land buiten Frankrijk mocht de Grand Départ van de Tour de France zo vaak organiseren als Nederland. Na Amsterdam (1954), Scheveningen (1973), Leiden (1978), Den Bosch (1996) en Rotterdam (2010) is Utrecht in 2015 dan eindelijk de gelukkige. Het belooft een geweldig feest te worden waar ik geen seconde van wil missen. Sterker nog: ik was gisteren met mijn goede vriend Joost al bij de ploegenpresentatie in Park Lepelenburg, wat een grandioos feest man! Zelf veel foto’s gemaakt natuurlijk, maar aan deze geweldige selfie van Team Giant-Alpecin kan ik niet tippen.

Selfie Team Giant Alpecin

Het idee van een Grand Départ in Utrecht is in 2002 geboren. Na de start van de Giro d ‘Italia in Groningen in dat jaar, kwamen journalist Jeroen Wielaert en Jan Fokkens op het idee om de start van de Tour de France naar de Domstad te halen. In het Utrechtse Café De Vooghel werkten ze op twee bierviltjes het idee uit om de Tourstart naar Utrecht te halen. Een intensief lobbyproces volgde, met veel ‘ups & downs’, maar uiteindelijk lukte het. Mede met behulp Stichting Tour Sous Le Dom, het Business Peloton Utrecht en drie volhardende burgemeesters. In november 2013 bevestigde de Tourorganisatie bij monde van Christian Prudhomme dat de Grand Départ 2015 aan Utrecht gegund werd.

Grand Depart

Utrecht is een stad met een rijke historie. Met de bouw van het Romeinse Fort ‘Traiectum’ op de plaats waar nu de Domkerk staat, werd de grondslag voor de latere stad Utrecht gelegd. In de 9e eeuw dook voor het eerst de naam ‘Ultraiectum’ op; vermoedelijk om onderscheid te maken met ‘Traiectum ad Mosam’, het huidige Maastricht. In het jaar 1122 verkreeg Utrecht stadsrechten en werden stadswallen en een verdedigingsgracht aangelegd. Halverwege de 16e eeuw was Utrecht de grootste stad van de Noordelijke Nederlanden. Anno 2015 telt de stad 335.000 inwoners en is het vanwege de centrale ligging en beurscapaciteit het snelst groeiende economische centrum van Nederland. Utrecht krijgt morgen twee keer meer bezoekers dan het inwoners heeft.

Plattegrond Utrecht

Voor buitenlandse toeristen was Utrecht tot de 21e eeuw het best bewaarde geheim van Holland. Er was ook simpelweg geen tijd voor een bezoek, omdat de verplichte nummers (Amsterdam, Delft en Keukenhof) moesten worden aangedaan. De laatste jaren zit Utrecht als toeristenstad echter in de lift. Positieve aanbevelingen van The New York Times (“…vibrant Dutch city that nurtures its quirks…”), BBC Travel (“…one of the happiest places in the world…”), The Lonely Planet (“…part of the world’s 10 most unsung places…”) hebben hun weerslag niet gemist. De hotels schieten namelijk als paddenstoelen uit de grond in de Domstad.

Utrecht-bezoekers worden door plaatselijke VVV verwezen naar de Dom, Speelklok Museum, Dick Bruna Huis en Spoorwegmuseum. Allemaal zeker de moeite waard, maar teveel om op één dag te doen natuurlijk. Mijn tip voor ‘Utrecht-maagden’: stap op de Oudegracht, ter hoogte van stadskasteel OudDaen eens ouderwets in een rondvaartboot, dat is echt de moeite waard.

Domtoren en Oude Gracht

Terug naar de koers. Morgen starten de 198 geselecteerde wielrenners één voor één voor een individuele tijdrit over 13,8 kilometer. Omdat de afstand langer dan 9 kilometer is, mag de tijdrit geen “proloog” genoemd worden. Maar laten we toch vooral het Franse woord voor tijdrit aan te houden: contre-la-montre (letterlijk: tegen het horloge).

Het Jaarbeurs-terrein (start en finish) fungeert zaterdag als kloppende hart van de Grand Départ. De renners rijden ‘tegen de klok in’ over de Balijelaan richting Stadion Galgenwaard en rijden dan via de Uithof en Biltstraat over de Maliesingel weer terug. Helaas racen de renners zaterdag niet over de fraaie Maliebaan zelf, een gemiste kans -want dit is het oudste, officiële fietspad van Nederland.

In het shirt van zijn vorige werkgever reed onze landgenoot Lars Boom deze tijdrit in 2014 al eens. In de vroege ochtend, onder politiebegeleiding. Bekijk het filmpje hiervan op onderstaande website.

http://www.tourdefranceutrecht.com/-/lars-boom-raast-over-parcours-tourproloog-2015

Tijdrit Utrecht

Wie gaat de tijdrit winnen morgen en wordt dus de eerste gele trui drager van de Tour 2015?

Een proloog van 5 kilometer kan tientallen winnaars hebben, vaak kerels die ook goed kunnen sprinten. Voor een tijdrit van meer dan 50 kilometer, gaat het vaak maar tussen om een man of vijf. Deze tijdrit ligt er qua afstand mooi tussenin en biedt dus kansen voor een bont pluimage van favorieten en outsiders.

Zo zijn er de klassementsrenners als Contador, Nibali, en Froome die de tijdrit niet zullen winnen, maar er alles gelegen is om zo min mogelijk tijd te verliezen. Er zijn ook renners die een goede tijdrit in de benen hebben en al speculeren op de gele trui begin volgende week. Bijvoorbeeld na de 3e etappe op de Muur van Hoei (Kwiatkowski, Dan Martin) of de 4e kasseienetappe (Stybar, Boom) omdat daar de eerste tijdsverschillen zullen ontstaan. Sprinters als Sagan en Kristoff kunnen dit werk ook aan, maar voor hen is deze tijdrit iets te lang om bij de topfavorieten te horen.

De winnaar in Utrecht moet dus zeer waarschijnlijk worden gezocht in onderstaand rijtje: dit zijn de èchte tijdritspecialisten. Laten we hopen dat het broeierige weer geen roet in het eten gooit en dat alle renners onder dezelfde omstandigheden kunnen rijden.
 

Kanshebbers Individuele Tijdrit

Wat eten we morgen?

Op de stressvolle openingsdag van de Tour gaan we het ons gemakkelijk maken. De heerlijke Franse keuken komt immers de komende weken nog uitgebreid aan bod. We volstaan vandaag met twee ordinaire bolletjes, maar dan natuurlijk wel met echt ‘Utregs’ beleg.

Het eerste bolletje beleggen we met VOCKING WORST, een smaakvolle leverworst volgens authentiek familierecept. Op de tweede gaat kaas, en wel de recent gelanceerde OUDEGRACHTKAAS die de komende decennia tot dé trots van Utrecht moet uitgroeien.

Vocking Worst en Oude Gracht Kaas

Wat drinken we erbij?

We spoelen de hartig belegde broodjes weg met een koud glas bier van de ambachtelijke Utrechtse brouwer Maximus, bij mij thuis om de hoek. We hebben de keuze uit verschillende soorten en kiezen vandaag voor de Pandora, een lekker fris, licht bitter blond biertje. Bekijk hun hele selectie eens op onderstaande website, of – nog beter – bezoek de brouwerij zelf en kies je eigen favoriet.

http://www.brouwerijmaximus.nl/

Maximus Bier

Proost vrienden, zondag meld ik mij weer als we van Utrecht naar Zeeland gaan!

Robert Dousi

@robertdousi
 

Naar het noorden van Spanje

De eerste Vuelta-week zit erop. Gisteren konden de renners genieten van een welverdiende rustdag. De rode leiderstrui hangt om de schouders van de Colombiaan Quintana. De Duitser Degenkolb leidt in de stand om het puntenklassement en de Spanjaard Mas geniet, zo lang ‘t duurt, van zijn blauwe bollentrui van het bergklassement. De eerste contouren van het algemeen klassement zijn geschetst, maar de winnaar van de Vuelta 2014 is nog niet bekend. Achter de klassementsleider staan namelijk nog 15 renners binnen de twee minuten, waaronder onze landgenoten Gesink en Kelderman.

stand

Vandaag staat een individuele tijdrit over 34.5 kilometer op het programma. ‘Real Monasterio de Santa Maria de Veruela’ is de naam van de vertrekplaats, mij dunkt goed voor een paar honderd punten bij Wordfeud. De eerste 8 kilometer gaan pittig bergop, daarna is het vrijwel één licht aflopende lijn richting de finish in Borja. Naast de hierboven genoemde renners die strijden voor de rode leiderstrui, hebben een handvol tijdritspecialisten een kruisje achter deze etappe gezet. Onder hen de Spaanse turbo Castroviejo, de rappe Italiaan Malori, de Nederlandse troef Clement en ‘Spartacus’ Cancellara. Maar de onbetwiste topfavoriet is natuurlijk de Duitser Tony Martin, alias ‘Der Panzerwagen’. Vermoedelijk komt hij niet als allereerste boven op de klim, maar daarna heeft hij ruim een half uur de tijd om ‘op het grote mes’ zijn machtige moordtempo te ontwikkelen.

Tony Martin Der Panzerwagen

De finishplaats van vandaag ligt iets ten noordwesten van Zaragoza, naar verluidt de mooiste stad waar ik nog nooit ben geweest. Interessant is het ontstaan van haar naam. Het begon 21 eeuwen geleden als een Romeinse kolonie onder keizer Augustus. De stad droeg in die tijd de naam ‘Caesarea Augusta’. In het jaar 712 werd de stad veroverd door de Moren en in de 11e eeuw werd het toenmalige ‘Cesaracosta’ verbasterd tot het Arabische ‘Saraqusta’. In het jaar 1118 kwam de stad weer onder Christelijk bewind door de verovering van Alfons I. De strategische vesting aan de Ebro werd de hoofdstad van het toenmalige Koninkrijk Aragón. Opnieuw werd de naam van de stad veranderd, ditmaal in ‘Çaragoça’, waarvan het huidige Zaragoza afstamt. Weten we dat ook weer.

Zaragoza

Zaragoza heeft over de eeuwen vele heersers gehad; vele volkeren hebben de stad bewoond. Hierdoor vindt men monumenten en resten van verschillende culturen in vele stijlen. Ondanks dat de stad een mooi historisch centrum heeft, staat de stad in Spanje ook wel te boek als “de onbekende”. Dit komt omdat de steden Madrid en Barcelona en de regio Andalusië het leeuwendeel van de buitenlandse toeristen aantrekken. Maar na een paar muisklikken op Google Afbeeldingen weet ik het zeker: we moeten naar Zaragoza, en snel ook.

Zaragoza stad

Terug naar de koers. De komende dagen moet er serieus geklommen worden. Woensdag vertrekt het peloton vanuit Pamplona, pal naast de wereldberoemde arena voor stierengevechten. De finish ligt op de Alto San Miguel de Aralar, een berg van 1e categorie. Donderdag is de voorlopig laatste kans voor sprinters en vrijdag staat een heuveletappe op het programma. Deze lijkt ideaal voor een succesvolle vlucht van een kleine groep vrijbuiters. Zaterdag, zondag en maandag wordt de Vuelta naar alle waarschijnlijk beslist op de monsterlijke bergkammen van Noord-Spanje. Alleen de Brit Froome lijkt een eindzege van een Colombiaan (Quintana, Uran, Chaves) of een Spanjaard (Contador, Valverde, Rodriguez) te kunnen voorkomen. Ik ben echt heel benieuwd hoe het zich gaat ontvouwen.

Alto San Miguel de Aralar

Wat eten we in de tweede Vuelta week? Chuleton de Buey. Op houtskool donker geroosterd vlees, maar nog wel wat aan de rode kant van binnen. Geloof me, veel lekkerder wordt het niet voor carnivoren.

Chuleton de Buey_Covila Rioja

Wat drinken we erbij? Een mooi Spaans glas rood. Mijn keuze is gevallen op Covila Rioja II Crianza. Deze heeft minimaal twaalf maanden gerijpt in vaten van Amerikaans eikenhout. Daarna nog acht maanden rijping op de fles in de kelders van Bodegas de Covilla. Mijn lezers in ‘t Gooi kunnen deze wijn per fiets afhalen bij Wijnkoperij Wesseling in Laren. En ook nog eens voor een verrassend aantrekkelijke EUR 8,50 per fles.

Salut y adios!

Robert Dousi

Twitter: @robertdousi

Vuelta a España 2014

Vandaag begint de Vuelta a España 2014. Net als de Giro d’Italia in de maand mei en de Tour de France in juli, is dit een drie weken durende etappekoers. Het peloton rijdt de komende weken ‘tegen de klok in’ door Spanje. Op 14 september eindigt de Vuelta met een individuele tijdrit rond bedevaartsoord Santiago de Compostela. In totaal dienen de renners 3.181 kilometer af te leggen. Door het mooie parcours en het indrukwekkende deelnemersveld, belooft de editie van 2014 een schitterend spektakel te worden.

Etappes

Opmerkelijk in deze editie is het feit dat de Pyreneeën worden overslagen. Maar wie denkt dat er niet geklommen hoeft te worden, heeft het goed mis. In Spanje is het vrijwel nergens vlak en in de eerste week staan er al twee bergetappes op het programma. Vanaf het tweede Vuelta-weekend wordt het echt menens als de ene steile berg de andere snel opvolgt. Etappe 14 is een verplicht nummer voor wielerfans. Deze rit met aankomst op La Camperona (Léon) is een primeur voor de Vuelta. Deze slotklim heeft in de laatste kilometers stijgingspercentages oplopend tot 24%.

Op zondag 7 en maandag 8 september zijn de Lagos de Covandonga en de Farrapona in de route opgenomen. In deze laatste rit zitten maarliefst vijf beklimmingen van de 1e-categorie. De voorlaatste etappe op zaterdag 13 september voert naar de Ancares–pas (Por Pan do Zorco). De slotklim stijgt gemiddeld met 9,3% en kent maxima van boven de 20%. Hier zal geschiedenis worden geschreven, we weten alleen nog niet door wie.

Ancares Pas (Por Pan do Zorco)

De 69e editie van de Vuelta begint met een korte, explosieve ploegentijdrit in Jerez de la Frontéra. Deze startplaats is een gemeente in de provincie Cádiz, regio Andalusië. Jerez staat bekend als de sherrystad (“Vino fino” of “Vino de Jerez”) en telt dan ook honderden sherrybodega’s. Tevens staat de stad te boek als hoofdstad van de ‘Flamenco’ omdat de officiële academie van de Flamenco, het “Centro de Baile Jerez”, hier is gevestigd. De renners zullen onderweg weinig zien van de mooie stad omdat de teams er in de korte ploegentijdrit met meer dan 60 kilometer per uur doorheen zullen razen.

Jerez

Zoals eerder vermeld is het deelnemersveld van de Vuelta 2014 indrukwekkend. Nog nooit stonden er zóveel grote namen aan de start van de Vuelta. Toegegeven, een aantal van hen rijdt hier als goedmaker vanwege hun gemiste doel(en) eerder dit seizoen. Maar de ervaring leert: als het startschot eenmaal geklonken heeft, is iedereen dat vergeten.

De bijna 43-jarige (!) Amerikaan Chris Horner kan zijn Vuelta-titel niet verdedigen. Eergisteren werd hij door zijn eigen ploegleiding van de startlijst gehaald omdat hij een te laag cortisol-gehalte in zijn bloed heeft, naar eigen zeggen als gevolg van zijn bronchitis-behandeling. Van de UCI zou hij gewoon mogen starten, ware het niet dat de ploegen onderlinge afspraken hebben gemaakt. Het gaat hier om de Mouvement Pour un Cyclisme Crédible (MPCC), vrij vertaald ‘de club voor geloofwaardig wielrennen’. In het geval van Horner betekent dit: acht dagen niet koersen en dús geen Vuelta-start voor hem. Ik ben hier persoonlijk niet zo rouwig om, omdat ik hem nooit heb vertrouwd als schone sporter -ook al kan ik dat niet bewijzen. Het feit dat hij altijd gepleit heeft voor de onschuld van Lance Armstrong, vind ik al kwalijk genoeg. Onderstaand een foto van de billenmaatjes in hun Radioshack-tijd.

LANCE ARMSTRONG ON STAGE EIGHT OF THE TOUR DE FRANCE

Er staan 22 ploegen van elk 9 renners aan de start van de ploegentijdrit vandaag, 198 renners in totaal dus. Op wie moeten we letten de komende drie weken?

Gewezen Tourfavorieten Froome (Team Sky) en Contador (Tinkoff/Saxo) zijn ook in de Vuelta weer omringd door uitmuntende helpers. De kopmannen gaan proberen het (door hun Tour-debacle mislukte) seizoen te redden. Het zou mij overigens verbazen als één van beiden daarin zou slagen. Volgens mij is het onmogelijk om binnen één maand mentaal en fysiek de knop om te zetten. Het zou hoe dan ook een enorme stunt zijn en ik gun hen beide het eerherstel van harte.

Team Movistar heeft een ijzersterke ploeg met kopmannen Quintana en Valverde, een paar Spaanse klimgeiten en hardrijders Malori en Castroviejo voor o.a. de ploegentijdrit van vandaag. Ook Garmin-Sharp is op volle oorlogssterkte met maarliefst drie hangijzers in het vuur voor het eindklassement: Hesjedal, Talansky en Dan Martin. De massasprints worden een aangelegenheid voor Bouhanni, Sagan, Guardini, Degenkolb en Matthews. De ‘oudere jongeren’ Boonen, Hutarovich en Bennatti moeten hopen op een ontregelde sprint, want zij komen inmiddels pure snelheid tekort tegen het eerstgenoemde vijftal.

Truien Vuelta

En hoe zit het met de Nederlanders? Supertalent Wilco Kelderman gaat in navolging van zijn uitstekende Giro d’Italia (7e plek) wederom voor een topklassering. Voor een (berg)etappe mogen we hopen op landgenoten Poels, Gesink en Ten Dam. In de sprints kunnen Hofland, Ligthart en Sinkeldam wellicht voor een verrassing zorgen. Clement mag zich uitleven in de tijdritten en/of in een tussenetappe.

Ik heb onderstaande categorisering gemaakt waarin iets minder van 1/3 van het peloton de revue passeert. In de eerste (linker) kolom de favorieten en outsiders voor de eindzege. Daarnaast de mannen die ook een goed klassement kunnen rijden maar vooral hun zinnen hebben gezet op een bergetappe. De sprinters staan in de middelste kolom en daarnaast de mannen die we mogen opschrijven voor een etappe die niet op een berg of in een massasprint beslecht wordt. Tot slot, in de rechterkolom, mijn prognose voor de ploegentijdrit van vandaag.

Voorspelling Vuelta 2014 door Robert Dousi_@robertdousi

Wat aten we in aanloop naar de Vuelta? Afgelopen week waren we met het gezin in Spanje. Na anderhalve week luieren in de Franse Alpen, vierden we nog een extra week vakantie bij mijn schoonouders in Spanje die hier al jaren wonen. Decor van handelingen als altijd: het charmante kustplaatsje Alcossebre aan de Costa del Azahar, ruim 100 kilometer boven Valencia.

Maandag waren we met toda familia op pad en zijn we getrakteerd op een lunch in Restaurante El Arenal, een prima strandtentje aan Playa del Caragador. Onze keuze viel op het Menu Dégustation, bestaande uit een drietal klassiekers. Vooraf diverse visheerlijkheden zoals ‘mejillones’ (mosselen), ‘almejas’ (kokkels) en ‘croquettas de gambas’ (garnalenkroketjes). Als hoofdgerecht ‘lenguado a la plancha’ (tong van de plaat) en als dessert ‘crema catalana’, de lokale variant van de meer bekende Franse crème brulée. Heerlijk gegeten en gezeten, niet in de laatste plaats omdat de kids zó het strand op konden rennen.

Menu Degustación Restaurante El Arenal Alcossebre

Wat dronken we erbij?

Vino blanco, een frisse ‘seco’ van het huis BACH (spreek uit ‘BATSJ’), om precies te zijn de Extremismo uit 2012.

Bach Extremismo 2012

Veel plezier in de komende weken. Ik meld mij ergens volgende week weer.

Salut y adiós, amigos!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi