Dansen op de Vulkaan

De kop van de 100e editie van de Giro d’Italia is eraf. Het openingsweekend op het eiland Sardinië leverde drie verschillende ritwinnaars op. In de openingsrit verraste de jonge Oostenrijker Lukas Pöstlberger vriend, vijand én zichzelf door een toevallige vlucht tot een goed einde te brengen. De tweede etappe werd een eenvoudige prooi voor André Greipel, alias De Gorilla, mede omdat Australiës rapste kabouter (Caleb Ewan) in volle sprint uit zijn clicks schoot.

Zondag gaf de formatie van Quick Step Floors een masterclass waaierrijden in de laatste 10 kilometer. Slechts een handvol andere renners kon mee in de coup van de uitgekookte ploeg. De Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria verzilverde de numerieke meerderheid vakkundig. Naast de etappewinst, kreeg hij ook de maglia rosa om zijn schouders gehangen.

Gaviria

De renners hadden maandag hun eerste rustdag. De Giro-karavaan heeft het eiland Sardinië achter zich gelaten. De teambussen zijn per veerboot de Tyrreense Zee overgezet naar het volgende eiland. Sicilië welteverstaan, het eiland dat we kennen van de imposante Romeinse overblijfselen, de vulkaan Etna en de fraaie kustlijnen. En van de Cosa Nostra natuurlijk, de naam voor de Siciliaanse tak van de gevreesde maffia, zoals Napoli de Camorra kent en Calabrië de ‘Ndrangheta.

Maar voor gewelddadige criminaliteit en bittere ellende is geen ruimte in de Giro d ’Italia. De Siciliaanse VVV heeft fors in de buidel getast om potentiele toeristen met fraaie kiekjes van het veelzijdige eiland te verleiden. En uw verslaggever, het mag inmiddels bekend zijn, sluit maar al te graag aan in deze mooi-weer-polonaise.

Sicilië

Voor de eerste etappe op Sicilië, reken ik op het nodige vuurwerk. En dan hopelijk niet letterlijk, want de finish ligt op de actieve vulkaan Etna, die zich in maart van dit jaar nog roerde.

http://nos.nl/artikel/2160632-video-uitbarsting-etna-lust-voor-oog-en-oor.html

Het startschot voor de 4e Giro-etappe wordt gegeven in Cefalù, een badplaats aan de Siciliaanse noordkust. Het eerste uur van de etappe zal in teken staan van demarrages van renners die interesse hebben in het bergklassement. De eerste beklimming, die van de Femmina Morta, is niet heel steil (4,5% gemiddeld), maar vooral erg lang: 33 kilometer.

Etappe

De slotklim op de vulkaan Etna begint ter hoogte van het dorpje Nicolisi. Deze klim is korter, maar steiler: 17 kilometer à 7,2% gemiddeld, met uitschieters tot 12%. De renners hoeven niet bang te zijn dat ze op de top van de vulkaan pardoes het hellevuur in rijden, want de streep is al getrokken bij de Rifugio Sapienza. Dit is een roemruchte uitspanning waar toeristen de gondel naar de krater kunnen pakken. Op de gevel staat te lezen: ‘Albergo/ Ristorante/ Pizzeria/ Bar’, mogelijkheden te over dus, op de flanken van de Etna.

Rifugio

De Etna is, net als de Rifugio Sapienza, bekend terrein voor mij. Nou ja, dat wil zeggen: ik was er 31 jaar geleden, precies één maand voor mijn 12e verjaardag. Onderstaand wat foto’s van weleer uit ons familiealbum. Links staan we voor de Etna, in het midden op de Etna.

Familiefoto op de Etna

Op de handgeschreven nota van ons bezoek aan de Rifugio Sapienza (volgens goed Siciliaans gebruik was de rekening niet uitgesplitst), staat ook de datum vermeld: 29 juni 1986. Dat was tevens de dag van de WK voetbal finale in Mexico. Argentinië versloeg West-Duitsland met 3-2, onder aanvoering van mijn superheld Diego Maradona.

Ik zag deze wedstrijd ’s avonds laat bij een gigantisch buitencafé in het kustdorpje Fontane Bianche, samen met mijn vader. Maradona voetbalde destijds bij het Italiaanse Napoli en ook de opportunistische Sicilianen beschouwden hem als verloren zoon. Na het laatste fluitsignaal zag ik voor het eerst in mijn leven volwassen mannen huilen van geluk. Ik zal het nooit meer vergeten.

Maradona

Terug naar de koers, wie gaat de Etna-etappe winnen?

De Colombiaan Nairo Quintana is de beste klimmer van de wereld en is in principe favoriet voor elke bergetappe, in welke Ronde dan ook. Maar de Giro duurt drie weken en om al die tijd als roze trui drager de koers te controleren lijkt me geen ideaal scenario. Ik verwacht dus dat zijn Team Movistar een kopgroep de ruimte gaat geven en alleen de concurrenten voor het eindklassement in de smiezen houdt. Volgens de bookmakers is de Fransman Thibaut Pinot de favoriet voor de Etna-etappe. Het is goed mogelijk, net als een roze trui voor de Britse SKY-renner Geraint Thomas, die momenteel van alle kopmannen het kortste staat in het algemeen klassement.

Pinot en Thomas

En hoe zit het met de Nederlanders?

Ik kan mij niet herinneren dat Nederland drie podiumkandidaten naar een Grote Ronde afvaardigde. Toch mogen we ons vooraf best een beetje rijk rekenen. Steven Kruijswijk (Lotto NL-Jumbo) had vorig jaar zonder twijfel de Giro gewonnen, ware het niet dat hij met zijn roze trui tegen de sneeuwmuur van de Agnello aanklapte. Dit jaar gaat hij op herkansing met een sterkere ploeg, met een goede mix van klimmers en tijdrijders.

Tom Dumoulin (Team Sunweb) kwam twee jaar geleden al een heel eind in het klassement van de Vuelta. En vorig jaar reed hij al een paar dagen in de roze leiderstrui van de Giro. Maar in 2017 gaat hij voor het eerst ‘met voorbedachte rade’ zijn geluk beproeven als kopman voor het klassement. De twee Giro tijdritten, 70 kilometer in totaal, zijn absoluut in zijn voordeel. Ik ben heel benieuwd wat hij bergop kan laten zien deze Giro. De Limburger wordt onder andere bijgestaan door landgenoten Wilco Kelderman en Laurens Ten Dam.

Tot slot hebben we ook nog Bauke Mollema (Trek-Segafredo). De taaie noorderling rijdt al jaren met de besten mee omhoog, vooral in de Tour de France. Omdat zijn ploegmaat Alberto Contador de aangewezen kopman is in de komende Tour, richt Mollema dit jaar zijn klassementspijlen op de Giro d’Italia. Zonder topploeg, maar in de luwte van het titanengevecht van Movistar, BMC en Team SKY, zou Mollema ons wel eens kunnen verrassen deze ronde.

Nederlanders in de Giro

En als er geen Nederlander mag winnen deze etappe, dan hoop ik op een zege voor Vicenzo Nibali. De Giro komt woensdag aan in de geboorteplaats van ‘De Haai van Messina’. Hij zou er een arm voor over hebben om in de roze leiderstrui zijn thuisstad binnen te rijden. In geval van een etappezege van Nibali, leidt het geen twijfel dat hij zijn handen naar de hemel zal heffen ter nagedachtenis aan zijn tragisch omgekomen collega en vriend Michele Scarponi. Vorig jaar reed laatstgenoemde nog aan kop, hier voor zijn kopman Nibali, met daarachter Chaves en Valverde. Moeilijk om te zien. Rest in peace, Michele.

Scarponi

Wat eten we vandaag? Sfincione di Palermo.

Maak op Sicilië niet de fout om deze lokale snack een pizza te noemen, want dat ligt gevoelig in deze contreien. Voor sfincione wordt een luchtige broodlaag (focaccia) bedekt met een mengsel van tomaten, kaas (caciocavallo), uien, olie, ansjovis, oregano en paneermeel. Je kunt deze snack zowel koud als warm eten. Serveer er een lekkere groene salade bij waarin de typische Siciliaanse artisjok niet mag ontbreken.

Siciliaans streekgerecht

Wat drinken we erbij? Lokale, rode wijn.

Ons vakantiehuis op Sicilie stond in Avola, een klein dorpje ten zuiden van Syracusa. Hier wemelt het van de wijnstokken waaraan de lokale druif Nero d’Avola welig tiert. Aan de oostkust worden naast rode- ook witte wijnen gemaakt voor elke portemonnee. Zo verkoopt Albert Heijn in Nederland jaarlijks tienduizenden flessen wijn van het wijnhuis ‘Settesoli’. Als tafelwijntje (à EUR 5,99) zijn deze wijnen uitermate geschikt, niet in de laatste plaats vanwege de handige schroefdop.

De Bourgondiërs onder mijn lezers adviseer ik bij Gall & Gall een fles van het huis ‘Planeta’ aan te schaffen. Om precies te zijn de Cerasuola di Vittoria 2014 (à EUR 15,99 per fles). De naam ‘Cerasuolo’ is een verbastering van woord ‘Cerasa’, het Siciliaanse woord voor kers. De wijn is gemaakt van een blend van nero d’avola en frappato. Het is de enige zogeheten ‘DOCG’ wijn van Sicilië, de hoogste kwaliteitsaanduiding voor Italiaanse wijnen.

Settesoli

Ciao amici!

Robert Dousi

Dansen op de vulkaan

Hoog bezoek in Peñíscola

Wat een geweldige overwinning van Robert Gesink afgelopen zaterdag in de Koninginnenrit van de Vuelta 2016. Na een loodzware dag door de Pyreneeën, bleek Gesink op de top van de Aubisque de sterkste van zijn overgebleven medevluchters. Na jaren vol pech, verkeerde keuzes, mentale beproevingen en fysieke malheur, viel het kwartje nu eíndelijk een keer de goede kant op. Ik ben ontzettend blij voor hem en ben er zeker van dat er nu meer grote zeges gaan volgen. De ‘Condor van Varsseveld’ is ontketend!

Gesink

In het algemeen klassement speelt Gesink geen rol van betekenis en dat is precies waarom hij dit succes kon boeken. Wie gaat de Vuelta van 2016 dan wel winnen? Met nog een kleine week te gaan, lijkt dit Nairo Quintana van Movistar te worden. Gisteren pleegde de Colombiaan samen met de Tinkoff-ploeg van Contador een verrassende coup door de onverwoestbaar geachte trein van Team Sky aan flarden te rijden. De geïsoleerde Sky-kopman Chris Froome verloor minuten en alleen een buitenaardse tijdrit aanstaande vrijdag kan hem nog aan de eindzege helpen. Voor podiumplek drie komt nog een half dozijn renners in aanmerking. Het belooft hoe dan ook een spannende slotweek te worden; vol verwachting klopt ons hart!

Quintana

Na het vuurwerk in de bergen, staat er vandaag een – op het oog – saaie etappe op het programma. Voor mij persoonlijk is deze etappe met finish in Peñíscola juist éxtra bijzonder. Dat zit zo: zo lang ik ze ken, verblijven mijn schoonouders aan de Costa del Azahar, een relatief onbekende kuststrook van de provincies Castellón en Valencia. Ze wonen in het charmante dorpje Alcossebre in een mooie villa met zwembad èn uitzicht op zee waar we alleen al om die redenen graag komen.

Ongeveer twintig kilometer ten noorden van Alcossebre, ligt het iets bekendere Peñíscola, de aankomstplaats van vandaag. Het stadje is bekend om de majestueuze rots met een top van 65 meter boven zeeniveau, waarop een 14e-eeuws kasteel staat. Dit Castelló is gebouwd op de ruïnes van een oude Arabische citadel. Naast het kasteel zijn er ook fraaie tuinen, een basiliek en een angstaanjagend arsenaal waar levensechte Tempeliers hun opwachting maken.

Peniscola

Peñíscola was de thuisbasis van tegenpaus Pedro Martinez de Luna, bijgenaamd ‘Papa Luna’, die hier in aan het begin van de 15e eeuw zetelde. De Luna werd na de dood van tegenpaus ‘Clemens VII’ diens opvolger, waarbij hij de naam ‘Benedictus XIII’ aannam. Er volgde jarenlang gesteggel met het Vaticaan. Tijdens de concilies van Pisa (1409) en Konstanz (1414), wilde Benedictus van geen wijken weten om tot een einde van het ‘Westers Schisma’ te komen. Uiteindelijk werd hij in 1417 afgezet. ‘Papa Luna’ leefde tot zijn dood in 1423 in Peñíscola in de overtuiging dat hij de rechtmatige paus was, hierbij gesteund door zowel Spanje als Schotland.

Papa Luna

Morgen is de laatste rustdag in de Vuelta. In de resterende vijf etappes moet er nog het nodige geklommen worden. Woensdag is er de aankomst bergop op de Alto Mas de la Costa, een klim van 1e categorie. Donderdag is er een vlakke etappe en vrijdag staat dus de individuele tijdrit over 37 kilometer op het programma van Xàbia naar Calp.

Het klassement wordt zaterdag definitief opgemaakt na de zware bergrit van Benidorm naar Alto de Aitana, een ruim twintig kilometer lange klim van buitencategorie. Voordat het peloton aan deze laatste beproeving begint, hebben de renners die dag al 170 kilometer en vier cols van tweede categorie in de benen zitten. Voorwaar geen sinecure dus.

Etappe vanuit Benidorm

Wat dronken we dit weekend? Om de prachtige zege van Robert Gesink te vieren, trokken we een feestelijke fles uit de koeling. Mijn favoriete wijnwinkel in Nederland (Wijninspiratie te Loosdrecht) verkoopt een uitmuntende cava voor slechts EUR 9,95 per fles: de Villa Conchi, Brut seleccion. Deze cava heeft een mooi fijn bubbeltje, zit in een prachtige fles – en is gevuld met een blend van Xarel-Lo, Parellada, Macabeo en Chardonnay. Voor wie Loosdrecht te ver is, kan ‘m ook online bemachtigen. Doen!

Conchi Cava Brut

http://www.wijninspiratie.nl/product/conchi-cava-brut-seleccion-spanje/

Wat eten we in Peñíscola? Er zijn diverse restaurantjes op de rots waar steevast een aantrekkelijk geprijsd ‘Menu del Día’ te verkrijgen is. De laatste keer dat we er voor de lunch aanschoven, aten we Melon con Jamon vooraf, Dorada a la Plancha als hoofdgerecht en een Crema Catalana toe. Mijn zoon Casper en ik gingen u voor in Restaurant Alta Mira op de flanken van de rots van Peñíscola. ‘Papa Luna’ keek mee vanuit de hemel en zag dat het goed was….

Robert en Casper in Peniscola

Hasta pronto, amigos!

Robert Dousi

PS: Klik op de twitter afbeelding om rechtstreeks naar mijn twitteraccount te gaan. Leuk als je me gaat volgen.

Twitter

Dwars door Frankrijk

De kop van de 103e Tour de France is eraf. Het openingsweekend leverde twee schitterende winnaars op: Mark Cavendish op Utah Beach en Peter Sagan in Cherbourg. Allebei mochten ze ook hun eerste gele trui aantrekken, bijzonder.

Vandaag was ik er zeker van dat een oosterbuur in Angers de massasprint zou winnen. De Duitse krachtpatsers Greipel en Kittel hadden zaterdag achter het net gevist en vandaag moest en zou het dus wel gebeuren. Maar hun knechten van Lotto-Soudal en Etixx-QuickStep zagen hun noeste arbeid weer niet beloond. Met minder dan een banddikte verschil, was het wederom de kleine Brit Mark Cavendish die er in zijn groene pak met de etappe vandoor ging. Een enorme stunt, wat mij betreft.

Cavendish

Zo zie je maar hoe belangrijk het is voor een sprinter om in een grote ronde direct een rit winnen. Het neemt alle druk weg bij de frontman zelf, maar ook bij de rest van de ploeg en de hele begeleiding. Het kan niet anders dan dat zijn ploeg Dimension Data nog meer etappes gaat winnen deze Tour. Zo werkt dat nou eenmaal, de eerste klap is een daalder waard. Of zoals de Britten zelf zeggen: the first blow is half the battle.

We weten nog niet wie de Tour gaat winnen, maar dat de Alberto Contador het in 2016 níet wordt, staat zo goed als vast. Hij viel al twee keer en hoewel hij een enorme vechter is, is het maar de vraag of hij de toppers kan volgen als er bergen op het menu komen. Ergste van alles is nog dat hij door zijn kwetsuren niet goed kan slapen, en zoals Joop Zoetemelk ooit terecht zei: de Tour win je in bed. Ik heb oprecht met de Spanjaard te doen; het zou een enorm gemis zijn als we dit jaar in bergetappes niet van zijn aanvallende stijl kunnen genieten.

Contador

In de komende dagen zet de Tourkaravaan koers richting het zuiden, dwars door de buik van Frankrijk. Morgen mogen we weer een sprint verwachten in Limoges. De renners vertrekken vanuit Saumur en maken hun borst nat voor de langste etappe van de Tour 2016: 237.5 kilometer. Dat is overigens kattepis vergeleken bij de afstanden die de renners een eeuw geleden moesten afleggen. In de Tour van 1920 won Firmin Lambot de langste Touretappe ooit over een afstand van 482 (!) kilometer van Les Sables d’Olonne naar Bayonne. Deze bikkel heeft overigens nog meer records op zijn naam staan: hij was de oudste Tourwinnaar ooit (36 jaar en 4 maanden) èn was de allereerste Belgische gele trui drager.

Lambot

Voor de etappe van woensdag reken ik op het nodige vuurwerk. Ik raad iedereen aan minimaal voor de radio te zitten vanaf 16.00 uur en als het kan voor een scherm. In de laatste 70 kilometer rijden de renners door het Centraal Massief en staan er vijf pittige heuvels van 2e en 3e categorie op het programma. Echt iets voor klassiekerrijders dus, maar ook de mannen van het klassement zullen ‘op de afspraak’ moeten zijn. Wij Nederlanders hebben met renners als Dumoulin, Mollema, Kelderman en Slagter een paar kansrijke mannen in het peloton. Zij hebben deze etappe van Limoges naar Le Lioran gegarandeerd aangekruist.

Etappe Limoges Le Lioran

Voor ik aan de culinaria toekom, wil ik mijn lezers graag wijzen op een leuk artikel wat ik op de website van ‘hetiskoers’ vond. De wielercode, een soort 25 geboden voor mensen die zelf (willen gaan) wielrennen, met uitwerkingen onder elke stelling. Leerzaam, maar vooral ook erg vermakelijk. Een paar quotes als teaser:

• Wie op kop rijdt, heeft altijd gelijk
• Gebruik nooit een zakdoek als je fietsend moet snuiten
• Groet nooit een renner zonder helm
• Van een vriendelijk woord is nog niemand gestorven
• Na het fietsen zal men Belgisch bier drinken

Kijk voor het hele stuk op: http://hetiskoers.nl/wielercode/

Wat eten we in deze contreien?

Limoges is deze Tour zowel finishplaats (morgen), als vertrekplaats (woensdag). Het is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Limousin en het departement Haute-Vienne. De Limousin staat bekend om haar gelijknamige, fameuze koeienras. We gebruiken van dit edele rund niet het goedkoopste, maar wel het lekkerste deel: de Côte de Boeuf. Het prachtige vlees – gemiddeld rond de 800 gram – is een geliefd gerecht voor twee personen in bistro’s en brasseries. Wij gooien het stuk op de barbeque en zullen zeker niet vergeten het te bestrooien met fleur de sel, het fijne zeezout uit de Guérande. En ook met vers gemalen zwarte peper natuurlijk, maar die pas ná het grillen voor een optimaal resultaat.

Cote de Boeuf Limousin

Wat drinken we erbij?

De vakantie staat voor de deur, maar doordeweeks moet er nog wel gewoon gewerkt worden. We passen dus een beetje op met alcohol. Het gaat echter te ver om bij dit keizerlijke stuk vlees helemaal geen wijn te schenken. Voor èn na het eten drinken we dus extra veel water (ik heb een 6-pack Evian in huis gehaald om het vakantiegevoel vast op te wekken) maar nemen we wel één glas rood bij het eten. Omdat de renners morgen door de Loire-streek rijden, is mijn keuze gevallen op een aardig flesje uit dit gebied: Les Champizeaux Pierre Chainier AOP Bourgueil. Hij is nu in de aanbieding voor een aantrekkelijke EUR 8,45 per fles op de webwinkel wijnbeurs.nl

https://www.wijnbeurs.nl/Wijnen/Rode-wijn/Frankrijk/Les-Champizeaux-Pierre-Chainier-AOP-Bourgueil-Loire-Frankrijk::4870.html

Bourgueil

Santé  et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

De Waalse Pijl in de Tour

In onze woonplaats Vleuten zaten we gistermiddag met het gezin op een handdoek langs het Tour-parcours. Zoonlief Casper vond de hilarische reclamekaravaan geweldig, maar begreep er níets van dat we aansluitend twee uur in de hitte hebben gewacht op het peloton dat in 22 seconden voorbij was. Maar door zijn hagelnieuwe “grimpeur” outfit van de Tour, was hij dat al snel vergeten.

Casper in zijn nieuwe Grimpeur Outfit2

De Duitser André Greipel won gisteren op Neeltje Jans de sprint van een klein peloton, waar de Etixx-QuickStep ploeg ongelooflijk blunderde. Zowel een dagzege voor Mark Cavendish als het geel voor Tony Martin, werd met een bizar domme laatste kilometer om zeep geholpen. Want niet alleen kwam Cavendish (net buiten beeld, rechts) veel te vroeg op kop, ook Cancellara (links) kon door het geklungel derde worden. En deze derde plek leverde bonifatieseconden op, waardoor Cav’s ploeggenoot Tony Martin óók nog naast de gele trui greep.

Finish Etappe 2

Waar werd verwacht dat de renners van De Lage Landen hun collega’s tijdens het noodweer met waaiers zouden pijnigen, gebeurde het tegenovergestelde. Team LottoNL- Jumbo, zaterdag nog schitterend eerste in het ploegenklassement, was de grote verliezer van de dag. Kelderman, Ten Dam en Kruijswijk staan, nog voor de eerste bergen opdoemen, al op meer dan vijf minuten. Wie mijn stukje ‘Prognose – alle 198 renners’ heeft gelezen, weet al dat ik dit tijdsverlies een zegen voor de ploeg acht. Het had echt niet beter gekund. Nu is er duidelijkheid wie de kopman is: Robert Gesink dus, hij wist de schade nog enigszins te beperken. Kelderman, Kruijswijk en Ten Dam kunnen zich concentreren op een etappezege -voorwaar geen sinecure – maar wel makkelijker als het klemmende klassementsjuk is afgeschud.

Lotto Jumbo

Vandaag staat er een etappe op het programma die we kennen van het klassieke voorjaar. Het laatste stuk wordt namelijk verreden verreden over hetzelfde parcours als dat van ‘De Waalse Pijl’ (La Flèche Wallone), de eendaagse koers die op het programma staat op de woensdag tussen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. De finish ligt vandaag dus op de zeer steile ‘Muur van Hoei’ (Mur de Huy) – een smalle, slingerende weg langs zeven kapelletjes.

Mur de Huy

Voor de klassementsrenners (Contador, Froome, Nibali) is dit een serieuze afspraak. Zij die niet goed gepositioneerd zijn aan de voet van de klim, zullen tientallen kostbare seconden verliezen. De steile aankomst is een kolfje naar de hand van mannen als Valverde, Rodriguez, Dan Martin en Albasini. Op de donkerrode stukken in het plaatje hieronder kunnen zij het verschil kunnen maken. In iets mindere mate is deze aankomst ook iets voor de Nederlanders Kelderman, Gesink en Mollema, maar na hun tijdsverlies in de 2e etappe lonkt er op de top geen gele trui meer voor hen.

Klimtijd Mur de Huy

Wèl kans op het geel vandaag heeft Tom Dumoulin. Hij hoeft hiervoor niet op Hoei te winnen, maar ‘slechts’ kort achter de besten mee te gaan en dan te hopen dat de twee mannen die voor hem staan in het klassement (Cancellara en T. Martin) minimaal 6 seconden verliezen. Ik reken nergens op, maar het zou toch fantastisch zijn: sinds 1989 (Erik Breukink) weer een Nederlander in de gele trui? Kan Mart Smeets er ook weer een boekje schrijven….

Mart Smeets Het laatste geel

Wat eten we vandaag?

Fazant op Brabantse wijze, of beter – neem me niet kwalijk – Faisan à la Brabançonne. Op internet vond ik een prima recept met witlof erbij. Vergeet de nootmuskaat niet, die geeft het gerecht net de ‘pinch’ die de vogel nodig heeft.

http://www.belgie-toerisme.be/contenus/faisan-a-la-brabanconne/nl/6090.html
Faisan en Witbier

Wat drinken we erbij?

Ik heb nog nooit een goed glas wijn gedronken in Wallonië, dus vandaag wordt het een gevalletje ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Gewoon bier erbij dus in deze contreien. Mijn keuze is gevallen op een witbiertje. De Blanche de Namur, een uitstekend tarwebiertje dat in 2012 nog in de prijzen viel als “het beste witbiertje van Europa”.

Santé et à demain en France!

Robert Dousi

@robertdousi

 

Le Grand Départ in Utrecht

Geen land buiten Frankrijk mocht de Grand Départ van de Tour de France zo vaak organiseren als Nederland. Na Amsterdam (1954), Scheveningen (1973), Leiden (1978), Den Bosch (1996) en Rotterdam (2010) is Utrecht in 2015 dan eindelijk de gelukkige. Het belooft een geweldig feest te worden waar ik geen seconde van wil missen. Sterker nog: ik was gisteren met mijn goede vriend Joost al bij de ploegenpresentatie in Park Lepelenburg, wat een grandioos feest man! Zelf veel foto’s gemaakt natuurlijk, maar aan deze geweldige selfie van Team Giant-Alpecin kan ik niet tippen.

Selfie Team Giant Alpecin

Het idee van een Grand Départ in Utrecht is in 2002 geboren. Na de start van de Giro d ‘Italia in Groningen in dat jaar, kwamen journalist Jeroen Wielaert en Jan Fokkens op het idee om de start van de Tour de France naar de Domstad te halen. In het Utrechtse Café De Vooghel werkten ze op twee bierviltjes het idee uit om de Tourstart naar Utrecht te halen. Een intensief lobbyproces volgde, met veel ‘ups & downs’, maar uiteindelijk lukte het. Mede met behulp Stichting Tour Sous Le Dom, het Business Peloton Utrecht en drie volhardende burgemeesters. In november 2013 bevestigde de Tourorganisatie bij monde van Christian Prudhomme dat de Grand Départ 2015 aan Utrecht gegund werd.

Grand Depart

Utrecht is een stad met een rijke historie. Met de bouw van het Romeinse Fort ‘Traiectum’ op de plaats waar nu de Domkerk staat, werd de grondslag voor de latere stad Utrecht gelegd. In de 9e eeuw dook voor het eerst de naam ‘Ultraiectum’ op; vermoedelijk om onderscheid te maken met ‘Traiectum ad Mosam’, het huidige Maastricht. In het jaar 1122 verkreeg Utrecht stadsrechten en werden stadswallen en een verdedigingsgracht aangelegd. Halverwege de 16e eeuw was Utrecht de grootste stad van de Noordelijke Nederlanden. Anno 2015 telt de stad 335.000 inwoners en is het vanwege de centrale ligging en beurscapaciteit het snelst groeiende economische centrum van Nederland. Utrecht krijgt morgen twee keer meer bezoekers dan het inwoners heeft.

Plattegrond Utrecht

Voor buitenlandse toeristen was Utrecht tot de 21e eeuw het best bewaarde geheim van Holland. Er was ook simpelweg geen tijd voor een bezoek, omdat de verplichte nummers (Amsterdam, Delft en Keukenhof) moesten worden aangedaan. De laatste jaren zit Utrecht als toeristenstad echter in de lift. Positieve aanbevelingen van The New York Times (“…vibrant Dutch city that nurtures its quirks…”), BBC Travel (“…one of the happiest places in the world…”), The Lonely Planet (“…part of the world’s 10 most unsung places…”) hebben hun weerslag niet gemist. De hotels schieten namelijk als paddenstoelen uit de grond in de Domstad.

Utrecht-bezoekers worden door plaatselijke VVV verwezen naar de Dom, Speelklok Museum, Dick Bruna Huis en Spoorwegmuseum. Allemaal zeker de moeite waard, maar teveel om op één dag te doen natuurlijk. Mijn tip voor ‘Utrecht-maagden’: stap op de Oudegracht, ter hoogte van stadskasteel OudDaen eens ouderwets in een rondvaartboot, dat is echt de moeite waard.

Domtoren en Oude Gracht

Terug naar de koers. Morgen starten de 198 geselecteerde wielrenners één voor één voor een individuele tijdrit over 13,8 kilometer. Omdat de afstand langer dan 9 kilometer is, mag de tijdrit geen “proloog” genoemd worden. Maar laten we toch vooral het Franse woord voor tijdrit aan te houden: contre-la-montre (letterlijk: tegen het horloge).

Het Jaarbeurs-terrein (start en finish) fungeert zaterdag als kloppende hart van de Grand Départ. De renners rijden ‘tegen de klok in’ over de Balijelaan richting Stadion Galgenwaard en rijden dan via de Uithof en Biltstraat over de Maliesingel weer terug. Helaas racen de renners zaterdag niet over de fraaie Maliebaan zelf, een gemiste kans -want dit is het oudste, officiële fietspad van Nederland.

In het shirt van zijn vorige werkgever reed onze landgenoot Lars Boom deze tijdrit in 2014 al eens. In de vroege ochtend, onder politiebegeleiding. Bekijk het filmpje hiervan op onderstaande website.

http://www.tourdefranceutrecht.com/-/lars-boom-raast-over-parcours-tourproloog-2015

Tijdrit Utrecht

Wie gaat de tijdrit winnen morgen en wordt dus de eerste gele trui drager van de Tour 2015?

Een proloog van 5 kilometer kan tientallen winnaars hebben, vaak kerels die ook goed kunnen sprinten. Voor een tijdrit van meer dan 50 kilometer, gaat het vaak maar tussen om een man of vijf. Deze tijdrit ligt er qua afstand mooi tussenin en biedt dus kansen voor een bont pluimage van favorieten en outsiders.

Zo zijn er de klassementsrenners als Contador, Nibali, en Froome die de tijdrit niet zullen winnen, maar er alles gelegen is om zo min mogelijk tijd te verliezen. Er zijn ook renners die een goede tijdrit in de benen hebben en al speculeren op de gele trui begin volgende week. Bijvoorbeeld na de 3e etappe op de Muur van Hoei (Kwiatkowski, Dan Martin) of de 4e kasseienetappe (Stybar, Boom) omdat daar de eerste tijdsverschillen zullen ontstaan. Sprinters als Sagan en Kristoff kunnen dit werk ook aan, maar voor hen is deze tijdrit iets te lang om bij de topfavorieten te horen.

De winnaar in Utrecht moet dus zeer waarschijnlijk worden gezocht in onderstaand rijtje: dit zijn de èchte tijdritspecialisten. Laten we hopen dat het broeierige weer geen roet in het eten gooit en dat alle renners onder dezelfde omstandigheden kunnen rijden.
 

Kanshebbers Individuele Tijdrit

Wat eten we morgen?

Op de stressvolle openingsdag van de Tour gaan we het ons gemakkelijk maken. De heerlijke Franse keuken komt immers de komende weken nog uitgebreid aan bod. We volstaan vandaag met twee ordinaire bolletjes, maar dan natuurlijk wel met echt ‘Utregs’ beleg.

Het eerste bolletje beleggen we met VOCKING WORST, een smaakvolle leverworst volgens authentiek familierecept. Op de tweede gaat kaas, en wel de recent gelanceerde OUDEGRACHTKAAS die de komende decennia tot dé trots van Utrecht moet uitgroeien.

Vocking Worst en Oude Gracht Kaas

Wat drinken we erbij?

We spoelen de hartig belegde broodjes weg met een koud glas bier van de ambachtelijke Utrechtse brouwer Maximus, bij mij thuis om de hoek. We hebben de keuze uit verschillende soorten en kiezen vandaag voor de Pandora, een lekker fris, licht bitter blond biertje. Bekijk hun hele selectie eens op onderstaande website, of – nog beter – bezoek de brouwerij zelf en kies je eigen favoriet.

http://www.brouwerijmaximus.nl/

Maximus Bier

Proost vrienden, zondag meld ik mij weer als we van Utrecht naar Zeeland gaan!

Robert Dousi

@robertdousi