Roemruchte Reuzen

Na de etappe van gisteren met de eerste serieuze Pyreneeën berg (de Col d’Aspin) zouden we vast en zeker een nieuwe gele trui drager hebben. Maar Greg van Avermaet ging doodleuk mee in de kopgroep en zag zijn voorsprong zelfs iets toenemen. Wat een bijzondere kerel is dat toch.

De etappe van vrijdag werd op grandioze wijze gewonnen door karakterman Steve Cummings van Dimension Data. De ploeg is met vier etappezeges (waarvan drie sprints van Mark Cavendish) dé grote winnaar van de eerste Tourweek. De mannen zitten in een enorme flow en renners als Edvald Boasson-Hagen en Serge Pauwels zijn vast ook nog wat van plan.

Dimension Data

Vandaag trekt de Tourkaravaan het hooggebergte in. De renners vertrekken vanuit Pau, een geliefde pleisterplaats van de Tourorganisatie. De stad dankt haar naam aan een verbouwing in de 10e eeuw. Op de vlakte boven de rivier Gave werd een zogenaamde palissade aangelegd ter versterking van de weg naar Spanje. In de streektaal van weleer, de Langue d’Oc, heette dat een palum of pieu. Pau is een verbastering van deze woorden.

Het centrum van Pau herbergt een mooi groot plein, de Place de Verdun, en een schitterende promenade: de Boulevard des Pyrénées. Het uitzicht is daar zo mooi dat het de 19e -eeuwse Franse dichter verleidde tot een lofzang: ‘Pau est la plus belle vue de terre comme Naples est la plus belle vue de mer’, oftewel: zoals Napels de mooiste blik op zee heeft, heeft Pau het mooiste zicht op aarde.

Pau

Komend weekend moet het peloton een paar roemruchte reuzen over. De bekendste Pyreneeën-col is zonder twijfel de Tourmalet en dit is gelijk de eerste hindernis van vandaag. De klim start officieel pas na 86 kilometer koers en is 19 kilometer lang, met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,4%. Eigenlijk gaat het vandaag vanuit de start in Pau tot aan de voet van de Tourmalet al steeds licht omhoog. De steilste stukken van deze Col hellen meer dan 10% en zitten in de laatste drie kilometer van de klim.

Col du Tourmalet

Na de Tourmalet volgen er bergen van 2e categorie (Hourquette- d’Ancizan), 1e categorie (Val Louron-Azet) en als laatste de Col de Peyresourde van 1e categorie. Tot slot volgt een afdaling van 15 kilometer naar Bagnères-de-Luchon. Zowel in 2010 en 2012 kwam de Fransman Thomas ‘Titi’ Voeckler hier als winnaar over de streep. Ik vind alles goed vandaag, zo lang deze vervelende Franse bekkentrekker niet wint.

Voeckler

Mijn wielerbijbel ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert staat vol met schitterende anekdotes, legendes en citaten. Het mooie van veel van deze wielrenverhalen is dat je nooit weet of, en zo ja -in hoeverre- ze volledig op waarheid berusten. Mij maakt dat helemaal niks uit. Het verhaal over Napoleon Paoli wil ik jullie dan ook niet onthouden….

Op 7 juli 1920, tijdens de Touretappe van Bayonne naar Luchon, had deze Italiaanse wielrenner wel heel veel pech. Vlak voor de beklimming van de Tourmalet was Paoli tegen een ezel aangereden, over de kop geslagen en op de rug van het geschrokken dier geland. De ezel ging er als een haas vandoor. Paoli durfde er pas na een kilometer af te springen, toen het dier buiten adem was, en moest toen terugrennen naar zijn fiets. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg de Italiaan een klein uur later een afgebroken steen van de bergrand op zijn kop. Paoli reed nog wel de Tourmalet op, maar gaf later op en ging in een schuur liggen slapen. Haha!

Paoli

Terug naar 2016. Zondag maakt de Tour de France een uitstapje naar Spanje en Andorra. Er wacht de renners wederom een loodzware etappe. In totaal moet het peloton deze dag vijf zware beklimmingen trotseren, waarvan drie van 1e categorie en één van 2e categorie. De finish is bovenop Andorra Arcalis, een klim van buitencategorie, ruim 10 kilometer lang en 7,2% gemiddeld.

De Spaanse fans komen met vele tienduizenden naar de Pyreneeën en gaan altijd compleet uit hun dak als de renners langs hen naar boven dansen. Het gaat elk jaar maar nèt goed met al die meerennende mafkezen. Ik hoop altijd dat die gasten op hun bek gaan, maar dan natuurlijk wel zó dat ze geen renners in hun val meesleuren. Het zal je gebeuren zeg……

Vielha Andorra

Wat eten we in dit grensgebied?

De gerechten in Andorra lijken erg op die van de Catalaanse keuken. Er wordt gekookt met veel verse ingrediënten zoals wild, rivierforel en allerlei soorten champignons. Een bekende specialiteit in Andorra is ‘trinxat’, een gerecht dat bestaat uit een combinatie van groene kool, spek en aardappelen.

Ook de ‘tupi’ kaas is een lokale specialiteit. Deze kaas gist in een aardewerken pot en wordt vervolgens verrijkt met knoflook en brandewijn. We gaan het ons dit weekend makkelijk maken en gaan voor een simpele- doch smakelijke- Truites de Carreroles, een paddenstoelen omelet.

Paddestoelen omelet

Wat drinken we erbij?

Een lekker koud biertje. Sinds een jaar of tien wordt er in Andorra bier gebrouwen. In de plaats Ordino staat een kleine brouwerij waar Alpha bier wordt gemaakt met water uit het riviertje de Cortinada. De benodigde hop wordt ook in Andorra zelf verbouwd. Er is keuze uit vijf smaken, pick your own favourite!

Alpha bier

Santé et a bien tôt, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

Advertenties

Richting Pyreneeën

Eergisteren sprintte Marcel Kittel van Etixx-QuickStep naar de etappezege in Limoges. Met een nóg kleiner verschil dan Greipel en Cavendish daags ervoor in Angers, hield de Duitse krachtpatser het Franse haantje Coquard nipt achter zich. De etappe van woensdag voerde door de bergen van het Massif Central. Vooraf werd het nodige vuurwerk verwacht en de wielerfans zijn op hun wenken bediend. Wat een schitterende zege van de Belg Greg van Avermaet!

Samen met Thomas de Gendt en Andrey Grivko had hij zich losgemaakt van een eerder ontstane kopgroep. Uiteindelijk bleef Greg alleen over en volgde een majestueuze solo naar Le Lorian, waar naast de dagzege ook de gele trui op hem wachtte. Van Avermaet heeft nu ruim vijf minuten voorsprong in het klassement, maar die zal komend weekend in het hooggebergte als sneeuw voor de zon verdwijnen. Medevluchter De Gendt zag zijn inspanningen op woensdag beloond met de bolletjestrui van het bergklassement.

van Avermaet

Vandaag is de finishstreep na 187 km koers getrokken in Montauban, een middelgrote stad in het département Tarn-et-Garonne, région Midi-Pyrenées. De plaats was in de 16e en 17e eeuw een belangrijke vestigingsplaats van de Hugenoten, de benaming voor de Protestanten in deze periode.

Het heeft er alle schijn van dat ondergetekende een afstammeling van deze kliek is. Welbeschouwd ben ik dus een 17e-eeuwse Franse asielzoeker die destijds -naar verluidt- warm is onthaald in het huidige Noord-Brabant, waarvan acte!

In de categorie “nutteloze feitjes, maar daarom niet minder leuk”: het wereldberoemde schilderij Mona Lisa van Leonardo da Vinci lag tijdens de Tweede Wereldoorlog kort verstopt in een geheime wijnkelder in Montauban.

Mona Lisa

De Mona Lisa is niet te koop, maar de waarde wordt volgens ingewijden geschat op 500 miljoen euro. Dat is precies duizend keer meer dan de cheque die de winnaar van de Tour de France 2016 op 24 juli in ontvangst mag nemen. Het is overigens gebruikelijk dat de winnaar deze EUR 500.000,- verdeelt onder zijn ploeggenoten. Het totale prijzengeld van de Tour dit jaar bedraagt 2.3 miljoen euro. Onderstaand een overzicht van de premies die de renners, naast de belangrijke UCI punten en eeuwige roem, kunnen toucheren.

Prijzengeld Tour de France

Terug naar de koers. De Tourkaravaan trekt de komende twee dagen richting Pyreneeën. Donderdag hebben de sprinters hun voorlopig laatste kans op een ritzege. Het parcours telt weliswaar drie klimmetjes (waarvan twee van 3e categorie), maar de laatste hindernis ligt op 40 kilometer van de aankomst. Er lijkt dus genoeg tijd voor ploegen om hun (eventueel) geloste sprinter terug te brengen.

Ik hoop tegen beter weten in weer op een succesvolle vlucht van een kopgroep, en dan nu graag met een Nederlander. Voor vandaag heb ik als Nederlandse vluchter Bert-Jan Lindeman van Team Lotto NL – Jumbo opgeschreven. Hij won eerder een vergelijkbare etappe in de Vuelta, kan goed uit de voeten op glooiend terrein en heeft de ‘grinta’ om zich een dag volledig leeg te rijden.

Lindeman

Vrijdag gaan we voor het eerst serieus klimmen want dan staat de eerste Pyreneeën col op de agenda: de Col d’Aspin (1e categorie). Na een relatief vlakke aanloop over 100 kilometer gaat het vanaf Tournay omhoog richting de Côte de Capvern (4e categorie). Daarna kunnen de renners zich nog een half uur sparen, voordat de grote climax van de etappe opdoemt.

De aankomst van de etappe ligt niet op de top van de Col d’Aspin. Eerst volgt er nog een technische afdaling van 7 kilometer. Wie weet kunnen topdalers als Nibali, Bardet en Valverde hier iets forceren. En ook vrijdag kijken we met bovengemiddelde interesse naar de Nederlandse verrichtingen. Wilco Kelderman en Tom Dumoulin gelden als outsiders voor de dagzege.

Col d'Aspin

Wat eten we in aanloop naar de Pyreneeën?

Ragoût de sanglier, wild zwijn, een ferm gerecht uit deze woeste streek. Voor mijn lezers die dit smakelijke gerecht zelf willen bereiden, heb ik een Nederlandstalig recept op internet gevonden. Vergeet de balsamicoazijn en de Spaanse peper niet die het gerecht karakter geven.

http://www.smulweb.nl/recepten/1417559/Ragout-van-wild-zwijn

Everzwijn ragout

Wat drinken we erbij?

Een droge, rode wijn uit de buurt die opgewassen is tegen de robuuste smaken op het bord: Château Maresque, Rouge – 2014. Twee decennia terug nam de Nederlandse wijnmaker Lucas Schutte het eeuwenoude Château Maresque over. De bijbehorende wijngaarden liggen in Gaillac, gelegen tussen Toulouse en Albi. Schutte won er deze lente een bronzen medaille mee tijdens het Concours Générale de Paris. We citeren uit het juryrapport:

Lucas’ Rouge is een frisse, wat boersige rode wijn. Van de typische Gaillac-druiven Braucol en Duras en wat sap van de bekendere Syrah. Druistig en paarsrood in het glas. Zwarte bessen, frisse zuren en kruidige laurier.

Dat klinkt goed. Op naar de webwinkel dus (www.anderewijn.nl) waar we het druivennat kunnen bestellen voor EUR 9,- de fles.

Santé, et a bien tot, mes amis!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

De Tour in de Pyreneeën

Op de rustdag van gisteren hebben de renners hun wonden gelikt, op bed gelegen, hun social media bijgewerkt en rustig wat rondjes gefietst. Je zou denken dat een rustdag in de Tour door alle coureurs als een zegen wordt ervaren. Maar dat is zeker niet zo. Tientallen renners worden er juist slechter van omdat het lichaam uit het helse Tourritme wordt gehaald en als reactie ‘op slot’ schiet. Elk jaar lossen er op de eerste cols na de rustdag renners van wie je dat absoluut niet zou verwachten.

Rustende renner

Vandaag staat de eerste serieuze bergrit op het programma. De Tourkaravaan vertrekt vanuit Tarbes voor een etappe over 167 kilometer. Onderweg passeren er drie bergjes van 4e categorie. De slotklim is de zeer zware Col de Soudet naar skidorp La Pierre-Saint-Martin, een klim van buitencategorie. De Pyreneeën-col is 15,3 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,4%.

De renners kunnen zich deze etappe niet verstoppen en moeten hier met de billen bloot. Vanavond weten we in elk geval wie de Tour níet gaat winnen. Niet vergeten: het is vandaag quatorze juillet, de nationale feestdag van Frankrijk. Zoals elk jaar doen de Franse renners op deze dag een trapje extra, al was het maar om in beeld te komen. Mannen als Voeckler, Fedrigo, Bardet, Barguil, Péraud, Feuillu en Pinot hebben deze etappe al in oktober aangekruist.

Cols

Woensdag is het ook serieus klimmen geblazen. Er staan maarliefst zes cols op het menu waaronder de pittige ‘tandem’ Col d’Aspin (1e categorie) en Col du Tourmalet (buitencategorie). De finish ligt op een col van 3e categorie, de Cote de Cauterets, waar de Tour na twintig jaar weer eens terugkeert.

Als Vicenzo Nibali nog wat wil in het klassement, zal hij woensdag met zijn Astana-ploeg ten aanval moeten trekken. Voor hem zou regen in deze etappe zeer welkom zijn; de Italiaan is namelijk een meesterlijke daler en kan in de lange afzink van de Tourmalet meer dan een minuut goedmaken op de met vrees afdalende Chris Froome.

Etappe Pau Cauteretes

De machtige Tourmalet is één van de klassieke reuzen van de Tour de France. Er bestaan onvoorstelbaar veel mooie verhalen over deze beruchte col. Die zijn niet allemaal waar trouwens, maar dat geeft niet. In het boek ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert staat mijn favoriete Tourmalet-verhaal. In een notendop:

Tijdens de Tour de France van 1913 brak de voorvork van klassementsleider Eugène Christophe, alias De Oude Galliër. Volgens de regels van de Tour moesten renners altijd zelf hun defecte fiets herstellen, ongeacht het mankement. Met de fiets op zijn rug liep de onfortuinlijke Fransman al huilend 14 kilometer naar het dichtstbijzijnde dorp (Sainte-Marie-de-Campan). In de plaatselijke smederij van Joseph Bayle (de smit die slechts mocht toekijken van de wedstrijdofficial) begon de renner te zwoegen. Toen de wedstrijdofficial in de tussentijd even een hapje wilde eten in het restaurant ernaast, snauwde Christophe hem toe: “ik ben uw gevangene en u behoort mijn cipier te blijven- als u honger heeft, neemt u maar een stuk houtskool!”

De smid

Om de Tour uit te kunnen rijden, eten de renners zo’n zes keer per dag. In totaal krijgen de deelnemers per dag ongeveer 9.000 calorieën binnen. Een gemiddeld ontbijt bestaat uit een pasta, muesli, croissants, bananen en gemengd fruit. Vlak voor de race eten ze nog wat pasta en tijdens de race minimaal vier energierepen, vier energygels, twee boterhammen met vlees en twee plakken cake. Na de race nog een boterham, een reep en wat snoepjes. Als diner: pasta en gemengde groenten, een halve kip, veel yoghurt met vers fruit en voor de liefhebbers nog wat chocolade toe. Bij al deze maaltijden drinken ze bijna vier liter water en nog eens vier liter aan energiedrank. Juist…..

Eten van een renner

Nou, zij liever dan ik. Maar dat idee van die halve kip spreekt me wel aan. Lekker makkelijk ook, gewoon einde (dinsdag)middag even ophalen op de markt van het oude dorp in mijn woonplaats Vleuten. We drinken er een lekker koud colaatje bij. Een blikje Coca-Cola bevat 139 kCal. Dat heb ik er na 10 minuten op mijn racefiets weer af!

Halve kip en coca cola

A vendredi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi