Heroïek ten top!

Vandaag is de eerste rustdag in de Tour de France. Toen ik gisterochtend mijn volgende stukje aan het voorbereiden was, was het de bedoeling dat het over de etappes van dinsdag (Escaldes- Revel) en woensdag (Carcassonne-Montpellier) zou gaan.

Ik had willen vertellen over baroudeurs……

Baroudeurs

Ik had op zeker gerefereerd aan de ritzege die Erik Dekker in het jaar 2000 boekte in de aankomstplaats van aanstaande dinsdag……

Erik Dekker

Ik had uitvoerig verhaald over de fenomenale citadel van Carcassonne en de geschiedenis van de Katharen…..

Carcassonne

En zonder twijfel was de mondaine stad Montpellier, woensdag aankomstplaats, de revue gepasseerd….

Montpellier_

Maar dit is nu allemaal bijzaak, want gisteren won de Nederlander Tom Dumoulin de koninginnenrit van de Tour de France 2016!

Na een loodzware dag met een twee dozijn vluchtmakkers over roemruchte Pyreneeën-cols, ging “De Vlinder van Maastricht” er in het laatste uur alleen vandoor. Met een ultieme inspanning probeerden topklimmers Rafal Majka en Rui Costa hem nog te achterhalen, maar het gat bleef tot de streep steeds rond de 40 seconden. In het apocalyptische decor van Andorra Arcalis, gelardeerd met slagregens en hagelstenen, kwam de 26-jarige klasbak van team Giant-Alpecin solo over de finish. Wat een baas!

Tom Dumoulin

Bauke Mollema staat 7e in het algemeen klassement. Als alles meezit, kan hij de komende twee weken nog 2 à 3 plekken opschuiven. Super knap, maar dat zijn we over drie jaar echt wel weer vergeten. De heroïsche zege van Tom Dumoulin in Andorra vergeten we NOOIT meer. De beste Nederlander in het eindklassement van 2002, 2006 en 2014? Geen idee. Maar we weten wèl nog dat die jaren respectievelijk Boogerd (La Plagne), Weening (Gérardmer) en Boom (Arenberg) op grandioze wijze een etappe wonnen.

I rest my case.

Boogerd Weening Boom

Wat eten we vandaag? Niks!

Drinken we dan wel iets? Jazeker, champagne natuurlijk!
Prosecco, Cava en Crémant is allemaal hartstikke lekker, maar doet geen recht aan de unieke prestatie van onze Tom. We lopen dus bij de slijter linea recta op het bubbelrek af, kijken niet naar de prijs, en trekken een mooie Franse fles uit het schap.

Veuve Clicquot

Santé kampioen!

Robert Dousi

Twitter @robertdousi

De Nederlandse Berg

Het is 1 juli in het jaar 2056. De 70-jarige Robert Gesink zit samen met zijn twee kleinzoons naar de TV-wall in zijn huiskamer te kijken. Aan de vooravond van de Tour de France kijken de Gesinks naar een wielrenclip over de eerste helft van de 21e eeuw. Achtereenvolgens komen de Nederlandse helden van weleer langs: Erik Dekker met zijn drie etappezeges in het jaar 2000, Michael Boogerd op La Plagne in 2002 en Pieter Weening (Gérardmer, 2005).

Het volgende decennium breekt aan: Lars Boom (Arenberg, 2014), Wilco Kelderman (Digne-Les-Bains, 2017), Tom Dumoulin (Colmar en Millau, 2019)……

“Hé opa, jij hebt toch ook in de jaren ’10 gekoerst?“

Uit de keuken komt mevrouw Gesink net de kamer ingelopen met een dienblad. Zodra ze de vraag hoort, versnelt ze subiet haar pas. De limonade en de koekjes landen vluchtig op de salontafel en nog voor haar man kan antwoorden, pareert ze:

“Ja zéker jongens. En hoe! Hier bijvoorbeeld (ze wijst naar de TV-wall)…. in dit jaar 2015 waar Chris Froome voor de tweede keer de Tour won…. hier werd jullie opa 6e in het eindklassement!”

De beide kleinzoons kijken hun oma aan. Langzaam gaat de blik naar hun zwijgende opa om vervolgens snel hun ogen neer te slaan. De jongens schuifelen wat met hun voeten en knikken dan, bijna onzichtbaar.

“Eh ja , echt goed hoor – zesde plek”, zegt de oudste na acht seconden die voor hun grootouders acht minuten leek te duren.

“Supergoed opa”, prevelt de jongste kort daarna.

“Nou, drink nou maar jullie limonade op jongens, dan neemt oma jullie zo even mee de tuin in.”

Robert Gesink zakt iets onderuit. Op het scherm ziet hij de druistige Mikai Boogerd in 2030 zegevieren op Alpe d’Huez, de Nederlandse berg. “De zoon van” werd dat jaar 45e in het eindklassement. Gesink masseert zijn slapen, sluit zijn ogen en luistert naar de plaat van The Nits uit 1987 die onder de videoclip is gezet.

Knipsel

Knipsel2

Allerbeste Robert Gesink: prove me wrong.
Zorg dat jij in die videoclip wordt opgenomen.
Vandaag, zaterdag 25 juli 2015, is jouw dag.
Het zijn maar 21 bochten naar de top.
Man, we zullen je eeuwig dankbaar zijn.

Robert Dousi

@robertdousi

De gevreesde kasseienrit

De Spanjaard Joaquin Rodriguez won gisteren de 3e etappe op de steile Muur van Hoei. Op Valverde na gaven alle ‘usual suspects’ thuis op de slotklim. Maar hét verhaal gisteren was natuurlijk de afgrijselijke valpartij waar vele renners, direct of indirect, slachtoffer van werden. De onfortuinlijke veroorzaker van de slachtpartij, de Fransman William Bonnet, is zwaar gehavend uit de Tour gestapt. In zijn kielzog nam hij topcoureurs als Fabian Cancellara, Simon Gerrans en onze eigen Tom Dumoulin (snik!) mee. Maar de Tour wacht op niemand. Na een korte neutralisatie was het al snel weer volop koers, waarna ‘Purito’ weer een fraaie zege op zijn palmares kon bijschrijven.

Rodriguez

We hebben nu drie enerverende etappes gehad. Een kolkende tijdrit in Utrecht, een Zeeuwse waaieretappe met noodweer en een mini-Waalse pijl met valpartijen. Parijs is nog ver, maar geen renner of volger heeft kunnen bevroeden dat de verschillen in de ‘GC’ nu al zó groot zouden zijn. Chris Froome heeft het eerste gat op zijn drie belangrijkste rivalen geslagen. Alberto Contador staat op een halve minuut, Vicenzo Nibali op ruim anderhalve minuut en Nairo Quintana al bijna op twee minuten. De Franse outsiders Thibaut Pinot en Romain Bardet staan op bijna drie minuten en de Nederlandse kroonprins Wilco Kelderman staat op bijna op zeven minuten.

Stand gele trui na 3 etappes

Vandaag staat een etappe op het menu die door velen in het peloton wordt gevreesd: de kasseienrit in Noord-Frankrijk. Vooral de lichtgewichten die het van de bergetappes moeten hebben, zullen hier stuiteren over de schots en scheef liggende stenen. Valpartijen en materiaalpech zijn eerder regel dan uitzondering op de slecht begaanbare pavés in Noord-Frankrijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel alle klassementsrenners het parcours al in het voorjaar hebben verkend, daarbij ondersteund door de specialist(en) uit hun ploeg voor dit terrein.

kasseienstrook

De etappe van vandaag start in Seraing (België), een grauw industriestadje onder de rook van Luik. De rit gaat van oost naar west. De streep is na 223.5 kilometer getrokken in Cambrai (Frankrijk) waarmee het de langste etappe van de Tour de France 2015 is.

Onderweg is er één klimmetje van de 4e categorie (de citadel bij Namen) en bij het binnenrijden van Frankrijk is er een tussensprint voor de groene trui. Maar het venijn zit ‘m natuurlijk in de staart met zes pittige kasseistroken. Bij regen verdubbelt het gevaar op valpartijen, maar ook bij droog weer zijn de kasseistroken een helse beproeving vanwege het opwaaiende stof.

4e etappe Seraing Cambrai

Ook de aankomstplaats Cambrai heeft een citadel, die na afloop natuurlijk een gewillige prooi wordt voor de Franse tv-helikopters. Net als veel andere steden in deze regio, heeft Cambrai het vreselijk te verduren gehad in WO-I. De plaats was decor van een belangrijke veldslag in 1917 waarbij voor het eerst tanks werden ingezet.

De oude stad ligt aan de bovenloop van de Schelde en wordt door Nederlandstaligen ‘Kamerijk’ genoemd. De Latijnse naam ‘Camaracum’ kwam mij bekend voor; het duurde niet lang voordat ik erachter waarom. De stad blijkt één van de plaatsen die door Asterix & Obelix werden aangedaan in hun Ronde van Gallië, niet verbazingwekkend mijn lievelings-stripboek.

Asterix en de ronde van Gallië

Wie gaat er winnen vandaag?

In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Als dat wèl zo zou zijn, is de etappe van vandaag makkelijk te voorspellen. Hiervoor heb ik een klassement gemaakt van de laatste drie edities van Parijs-Roubaix. De kasseispecialisten die dit jaar niet meedoen aan de Tour, zoals Tom Boonen en Niki Terpstra, heb ik uit de lijst gehaald. Dit levert het volgende overzicht op: (Cancellara, mijn gevallen held, heb ik uit respect even laten staan).

Favorieten etappe 4

Wat eten we vandaag?

Asterix & Obelix namen kletskoek uit Camaracum mee. Ik ga vandaag voor een heerlijk stukje kaas uit de regio Nord-Pas-de-Calais: Maroilles. Dit kaasje is genoemd naar het gelijknamige plaatsje en is naar verluidt meer dan 1.000 jaar oud (en zo ruikt hij ook haha!).

Maroilles en Perrier

Na het snikhete weekend in Nederland en twee stressvolle ‘klassiekeretappes’, laten we vandaag de kurk in de fles zitten. In Frankrijk kun je kiezen uit tientallen merken water. De bekendste daarvan zijn Evian, Vittel, Volvic, Perrier en Badoit. Wie meer wil weten over deze grote vijf, kan op onderstaande website opzoeken wat de exacte ‘specs’ zijn. Van zuurgraad tot magnesium, van calcium tot bicarbonaat.

http://www.lenntech.nl/bronnen-frankrijk.htm

Ik ga sinds jaar en dag voor Perrier, in een GLAZEN fles bij voorkeur – die tot mijn spijt steeds meer wordt verdrongen door zijn o zo irritante plastic broertje.

A bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi

De Elzas en de Vogezen

Wat een geweldige overwinning van Lars Boom in Arenberg, afgelopen woensdag. ‘s Ochtends stond ik zelf bij het vertrek vanuit het Belgische Ieper. De regen kwam met bakken uit de hemel. Het gros van de renners zag op tegen de kasseienetappe en later zou blijken dat die vrees niet onterecht was. Onder andere topfavoriet Chris Froome moest de Tour die dag verlaten en diverse klassementsrenners kregen minuten aan hun broek. Zo niet vrijbuiter Lars Boom. Onze landgenoot is naast wielrenner ook veldcrosser en als je modderige hellingen gewend bent, vallen die glibberige kasseien kennelijk best mee. Zonder vrees, en in een tempo dat ik niet eens op een opgevoerde brommer haal, stuiterde Boom naar de zege in Arenberg. Na 186 Touretappes zonder Nederlandse zege, heeft Pieter Weening (Gérardmer, 2005) dan eindelijk een opvolger. Wat een held!

Lars Boom wint in Arenberg

Daags daarvoor had ik al de finish in Lille bijgewoond waar Marcel Kittel zijn 3e etappezege boekte. Reisgenoot Thomas en ik hadden ons 300 meter ná de finish geposteerd waar -zo wisten wij- de renners in een trechter terecht zouden komen voordat ze hun teambus konden opzoeken. In wandeltempo reden haast over mijn voeten: Voigt, Paolini, Gerrans, Roche, Chavanel, Porte, Bakelants, Mollema en Contador! Mooi man. In al mijn enthousiasme vergat ik bijna een selfie te maken. Maar toen de VW Passats van ASTANA voorbij rolden (de ploeg van gele trui drager Nibali), was ik nog net op tijd…

Selfie Robert Dousi in Lille

Komend weekend ga ik er ’s echt voor zitten, niet in de laatste plaats omdat ik voorzie dat de Nederlanders Slagter, Mollema en Dumoulin voor een etappezege gaan meedoen. Na de vlakke etappes naar Reims en Nancy, doemen in de Vogezen de eerste serieuze bergen op. Vandaag begint het nog vlak in de etappe van Tomblaine naar Gérardmer maar het venijn zit in de staart. In de laatste 30 kilometer moeten twee cols van 2e categorie bedwongen worden. De finish ligt op een niet al te lange, maar wel steile col van 3e categorie. Morgen is het andersom en zijn de laatste 30 kilometer bergafwaarts en vlak richting Mulhouse. Daarvoor moet het peloton echter zes cols over waaronder Le Markstein van 1e categorie, de noord-westflank van de beruchte Grand Ballon. Maandag staat een zeer zware bergetappe op het programma met o.a. vier cols van 1e categorie.

Etappe Mulhouse naar La planche des belles filles

De finish ligt op de col met naam La Planche de Belles Filles, oftewel ‘De springplank voor mooie meisjes’. Dat klinkt liederlijk romantisch, de waarheid achter deze naam is een stuk tragischer. De top dankt haar naam aan een legende over de bezetting door Scandinaviërs tijdens de Dertigjarige Oorlog. Jonge meisjes uit omringende dorpen vluchtten naar deze berg in de hoop te ontsnappen aan de wrede huurlingen. Tevergeefs. De meisjes gingen liever dood dan misbruikt en vernederd te worden en daarom sprongen ze van het plateau hun dood tegemoet in het eronder gelegen meer. Er is een houten beeld gemaakt over de legende waar de Franse TV-helikopters maandag zeker niet aan voorbij zullen gaan.

Houten beeld la planche des belles filles

In 2004 bezocht ik de Elzas voor het laatst. Met aanstaande Marsha en haar collega’s van een wijnimporteur, bezochten wij in september de Elzas en de Vogezen. Ons hotel stond even buiten Colmar, waar jaarlijks een wijnkoningin wordt gekozen om de consument over de wijn van de streek te informeren. Overdag bezochten we wijnproeverijen waar vooral het druivennat van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer de revue passeerde. Voor wie nog nooit in deze contreien is geweest: absoluut doen! Het goede van Duitsland èn Frankrijk smelten hier samen in een ansichtkaart die zijn weerga niet kent. Bovendien is het nog geen zes uur rijden vanuit Utrecht wat bij mij de vraag oproept waarom het in godsnaam alweer 10 jaar geleden is.

Elzas

Wat eten we dit weekend?

Choucroute natuurlijk, zuurkool uit de Elzas. We aten het destijds op een terras in het pittoreske dorpje Riquewihr. Bekijk het recept op onderstaande link.

http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/zuurkool/zuurkool-elzas

Choucroute

Wat drinken we erbij? Een biertje tijdens de koers: Kronenbourg 1664, afkomstig uit Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Bij de zuurkoolschotel serveren we een Riesling van André Stuber. Je kunt ‘m zelf gaan halen (doen!), maar hij is ook gewoon in Nederland te koop bij Gall & Gall.

Kronenbourg 1664 & Riesling

Santé et au revoir!

Robert Dousi

De Hel van het Noorden

De stad Parijs is onlosmakelijk verbonden met de wielersport. Zo wordt de Tour de France er altijd afgesloten en zijn er door het jaar heen koersen als Parijs-Camembert, Parijs-Tours en Parijs-Nice. Zondag staat de meest heroïsche van alle monumenten op het programma: Parijs-Roubaix, bijgenaamd ‘De Hel van het Noorden’. Dat de start feitelijk helemaal niet in Parijs is (maar 80 km naar het noordoosten in de historische plaats Compiègne), nemen we ook dit jaar weer voor lief.

Polygoon Wereldnieuws _ Parijs Roubaix

De textielfabrikanten Theo Vienne en Maurice Perez organiseerden Parijs- Roubaix voor het eerst in 1896. De omschrijving L’enfer du Nord werd voor het eerst in 1919 gebruikt door een journalist die de eerste editie na WO-I volgde en diep onder de indruk was van de oorlogsverwoestingen in Noord-Frankrijk.

De koers is zondag 257 kilometer lang. Er zijn nauwelijks hellingen maar des te meer kasseistroken, de zogeheten pavés. Afhankelijk van de weersomstandigheden zijn deze kasseistroken (28 stuks in totaal) ofwel droog en stoffig, ofwel nat en uiterst glad. In beide gevallen is Parijs-Roubaix een monsterlijke beproeving voor mens en materiaal.

De bekendste pavé is ‘Het Bos van Wallers’, in de koers vaak aangeduid als Trouée d’Arenberg. De snelheid op deze 2.4 kilometer lange, smalle kasseistrook ligt vanwege de licht dalende lijn enorm hoog. Er is na het Bos nog ruim twee uur koers te gaan maar alle renners die denken kans te maken op de zege willen hier al vooraan zitten, wat leidt tot veel gedrang en kans op valpartijen.

Kasseien

Als een solist of kleine kopgroep zich nog niet heeft afgescheiden, is niet zelden de kasseistrook Carrefour de l‘Arbre de scherprechter in de finale. Wanneer de renners al op sterven na dood zijn, moeten ze op 15 kilometer voor de finish nog deze ruim twee kilometer aan doffe ellende trotseren.

Bijzonder opvallend aan deze klassieker is de finish. De streep ligt niet zoals bij alle andere koersen op een openbare, geasfalteerde weg maar in het ‘Vélodrome de Roubaix’. Een velodroom, ook wel wielerbaan of wielerpiste genoemd, is een ovale piste speciaal gebouwd voor baanwielrennen. De baan in Roubaix is een buitenbaan, heeft een lengte van 500 meter en heeft een hellingshoek in de bochten van 30 graden. De renners komen aan de lange zijde het Vélodrome binnen en rijden dan nog anderhalve ronde voor een uitzinnig publiek.

Vélodrome

Wie gaat er winnen zondag?

Dezelfde namen die vooraf voor De Ronde van Vlaanderen werden getipt, staan nu ook bovenaan de favorietenlijst voor ‘Roubaix’. Of Cancellara nog steeds honger heeft, zal zondagmiddag blijken. De ploeg van OMEGA PHARMA heeft met Boonen, Stybar en Terpstra wat goed te maken na het geklungel in De Ronde. De BELKIN formatie staat als een huis met Vanmarcke, Boom, Tjallingii, Tankink en Nordhaugg. BMC zint met Van Avermaet, Phinney en Hushovd op wraak na de tweede plek vorige week. Team SKY rekent op een podiumplek van Wiggings, Thomas of Boasson Hagen. Machtsprinters als Kristoff (KATJOESJA) en Degenkolb (GIANT-SHIMANO) mogen hopen op eremetaal. En Sagan? Dit is bepaald niet zijn favoriete koers, maar hij is en blijft een onvermoeibare stuntman dus wie weet…..Voor degenen die een gokje aandurven, tip ik de Franse outsiders van AG2R-LA MONDIALE: Sébastien Turgot en Damien Gaudin.

Volgens de bookmakers wordt dit de TOP-30:

Bookmakers Voorspellingen

Wat eten we zondag?

Het peloton doorkruist zondag drie Franse régions, te weten Ile de France (start), Nord-Pas-de-Calias (finish) en het grootste deel door Picardie. Uit deze laatste streek komt het calorierijke recept: Ficelle Picarde, een hartige pannenkoek met ham, champignons en kaas.

http://www.smulweb.nl/recepten/1390809/Ficelle-picarde

Ficelle Picarde

Wat drinken we erbij? Bier, uit diezelfde streek.

De Picardiër Julien Delhaye maakt bières artisanale onder het merk ‘Val’Aisne’. We kunnen kiezen tussen verschillende soorten, te weten: Blanche, Blonde, Brun, Triple en Ambère. Ik ga voor die blonde, ben ik gek op 🙂

Val'Aisne

Santé et bon courage!

Robert Dousi

PS: de oudere jongeren onder mijn lezers, hebben het beeld van Hennie Kuiper tijdens Parijs-Roubaix 1983 nog helder op hun netvlies staan. Kuiper rijdt lek in een gootje en moet dan wachten op een nieuwe band. Het wordt een nieuwe fiets. Bekijk het filmpje nog eens op onderstaande link met commentaar van Jean Nelissen en Mart Smeets https://www.youtube.com/watch?v=cjm3dQVzsaA