Epiloog Tour de France 2015

Beste volgers,

Ontzettend bedankt voor de vele honderden leuke reacties die ik de afgelopen weken via diverse kanalen op mijn ‘dousi op koers’ stukjes mocht ontvangen.

Om jullie enigszins te ondersteunen bij de vreselijke “After-Tour-Dip”, heb ik een playlist samengesteld die de Tour de France 2015 in een notendop samenvat.

Nog meer leuke tips voor deze lijst? Laat het me weten!

Tour de France 2015 in 17 songs

Enfin. Zaterdag wordt er weer serieus gekoerst in de Classica San Sebastian en volgende maand meld ik mij weer voor de Vuelta a España. En wat de Tour betreft: à l’année prochaine mes amis!

Robert Dousi

@Robertdousi

Advertenties

De Nederlandse Berg

Het is 1 juli in het jaar 2056. De 70-jarige Robert Gesink zit samen met zijn twee kleinzoons naar de TV-wall in zijn huiskamer te kijken. Aan de vooravond van de Tour de France kijken de Gesinks naar een wielrenclip over de eerste helft van de 21e eeuw. Achtereenvolgens komen de Nederlandse helden van weleer langs: Erik Dekker met zijn drie etappezeges in het jaar 2000, Michael Boogerd op La Plagne in 2002 en Pieter Weening (Gérardmer, 2005).

Het volgende decennium breekt aan: Lars Boom (Arenberg, 2014), Wilco Kelderman (Digne-Les-Bains, 2017), Tom Dumoulin (Colmar en Millau, 2019)……

“Hé opa, jij hebt toch ook in de jaren ’10 gekoerst?“

Uit de keuken komt mevrouw Gesink net de kamer ingelopen met een dienblad. Zodra ze de vraag hoort, versnelt ze subiet haar pas. De limonade en de koekjes landen vluchtig op de salontafel en nog voor haar man kan antwoorden, pareert ze:

“Ja zéker jongens. En hoe! Hier bijvoorbeeld (ze wijst naar de TV-wall)…. in dit jaar 2015 waar Chris Froome voor de tweede keer de Tour won…. hier werd jullie opa 6e in het eindklassement!”

De beide kleinzoons kijken hun oma aan. Langzaam gaat de blik naar hun zwijgende opa om vervolgens snel hun ogen neer te slaan. De jongens schuifelen wat met hun voeten en knikken dan, bijna onzichtbaar.

“Eh ja , echt goed hoor – zesde plek”, zegt de oudste na acht seconden die voor hun grootouders acht minuten leek te duren.

“Supergoed opa”, prevelt de jongste kort daarna.

“Nou, drink nou maar jullie limonade op jongens, dan neemt oma jullie zo even mee de tuin in.”

Robert Gesink zakt iets onderuit. Op het scherm ziet hij de druistige Mikai Boogerd in 2030 zegevieren op Alpe d’Huez, de Nederlandse berg. “De zoon van” werd dat jaar 45e in het eindklassement. Gesink masseert zijn slapen, sluit zijn ogen en luistert naar de plaat van The Nits uit 1987 die onder de videoclip is gezet.

Knipsel

Knipsel2

Allerbeste Robert Gesink: prove me wrong.
Zorg dat jij in die videoclip wordt opgenomen.
Vandaag, zaterdag 25 juli 2015, is jouw dag.
Het zijn maar 21 bochten naar de top.
Man, we zullen je eeuwig dankbaar zijn.

Robert Dousi

@robertdousi

Les Cols Mythiques

Vandaag is de tweede en laatste rustdag in de Tour. Met Chris Froome stevig in de gele leiderstrui, smaakmaker Peter Sagan in het groen en Nairo Quintana in het wit, is de Tourkaravaan neergestreken aan de voet van de Alpen.

Froome is ook de leider in het bergklassement maar omdat hij natuurlijk geen twee truien kan dragen, krijgt de nummer twee van die lijst (Joaquin Rodriguez) de bolletjestrui om zijn schouders. In de laatste week verwacht ik nog een mooie strijd in dit klassement. Onder andere Jacob Fuglsang (Astana) en Rafal Majka (Tinkoff) zullen de polka dot jersey niet zonder slag of stoot willen opgeven.

Polka dot jersey

Woensdag staat er een interessante bergetappe op het menu, met start in Digne-les-Bains en finish bovenop Pra-Loup. Ter voorbereiding op deze dag keek ik twee maanden geleden naar de exact zelfde etappe in de Dauphiné. Dit is een pittige etappekoers die ook door de A.S.O wordt georganiseerd. Met samengeknepen billen keek ik hoe de Fransman Romain Bardet deze etappe won na zijn aanval in de ijzingwekkende afdaling van de Col d’ Allos.

Bardet staat in de Tour 2015 op grote achterstand en gaat geheid proberen dit huzarenstukje te herhalen. Als hij op de voorlaatste Col als leider passeert, krijgt hij ook de Souvenir Henri Desgrange. Dit is de prijs voor de renner die als eerste het hoogste punt van de Tour de France bereikt. De Col d’Allos (2.250 meter) vormt namelijk, na het schrappen van de Col du Galibier (2.642 meter), het hoogste punt van de Tour 2015.

Bardet

Net als de Tourkaravaan, rijden wij volgende week met het gezin zelf ook over de N85, beter bekend als de Route Napoléon. Over onze avonturen langs deze legendarische weg, schreef ik in 2013 al eens een stukje. Liefhebbers kunnen dit nog eens nalezen in de archieven van ‘dousi op koers’ via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/16/la-route-napoleon/

Overmorgen staat er na een serie bergen van 2e en 3e categorie, ook weer een berg van de buitencategorie (“HC”) op het programma: de Col du Glandon. Op de flanken van deze berg vond de legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx op 19 juli 1977 zijn Waterloo. Met veel pijn, braakneigingen en een lege maag leek hij te moeten opgeven, maar De Kannibaal haalde uiteindelijk op karakter toch de eindstreep. Na vijf tourzeges moest Merckx dat jaar genoegen nemen met een 6e plaats in de eindrangschikking. De beklimming van de Col du Glandon bleek het begin van het einde voor de grootste wielrenner aller tijden.

Etappe Gap Saint-Jean-de Maurienne

Vorig jaar waren we met het gezin in de zomervakantie in de Alpen. In Embrun, het ‘Nice van de Alpen’, vond ik in een souvenirwinkeltje onderstaand afgebeeld ‘kentekenplaatje’. Ik was als een kind zo blij en kon maar niet geloven dat de eigenaar er maar EUR 5,00 voor hoefde te hebben. Had hij geweten wat ik bereid was te betalen, dan had de ouwe snor zijn winkel de rest van de dag kunnen sluiten, maar dit ter zijde.

Met gezwinde spoed snelde ik met mijn aanwinst terug naar onze camping in Baratier, aan de voet van skioord Les Orres. Tot mijn verbijstering begreep niemand mijn magnifieke aankoop, laat staan mijn kinderlijke enthousiasme over het bordje. Uiteindelijk gaf ik het maar op. Ik herinner mij dat ik nog iets nabrabbelde over cultuurbarbaren waarna ik mij, met mijn nieuwe cols-plaatje en een flesje Kronenbourg 1664, terugtrok onder een boom.

Enfin. Het kleinood heeft inmiddels een prominente plek op mijn studeerkamer. Op een regenachtige herfstdag kan ik er heerlijk bij wegdromen terwijl ik in gedachten over les cols mythiques van de machtige Alpen zweef.

Kentekenplaatje Cols Mythiques

Wat eten we morgen? Tourtons des Alpes.

Deze lekkere beignets zijn een specialiteit uit de Champsaur-vallei. Er is een zoete uitvoering (met appels en pruimen) maar wij gaan voor de hartige variant met aardappel, spinazie en geitenkaas. Wie ze zelf wil maken en en passant zijn/haar Frans wil ophalen, kan terecht op onderstaande link voor het recept.

http://www.marmiton.org/recettes/recette_tourtons-des-alpes-ou-de-champsaur_27676.aspx

Tourtons met Chateau Lacoste

Wat drinken we erbij?

De meeste mensen drinken witte wijn bij geitenkaas. Wij gaan dit keer voor een mooi glas rosé uit de Provence. De ‘Chateau Lacoste 2014’ om precies te zijn, afkomstig van de Coteaux d’Aix-en-Provence. De zachtroze kleur is het gevolg van de ‘methode’ Rose d’une Nuit. Dat wil zeggen dat de donkere wijnschillen maar één nacht de tijd krijgen om hun kleur en smaak aan de wijn mee te geven. Nadien krijgt het druivennat dezelfde behandeling als witte wijn waarna de rosé gebotteld word in een prachtige fles die met enkele muisklikken te bestellen is à EUR 13,50 per stuk.

https://www.debruijnwijnkopers.nl/LACOSTE-Ros–2014_1_5363.html

Santé et à bientôt, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: in verband met wat fysieke malheur afgelopen weekend en drukte op mijn (betaalde) werk, heeft ‘dousi op koers’ een paar Touretappes moeten overslaan. Fijn om via diverse kanalen te vernemen dat de stukjes door jullie werden gemist!

De Tour in de Pyreneeën

Op de rustdag van gisteren hebben de renners hun wonden gelikt, op bed gelegen, hun social media bijgewerkt en rustig wat rondjes gefietst. Je zou denken dat een rustdag in de Tour door alle coureurs als een zegen wordt ervaren. Maar dat is zeker niet zo. Tientallen renners worden er juist slechter van omdat het lichaam uit het helse Tourritme wordt gehaald en als reactie ‘op slot’ schiet. Elk jaar lossen er op de eerste cols na de rustdag renners van wie je dat absoluut niet zou verwachten.

Rustende renner

Vandaag staat de eerste serieuze bergrit op het programma. De Tourkaravaan vertrekt vanuit Tarbes voor een etappe over 167 kilometer. Onderweg passeren er drie bergjes van 4e categorie. De slotklim is de zeer zware Col de Soudet naar skidorp La Pierre-Saint-Martin, een klim van buitencategorie. De Pyreneeën-col is 15,3 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,4%.

De renners kunnen zich deze etappe niet verstoppen en moeten hier met de billen bloot. Vanavond weten we in elk geval wie de Tour níet gaat winnen. Niet vergeten: het is vandaag quatorze juillet, de nationale feestdag van Frankrijk. Zoals elk jaar doen de Franse renners op deze dag een trapje extra, al was het maar om in beeld te komen. Mannen als Voeckler, Fedrigo, Bardet, Barguil, Péraud, Feuillu en Pinot hebben deze etappe al in oktober aangekruist.

Cols

Woensdag is het ook serieus klimmen geblazen. Er staan maarliefst zes cols op het menu waaronder de pittige ‘tandem’ Col d’Aspin (1e categorie) en Col du Tourmalet (buitencategorie). De finish ligt op een col van 3e categorie, de Cote de Cauterets, waar de Tour na twintig jaar weer eens terugkeert.

Als Vicenzo Nibali nog wat wil in het klassement, zal hij woensdag met zijn Astana-ploeg ten aanval moeten trekken. Voor hem zou regen in deze etappe zeer welkom zijn; de Italiaan is namelijk een meesterlijke daler en kan in de lange afzink van de Tourmalet meer dan een minuut goedmaken op de met vrees afdalende Chris Froome.

Etappe Pau Cauteretes

De machtige Tourmalet is één van de klassieke reuzen van de Tour de France. Er bestaan onvoorstelbaar veel mooie verhalen over deze beruchte col. Die zijn niet allemaal waar trouwens, maar dat geeft niet. In het boek ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert staat mijn favoriete Tourmalet-verhaal. In een notendop:

Tijdens de Tour de France van 1913 brak de voorvork van klassementsleider Eugène Christophe, alias De Oude Galliër. Volgens de regels van de Tour moesten renners altijd zelf hun defecte fiets herstellen, ongeacht het mankement. Met de fiets op zijn rug liep de onfortuinlijke Fransman al huilend 14 kilometer naar het dichtstbijzijnde dorp (Sainte-Marie-de-Campan). In de plaatselijke smederij van Joseph Bayle (de smit die slechts mocht toekijken van de wedstrijdofficial) begon de renner te zwoegen. Toen de wedstrijdofficial in de tussentijd even een hapje wilde eten in het restaurant ernaast, snauwde Christophe hem toe: “ik ben uw gevangene en u behoort mijn cipier te blijven- als u honger heeft, neemt u maar een stuk houtskool!”

De smid

Om de Tour uit te kunnen rijden, eten de renners zo’n zes keer per dag. In totaal krijgen de deelnemers per dag ongeveer 9.000 calorieën binnen. Een gemiddeld ontbijt bestaat uit een pasta, muesli, croissants, bananen en gemengd fruit. Vlak voor de race eten ze nog wat pasta en tijdens de race minimaal vier energierepen, vier energygels, twee boterhammen met vlees en twee plakken cake. Na de race nog een boterham, een reep en wat snoepjes. Als diner: pasta en gemengde groenten, een halve kip, veel yoghurt met vers fruit en voor de liefhebbers nog wat chocolade toe. Bij al deze maaltijden drinken ze bijna vier liter water en nog eens vier liter aan energiedrank. Juist…..

Eten van een renner

Nou, zij liever dan ik. Maar dat idee van die halve kip spreekt me wel aan. Lekker makkelijk ook, gewoon einde (dinsdag)middag even ophalen op de markt van het oude dorp in mijn woonplaats Vleuten. We drinken er een lekker koud colaatje bij. Een blikje Coca-Cola bevat 139 kCal. Dat heb ik er na 10 minuten op mijn racefiets weer af!

Halve kip en coca cola

A vendredi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

De ploegentijdrit

Vandaag staat de ploegentijdrit op het programma in de Tour. De ploegen razen vanmiddag tegen de 60 km/u over een licht geaccidenteerd parcours. De start is in Vannes, de finishlijn is 28 kilometer verderop getrokken in Plumelec, waar op de valreep een vervelend klimmetje van 1,7 km a 6,2% moet worden genomen.

Etappe 9 Vannes Plumelec

Nog nooit werd een ploegentijdrit zo laat in de Tour gehouden. We zijn inmiddels toe aan etappe nummer 9 en dat betekent dat er al veel ploegen renners moeten missen. Tweede opvallende aspect van de ploegentijdrit van vandaag is de korte afstand. Trajecten van een kilometer of 60 à 70 zijn gebruikelijker de laatste jaren. Eind vorige eeuw maakte de Tourorganisatie het soms helemaal bont. Zo won de roemruchte Nederlandse TI-Raleigh ploeg in 1978 een ploegentijdrit over 153 (!) kilometer.

TI Raleigh Ploeg 1978

De ploegentijdrit is een zeer interessante discipline. Het hebben van een paar super tijdrijders in de ploeg is geen garantie voor succes. De kans bestaat dan dat die specialisten de rest van de ploeg aan gort rijden waardoor er vroegtijdig mannen moeten lossen. En dat laatste is gevaarlijk want de tijd van de nummer vijf die binnenkomt, geldt als tijd van de hele ploeg. Het is echt een team-effort waar de sterksten de zwaksten moeten beschermen terwijl de snelheid zo hoog mogelijk blijft. Cruciaal is het vooraf maken van duidelijke afspraken èn het snel kunnen omschakelen als er onderweg iets voorvalt. Het verliezen van een knecht door een lekke band in de finale is bijvoorbeeld geen reden tot wachten, maar wat doe je als twee man uit de ploeg van het startpodium vallen?

Ploegentijdrit

Angst, stress en gevloek gaan hand in hand tijdens de ploegentijdrit. In zijn ‘Handboek Tour de France 2015’ zegt voormalig coureur Michael Boogerd erover:

“.…In elke ploegentijdrit wordt gescholden, op wat voor parcours dan ook. Je hebt tijdens de ploegentijdrit gewoon een hekel aan elkaar. En dat schelden komt dan echt vanuit je tenen, uit het diepst van je ziel. Er zijn altijd jongens die zich heel goed voelen, die denken: wat doe ik hier, ik zit hier een beetje te pimpampetten, joh. Terwijl een ploeggenoot achter hen helemaal stuk zit….”

Handboek Tour de France Michael Boogerd

Wie gaat de ploegentijdrit winnen?

Voor de start van de Tour 2015 golden de negen renners van Orica-GreenEdge als topfavoriet voor de ploegentijdrit. Door de valpartijen in de eerste week heeft deze ploeg echter nog maar 5,5 renner over: Gerrans, Impey, Albasini zijn eruit en Matthews is zwaar gehavend. Ook hun belangrijkste uitdager, de Etixx-QuickStep ploeg, is onthoofd. Weliswaar zijn zij nog met acht man in koers, maar zij missen de beste tijdrijder van de wereld: Tony Martin. Niet alleen qua snelheid maar vooral ook vanwege zijn ervaring, zal hij enorm worden gemist.

Ik denk dat BMC Racing de beste kans maakt vanmiddag. Zij zijn de regerend wereldkampioen en wonnen de ploegentijdrit in de laatste Dauphiné. Last but not least: BMC heeft een goede kans om vanmiddag de gele trui te veroveren met Tejay van Garderen, die momenteel derde staat op 13 seconden. De belangrijkste concurrenten van BMC zijn voor mij de ploegen van de grote vier van het klassement: Astana (Nibali), Team SKY (Froome), Tinkoff-Saxo (Contador) en Movistar (Quintana).

BMC Racing

Wat eten we vandaag?

Een visstoofpotje, Cotriade, de Bretonse variant van Bouillabaisse uit Marseille. Dit gerecht werd vroeger op zee door vissers bereid. Wat er in de pot kwam, hing helemaal af van de vangst van de dag. Van een in steen gebeiteld recept is dus tot op de dag van vandaag geen sprake. Tegenwoordig wordt de soep vooral gemaakt met kabeljauw, makreel, stokvis, schelvis en sardines. Bij feestelijke gelegenheden worden hier kreeften en garnalen aan toegevoegd.

Cotriade Lourensford

Wat drinken we erbij?

De vis wordt duur betaald en we kunnen natuurlijk niet de hele Tour aan de gang blijven met luxe bubbels en dure Bourgognes. We gaan dit weekend dus op zoek naar een ‘prijs-kwaliteit’ chardonnay en hiervoor hoefde ik niet lang te zoeken. In de bonus bij de firma Gall & Gall deze week, van EUR 9.49 voor 5,99 per fles: Laurensford Chardonnay 2013 uit Zuid-Afrika.

Zie het als een eerbetoon aan de MTN-Qhubeka ploeg, die in 2015 voor het eerst in de geschiedenis van de Tour is aangetreden met een ploeg waarin Afrikanen in de meerderheid zijn. En niet onopgemerkt, want Daniel Teklehaimanot uit Eritrea is de drager van de bolletjestrui van het bergklassement.

A mardi, mes amis!

Robert Dousi

@robertdousi

PS: Morgen is een rustdag in de Tour, wat een watjes.

Weekend in Bretagne

In de laatste kilometer maakte gele trui drager Tony Martin gisteren een zeldzame stuurfout. Hij schampte het achterwiel van de Fransman Coquard, verloor zijn evenwicht en nam een half dozijn renners mee in zijn val. De kanshebbers voor de dagzege, te weten: Sagan, Degenkolb, Van Avermaet, Gallopin en Cimolai, ontsnapten de dans. Maar juist toen zij zich wilden opmaken voor hun heuvelsprint, bleek Zdenek Stybar gevlogen.

De voormalige Tsjechische veldrijder moest eigenlijk de sprint aantrekken voor wereldkampioen Kwiatkowski, maar aarzelde geen moment toen hij merkte dat hij bergop een gaatje had geslagen. In de achtervolgende groep wilde niemand de kastanjes uit het vuur halen en dus sprintten zij een halve minuut later voor plaats twee.

Stybar

De etappe van gisteren zal om twee redenen de geschiedenisboeken ingaan. Na gele trui drager Fabian Cancellara, moest gisteren ook Tony Martin in de maillot jaune opgeven met een sleutelbeenbreuk. Geduwd door zijn ploeggenoten kwam hij nog wel over de streep in Le Havre, waardoor hij technisch gezien nog de leider in het klassement is. Nummer twee Chris Froome doet er vandaag verstandig aan de gele trui beleefd te weigeren en hem pas zaterdag aan te trekken.

Ander historisch feit: door zijn twee vluchtmakkers onderweg bij drie bergsprintjes te verschalken, is Daniel Teklehaimanot de eerste zwarte wielrenner in een leiderstrui van een Tour-klassement. Hulde voor deze sterke coureur van MTN-Qhbeka.

Martin en Teklehaimanot

Komend weekend worden we voor de televisie weer verwend met prachtige plaatjes van de Bretonse kust. Omdat deze regio als schiereiland over bijna 1.700 km kustlijn beschikt, kent het fenomenale uitzichtpunten waaronder de Côte de Granit Rose aan de noordzijde. Leuk weetje: deze zeldzame roze granietblokken komen slechts drie andere plekken op aarde voor: Corsica, Ontario en China.

Cote de Granit Rose Bretagne

Geen Franse regio zo trots als de Bretons op hun Breizh (= Bretagne in het Bretons). Keltische invloeden zitten verankerd in hun dialect en symboliek. De ‘Gwenn Ha Du’ is de vlag van Bretagne en er is geen straat in de regio te vinden waar hij niet fier wappert.

De vijf zwarte strepen symboliseren de vroegere bisdommen van Haute Bretagne: Rennes, Nantes, Saint-Malo, Saint-Brieuc en Dol. De vier witte strepen symboliseren de bisdommen van Basse Bretagne: Cornouaille, Vannes, Tréguier en Léon. De figuren linksboven moeten hermelijnen voorstellen. Zij stralen zuiverheid uit en zijn een verwijzing naar het voormalige hertogdom toen dit dier het symbool van de macht was.

Gwenn Ha Du vlag van Bretagne

Vandaag vertrekt de etappe vanuit Livarot (Normandië), een gehucht bestaande uit één kerk en een paar huizen. Waarom komt die naam ons dan toch bekend voor? Dat komt door het gelijknamige kaasje met de oranje korst, de ‘locals’ drinken hier graag een glaasje calvados bij. Twee jaar geleden doorkruiste de Tour deze streek ook. Wie mijn stukje over Normandië (met calvados als afsluiter) nog eens wil lezen, kan terecht in de ‘dousiopkoers’ archieven via onderstaande link.

https://dousiopkoers.wordpress.com/2013/07/09/normandie/

Vanmiddag lijkt niets een massasprint in de aankomstplaats Fougères in de weg te kunnen staan. Mark Cavendish en Alexander Kristoff staan nog droog en moéten deze etappe dus winnen. André Greipel won al twee etappes, nu al eentje meer dan ik hem vooraf toedichtte. De Duitser zou wederom de lachende derde kunnen worden, omdat de druk er bij hem helemaal af is. Sagan, Coquard en Degenkolb zullen ook op de afspraak zijn om zicht te houden op de groene trui van het puntenklassement.

Groene Trui

Zaterdag vertrekt de Tourkaravaan vanuit de hoofdstad van Bretagne: Rennes. Dit is de stad van de 14e-eeuwse Franse veldheer Bertrand du Guesclin, naar wie veel straten en pleinen in Frankrijk zijn vernoemd. Onder Karel V was hij de schrik van de Engelsen tijdens (het eerste deel van) de 100-jarige oorlog. Bretagne gaat er prat op naast belangrijke veldheren ook grote wielrenners te hebben voortgebracht. En dat kunnen we niet ontkennen, want meervoudig Tourwinnaars Jean Robic (alias ‘De Bikkel’), Louison Bobet (‘Zonzon’) en Bernard Hinault (‘De Das’) zijn allen in Bretagne geboren.

Robic Bobet en Hinault

De etappe van zaterdag is betrekkelijk vlak maar de finish ligt op de steile Mur de Bretagne (col van 3e categorie). Op deze pittige heuvel -die richting de aankomstlijn wat afvlakt- was in de Tour de France van 2011 ook de streep getrokken.

Onderstaand de uitslag van die etappe, vier jaar geleden. De vetgedrukte renners in de gele vakjes doen in 2015 ook nog mee. Deze tabel geeft een goed beeld van het type renner dat we zaterdag vooraan mogen verwachten. Renners van wereldklasse dus, die bovendien een stukje bergop kunnen sprinten.

Uitslag Touretappe 2011 voorspelling 2015

Wat eten we in Bretagne?

Vorig weekend, bij de aankomst op Neeltje Jans in Zeeland, aten we al oesters dus die laten we in Bretagne links liggen. Op markten van Bretonse vissersdorpen is volop zeekreeft aanwezig. We gaan daarom zaterdag voor een klassieker uit de streek: ‘Homard au Calvados’. Via onderstaande link kom je op het recept; een kind kan de was doen.

http://www.tournedos.nl/vis/Homard+au+Calvados+zeekreeft+in+Calvados.html

Homard au Calvados en Chateauneuf du Pape van Domaine de Nalys

Wat drinken we erbij? Een schitterende Châteauneuf-du-Pape, de Blanc 2010 van Domaine de Nalys. Gezien de aanschafprijs (ca. EUR 25, =) kunnen we hier maar één flesje van kopen, want de Tour duurt nog twee weken en anders haalt onze portemonnee Parijs niet.

Bon appétit et à dimanche tout le monde!

Robert Dousi

@Robertdousi

Via Picardie naar Normandië

Wat een GEWELDIGE overwinning van Tony Martin gisteren in Cambrai. Na de laatste kasseistrook was het kaf van het koren gescheiden en zaten er nog louter specialisten met hun kopmannen vooraan. De rappe John Degenkolb, Peter Sagan en Greg van Avermaet (bijna vader!) maakten zich al op voor de sprint. Maar toen ging ‘Der Panzerwagen’ er dus vandoor. Nota bene op de fiets van een ploeggenoot, de superknecht Matteo Trentin, die zijn fiets een half uur eerder had afgestaan aan de sympathieke Duitser.

Je kon zien dat de fiets niet helemaal op zijn maten was afgesteld, maar Tony was zó gemotiveerd na het mislopen van de gele trui in Utrecht, Zeeland en Hoei, dat hij de klinkers uit de straat trapte. Na afloop kreeg hij de gele trui om zijn schouders die hij overnam van de Brits Christopher Froome. Laatstgenoemde zal daar stiekem niet rouwig om zijn. Hij wil de maillot jaune in de laatste Tourweek naar Parijs brengen en elke dag dat hij ‘m eerder heeft, bestaat de kans dat hij en zijn Team SKY-ploeggenoten energie verspillen.

Tony Martin

De komende twee etappes fietsen de mannen door het noordwesten van Frankrijk. Na dagen van hoogspanning, reken ik op relatieve rust in het Tour-peloton. Kopgroepjes met Franse thuisrijders zullen de kans krijgen om een paar minuten te pakken om vervolgens in de laatste 10 à 15 kilometer te worden achterhaald.

Vandaag trekt de Tourkaravaan van de regio Nord-Pas-de Calais naar de regio Picardie. De renners vertrekken vanuit Arras (‘Atrecht’ in het Nederlands, grappig) om na een lus van 190 kilometer koers aan te komen in Amiens. De laatste keer dat de Tour hier aankwam was in het jaar 1999. Die etappe mondde uit in een massasprint en het was ‘Mooie Mario’ Cipollini die zijn wiel als eerste over de streep drukte. De superfoute Italiaan, 48 jaar inmiddels, heeft zijn eigen fietsmerk en is nooit te beroerd om even te lachen naar ’t vogeltje.

Cipollini

Ik ga uit van eenzelfde scenario vanmiddag, een massasprint dus, en verwacht een clash tussen het kwartet Nacer Bouhanni, Mark Cavendish, André Greipel en Alexander Kristoff. Kort na afloop van de etappe komt altijd de rituitslag in beeld, vandaag ongetwijfeld met als achtergrond luchtbeelden van de imposante Notre-Dame d’Amiens.

Notre Dame Damiens

Na Picardie doet de Tourkaravaan donderdag Normandië aan. Hier koersen de renners tientallen kilometers langs de fenomenale kustlijn richting de finishplaats Le Havre. Ik ben nooit in deze stad geweest en als ik de verhalen zo hoor en lees, moet ik daar ook niet al teveel haast mee maken. Het feit dat Le Havre de tweede havenstad van Frankrijk is vanwege de grootschalige overslag containers en olie, doet mij ook niet naar deze plek verlangen. Vermeldenswaardig is nog wel dat vanuit Le Havre een ferrydienst heen-en-weer naar Southampton vaart. Misschien een leuk ‘Weekendjeweg’ voor de voetbal-broeders Koeman die daar de plaatselijke FC coachen?

Enfin, de Tourorganisatie A.S.O kan in Normandië vast op zoek naar geschikte hotels voor volgend jaar. De Grand Départ in 2016 is namelijk niet in het buitenland, maar ‘gewoon’ in Frankrijk – Normandië dus. De openingsetappe van de Tour 2016 is geen proloog, maar een rit ‘in lijn’ van Mont Saint-Michel naar Utah Beach in Sainte-Marie-du-Mont (winnaar bekend = Marcel Kittel).

Grand Depart 2016

Donderdag start de etappe in Abbeville waar de renners zullen vertrekken voor een rit over 191.5 kilometer. Op het menu staan drie colletjes van 4e categorie en ook de aankomst is niet geheel vlak. Integendeel zelfs, de vergelijking met de Cauberg in Valkenburg gaat hier op. Niet alleen qua lengte en stijgingspercentage (gemiddeld 7%) maar ook omdat de finishlijn in Le Havre 500 meter ná de top getrokken is.

Abeville le Havre

Het viertal dat vanmiddag voor de dagzege gaat (zie hierboven), zal morgen in Le Havre naar mijn verwachting nèt tekort komen. Dit is meer iets voor mannen als Peter Sagan, Michal Kwiatkowski, Tony Gallopin en –mits hij hersteld is van zijn crash: Michael Matthews. ‘Bling’ was afgelopen maandag één van de slachtoffers van de vreselijke valpartij. Zwaargehavend klom hij zelf weer op de fiets, maar zijn ORICA-ploeggenoten Simon Gerrans en Darryl Impey moesten de strijd staken. Voorafgaand aan de start van de kasseienetappe, verklaarde Matthews:

“Ik heb wat kneuzingen in mijn ribben. Vannacht had ik moeite om adem te halen en had ik paniekaanvallen, omdat ik dacht dat ik geen lucht meer kreeg. Dat was niet zo best”. Pfffff….

Matthews

Hoe dan ook, onze landgenoot Pieter Weening moet zijn ploeggenoot de komende etappes binnen zien te loodsen. Als Matthews onverhoopt ook afhaakt, begint Orica-GreenEdge aanstaande zondag maar met zes- in plaats van negen renners aan de ploegentijdrit. Een hard gelag voor de Aussies, die vooraf als topfavoriet voor deze discipline golden. Hup Matthews!

Wat eten we in deze contreien?

We pakken deze dagen uit met het ultieme Plateau Fruits de Mer. Volgens de website culy.nl hoort hier sowieso op: oesters, gekookte kreeft, langoustines en garnalen/ gamba’s. Verder naar eigen inzicht aan te vullen met mosselen, scheermesjes, kokkels, alikruiken en venusschelpen. “Beter duur, als niet te koop”, zullen we maar zeggen….

http://www.culy.nl/inspiratie/zeevruchten-plateau-samen/

Fruits de Mer met Saint Veran

Wat drinken we erbij?

Zo’n keizersmaal gaan we natuurlijk niet afdoen met een watertje. Normandië heeft helaas geen topwijnen, daar moeten we eerlijk in zijn. We smokkelen daarom vandaag een beetje en zoeken een juiste begeleider uit de Bourgogne. Mijn keuze is gevallen op de Saint-Véran ‘Vieilles Vignes’ 2013 van Philippe Charmond. Moeten we ervoor naar Frankrijk rijden? Nee hoor, gewoon bestellen bij de Nederlandse wijnimporteur De Geus. Enne….vergeet de 7,0% dooskorting niet! 

https://degeuswijn.nl/product/bourgogne-blanc/st-veran-vieilles-vignes-2013-philippe-charmond/

Santé, mes amis – et à vendredi!

Robert Dousi

@Robertdousi