Epiloog Tour de France 2014

De 101ste Tour de France was niet de meest spannende- en memorabele in de geschiedenis. Toch zullen we ons de editie van 2014 over tien jaar nog wel herinneren vanwege:

• Het miljoenenpubliek langs de weg in Yorkshire in het openingsweekend
• De zelfuitschakeling van Cavendish in Harrogate (waar zijn moeder woont)
• De spectaculaire, kletsnatte kasseienrit gewonnen door Nederlander Boom
• De definitieve doorbraak van jonge Fransen (Pinot, Bardet, Gallopin, Coquard)
• Het drama van Jack Bauer die een paar meter voor de streep werd ingehaald
• De prachtige etappe die Rogers na al die jaren eindelijk zijn Touretappe bracht
• Navardauskas die bewees dat een eenling uit de greep v/h peloton kan blijven
• De vier sprintzeges van Marcel Kittel en zijn Nederlandse Giant/Shimano trein
• De Top-10 klasseringen van ‘Bau en Lau’ (toch liever voor ’n etappe gaan boys!)
• De derde groene trui op rij van fietsgoochelaar Sagan (zonder ritzege overigens)
• De zeer verdiende eindzege van Nibali die ‘en passant’ vier grote etappes won
• De eerste Tour de France zonder grote dopingschandalen (ik durf het wel aan)
• Het jaar voorafgaand aan het glorieuze debuut van Wilco Kelderman in de Tour.

DANKWOORD
Veel dank gaat uit naar mijn lieve, geduldige vrouw Marsha die mijn stukjes voor plaatsing redigeert en klaarzet voor publicatie. Ik dank verder mijn familie, vrienden, collega’s, buren, Email- en Facebook volgers voor de vele enthousiaste reacties die ik op mijn acht Tourblogs mocht ontvangen. De grootse publiciteitsmachine voor mijn stukjes bleek Twitter. De ‘retweets’ van Volkskrant-columnist Bert Wagendorp en NOS-commentator Maarten Ducrot (samen meer dan 60.000 volgers) leverde mij tientallen en vaak zelfs honderden extra lezers op. Heel leuk en bijzonder.

Merci beaucoup et au revoir!

Robert Dousi

Grand Départ Utrecht

PS: in het vervolg van 2014 doe ik nog verslag van de Vuelta a Espagna, het WK wielrennen in Ponferrada en de Ronde van Lombardije. Niets missen? Vul dan je e-mail adres in op de website http://www.dousiopkoers.wordpress.com of volg mij op Twitter @robertdousi.

Advertenties

Parijs in zicht

Met nog drie etappes te gaan, staan alle klassementen al vast. Vicenzo Nibali gaat de Tour de France 2014 met grote overmacht winnen. De Italiaan won vier etappes. De laatste klassementsleider die dat lukte, was Laurent Fignon in 1985. Aan speculaties over ‘hoe het was geweest als topfavorieten Froome en Contador niet waren uitgevallen’, doe ik niet mee. Op je fiets blijven zitten, gezond blijven en geluk afdwingen door attent te koersen, zijn cruciale onderdelen van de profwielersport. Daar komt bij: Nibali won zijn eerste etappe in de heuvels van Yorkshire en pakte dik twee minuten in de kasseienrit naar Arenberg. Zowel Froome als Contador waren toen nog ‘gewoon’ in koers.

Nibali

De spanning om de gele trui mag dan weg zijn, de resterende drie etappes zijn alleszins de moeite waard. Vandaag staat een vlakke etappe over 208,5 kilometer op de agenda van Maubourguet naar Bergerac. Gezien het profiel van de etappe (er is maar één colletje van de 4e categorie) lijkt een massasprint een veilige voorspelling. Ik reken zelf echter op een kopgroep van een man of 12 waarvan de 3 besten in koers om de dagzege gaan sprinten. Wie weet kunnen onze landgenoten Bram Tankink, Niki Terpstra of Tom Dumoulin vandaag meezitten en voor een verrassing zorgen. Aanmoedigingen zullen ze onderweg genoeg krijgen. De Tourkaravaan zet namelijk koers richting Bergerac, een gemeente in de door Nederlandse vakantiegangers geliefde Dordogne streek.

Bergerac

Zaterdag staat de eerste en enige individuele tijdrit van de Tour 2014 op het menu. De tijdrit gaat over glooiend terrein van Bergerac naar Périgueux over een afstand van 54 kilometer. Topfavoriet voor deze etappe is de Duitser Tony Martin, alias ‘Der Panzerwagen’. Bij afwezigheid van Wiggings en de afgestapte Cancellara, is de Nederlandse kampioen tijdrijden Tom Dumoulin de belangrijkste uitdager van Martin. Kort daarachter mag je mannen uit de Top-10 verwachten die hun klassement willen verbeteren – of veilig stellen. De huidige nummers 2, 3 en 4 (Pinot, Péraud en Valverde) staan binnen 15 seconden van elkaar. Dat gaat dus nog een mooie strijd opleveren.

Tony Martin _ Der Panzerwagen

Twintig jaar geleden won de Spanjaard Miguel Indurain de tijdrit in de Dordogne. Dit deed hij op vrijwel hetzelfde parcours als morgen, maar dan in omgekeerde richting. Omdat Indurain als een wervelwind door de wijnvelden raasde en de concurrentie op vele minuten reed, kreeg hij in de aankomstplaats de bijnaam ‘Tyrano de Bergerac’. Dit is een verwijzing naar Cyrano de Bergerac, de dichter met de grote neus, uit het 19e eeuwse toneelstuk van Edmond Rostand.

Hoewel het stadje Bergerac openlijk koketteert met dit personage (wat heet: er staat zelfs een beeld van hem in het centrum!) is de waarheid dat Cyrano -noch zijn schepper- ooit in Bergerac is geweest. Het zal de plaatselijke VVV een zorg zijn, net als Joop van den Ende trouwens. Zijn theaterproductie ‘Cyrano, de Musical’ (1992) werd een vette kaskraker, niet in de laatste plaats vanwege de zeer verdienstelijke hoofdrol van Bill van Dijk.

Cyrano de Bergerac

Zondag komt er een einde aan de Tour, zoals altijd in lichtstad Parijs. Marcel Kittel gaat daar met zijn Nederlandse GIANT/Shimano-trein proberen zijn zege van vorig jaar te kopiëren. Het zou zijn 4e etappezege in de Tour de France van 2014 betekenen, een geweldige prestatie van de hoofdpersoon van de docufilm ‘Nieuwe Helden’.

Nieuw dit jaar op de Champs-Elysees is de aanwezigheid van het vrouwenpeloton. Dit kwam tot stand op initiatief van wereldkampioene Marianne Vos. ‘La Course’ start zondag om 12.45 uur. De vrouwen rijden vervolgens 13 rondjes over de Champs Elysees om na 90 kilometer koers, rond de klok van drie uur, te finishen. Het evenement staat in ieder geval voor de komende drie jaar op de agenda van ASO. Het lijkt mij persoonlijk een welkome aanvulling, zeker ook voor het miljoenenpubliek, dat anders uren duimen staat te draaien – in afwachting van de mannen.

Aankomst Parijs Champs Elysées

Wat eten we komend weekend? Eend. Een klassieker uit de Dordogne: Canard aux Champignons. Klik op onderstaand recept voor de juiste bereidingswijze.

http://www.dordogne-vakantie.nl/recepten/Canard%20aux%20champignons.htm

Wat drinken we erbij? Een rode wijn uit de Dordogne. Als de beste rode wijn van een wijnboer minstens een jaar lang heeft gerijpt en vervolgens op het domaine zelf wordt gebotteld, komt hij in aanmerking voor de ‘AOC Côtes de Bergerac’. Zo ook mijn keuze voor komend weekend: EMILY van Chateau Monestier La Tour.

Canard aux champignons

Bon appétit!

Robert Dousi

De Pyreneeën

Zelden had ik meer medelijden met een renner dan afgelopen zondag met Jack Bauer. Samen met de Zwitser Elmiger had hij de hele dag, door weer en wind, ruim 200 kilometer op kop gereden. In de natte straten van Nîmes, leken de vele rotondes de jacht van het peloton de das om te doen. In de laatste rechte lijn naar de finish, pareerde Bauer een alles-of-niets-poging van zijn vluchtmakker. Met nog 400 meter te gaan, zette hij nog één keer aan – met alles wat hij nog in zich had. De jongensdroom van de knecht die zich doorgaans voor anderen moet opofferen, lijkt dan eindelijk in vervulling te gaan. Hij, Jack Bauer – geboren in Takaka op 7 april 1985, gaat de eerste Nieuw-Zeelandse etappewinnaar in de Tour worden. Nog 150 meter. Alles doet pijn maar hij kan de streep zien liggen. De hele wereld – vriend en vijand – schreeuwt hem vooruit. Maar het mag niet baten. Op 75 meter van de finish wordt de kiwi door een horde op hol geslagen olifanten voorbij geraasd. De arme Bauer wordt 10e en stort na de streep compleet ontgoocheld ter aarde waar hij een kwartier ontroostbaar gaat zitten huilen.

Jack Bauer

De Tourkaravaan vertrekt vandaag vanuit Carcassonne, hoofdstad van het département Aude in de zuidwestelijke région Languedoc-Roussilion. De stad staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en trekt jaarlijks drie miljoen toeristen. Die komen vooral voor de volledig gerestaureerde citadel van Carcassonne. Deze staat bekend als het mooiste voorbeeld van een middeleeuwse Europese stad, die bijna volledig bewaard is. Het is tevens de grootste burcht van de Katharen, een religieuze beweging die tijdens de 12e- 13e eeuw een grote aanhang genoot in het zuidwesten van Frankrijk.

Carcassonne

De Katharen lieten zich inspireren door het leven van Jezus Christus, maar hun mystieke interpretatie van de Bijbel week sterk af van die van de Rooms-katholieke Kerk. Volgens de Katharen was Satan almachtig op aarde en kon alleen spirituele bezieling van de Heilige Geest verlossing brengen. Het laat zich raden hoe Het Vaticaan over deze beweging dacht. De Inquisitie ging door met de vervolgingen tot er geen Katharen meer waren.

De Katharen

Terug naar de koers. Het peloton moet de komende drie dagen veel klimmen. Dinsdag is de langste etappe van de Tour dit jaar: 237,5 kilometer. De eerste helft van deze etappe is redelijk vlak tot aan de voet van de Portet d’Aspet. In de afdaling van deze berg kwam Fabio Casartelli tijdens de Tour van 1995 op tragische wijze om het leven. De ligne d’arrivee is dinsdag getrokken in Bagnères-de-Luchon. De finish is niet bergop maar wordt bereikt na een ziedende afdaling van de Port de Balès. Waar kennen we díe berg ook alweer van? Tijdens de beklimming in de Tour van 2010, vloog hier de ketting van Andy Schleck eraf. Zijn rivaal Alberto Contador profiteerde, ging er direct vandoor en kon zo de gele trui van de ontstemde Luxemburger overnemen.

Schleck_Contador

Daags na de langste etappe, volgt woensdag de kortste etappe van dit jaar. De Tourkaravaan koerst van Saint-Gaudens naar Saint-Lary met finish bovenop Pla‘d Adet. Daarvoor hebben de renners dan al drie cols van 1e categorie getrotseerd, namelijk de Portillon, Peyresourde en Val Louron-Azet.

Donderdag staan ook weer twee kolossen van de buitencategorie op het programma. De streep is getrokken op Hautacam. Vijftig kilometer daarvoor passeren de renners de top van de roemruchte Col du Tourmalet. In het rondeboek staat dat deze beklimming 17,1 kilometer lang is met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. In feite is deze klim ruim twee keer zo lang, maar omdat de aanloop volgens de organisatie niet steil genoeg is, telt men de te klimmen meters pas vanaf Sainte-Marie-de-Campan mee. En bedankt.

Col du Tourmalet

De Tourmalet is de vaakst beklommen Col in de geschiedenis van de Tour de France. De naam van de berg is ontleend aan de streekuitdrukking ‘tour malin’ wat ‘slechte route’ betekent. Tot de Tweede Wereldoorlog maakte de Tourmalet onafgebroken onderdeel uit van de Tour met uitzondering van 1922 toen er een lawine was gevallen. In de editie van 2010 werd de berg zelfs twee keer beklommen ter ere van het honderdjarige jubileum van de Pyreneeën in de Tour de France. Jacques Goddet, de Tourbaas van 1939 tot 1985 -vanaf 1963 samen met Felix Lévitan, is middels een beeldwerk vereeuwigd op de westflank van de Tourmalet.

Goddet_Col du Tourmalet

Wat eten we tussen al deze machtige bergen? Paddestoelensoep.

Je kunt ‘m van diverse paddenstoelen maken. Op de Frans-Spaanse grens gaan we voor boleten. Spanjaarden noemen zo’n smakelijk bordje ‘Crema de Hongos’. Klik op onderstaande link voor het recept.

http://www.chilloutdoor.nl/activiteiten/chill/etendrinken/recept-voor-crema-de-hongos-boletensoep

Crema de Hongos_Boletensoep

Wat drinken we erbij? Rode wijn.

Met bijna 400.000 hectare wijnbouwgrond behoort Languedoc-Roussillon tot het grootste wijnbouwgebied ter wereld. Het is bijvoorbeeld drie keer zo groot als Bordeaux. Een derde van alle Franse wijnen komt uit Languedoc-Roussillon. Het gebied begint ten westen van de stad Nîmes en loopt door tot Perpignan aan de voet van de Pyreneeën. De wijngaarden liggen langs de kust van de Middellandse Zee. Het is een ideaal wijngebied. Het klimaat is stabiel en warm en het gebergte zorgt ‘s nachts voor afkoeling.

Ik ga vandaag voor een Corette. Syrah Pays d’Oc IGP 2012, om precies te zijn. Corette is een serie van acht authentieke cépagewijnen met een uitstekende prijs-kwaliteit verhouding. Ik hoef nooit ver voor om te rijden voor een flesje Corette. Zowel ‘WijnInspiratie’ in Loosdrecht als ‘Le Petit Paradis’ in Woerden hebben ze standaard liggen. Rij er eens langs, je zult er beslist geen spijt van krijgen.

La Corette

Santé!

Robert Dousi

Over de Alpen richting Languedoc

Katholieken zweren bij de Bijbel, Moslims hebben de Koran. Op mijn beurt koester ik ‘Het Frankrijk van de Tour’ van Jeroen Wielaert. De subtitel van dit meesterwerk luidt: “Een magistrale reisgids voor Frankrijkgangers en wielerliefhebbers’. Hiermee acht ik mijn liefde voor dit boek verklaard. De schrijver/radiomaker behandelt in dit boek vrijwel alle steden, streken en bergen van Frankrijk. Geen chateau, klooster of café is aan zijn aandacht ontsnapt. Het boek is dan ook een must have voor iedereen die Frankrijk en/of de Tour de France een warm hart toedraagt.

Het Frankrijk van de Tour - Jeroen Wielaert

Over Nîmes, de aankomstplaats van aanstaande zondag, heeft Wielaert een fenomenaal Tourverhaal uit het jaar 1904. In een notendop: toen de renner Ferdinand Payan uit Nîmes in de 2e etappe werd uitgesloten wegens stayeren achter een motard, richtten zijn woedende supporters een barricade op. Bij het binnenrijden van Nîmes hadden vrijwel alle renners een lekke band door de vele kopspijkers die door de verbolgen menigte op het Tour-parcours route waren gestrooid. Eenmaal in het centrum van Nîmes ontplofte de boel definitief. Een gigantische vechtpartij volgde en diverse wielrenners moesten een café in vluchten. De Tourbazen voelden zich zelfs zó bedreigd dat ze hun pistolen trokken en een aantal waarschuwingsschoten losten. Over andere tijden gesproken….

Elders las ik dat later dat jaar, ook nog de eerste 4 rijders van het eindklassement werden gediskwalificeerd. Reden hiervoor? Diverse stukken van de loodzware Tour bleken door de vier heren niet fietsend – maar met de trein te zijn afgelegd, haha! Ik wil er maar mee zeggen: bedrog is van alle tijden.

Oude Tourrenners

Zelf ben ik maar één keer in Nîmes geweest maar dat bezoek mag eigenlijk geen naam hebben. Marsha en ik stopten er in 2003 voor een vers stokbrood als ontbijt omdat we die ochtend in alle vroegte uit ons hotel in Uzès waren vertrokken. Het machtige Romeinse amfitheater van Nîmes hebben we dus niet gezien, de Pont du Gard (gelegen tussen Nîmes en ons hotel in Uzès) wel. Laatste leuke weetje over Nîmes, en dan hou ik erover op: de spijkerbroek vindt zijn oorsprong in deze Zuidfranse stad. Denim (ook wel “spijkerstof”) is namelijk een afkorting van: Serge de Nîmes.

Nîmes

Terug naar de koers. Voordat het peloton morgen naar Nîmes koerst, staat vandaag eerst nog een loodzware bergetappe op het programma. Het peloton vertrekt vanuit Grenoble en finisht voor het eerst in de Tourgeschiedenis in Risoul na een slotklim van 12 kilometer. Ter hoogte van Bourg d’Oisans laat de karavaan de Alpe d’Huez dit jaar letterlijk links liggen. Voorbij Bourg doemt eerst de Col du Lautaret op met een top van ruim 2.000 meter. Daarna begint de lange afdaling naar Briançon waarna de machtige Col d’Izoard van ‘buitencategorie’ moet worden beklommen.

Etappe Grenoble - Risoul.png

De Col d’Izoard is een vaak terugkerende horde in de Tour de France, die al in 1922 in het parcours van de Tour werd opgenomen. De Izoard was de favoriete berg van Louison Bobet, drievoudig Tourwinnaar medio jaren ‘50. Even voorbij de top staat op een rotspunt een gedenkplaat voor hem en de Italiaan Fausto Coppi, twee wielerhelden die onlosmakelijk met deze mythische col zijn verbonden. Bobet liet ooit optekenen: “ik heb op geen col zo geleden als op l’Izoard. Maar deze kolos is mij dierbaarder dan alle andere bergen op de wereld”.

Bobet Coppi gedenkplaten

Ik voel een selfie aankomen met deze helden op de achtergrond. De top van de Izoard ligt namelijk op een klein uurtje rijden vanuit onze vakantiebestemming Baratier, een klein plaatsje nabij Embrun en het gigantische meer van Serre-Poncon. Ik kan niet wachten!

Wat eten we dit weekend?

Het is momenteel veel te warm in Nederland om uitgebreid te gaan koken. Ik kies daarom voor een eenvoudig, maar smakelijk smeersel uit de regio van de koers: ‘Tapenade uit de Languedoc’, geserveerd op getoast stokbrood. Kijk op onderstaande link hoe deze tapenade te maken; veel eenvoudiger wordt het niet.

http://nl.destinationsuddefrance.com/Ontdekken/Levenswijze/Wijnen-gastronomie/Recepten-Sud-de-France/De-tapenade-uit-de-Languedoc

Tapenade

Wat drinken we erbij?

Overdag vooral heel veel water. Evian uit de Franse Alpen, om precies te zijn. Pas als de temperatuur onder de 25 graden is gedaald, openen we een tafelwijntje uit de omgeving van de koers. We gaan zondag voor de Costières de Nîmes, een rode wijn van Louis Bernard uit het Rhône-dal, een ‘blend’ van syrah en grenache. Deze wijn is in Nederland verkrijgbaar bij Gall & Gall, voor EUR 8.49 per fles.

Evian_Costières de Nîmes

Santé!

Robert Dousi

Franche-Comté en Rhône-Alpes

Vandaag is een rustdag in de Tour. Net als de renners ben ik er daar wel aan toe na het vuurwerk in de Vogezen. Wie de Tour de France 2014 gaat winnen, weten we nog niet. Wel staat vast dat de twee topfavorieten, Froome en Contador, letterlijk uit de Tour zijn gevallen. Outsiders Talansky (teveel pech), Rolland (niet goed genoeg), Rodriguez (andere doelen) en Kwiatkowski (gegokt en verloren) gaan de Tour ook niet winnen. Nibali lijkt nu favoriet voor de eindzege, maar – om met Joop Zoetemelk te spreken: Parijs is nog ver.

De komende dagen rijdt het peloton richting de Alpen die komend weekend op het menu staan. De Tourkaravaan is aanbeland in het oosten van Frankrijk, in de régions Franche-Comté en Rhones-Alpes om precies te zijn. Elke Franse région valt op zijn beurt onder te verdelen in een aantal départements. Een greep uit de départements van de komende dagen: Haut-Saône, Jura, Savoie, Isère en Drôme.

Régions van Frankrijk

Zelf ben ik meerdere malen in deze contreien geweest. Mijn ouders hadden namelijk de gewoonte om (op weg naar Zuid-Frankrijk) maximaal tot Nancy over de snelweg te rijden. Vanaf daar gingen we altijd letterlijk van het geijkte pad af, en namen we vanaf daar alleen nog ‘groene of gele’ wegen. Zo komt het dat Vesoul, Epinal, Besançon, Dôle en Bourg-en-Bresse voelen als mijn achtertuin. Op veler verzoek nog maar eens de gezinsfoto’s van “De Dousi’s Tussen De Zonnebloemen En De Strobalen”. Elk jaar stónd mijn vader er op dat deze kiekjes voor het plakboek geschoten werden, vooral tot ongenoegen van mijn puberende zus.

Zonnebloemen familie Dousi

De Tourkaravaan vertrekt woensdag vanuit Besançon, de geboortestad van groot schrijver/ politicus Victor Hugo en de gebroeders Lumière, filmpioniers. Julius Caesar was al gecharmeerd van deze strategische vestingsplaats van de Galliërs die door de Romeinen ‘Vesontio’ werd genoemd. Later werd dit ‘Bisontio’ en uiteindelijk verbasterd tot ‘Bisanz’ in het Duits en ‘Besançon’ in het Frans. De plaats heeft zo’n 120.000 inwoners en is een absolute aanrader. Voor de Franse TV-helikopters is er keuze te over boven deze prachtige stad. De Citadel van Besançon en de Quai Vauban aan de rivier Doubs zullen hierbij vast niet worden overgeslagen.

Citadel van Besançon en de Quai Vauban

Met vier klimmetjes van 3e en 4e categorie in de laatste 45 kilometer, lijkt een massasprint morgen uitgesloten. Als het de kopgroep lukt uit de greep van het peloton te blijven, zou de etappe wel eens naar een Nederlander kunnen gaan. Ik heb opgeschreven voor woensdag: Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter en Tom Dumoulin. De laatste Nederlandse etappezege in de Tour (Lars Boom, vorige week) liet negen jaar op zich wachten. Laten we hopen dat er dit keer maar één week tussen zit.

Donderdag koerst het peloton van Bourg-en-Bresse naar Saint-Etienne. De Tour is hier al zo’n 20 keer gefinisht, met o.a. grootheden als Bobet, Hinault, Kelly, Zoetemelk, Herrera, Ullrich en Armstrong als etappewinnaar. Zelf herinner ik mij nog de etappezege van onze zuiderbuur Ludo Dierckxens in 1999. Bepaald niet moeders mooiste, maar een gouden kerel qua inborst. Gehuld in zijn Belgische kampioenstrui (die enorm vloekte bij de koersbroek van zijn ploeg – ook dat nog), won de noeste knecht dat jaar in Saint-Etienne. Eerlijk als hij was, bekende hij vrijwel direct daarna het gebruik van verboden middel synacthen ter bestrijding van een peesontsteking in zijn knie. Het leverde hem een half jaar schorsing op. Tant pis, dachten veel Tourvolgers – en ik was er één van.

Ludo Dierckxens

Aanstaande vrijdag vertrekt het peloton ook weer uit Saint-Etienne voor een oostwaartse rit van 198 kilometer in de richting van Grenoble. In de finale ligt er een lastige, onregelmatige klim van 1e categorie: de Col de Palaquit. Aansluitend staat de eerste Col van ‘Hors Categorie’ (HC) op de agenda. Deze slotklim op de Montée de Chamrousse is meer dan 18 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%. De echt steile stukken van meer dan 10% zitten in de eerste helft van de klim. Ik heb besloten dat onze landgenoot Bauke Mollema deze etappe gaat winnen door er op 6 kilometer van de top solo vandoor te gaan, daarbij de laatste vluchters op de valreep achterhalend. Waarvan acte graag!

Montée de Chamrousse

Wat eten we in aanloop naar de Alpen? Bresse-kip.

Donderdag vertrekken we uit Bourg-en-Bresse, in de streek die bekend staat om het gelijknamige volaille. Ik citeer uit mijn geliefde boek CULINARIA: “Het edelste gevogelte uit Frankrijk heeft de nationale kleuren: de kippen uit Bresse komen aantrippelen op blauwe poten, zijn gehuld in stralend witte veren en hebben een vuurrode kam. En ze nemen het ervan. Ze paraderen eigenwijs over malse groene weiden en pikken naar hartenlust”.

Het Franse parlement besloot de Bresse-kip in 1957 als enige soort pluimvee te onderscheiden met een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC), die we normaal alleen kennen van wijnen en kazen. Voor de bereidingswijze van de ‘kip der kippen’ verwijs ik naar onderstaande link.

http://www.ah.nl/kookschrift/recept?id=122158

Poulet de Bresse - Culinaria la France

Wat drinken we erbij? Geen wit, maar rood: mijn keuze is gevallen op Château Bellevue Saint-Estèphe 2011. Hij kost ruim twee tientjes per fles, maar door de exclusieve Bresse kip zijn we toch al bijna platzak en maakt die ene fles ook niet meer uit.

Château Bellevue Saint-Estèphe 2011

A bientôt!

Robert Dousi

De Elzas en de Vogezen

Wat een geweldige overwinning van Lars Boom in Arenberg, afgelopen woensdag. ‘s Ochtends stond ik zelf bij het vertrek vanuit het Belgische Ieper. De regen kwam met bakken uit de hemel. Het gros van de renners zag op tegen de kasseienetappe en later zou blijken dat die vrees niet onterecht was. Onder andere topfavoriet Chris Froome moest de Tour die dag verlaten en diverse klassementsrenners kregen minuten aan hun broek. Zo niet vrijbuiter Lars Boom. Onze landgenoot is naast wielrenner ook veldcrosser en als je modderige hellingen gewend bent, vallen die glibberige kasseien kennelijk best mee. Zonder vrees, en in een tempo dat ik niet eens op een opgevoerde brommer haal, stuiterde Boom naar de zege in Arenberg. Na 186 Touretappes zonder Nederlandse zege, heeft Pieter Weening (Gérardmer, 2005) dan eindelijk een opvolger. Wat een held!

Lars Boom wint in Arenberg

Daags daarvoor had ik al de finish in Lille bijgewoond waar Marcel Kittel zijn 3e etappezege boekte. Reisgenoot Thomas en ik hadden ons 300 meter ná de finish geposteerd waar -zo wisten wij- de renners in een trechter terecht zouden komen voordat ze hun teambus konden opzoeken. In wandeltempo reden haast over mijn voeten: Voigt, Paolini, Gerrans, Roche, Chavanel, Porte, Bakelants, Mollema en Contador! Mooi man. In al mijn enthousiasme vergat ik bijna een selfie te maken. Maar toen de VW Passats van ASTANA voorbij rolden (de ploeg van gele trui drager Nibali), was ik nog net op tijd…

Selfie Robert Dousi in Lille

Komend weekend ga ik er ’s echt voor zitten, niet in de laatste plaats omdat ik voorzie dat de Nederlanders Slagter, Mollema en Dumoulin voor een etappezege gaan meedoen. Na de vlakke etappes naar Reims en Nancy, doemen in de Vogezen de eerste serieuze bergen op. Vandaag begint het nog vlak in de etappe van Tomblaine naar Gérardmer maar het venijn zit in de staart. In de laatste 30 kilometer moeten twee cols van 2e categorie bedwongen worden. De finish ligt op een niet al te lange, maar wel steile col van 3e categorie. Morgen is het andersom en zijn de laatste 30 kilometer bergafwaarts en vlak richting Mulhouse. Daarvoor moet het peloton echter zes cols over waaronder Le Markstein van 1e categorie, de noord-westflank van de beruchte Grand Ballon. Maandag staat een zeer zware bergetappe op het programma met o.a. vier cols van 1e categorie.

Etappe Mulhouse naar La planche des belles filles

De finish ligt op de col met naam La Planche de Belles Filles, oftewel ‘De springplank voor mooie meisjes’. Dat klinkt liederlijk romantisch, de waarheid achter deze naam is een stuk tragischer. De top dankt haar naam aan een legende over de bezetting door Scandinaviërs tijdens de Dertigjarige Oorlog. Jonge meisjes uit omringende dorpen vluchtten naar deze berg in de hoop te ontsnappen aan de wrede huurlingen. Tevergeefs. De meisjes gingen liever dood dan misbruikt en vernederd te worden en daarom sprongen ze van het plateau hun dood tegemoet in het eronder gelegen meer. Er is een houten beeld gemaakt over de legende waar de Franse TV-helikopters maandag zeker niet aan voorbij zullen gaan.

Houten beeld la planche des belles filles

In 2004 bezocht ik de Elzas voor het laatst. Met aanstaande Marsha en haar collega’s van een wijnimporteur, bezochten wij in september de Elzas en de Vogezen. Ons hotel stond even buiten Colmar, waar jaarlijks een wijnkoningin wordt gekozen om de consument over de wijn van de streek te informeren. Overdag bezochten we wijnproeverijen waar vooral het druivennat van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer de revue passeerde. Voor wie nog nooit in deze contreien is geweest: absoluut doen! Het goede van Duitsland èn Frankrijk smelten hier samen in een ansichtkaart die zijn weerga niet kent. Bovendien is het nog geen zes uur rijden vanuit Utrecht wat bij mij de vraag oproept waarom het in godsnaam alweer 10 jaar geleden is.

Elzas

Wat eten we dit weekend?

Choucroute natuurlijk, zuurkool uit de Elzas. We aten het destijds op een terras in het pittoreske dorpje Riquewihr. Bekijk het recept op onderstaande link.

http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/zuurkool/zuurkool-elzas

Choucroute

Wat drinken we erbij? Een biertje tijdens de koers: Kronenbourg 1664, afkomstig uit Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Bij de zuurkoolschotel serveren we een Riesling van André Stuber. Je kunt ‘m zelf gaan halen (doen!), maar hij is ook gewoon in Nederland te koop bij Gall & Gall.

Kronenbourg 1664 & Riesling

Santé et au revoir!

Robert Dousi

In het noorden van Frankrijk

De kop van de 101e editie van de Tour de France is eraf. Tegen een verbluffend mooi decor zijn we in Engeland getuige geweest van twee massasprints in de 1e en 3e etappe. Beide werden met overmacht gewonnen door de Duister Marcel Kittel van de Nederlandse Giant-Shimano ploeg. Zondag zijn we verwend met een heerlijke etappe, die uitmondde in een clash der kopmannen. De gele trui hangt sindsdien om de schouders van de regerend Italiaans kampioen Vicenzo Nibali, alias ‘De Haai van Messina’.

Vincenzo Nibali - de haai van Messina

Vanavond steekt de Tourkaravaan het kanaal naar Frankrijk over. Morgen starten we de 4e etappe vanuit kustplaats Le Touquet-Paris-Plage. Het peloton doorkruist de région Nord-Pas de Calais over 164 km. De finishstreep is getrokken in Lille, de stad die ik op weg naar zonniger oorden tientallen keren voorbij ben gereden – maar nog nooit hebt bezocht.

Lille is vaak in het parcours van de Tour opgenomen en mocht zelfs, in 1960 èn 1994, Le Grand Départ voor haar rekening nemen. De Brit Chris Boardman won er 20 jaar geleden de proloog. Maar we herinneren ons ‘Lille 1994’ vooral vanwege de dramatische val van Laurent Jalabert. Vlak voor het monument voor de gevallenen van Armentières, meende een Franse gendarme nog even een leuk kiekje van het aanstormende peloton te kunnen schieten. Dat hebben de renners geweten. Bekijk de verschrikkelijke valpartij nog maar eens op onderstaande link.

https://www.youtube.com/watch?v=gvC28xnO76I

Lille

Woensdag vertrekt het peloton vanuit het Belgische Ieper. Weinig steden hebben in de Eerste Wereldoorlog zó geleden als deze frontstad. Ieper was gedurende de hele oorlog aan drie zijden omsingeld door Duitse troepen. Tot viermaal toe konden Franse en Britse troepen hun aanval pareren maar de stad werd wel compleet verwoest. In de decennia na de oorlog werd Ieper stukje bij beetje weer opgebouwd met Duits ‘Wiedergutmachungsgeld’. Onderstaand een afbeelding van het front bij Passchendale, niet ver van Ieper, in 1917. De loopgraven en granaattrechters zijn gevuld met regenwater. Het moet de hel op aarde zijn geweest.

Front bij Passchendale

Over de hel gesproken: er is nog een link tussen WO-I en de 5e Touretappe. De kasseistroken waar de renners woensdag overheen moeten in de rit naar Arenberg dateren namelijk uit die tijd. Ze zijn nadien nooit meer opnieuw bestraat – laat staan geasfalteerd. Van de ééndaagse klassieker Parijs-Roubaix, die zijn bijnaam De Hel van het Noorden ‘dankt’ aan WO-I, weten we hoe verraderlijk deze pavés zijn.

Als we kijken naar de uitslag van de laatste editie van Parijs-Roubaix, ontstaat onderstaande lijstje der favorieten voor de kasseienetappe van aanstaande woensdag.

Favorieten Kasseien Etappe

Onze landgenoot Niki Terpstra op herhaling dus? Het zou zomaar kunnen. Zijn Omega-Pharma ploeggenoten en kasseienspecialisten Boonen en Stybar doen niet mee aan de Tour dit jaar. Bovendien heeft Terpstra geen verplichtingen (meer) jegens kopman Cavendish die, na een door hem veroorzaakte val in Harrogate, de Tour moest verlaten. We houden Sebastian Langeveld als ‘plan B’ in onze chauvinistische gedachten. Onze kersverse nationaal kampioen kan dit kasseienwerk ook goed aan.

Wat eten we in Noord-Frankrijk? Flamiche au Fromage, Noord-Franse kaastaart. Klik op onderstaande link voor het recept.


http://www.smulweb.nl/recepten/1152767/Flamiche-au-fromage

Flamiche au Fromage

Wat drinken we erbij? Een lekker koud biertje genaamd ‘3 monts’ van Brasserie de Saint Sylvestre. Het bier dankt zijn naam aan drie ‘bergen’, te weten Mont Noir (Belgie), Mont Cassel en Mont des Cats (beiden in Frankrijk).

3 Monts

Santé!

Robert Dousi

PS: morgen vertrek ik samen met kameraad Thomas naar de Tour de France. Dinsdagmiddag staan we bij de finish van de 4e etappe in Lille. Woensdagochtend vertrekken we naar het Belgische Ieper waar we de start van rit 5 bijwonen. Mooi man.