Klimmen in Andalusië

Na een enerverende eerste Vuelta-week door de noordwestelijke regio Galicië is het peloton inmiddels aangekomen in Andalusië. De 800 jaar durende heerschappij van de Moren heeft in geen enkele regio zoveel sporen nagelaten als hier. Buiten de grote steden Sevilla, Córdoba, Granada en Jaén wordt het beeld van Andalusië verder bepaald door uitgestrekte landerijen en natuurreservaten: bijna 20% van de totale oppervlakte is beschermd natuurgebied.

kaartje spanje

De Nederlanders ‘Bau’ en ‘Lau’ hebben zich nog niet echt laten zien. Wel valt op dat Bauke Mollema er elke etappe alles aan doet om ‘kort’ te finishen. Volgens mij heeft hij zijn zinnen gezet op de groene trui van het puntenklassement, voorwaar geen kansloze missie met zijn ferme eindschot en al die aankomsten bergop. Leuke voetnoot: ik las vanochtend in de krant dat Mollema binnen zijn eigen Belkin-ploeg “Fernando” wordt genoemd. Hiermee wordt verwezen naar de Spaanse klimmer Fernando Escartin, de KELME-renner uit de jaren ’90, die dezelfde kromme rijstijl en opvallende neus heeft als onze landgenoot. Onderstaand een foto van die sluwe ouwe vos.

Fernando

De klassementstruien in het wielrennen hebben van jongs af aan een grote aantrekkingskracht op mij gehad. Elke ronde kent zijn eigen (kleur) truien. De ‘mailliot jaune’ van de leider in de Tour de France geldt wereldwijd als bekendste tricot. De klassementsleider van de Vuelta rijdt tegenwoordig niet in een gele- maar in de rode trui. De befaamde bolletjestrui uit de Tour kent sinds een paar jaar ook een Spaanse equivalent: de leider van het bergklassement van de Vuelta draagt echter een trui met blauwe bollen in plaats van de rode die we uit de Tour kennen.

De Vuelta kent ook een combinatie-klassement voor de beste allrounder, oftewel de renner met het minste aantal punten als zijn plek in de verschillende klassementen wordt opgeteld. De leider van dít klassement (momenteel: Nicholas Roche) draagt anno 2013 een oersaaie witte trui. Een gemiste kans, want de mooiste trui die een wielrenner kon dragen was onderstaand afgebeelde ‘lapjestrui’. Dit was de bijnaam voor de trui van de leider in het combinatie-klassement van de Tour. Toen ik een jaar of tien was, heb ik eens een wit poloshirt met stiften en verf proberen om te dopen tot zo’n lapjestrui voor mijzelf – ik vond mijzelf de ultieme allrounder – tot groot ongenoegen van mijn moeder die er geloof ik later wel om kon lachen.

Trui

In de komende dagen wordt duidelijk wie de absolute topvorm bezit om deze zware ronde op zijn naam te schrijven. Nibali is kansrijk. Hij heeft een ijzersterke ploeg en staat nu al eerste in het algemeen klassement. Horner en Roche staan momenteel op plek twee en drie maar zullen in het absolute hooggebergte te kort komen en hun podiumplaats gaan verliezen. Gegadigden om hun plek over te nemen zijn Valverde, Uran, Moreno, Kreuziger, Rodriguez en, wie weet, onze eigen Ten Dam en Mollema. Samuel Sanchez en Wout Poels faalden zondag bij de eerste gelegenheid en gaan vanaf nu voor een dagzege.

Vandaag ligt de finish op een niet eerder in de Vuelta opgenomen berg: de klim naar Peñas Blancas. Vanaf de kust van de Middellandse Zee loopt de weg in Estepona omhoog naar het Bermeja massief. Qua steilheid valt deze berg relatief mee (gemiddeld 7%) maar door de lengte van de klim (16 kilometer!) zal het peloton ongetwijfeld uiteen worden gescheurd waarna een klein groepje om de dagprijs zal strijden. Morgen staat een heuvelachtige etappe op het programma waarin vluchters een goede kans hebben om weg te blijven. En voor de rustdag op dinsdag valt er op maandag nog het nodige vuurwerk te verwachten met twee loodzware beklimmingen in de finale: de Monachil en de Haza Llana, respectievelijk cols van eerste -, en buitencategorie. Ik heb er weer zin in!

Wat eten we dit weekend? Na drie vakantieweken in Spanje met overdadige lunches, diners en bacchanalen tot in de kleine uurtjes is het nu tijd voor een licht en fris gerecht uit de streek: Gazpacho Andaluz!

Gazpacho

http://www.saveur.com/article/Recipes/Gazpacho-Andaluz

Het aperitiefje van vandaag kan natuurlijk alleen maar sherry zijn. Zojuist zijn de renners namelijk uit Jerez de la Frontera vertrokken, de thuishaven van dit edele drankje. De Arabische naam voor de stad Jerez is Xeris, uitgesproken als [sjerriesj], dat later door de Engelsen werd verbasterd tot sherry. In het jaar 1587 deed Sir Francis Drake een inval in Cádiz, waarbij hij 2.900 vaten sherry meegenomen zou hebben, die in de haven lagen opgeslagen voor de Spaanse armada. Van toen af aan verscheepten Britse zeelieden regelmatig sherry vanuit Jerez de la Frontera naar hun homeland, waar de drank mateloos populair werd en nu nog is.

Sherry

Ik sluit deze weblog af met een citaat van ridder Fallstaf uit Shakespeare’s tragedie Hendrik IV: “als ik duizend zonen had, zou ik hen voorhouden, als het hoogste menselijke gebod, waterige dranken af te zweren en zich te laven aan sherry”. Zij liever dan ik, zo lekker vind ik sherry zelf niet, maar af en toe moet je door de zure appel heenbijten om de ziel van een streek te kunnen doorgronden, nietwaar?

Hasta pronto!

Robert Dousi

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s