De finale in de Alpen

Het was een van de mooiste avonden van mijn leven. We schrijven vrijdag 7 juli 2006. De avondschemer valt over Uriage-les-Bains, een charmant dorpje in de Franse Alpen. We zitten na te genieten van verbluffend goed 4-gangen-diner waaronder Ravioles du Royans au Basilic en een Piece de Veau aux Morilles. Hemels, van amuse tot en met dessert. Plaats van handeling is het restaurant Prince horend bij hotel Les Mesanges. De setting is onvoorstelbaar prachtig. Zelf zitten we op een berg, op een met platanen overschaduwd terras. Zo ver we kunnen kijken, zien we imposante bergtoppen met op de voorgrond uitgestrekte groene alpenweiden. Tegenover me zit mijn schitterende vrouw, op dat moment in blijde verwachting van ons eerste kind. Ze houdt haar hoofd schuin en lacht naar me, zonder wat te zeggen. Op dat moment dacht ik: als ik hier ter plekke dood neerval, sterf ik een gelukkig man. (de volgende ochtend zou overigens blijken dat ze me op dat moment niet liefkozend toelachte maar min of meer uitlachte, omdat ik in mijn eentje twee halve liters rosé had opgedronken – maar dit terzijde).

Foto Marsha

Enfin.

Ik werd de volgende ochtend toch wakker. En dat was maar goed ook want ik had mijn goede collega Eric beloofd om naar de start van zijn heldenrit “La Marmotte” te gaan kijken. Dit is een wereldberoemd parcours in de Alpen met start in Bourg d’Oisans. De rit is 180 km lang en kent 5.500 hoogtemeters over de Glandon, Telegraphe, Galibier en Alpe d’Huez.

Iets na 07.00 uur ’s ochtends reden we Bourg d’Oisans binnen en juist op het moment dat ik de hoop op een parkeerplek in het uitpuilende dorp begon op te geven, reed een leverancier van de plaatselijke BOULANGER-TRAITEUR-PATISSIER weg. We konden hierdoor op 50 meter van Le Départ parkeren. Voor wie zich afvraagt hoe dat eruit ziet, 6.000 wielrenners in een dorpje met 3.000 inwoners…nou, zo dus!

Eric Jonker op de Marmotte

Eric stond samen met zijn kornuiten in een smal steegje op de start te wachten (één van zijn maten was sprinkhanenkweker van beroep, sommige dingen vergeet je nooit). Het was ontzettend hectisch maar gelukkig zagen we Eric nog net wegfietsen. Hij zag ons ook en riep met zijn hand in de lucht: “Heee Dousi!” – en weg was ie. Mooi man. Na een laatste bak koffie bij een BAR-TABAC en nog wat chocoladebroodjes voor mijn zwangere vrouw (“voor onderweg, voor de zekerheid”) vertrokken we noordwaarts. Onderweg waren we nog even op mijn aandringen gestopt bij BAR PANORAMIC, ik kende het nog van vroeger, met het adembenemende uitzicht (“vue splendide”) over het meer van Aix-Les-Bains.

Toen we later die dag ergens ter hoogte van Luxemburg reden, kwam het verlossende Sms-bericht van Eric. Hij had zijn heldentocht volbracht en wel in 9 uur en 20 minuten. Het was machtig mooi geweest maar hij had onderweg wel tweede lekke banden gehad. Ook was er iemand overleden tijdens de afdaling van de Glandon. Bizar.

Toen Eric er gisteren lucht van kreeg dat zijn persoon in mijn weblog aan de orde zou komen, kreeg ik een e-mail bericht van hem. Of ik wilde vermelden dat hij de Marmotte inmiddels al vier keer uitgereden had, met 7 uur en 50 minuten als beste tijd. De uitslover. Ik heb het bij dezen vermeld, hij is mijn huidige manager en ik wil hem graag te vriend houden.

Route Marmotte

“Parijs is nog ver”, om met Joop Zoetemelk te spreken. Donderdag, vrijdag en zaterdag moeten de renners verschrikkelijk aan de bak in de Alpen. Vandaag een unieke dubbel: twee keer “De Nederlandse Berg” Alpe d’Huez op (hierboven afgebeeld, met z’n 21 bochten). Morgen over vijf cols waarvan twee buitencategorie (Glandon en Madeleine) en zaterdag finish op Annecy-Semnoz, een niet te onderschatten finale. Chris Froome gaat zeer waarschijnlijk de Tour 2013 winnen. Toch kan van alles nog roet in zijn eten gooien. Een legertje opgefokte Spaanse renners, barre weersomstandigheden in de Alpen, een dronken Hollander in ‘bocht 7’ naar Huez, een hongerklop of een krakend eigen Sky-team…….we gaan ’t zien! Benieuwd naar de Nederlanders ook natuurlijk.

Wat eten we in de Alpen? Tartiflette Savoyarde. Aardappels, spek, knoflook en kaas uit de oven.

Tartiflette

http://www.smulweb.nl/recepten/1384241/Tartiflette-savoyarde

Wat schenken we erbij? Vandaag kunnen we kiezen tussen wit of rood. Liefhebbers van wit dienen een wat voller type wijn te kiezen die goed tegen de krachtige smaken in dit gerecht kunnen, zoals een witte Bourgogne. De Maconnais biedt volgens wijninkoper Ruud de Geus nog steeds de beste prijs-kwaliteit verhouding voor chardonnay wijnen. We gaan op zijn aanraden voor de 2011 Macon-Uchizy van Raphaël Sallet. Gaan we voor rood, dan dienen we een wijn te kiezen met voldoende frisse zuren om een beetje tegenwicht te bieden aan het vette gerecht. Bijvoorbeeld een Cru uit de Beaujolais. Hiervoor is de 2012 Brouilly van Jean-Marc Laforest een prima oplossing. Een wijn die boordevol fruit zit uit het uitstekende jaar (voor Beaujolais) 2012.

Wijnen Tartflette

Hartelijk dank wederom, Ruud de Geus, voor deze mooie tips!

Cordialement,

Robert Dousi

Advertenties

2 gedachtes over “De finale in de Alpen

  1. Mooi geschreven dous! Maar nog mooier die foto van Marsha!

    Groetjes,

    Kenji

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s